Ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» στο Αφγανιστάν, την ευθύνη του οποίου έχει αναθέσει ο Λευκός Οίκος στις βρετανικές δυνάμεις, δεν έχει οδηγήσει μόνο σε αύξηση – ρεκόρ κατά 49% της παραγωγής οπίου το 2006. Ο πόλεμος αυτός έχει πλήξει σκληρά τους πιο φτωχούς αγρότες και έχει ενισχύσει τα δίκτυα του οργανωμένου εγκλήματος, έχοντας περιορίσει τον έλεγχο του εμπορίου ναρκωτικών σε μια πολύ μικρή ελίτ 25 – 30 μεγαλεμπόρων, οι οποίοι συνεργάζονται στενά με προστάτες σε κορυφαίες κυβερνητικές και πολιτικές θέσεις.
Το υπουργείο Εσωτερικών του Αφγανιστάν, στο οποίο ανήκει η αστυνομία, «έχει καταληφθεί» από ισχυρούς λαθρέμπορους και χρησιμοποιείται για να διευκολύνει το εμπόριο ναρκωτικών.
Οι προσπάθειες για την καταστροφή φυτειών παπαρούνας έχουν αυξήσει τη διαφθορά δίνοντας την ευκαιρία στην αστυνομία να δωροδοκείται, γεγονός που πλήττει σκληρά τους φτωχούς αγρότες που δεν μπορούν να δωροδοκήσουν τις αρχές. Οι πιο πλούσιοι παραγωγοί δωροδοκούν για να αποφύγουν την καταστροφή των φυτειών τους, μειώνοντας σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα των μέτρων κατά των ναρκωτικών και υπονομεύοντας σοβαρά την αξιοπιστία της αφγανικής κυβέρνησης και των τοπικών εκπροσώπων της.
Αυτά είναι μερικά από τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει η κοινή έκθεση της «Παγκόσμιας Τράπεζας» και του «Γραφείου για τα ναρκωτικά και το έγκλημα» του ΟΗΕ, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 28 Νοεμβρίου. Πρόκειται για μια έκθεση – καταπέλτη 210 σελίδων, με τίτλο «Η βιομηχανία ναρκωτικών του Αφγανιστάν», η οποία, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτει τη στενή σχέση και συνεργασία της αφγανικής ναρκομαφίας με την πολιτική εξουσία σε όλα τα επίπεδα, από τη βάση μέχρι την κορυφή. Ενδεικτικά, παραθέτουμε μερικά ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αποσπάσματα από το 7ο και τελευταίο κεφάλαιο της έκθεσης.
«….Συνοπτικά, οι εγκληματικές δραστηριότητες όπως το λαθρεμπόριο είναι προφανώς λιγότερο δουλειά πολιτικών ηγετών και περισσότερο τομέας δράσης ενός εγκληματικού υπόκοσμου με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις. Παρά το διαχωρισμό ανάμεσα στον πολιτικό κόσμο και τον εγκληματικό υπόκοσμο, πρέπει να τονιστεί ότι είναι αδύνατο να λειτουργήσει ο τελευταίος χωρίς υποστήριξη από τον πρώτο. Αυτό επιτυγχάνεται με την υποστήριξη που προσφέρουν κρατικοί θεσμοί – κλειδιά σε εγκληματικές δραστηριότητες. Αυτή η διαδικασία δεν είναι πουθενά αλλού περισσότερο καθαρή από το υπουργείο Εσωτερικών….
Οι διαδικασίες διορισμών στην αστυνομία μπορεί να χρησιμοποιούνται από ισχυρά συμφέροντα στο υπουργείο Εσωτερικών και για να προστατεύουν και για να προωθούν εγκληματικά συμφέροντα. Η προστασία υψηλού επιπέδου από στοιχεία μέσα στην αστυνομία προσφέρει δύο σημαντικά πλεονεκτήματα σε μια εγκληματική επιχείρηση. Το πρώτο και πιο προφανές είναι ότι κρατά μακριά από νομικές παρεμβάσεις τις εγκληματικές δραστηριότητες. Και το δεύτερο και λιγότερο προφανές είναι ότι αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η ανάπτυξη άλλων ανταγωνιστικών εγκληματικών ομάδων στις κερδοφόρες παράνομες αγορές. “Η πλειοψηφία των αστυνομικών διοικητών εμπλέκονται. Αν δεν εμπλακείς, απειλείσαι ότι θα δολοφονηθείς ή θα αντικατασταθείς”, μας είπε ένας ανώτερος αξιωματικός της αστυνομίας….»
Η βιομηχανία ναρκωτικών στο Αφγανιστάν παριστάνεται στην έκθεση με πυραμίδα, στη βάση της οποίας είναι οι καλλιεργητές και οι τοπικοί μικρέμποροι. Πάνω απ’ αυτούς βρίσκονται οι τοπικοί έμποροι που συγκεντρώνουν την παραγωγή από τους μικρέμπορους και την πουλούν με τη σειρά τους σε μεγαλύτερους, μεσαίου επιπέδου, εμπόρους και αυτοί σε ακόμη λιγότερους αριθμητικά αλλά ισχυρότερους εμπόρους και καταλήγει σε ελάχιστους, 25 – 30 σ’ όλη τη χώρα, μεγαλέμπορους, οι οποίοι έχουν σημαντικές πολιτικές διασυνδέσεις, μέσω των οποίων εξασφαλίζουν την προστασία των επιχειρήσεών τους και πληρώνουν γι αυτή αδρά. Προστασία πληρώνεται επίσης σε όλα τα επίπεδα της πυραμίδας σε τοπικούς, επαρχιακούς και περιφερειακούς αξιωματικούς της αστυνομίας ή κυβερνητικούς παράγοντες. Αν ο ένας μεγαλέμπορος δεν μείνει ευχαριστημένος από τις υπηρεσίες που του προσφέρει ένας αξιωματούχος της αστυνομίας, μπορεί να ζητήσει την αντικατάστασή του από τους πολιτικούς, υπό την προστασία των οποίων βρίσκεται. Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των μεγαλεμπόρων έχει μειωθεί πολύ και έχουν γίνει πανίσχυροι. «Οι μεγαλέμποροι – αναφέρεται στην έκθεση – είναι υπεράνω του νόμου. Κανείς δεν μπορεί να τους αγγίξει. Μερικές φορές παραπέμπονται σε δίκες κάποιοι μικρέμποροι. Ντρέπομαι να τους καταδικάσω, αφού κανείς από τους μεγαλέμπορους δε συλλαμβάνεται. Αυτούς κανείς δεν μπορεί να τους σταματήσει, το χέρι τους είναι νόμος, είπε ένας δικαστής».
Στο νότιο Αφγανιστάν, όπου παράγεται το 50% του οπίου, το εμπόριο έχει συγκεντρωθεί στα χέρια 15 μεγαλεμπόρων. «Η επιβολή του νόμου φαίνεται να έχει επιπτώσεις μόνο σε μικρού και μεσαίου μεγέθους εμπόρους, πετώντας πολλούς απ’ αυτούς έξω από την αγορά και αφήνοντας μόνο αυτούς που έχουν χρήμα και πολιτική προστασία…Οι 15 μεγαλέμποροι στο νότο φαίνεται να έχουν ποικιλόμορφη προέλευση και γενικά αυτοαποκαλούνται επιχειρηματίες. Η εικόνα τους είναι πολύ διαφορετική από εκείνη του πολέμαρχου – μεγαλέμπορου. Είναι ένα μίγμα επιχειρηματιών, πρώην πολιτικών αξιωματούχων, θρησκευτικών παραγόντων, πρώην επικεφαλής Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και απλών ληστών».
Η έκθεση αναφέρει επίσης ότι έχει αναπτυχθεί στενή σχέση ανάμεσα στους μεγαλέμπορους του νότιου Αφγανιστάν με την παραγωγή και το εμπόριο του οπίου στο βόρειο Αφγανιστάν, με αποτέλεσμα τη σημαντική επέκταση της καλλιέργειας οπίου στο βορρά τα τελευταία χρόνια.
Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι οι πολιτικοί πάτρωνες της μαφίας που ελέγχει την αφγανική βιομηχανία ναρκωτικών είναι οι εκλεκτοί του Λευκού Οίκου στην κεντρική κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι της τελευταίας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
