Μπορεί οι συγκρούσεις που ξέσπασαν την περασμένη Κυριακή στο μεγαλύτερο παλαιστινιακό προσφυγικό στρατόπεδο του Λιβάνου, το Αϊν Αλ Χίλουεχ στο νότιο τμήμα της χώρας, κοντά στην Σιδώνα, να μην πήραν μεγάλη έκταση, καθώς οι μεγαλύτερες παλαιστινιακές οργανώσεις ανέκτησαν όπως φαίνεται τον έλεγχο, ενίσχυσαν όμως τις ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στη χώρα, που βιώνει τις σφοδρότερες εσωτερικές συγκρούσεις από την εποχή του εμφυλίου. Κι αυτό γιατί μια μικρή ομάδα (η Τζαντ Αλ Σαμ ή αλλιώς «Στρατιώτες της Μεγάλης Συρίας», η οποία σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις δεν ξεπερνάει τους 50 μαχητές) μπόρεσε να μετατρέψει το μεγαλύτερο παλαιστινιακό στρατόπεδο της χώρας (που στεγάζει πάνω από 65.000 Παλαιστίνιους πρόσφυγες) σε εμπόλεμη ζώνη για μία ολόκληρη νύχτα.
Από την Κυριακή το βράδυ, που έγινε η επίθεση με ρουκέτες εναντίον στρατιωτικού φυλακίου του λιβανέζικου στρατού, με αποτέλεσμα το θάνατο δύο στρατιωτών και δύο μαχητών, μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας, οι συγκρούσεις δε σταμάτησαν ούτε λεπτό στα περίχωρα του στρατοπέδου, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό άλλων έξι στρατιωτών και δύο πολιτών. Η κατάσταση εκτονώθηκε με την παρέμβαση των υπόλοιπων παλαιστινιακών οργανώσεων. Σύμφωνα με τη λιβανέζικη αγγλόφωνη εφημερίδα “Daily Star” της περασμένης Τρίτης, που επικαλείται παλαιστινιακές πηγές μέσα απ’ το στρατόπεδο, όλες οι παλαιστινιακές οργανώσεις (από τη Φατάχ, το Λαϊκό και το Δημοκρατικό Μέτωπο μέχρι τους ισλαμιστές) συζήτησαν το ενδεχόμενο κοινού ελέγχου του στρατοπέδου και αποτροπή της επέκτασης των συγκρούσεων.
Την επομένη, η κατάσταση στο στρατόπεδο ήταν ήρεμη, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον επιτεύχθηκε κάποια συμφωνία. Αν όμως στο νότο φαίνεται να κόπασαν οι συγκρούσεις, το μέτωπο του βορρά δε λέει να κοπάσει. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Τετάρτη βράδυ) το Ναχρ αλ Μπάρεντ συνεχίζει να βρίσκεται σε πολιορκία. Ο λιβανέζικος στρατός έχει απωθήσει τους μαχητές της Φάταχ αλ Ισλάμ σε θέσεις εσωτερικά του στρατοπέδου και έχει τον έλεγχο της εισόδου και ορισμένων τμημάτων του. Στέλεχος της Φατάχ δήλωσε ότι επτά μαχητές της οργάνωσης παραδόθηκαν στη Φατάχ (κι όχι στο λιβανέζικο στρατό), αυτό όμως δε σημαίνει τίποτα καθώς οι συγκρούσεις συνεχίζονται, ενώ σε δύο ακόμα στρατόπεδα η κατάσταση είναι τεταμένη.
Αυτές οι εξελίξεις έκαναν τη Χαμάς να χαρακτηρίσει «επικίνδυνη την επίλυση με στρατιωτικά μέσα μικρών προβλημάτων των παλαιστινιακών προσφυγικών στρατοπέδων και την παραβίαση των συμφωνιών του Ταΐφ (σ.σ. σύμφωνα με τις οποίες οι Παλαιστίνιοι θα είχαν τον αποκλειστικό έλεγχο των στρατοπέδων τους) που καθόρισαν το καθεστώς των παλαιστινιακών προσφυγικών στρατοπέδων στο Λίβανο και διατήρησαν την ασφάλεια των προσφύγων εκεί». Ομως η λιβανέζικη κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να περάσει διά πυρός και σιδήρου τους πιο ατίθασους Παλαιστίνιους στη χώρα. Η «κόκκινη γραμμή», που ο ηγέτης της Χεζμπολά, Χασάν Νασράλα, έλεγε ότι αποτελεί η στρατιωτική εισβολή στα παλαιστινιακά στρατόπεδα έχει πλέον παραβιαστεί. Κι ο λιβανέζικος στρατός (ο κατά Χεζμπολά «σύμμαχος της αντίστασης»!), που δεν έριξε ούτε μία σφαίρα το περασμένο καλοκαίρι, όταν οι Σιωνιστές μετέτρεπαν το Λίβανο σε σωρούς από ερείπια, εμφανίζεται τώρα ως «εγγυητής της ασφάλειας» έχοντας πλήρη υλική και πολιτική στήριξη από τους Αμερικάνους πάτρωνές του που εξετάζουν το ενδεχόμενο να του παράσχουν επιπρόσθετη στρατιωτική βοήθεια.
