Με τη χαρά θα μείνει η ελληνοκυπριακή πολιτική ηγεσία, καθώς όλα τα σημάδια δείχνουν πως οι «μεγάλοι» της ΕΕ οδηγούνται σε συμβιβασμό, βάσει του οποίου θα ξεκινήσουν κανονικά στις 3 Οκτώβρη οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ (το αν και πότε θα καταλήξουν είναι άλλο ζήτημα, το οποίο φυσικά δεν έχει να κάνει με το Κυπριακό, το οποίο το ‘χουν γραμμένο κανονικότατα οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ). Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλέστηκαν αρχικά οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», Βρετανία και Γαλλία έχουν παρασκηνιακά καταλήξει σε συμφωνία.
Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες στην ίδια συμφωνία έχει προσχωρήσει και η Γερμανία. Προφανώς, οργίασε το παρασκήνιο, όπου οι τρεις βασικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ παζάρεψαν διάφορα ζητήματα και έκλεισαν τις συμφωνίες τους με βάση τη λογική «σου δίνω, μου δίνεις» (εξέλιξη την οποία προβλέπαμε σε σημείωμά μας πριν δύο εβδομάδες). Λίγες μέρες αργότερα, η ύπαρξη της συμφωνίας επιβεβαιώθηκε και εμμέσως από τις κυβερνήσεις που πρωταγωνίστησαν στη σύναψή της.
Η βρετανική προεδρία καταβάλλει εργώδεις προσπάθειες για να μην υπάρξει πρόβλημα στις σχέσεις Τουρκίας – ΕΕ, επειδή η Τουρκία είναι σημαντική δύναμη για τον ατλαντικό άξονα στην Ευρώπη. Το γεγονός αυτό ανάγκασε το ελληνικό ΥΠΕΞ, προφανώς κατόπιν πιέσεων και από την ελληνοκυπριακή πλευρά, να εγκαταλείψει για λίγο την τακτική του ουδέτερου παρατηρητή και να δηλώσει, μέσω του εκπροσώπου του, ότι το Λονδίνο δεν ακολουθεί τους κανόνες που υπαγορεύει ο ρόλος της προεδρίας της ΕΕ, αλλά προσπαθεί να εξυπηρετήσει τα ιδιαίτερα βρετανικά συμφέροντα. Οπως αναφέρουν πληροφορίες από διπλωματικούς κύκλους, το Λονδίνο με τη σειρά του διαμαρτυρήθηκε για το περιεχόμενο της δήλωσης και το ύφος του εκπροσώπου του ελληνικού ΥΠΕΞ.
Το ΑΠΕ μετέδωσε ότι η παράγραφος 5 της αντιδήλωσης της ΕΕ προς τη μονομερή δήλωση της Τουρκίας, ότι δεν θα αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, παράγραφος που απετέλεσε το αγκάθι και δεν επέτρεψε μέχρι στιγμής να υπάρξει συμφωνία των εκπροσώπων των «25», παρά τις προσπάθειες της βρετανικής προεδρίας, διαμορφώθηκε ως εξής, ύστερα από τη γαλλοβρετανική συμφωνία και την προσχώρηση σ’ αυτή και της Γερμανίας:
«Η εκ των προτέρων αναγνώριση όλων των κρατών μελών αποτελεί αναγκαίο στοιχείο της ένταξης. Κατά συνέπεια, η ΕΕ υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδει στην εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της Τουρκίας και όλων των κρατών μελών το συντομότερο δυνατόν. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της συμφωνούν στην ανάγκη να υποστηρίξουν τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την επίτευξη συνολικής λύσης του Κυπριακού και ότι η δίκαιη και βιώσιμη επίλυση θα συμβάλει στην ειρήνη, τη σταθερότητα και τις αρμονικές σχέσεις στην περιοχή».
Πρόκειται για μια δήλωση που μπορεί να γίνει αποδεκτή ευχαρίστως από την Τουρκία, αφού δεν της βάζει κανένα άμεσο καθήκον αλλά της δίνει όλο το χρόνο που χρειάζεται, δεδομένου ότι η αναγνώριση των κρατών μελών (δηλαδή της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού μόνο μ’ αυτή υπάρχει πρόβλημα) συναρτάται με την ένταξη της Τουρκίας και όχι με τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Η Τουρκία ξέρει πολύ καλά ότι η ένταξη είναι μια καταληκτική στιγμή που θ’ αργήσει πολύ και θα περάσει από σαράντα κύματα. Εδώ κοτζάμ Μέρκελ, που την Κυριακή το βράδυ έχει τις περισσότερες πιθανές να εκλεγεί καγκελάριος της Γερμανίας, έχει δηλώσει εγγράφως, ότι καλύτερα θα ήταν να αναζητηθεί μια ειδική σχέση αντί της πλήρους ένταξης της Τουρκίας. Εκείνο που θέλει η Τουρκία είναι να μην της βάλουν όρους τώρα και αυτό το πετυχαίνει απόλυτα.
Ταυτόχρονα, η αντιδήλωση ξαναβάζει στο παιχνίδι τον Κόφι Ανάν, παράγοντα ο οποίος προκαλεί ανατριχίλα στην ελληνοκυπριακή πλευρά και ειδικά στον Παπαδόπουλο. Αν, λοιπόν, ο Ανάν αναλάβει νέα πρωτοβουλία ή αν η Τουρκία προκαλέσει διπλωματική κινητικότητα αναλαμβάνοντας αυτή πρωτοβουλία, η εθνικιστική μερίδα στη Λευκωσία θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, γιατί θα υποδειχτεί ως υπαίτια για τη μη επίλυση του Κυπριακού, τον αποκλεισμό των Τουρκοκυπρίων από τις ευρωενωσιακές διαδικασίες και, κατά συνέπεια, τα προβλήματα Αγκυρας-Λευκωσίας. Σε μια τέτοια περίπτωση, το μπαλάκι θα έχει πεταχτεί στο ελληνοκυπριακό τερέν και άντε να βρεις τρόπο να το γυρίσεις πίσω χωρίς να σου σπάσει η ρακέτα.
Θυμάστε τους πανηγυρισμούς σε Αθήνα και Λευκωσία μετά τις θερινές δηλώσεις Ντε Βιλπέν; Ισως να θυμάστε και αυτό που γράφαμε εμείς. Οτι η Γαλλία παζαρεύει με τη Βρετανία δικά της συμφέροντα και σύντομα θα αφήσει ξεκρέμαστους τους οπαδούς του «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία». Η πλάκα είναι πως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου επέκρινε τη βρετανική προεδρία επειδή στις διαβουλεύσεις που κάνει δεν περιλαμβάνει ένα κράτος μέλος (την Κύπρο) που ενδιαφέρεται άμεσα για το περιεχόμενο της αντιδήλωσης! Κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες…
Για να σφίξουν οι κώλοι στη Λευκωσία, ο γάλλος πρέσβης Αντελέν ντε λα Τουρνιπέν πήρε εντολή να ξεκαθαρίσει τη γαλλική στάση δημόσια. Με συνέντευξή του στην εφημερίδα «Πολίτης» ξεκαθάρισε ότι το τελευταίο σχέδιο της αντιδήλωσης, που θα συζητηθεί στη σύνοδο των Μόνιμων Αντιπροσώπων των κρατών μελών της ΕΕ, είναι ο καλύτερος συμβιβασμός που μπορεί να υπάρξει και καλά θα κάνει η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση να εμπιστευτεί την ΕΕ, «διαφορετικά δεν έχει λόγο να είναι μέλος της λέσχης»! Ας καταλάβει ότι η αντιδήλωση είναι ευρωπαϊκό και όχι κυπριακό έγγραφο. Είναι μια πολιτική διακήρυξη και ίχι ασφαλιστήριο συμβόλαιο με ρήτρες και κυρώσεις! Το καταλάβατε, κύριε Παπαδόπουλε ή να σας το κάνουμε πιο λιανά;
Στη συνεδρίαση των Μόνιμων Αντιπροσώπων, που έγινε την περασμένη Τετάρτη, δεν υπήρξε κατάληξη, αλλά (σύμφωνα με το ΑΠΕ) υπήρξε εποικοδομητικό κλίμα και έγιναν βήματα προόδου προς μια ευρωπαϊκή αντιδήλωση. Η συνέχεια στην επόμενη συνεδρίαση που θα γίνει στις 21 Σεπτέμβρη. Μέχρι τότε, ο Καραμανλής θα αναλάβει να συνετίσει τον Παπαδόπουλο για να «μαζευτεί» και να μη προβάλλει… μαξιμαλιστικές απαιτήσεις. Η λέξη «βέτο» απαγορεύεται διά ροπάλου.
