Με μια πρωτοφανή επίδειξη δύναμης επιχειρεί η σαουδαραβική μοναρχία να εμποδίσει τον ιό της λαϊκής εξέγερσης από τις υπόλοιπες αραβικές χώρες να περάσει τα σύνορά της. Χιλιάδες μπάτσοι κατέκλυσαν αντί διαδηλωτών τις κεντρικές πλατείες και τους δρόμους της πρωτεύουσας Ριάντ στις 11 Μαρτίου, «μέρα οργής» για τη Σαουδική Αραβία, ελέγχοντας τις ταυτότητες και τα πορτ – μπαγκάζ των αυτοκινήτων που κινούνταν, αστυνομικά οχήματα με αναμμένα τα φώτα είχαν αναπτυχθεί στις διασταυρώσεις, ελικόπτερα πετούσαν πάνω από την πρωτεύουσα, για να αποτρέψουν ενδεχόμενη πραγματοποίηση συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων, οι οποίες είχαν απαγορευτεί. Ανάλογα μέτρα είχαν ληφθεί και στη δεύτερη σε μέγεθος πόλη της χώρας, τη Τζέντα.
Ακόμη πιο σκληρά μέτρα καταστολής εφαρμόστηκαν στις πλούσιες σε πετρέλαιο ανατολικές επαρχίες της χώρας, όπου τις προηγού-μενες μέρες είχαν σταλεί 10.000 στρατιώτες. Παρόλα αυτά, πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον 4 διαδηλώσεις σε διαφορετικά μέρη, με τη συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων, που ζητούσαν απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Μια απ’ αυτές διαλύθηκε από το στρατό με πυροβολισμούς στον αέρα, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό ενός διαδηλωτή. Στο ανατολικό τμήμα της χώρας η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι σιίτες, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι γίνονται διακρίσεις σε βάρος τους και διατηρούν στενούς δεσμούς με τους εξεγερμένους σιίτες του Μπαχρέιν.
Μια μέρα νωρίτερα, είχε διαλυθεί επίσης με πραγματικά πυρά από το στρατό μια διαδήλωση μερικών εκατοντάδων ανθρώπων, που ζητούσαν την απελευθέρωση 9 σιιτών κρατουμένων, στην πόλη Κατίφ, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 3 διαδηλωτών. Μόνο σε 200 περίπου πολίτες επιτράπηκε να συγκεντρω- θούν μποστά στο υπουργείο Εσωτερικών για να διαμαρτυρηθούν για την επί χρόνια κράτηση στις φυλακές συγγενών τους, με κατηγορίες σχετικές με «τρομοκρατική δράση», χωρίς να παραπέμπονται σε δίκη, και να ζητήσουν την άμεση αποφυλάκισή τους.
Τον περασμένο μήνα, μετά τις εξεγέρσεις στην Τυνησία και την Αίγυπτο ο βασιλιάς ανακοίνωσε ένα χωρίς προηγούμενο οικονομικό πακέτο, ύψους 36 δισ. δολαρίων, για τη χορήγηση άτοκων στεγαστικών δανείων, επιδομάτων ανεργίας, άλλων κοινωνικών παροχών και για τη διαγραφή χρεών. Ομως τέτοιου είδους παροχές δεν αρκούν για να κρα- τούν ένα λαό, που στερείται στοιχειώδη ανθρώπινα και αστικοδημοκρατικά δικαιώματα, υποταγμένο σε ένα μεσαιωνικού τύπου τυραννικό καθεστώς σε μια εποχή που ο κόσμος γύρω του εξεγείρεται ενάντια σε θρόνους και τυράννους. Είναι δεδομένο ότι η σαουδαραβική μοναρχία θα προσπαθήσει να καταστείλει κάθε εστία αντίδρασης και αντίστασης που απειλεί να διαταράξει την «ασφάλεια και την τάξη» στη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα στον κόσμο. Οχι μόνο στο έδαφός της, αλλά και στη γειτονιά της. Στο Μπαχρέιν και στην Υεμένη. Το ζητούμενο είναι αν θα τα καταφέρει.
