Η Κίνα δε δείχνει να κάνει πίσω από τις διεκδικήσεις της στην περιοχή της Θάλασσας της Νότιας Κίνας και έστειλε ήδη από τις πρώτες μέρες του 2017 για στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή το ρωσικής κατασκευής αεροπλανοφόρο που διαθέτει μαζί με σκάφη υποστήριξης και προστασίας. Στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας υπάρχουν πολλά συμπλέγματα μικρών νησιών με τα πιο σημαντικά από αυτά να είναι τα νησιά Πάρασελ και Σπράτλι. Σύμφωνα με γεωλογικές έρευνες, η ευρύτερη περιοχή διαθέτει μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου και τη διατρέχουν θαλάσσιες οδοί ζωτικής σημασίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Εκτός από την Κίνα, τμήματα της περιοχής διεκδικούν κάποιοι από τους στενούς συμμάχους των Αμερικάνων στην περιοχή, όπως οι Φιλιππίνες, η Ταϊβάν, η Μαλαισία και το Βιετνάμ.
Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα έχει κάνει σημαντικές κινήσεις προκειμένου να θέσει υπό τον έλεγχό της το σύνολο της περιοχής, όπως η μετατροπή δεκάδων υφάλων σε στρατιωτικά φυλάκια όπου έχει τοποθετήσει αντιαεροπορικά και αντιπυραυλικά συστήματα. Παράλληλα, το Πεκίνο δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι η παρουσία του πολεμικού ναυτικού του στην περιοχή θα γίνει μόνιμη και τα στρατιωτικά γυμνάσια θα συνεχιστούν και θα πυκνώσουν. Προκειμένου η Κίνα να εδραιώσει ακόμα περισσότερο την παρουσία της στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας κατασκευάζει το επονομαζόμενο «Υποβρύχιο Σινικό Τείχος». Το τείχος αυτό θα αποτελείται από συστήματα που θα ανιχνεύουν όλους τους τύπους των δραστηριοτήτων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας στην περιοχή, κάνοντας αδύνατη την κίνηση υποβρυχίων χωρίς να γίνεται αντιληπτή από το κινέζικο ναυτικό.
Τη Δευτέρα 23 Γενάρη, τρία σκάφη του κινέζικου πολεμικού ναυτικού έδεσαν στο λιμάνι της Ντόχα, πρωτεύουσας του Κατάρ. Το Κατάρ είναι ένας από τους ενδιάμεσους σταθμούς του κινέζικου στολίσκου. Λίγες μέρες πριν, είχε προηγηθεί η Σαουδική Αραβία, ενώ οι επόμενοι σταθμοί του θα είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ. Η επίσκεψη των τριών πλοίων στις χώρες του Περσικού Κόλπου έχει πάρει μεγάλη δημοσιότητα από τα κινεζόφωνα ΜΜΕ, ενώ η συγκεκριμένη κίνηση αποτελεί τμήμα της προπαγάνδας της κινέζικης κυβέρνησης με στόχο να ενισχύσει το διεθνή ρόλο, που έτσι κι αλλιώς σταδιακά αποκτά η Κίνα ως μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη. Το κινέζικο πολεμικό ναυτικό έχει μεγάλη συμμετοχή στη διεθνή ναυτική δύναμη που περιπολεί στην περιοχή για την καταπολέμηση της πειρατείας, που έχει σαν βάση κυρίως τη γειτονική Σομαλία. Η τελευταία επίσκεψη εκπροσώπων της Κίνας στην περιοχή ήταν το 2010, ενώ το 2014 είχε συμμετάσχει σε κοινά ναυτικά στρατιωτικά γυμνάσια με το Ιράν. Η κινέζικη πολεμική βιομηχανία ψάχνει για νέους αγοραστές και τα καθεστώτα του Κόλπου, παραδοσιακοί σύμμαχοι των Αμερικάνων, έχουν κάποιους από τους πιο μεγάλους προϋπολογισμούς στον κόσμο για αγορά πολεμικών εξοπλισμών, ενώ το κινέζικο βιομηχανικό κεφάλαιο καλύπτει ένα μεγάλο μέρος των ενεργειακών του αναγκών εισάγοντας πετρέλαιο από την περιοχή.
Παράλληλα, η κινέζικη κυβέρνηση προχωράει σε αναδιάταξη της διοίκησης του στρατού, αποστρατεύοντας 18 στρατηγούς. Εδώ και χρόνια, ο στρατός ακολουθεί μια διαδικασία ριζικής αναβάθμισης των επιχειρησιακών του δυνατοτήτων, μειώνοντας το μέγεθός του και βελτιώνοντας τη στρατιωτική τεχνολογία που έχει στη διάθεσή του. Το στρατιωτικό επιτελείο στοχεύει σε μια ποιοτική αναβάθμιση του στρατού, ακολουθώντας ένα πλάνο για την περίοδο 2016-2020. Μέχρι το τέλος του 2017, το Πεκίνο έχει ως στόχο να περιορίσει το στράτευμα, κόβοντας 300.000 θέσεις προσωπικού. Ακόμα κι έτσι, όμως, ο κινέζικος στρατός θα παραμείνει ο πολυπληθέστερος στον κόσμο, με δύο εκατομμύρια ενεργό στρατιωτικό προσωπικό (οι ΗΠΑ έχουν 1,4 εκατομμύρια, η Ινδία 1,3 και η Ρωσία 766.000).
Η κύρια δύναμη κρούσης του κινέζικου στρατού είναι τα άρματα μάχης και οι μηχανοκίνητες μεραρχίες πεζικού. Οι συγκεκριμένες μονάδες έχουν σχηματιστεί σχετικά πρόσφατα και διαθέτουν μοντέρνα όπλα και πολεμικό υλικό. Παράλληλα, εκσυγχρονίζονται με γρήγορους ρυθμούς το πυροβολικό, η πολεμική αεροπορία καθώς και τα συστήματα αεράμυνας. Το κύριο βάρος της αναβάθμισης το έχει αναλάβει η εγχώρια πολεμική βιομηχανία που είναι πλέον ικανή να παράγει μοντέρνο και υψηλής ποιότητας πολεμικό εξοπλισμό όλων των κατηγοριών. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα η κινέζικη κυβέρνηση, η αχίλλειος πτέρνα του κινέζικου στρατού είναι προς το παρόν τα αντιπυραυλικά συστήματα και τα πολεμικά ελικόπτερα, με τις εισαγωγές όπλων, κυρίως από τη Ρωσία, να επιχειρούν να καλύψουν αυτό το κενό. Αυτή τη στιγμή η Κίνα έχει το μεγαλύτερο αριθμό αρμάτων μάχης και πυροβολικού με 8.000 έως 12.000 οχήματα και 30.000 κανόνια αντίστοιχα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του ρωσικού ειδησεογραφικού πρακτορείου RIA Novosti ο κινέζικος στρατός έχει αναπτύξει σε τρεις τοποθεσίες στη χώρα τους καινούργιους διηπειρωτικούς πυράλους DF-41, εγχώριας κατασκευής, που μπορούν να φέρουν έως και δέκα οχήματα επανεισόδου με ανεξάρτητη πυροδότηση, που το καθένα μπορεί να φέρει από μία πυρηνική κεφαλή. Ο χρόνος προετοιμασίας και πυροδότησης δεν ξεπερνά τα τρία με πέντε λεπτά. Το βεληνεκές του νέου πυραύλου φτάνει τα 15.000 χιλιόμετρα και η ταχύτητά του τα 25 Μαχ. Η εγκατάσταση των πυραύλων απαντά στην εγκατάσταση αμερικάνικων αντιπυραυλικών συστήματων στην περιοχή της Απω Ανατολής. Παρά το γεγονός ότι η κατασκευή των πυραύλων έχει ολοκληρωθεί εδώ και καιρό και η ανάπτυξη και κατασκευή τους πήρε πολλά χρόνια, πληροφορίες γι’ αυτούς δόθηκαν στη δημοσιότητα από την κυβέρνηση λίγο μετά την ορκωμοσία του Τραμπ. Με αυτό τον τρόπο ο κινέζικος ιμπεριαλισμός στέλνει στις ΗΠΑ ένα ακόμα μήνυμα ενίσχυσης της παρουσίας του στη διεθνή ιμπεριαλιστική σκακιέρα.
Πριν από λίγα χρόνια, το κινέζικο πολεμικό ναυτικό ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '90 και που το μετέτρεψε από ένα μικρό στόλο σε μια ισχυρή ναυτική δύναμη με στόχο να κυριαρχήσει στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το πρόγραμμα αναβάθμισης περιλάμβανε την κατασκευή σύγχρονων υποβρυχίων, καταδρομικών και φρεγατών. Το 2012, το πολεμικό ναυτικό απέκτησε το ρωσικής κατασκευής αεροπλανοφόρο Λιαονίνγκ που είναι της ίδιας κλάσης με το ρωσικό Πλοίαρχος Κουζνέτσοφ. Το Λιαονίνγκ αγοράστηκε από την Ουκρανία για 25 εκατομμύρια δολάρια και ανακατασκευάστηκε πλήρως. Ο κινέζικος στόλος πρόκειται να παραλάβει νέα αεροπλανοφόρα το 2020, κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου στην Κίνα.
Ταυτόχρονα, η κινέζικη πολεμική βιομηχανία έχει στα σκαριά ένα νέο μαχητικό αεροσκάφος 5ης γενιάς με την ονομασία J-20. Με το J-20 η Κίνα επιχειρεί να μπει σφήνα στο μονοπώλιο των ΗΠΑ σε τέτοιου τύπου αεροσκάφη. Στρατιωτικοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι το συγκεκριμένο αεροσκάφος θα διατεθεί μόνο στον κινέζικο στρατό. Ακόμα βρίσκεται στο στάδιο των δοκιμών, αν και σύμφωνα με δηλώσεις του Πεκίνου μέσα στα επόμενα χρόνια ένας μικρός αριθμός από αυτά τα αεροσκάφη θα ενταχθεί στον κινέζικο στρατό δίπλα στα 4ης γενιάς J-11D που αποτελούν την κινέζικη έκδοση του ρωσικού μαχητικού SU-35. Οι Ρώσοι εδώ και χρόνια, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους με τον κινέζικο ιμπεριαλισμό, πουλάνε στους Κινέζους όχι μόνο πολεμικές μηχανές αλλά και τεχνογνωσία, δίνοντας τη δυνατότητα στην κινέζικη πολεμική μηχανή να κατασκευάζει μόνη της πλέον, σχεδόν εξ ολοκλήρου, το πολεμικό υλικό που χρειάζονται τα στρατεύματά της.
Παράλληλα με το J-20, ο κινέζικος στρατός έχει ανακοινώσει ότι αναπτύσσει ένα νέο βομβαρδιστικό μεγάλης εμβέλειας με την ονομασία H-20. Το νέο αεροσκάφος θα διαθέτει τεχνολογία που θα το καθιστά αόρατο στα εχθρικά ραντάρ, με στόχο να αντικαταστήσει τα απαρχαιωμένα πλέον βομβαρδιστικά H-6. Σύμφωνα με δηλώσεις κινέζων αξιωματούχων η ανάπτυξη αυτού του βομβαρδιστικού βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο και θα πάρει μερικά χρόνια μέχρι να κατασκευαστούν τα πρώτα αεροσκάφη που θα ενταχθούν στον κινέζικο στρατό.
Η ταχύρυθμη αύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του κινέζικου στρατού προκαλεί πονοκέφαλο στο αμερικάνικο Πεντάγωνο. Ο κινέζικος ιμπεριαλισμός μπαίνει όλο και πιο επιθετικά στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό παιχνίδι για το μοίρασμα των σφαιρών επιρροής, ενώ αυτό παίρνει όλο και πιο άγρια και επικίνδυνη μορφή. Η Ρωσία προς το παρόν δεν φαίνεται να έχει κάποια εμπλοκή στην περιοχή του Ειρηνικού, κάτι που μόνο τυχαίο δεν είναι, λαμβάνοντας υπόψη τη συνεργασία της με την Κίνα. Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Απω Ανατολής εγείρουν το ερώτημα αν η ενίσχυση του κινέζικου ιμπεριαλισμού σημαίνει τη σταδιακή αποδυνάμωση των Αμερικάνων, η κυριαρχία των οποίων στην περιοχή ήταν καταθλιπτική μέχρι πρόσφατα. Ο καιρός θα δείξει αν οι ΗΠΑ θα πληρώσουν τις συνεχείς αποτυχίες της εξωτερικής τους πολιτικής.
