Από την πρώτη στιγμή που εκδόθηκε αυτή εδώ η εφημερίδα, υποστηρίζουμε ότι ο πιο επικίνδυνος φασισμός και ρατσισμός δεν είναι αυτός των θλιβερών σαλτιμπάγκων που πιστεύουν ότι είναι εγγόνια του κοντού με το τετράγωνο μουστάκι, αλλά των γραβατομένων καθωσπρέπει πολιτικών που διαχειρίζονται το καπιταλιστικό σύστημα. Αυτοί είναι που περνούν νόμους-νεκροταφεία των εργατικών κατακτήσεων. Αυτοί είναι που καλλιεργούν τον έρποντα ρατσισμό δίνοντας στ’ αφεντικά τους την πολιτική νομιμοποίηση να χρησιμοποιούν τους μετανάστες ή τους γόνους τους σαν εργαλεία άκρατης εκμετάλλευσης. Αυτοί είναι που κατεβάζουν τους μπάτσους να μαζέψουν για απέλαση τους «υπεράριθμους» μετανάστες. Αυτοί είναι που στέλνουν τις μονάδες καταστολής να διαλύσουν τις εξεγέρσεις.
Αυτό ακριβώς βλέπουμε να συμβαίνει στη Γαλλία σήμερα. Δείτε πως αντιμετωπίζει το πιο δημοκρατικό κράτος στην Ευρώπη, η Γαλλία, την εξέγερση των γόνων των Αφρικανών μεταναστών (που είναι πλέον Γάλλοι πολίτες). Αφού πρώτα βγήκε ο υπουργός Εσωτερικών (και πουλέν της κυβέρνησης Ντε Βιλπέν) Νικολά Σαρκοζί και τους αποκάλεσε «απόβλητα», καλύπτοντας πλήρως τους μπάτσους και υποσχόμενος μέτρα πάταξης της «εγκληματικότητας», η κυβέρνηση δεν έμεινε μόνο στις μαζικές συλλήψεις (που μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, Τετάρτη βράδυ, έχουν ξεπεράσει τα 1800 άτομα), αλλά προχώρησε σε ακόμα σκληρότερα μέτρα.
Ανέσυρε απ’ τη ναφθαλίνη ένα νόμο που ποτέ δεν εφαρμόστηκε σε γαλλικό έδαφος. Το νόμο του 1955 που είχε εφαρμοστεί πρώτα στην Αλγερία και άλλη μια φορά στη Νέα Καληδονία το 1995. Ιδού τι προβλέπει αυτός ο νόμος έκτακτης ανάγκης
1. Το υπουργικό συμβούλιο μπορεί να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε ένα τμήμα ή σε όλη τη χώρα.
2. Δίνονται υπερεξουσίες στους τοπικούς άρχοντες να κηρύξουν απαγορεύσεις κυκλοφορίας και περιορισμούς μετακινήσεων.
3. Η παραβίαση της απαγόρευσης κυκλοφορίας τιμωρείται είτε με πρόστιμο είτε με δίμηνη φυλάκιση.
4. Η αστυνομία μπορεί να κάνει εφόδους σε περιοχές ύποπτες για διακίνηση όπλων.
5. Οι έφοδοι σε σπίτια χωρίς ένταλμα μπορούν να γίνουν μέρα ή νύχτα.
6. Ο υπουργός Εσωτερικών μπορεί να εκδώσει εντάλματα σύλληψης ατόμων θεωρούμενων επικίνδυνων για τη δημόσια ασφάλεια.
7. Μπορούν να απαγορευτούν οι συγκεντρώσεις σε ορισμένες περιπτώσεις .
8. Οι Αρχές μπορούν να επιβάλουν λογοκρισία στα ΜΜΕ, τον κινηματογράφο και τις θεατρικές παραστάσεις.
9. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης μπορεί να επεκταθεί μετά τις 12 μέρες μόνο με έγκριση του κοινοβουλίου.
Η γαλλική κυβέρνηση, λοιπόν, κηρύσσει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης 38 περιοχές της χώρας, συμπεριλαμβανομένων της Μασαλίας, του Στρασβούργου, της Λιόν, της Τουλούζης και σχεδόν όλων των προαστίων του Παρισιού. Σε πολλές πόλεις επιβάλλεται απαγόρευση κυκλοφορίας. Σε ορισμένες η απαγόρευση αφορά μόνο παιδιά κάτω των 16 απ’ τις 10 το βράδυ μέχρι τις 9 το πρωί. Τα δικαστήρια άρχισαν να ρίχνουν τις πρώτες «καμπάνες» εξαντλώντας την αυστηρότητά τους.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε δύο περιπτώσεις που διαβάσαμε σε ανταπόκριση του Indymedia. Εξι μήνες με αναστολή σε έναν μαθητή λυκείου, που συνελήφθη στο Montreuil και ομολόγησε ότι έριξε μια πέτρα σε έναν Ζητά κατά την επιστροφή στο σπίτι του, αφού τον είχαν λούσει στα δακρυγόνα και του είχαν σπάσει τη μύτη. Τέσσερις μήνες χωρίς αναστολή σε έναν άλλο, με την κατηγορία ότι έβαλε φωτιά σε έναν σκουπιδοτενεκέ στο Pantin.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, ο Σαρκοζί αποφασίζει να απελαθούν πάνω από 120 μετανάστες που συμμετείχαν στα επεισόδια, αν και είχαν άδεια παραμονής στη χώρα. Την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός Ντε Βιλπέν εξήγγειλε μέτρα για.. την οικονομική ενίσχυση των φτωχών και των μεταναστών! Η Γαλλική Δημοκρατία δείχνει τα δόντια της, δείχνει το πραγματικό, το ταξικό πρόσωπό της.
