Τελικά, τα κατάφερε ο Ζάεφ. Τους 80 φαίνεται πως τους είχε στο τσεπάκι του, αλλά άφηνε να φανεί ότι μάλλον οδεύει σε κοινοβουλευτικό ναυάγιο και αναγκαστικά σε πρόωρες εκλογές. Σκόρπιζε μελάνι σαν τη σουπιά κι όταν έφτασε η ώρα της ψηφοφορίας εμφανίστηκαν οχτώ του VMRO και ψήφισαν υπέρ της συνταγματικής αναθεώρησης, όπως προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών, και σχηματίστηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία των 2/3 (80 σε σύνολο 120 βουλευτών).
Δε νομίζουμε ότι περιμένει κανένας σας να αναλύσουμε την κοινή δήλωση που έκαναν οι «8», βάζοντας… όρους για την παραπέρα στάση τους (απομένουν δυο ψηφοφορίες ακόμα, μία με απλή πλειοψηφία 61 βουλευτών και η τελική με τα 2/3 και πάλι). Απλώς θα καταγράψουμε τους όρους. Ζητούν πρόσθετες εγγυήσεις για τη «μακεδονική ταυτότητα» (εντάξει, θα τους το διευκρινίσουν οι Ζάεφ-Ντιμιτρόφ), ζητούν εγγύηση ότι αν η Ελλάδα συνεχίσει να εμποδίζει την είσοδο της Μακεδονίας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, η συμφωνία θα θεωρηθεί άκυρη (!) και προτείνουν τη σύσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής για την… εθνική επανασυμφιλίωση («πλυντήριο» για τον εαυτό τους δηλαδή). Θα σημειώσουμε πως η συλλογή «εθνικά υπεύθυνων» βουλευτών σταμάτησε ακριβώς στους 80! Ηταν πολλά τα λεφτά, φαίνεται, και δε θέλησαν να ξοδευτούν παραπάνω…
Η πλάκα είναι πως και το VMRO εμφανίστηκε να έχει μαύρα μεσάνυχτα για την εξαγορά βουλευτών του. Ο εκπρόσωπός του Αντόνιο Μιλόσοσκι (πρώην υπουργός) διέψευδε τις φήμες περί θετικής ψήφου βουλευτών του και ζητούσε επίσπευση της ψηφοφορίας. Κατήγγειλε δε ότι η κυβέρνηση προσπάθησε να δωροδοκήσει τουλάχιστον δύο βουλευτές του VMRO με 250.000 ευρώ για τον καθένα, αλλά οι βουλευτές στάθηκαν… βράχοι. Μόνο διακόσια πενήντα χιλιάρικα για να παίξει κάποιος στα ζάρια την πολιτική του καριέρα; Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκε και ο Καμμένος και έγραψε για δύο εκατομμύρια το κεφάλι. Εμείς, πάντως, που κάθε άλλο παρά ρέπουμε προς τη συνωμοσιολογία, σκεφτόμαστε ότι μπορεί το VMRO να γνώριζε τα πάντα και να έκανε το κορόιδο, για να περάσει η καταρχήν απόφαση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Οι πιέσεις ήταν τεράστιες και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα αμερικανόδουλο κόμμα, που κατά την προεκλογική περίοδο του δημοψηφίσματος αναγκάστηκε να καλέσει τους οπαδούς του όχι σε αποχή αλλά σε «κατά συνείδηση» ψήφο. Το ίδιο είχε ζητήσει και για την ψηφοφορία της συνταγματικής αναθεώρησης ο αμερικανός υφυπουργός Γουές Μίτσελ, με μια προκλητική επιστολή του προς τον πρόεδρο του VMRO Χρίστιαν Μίσκοτσκι: ν' αφήσει τους βουλευτές του να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Γιατί, λοιπόν, να μη βρεθεί η… χρυσή τομή; Επισήμως το VMRO να ψηφίζει «όχι» και στο παρασκήνιο να μην κάνει τίποτα για ν' αποτρέψει την εξαγορά βουλευτών του.
Δεν ξέρουμε αν αιφνιδιάστηκαν και οι ρώσοι ιμπεριαλιστές από το τελικό αποτέλεσμα, όμως η φραστική αντίδρασή τους υπήρξε δριμύτατη. Σε επίσημη ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ, μετά την ειρωνεία ότι όλα έγιναν «σύμφωνα με τους κανόνες της ευρωπαϊκής δημοκρατίας», γινόταν λόγος για εξασφάλιση των «αλλότριων» ψήφων με εκβιασμούς, απειλές και δωροδοκίες. «Τρεις [βουλευτές της αντιπολίτευσης], από καθαρή τύχη, εκείνη την ημέρα αφέθηκαν ελεύθεροι», έγραφε η ρωσική ανακοίνωση, χωρίς να παραλείψει να κατηγορήσει ευθέως τις ΗΠΑ για την άμεση ανάμιξή τους στην επιχείρηση εξαγοράς βουλευτών: «Κλειδώθηκαν σε γραφεία, τους πήραν τα κινητά, προφανώς στο πνεύμα της ευρωπαϊκής δημοκρατικής πρακτικής. Αξιοσημείωτο είναι πως ο αμερικανός πρέσβης παρέμεινε στο Κοινοβούλιο μέχρι το τέλος της συνεδρίασης, πράγμα που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το ποιος ενορχήστρωσε αυτή τη διαδικασία».
Η ρωσική διπλωματία δεν είναι ούτε Καμμένος ούτε Κοτζιάς, για να αντιδρά εν θερμώ. Εχει συνειδητοποιήσει πως το παιχνίδι της ανάσχεσης της προέλασης του ΝΑΤΟ στα δυτικά Βαλκάνια το χάνει. Απαντά σκληρά σε φραστικό επίπεδο, πρώτο για να συμψηφίσει τα όσα έγιναν στα Σκόπια από τους Δυτικούς με τις καταγγελίες των τελευταίων για τις ρωσικές επεμβάσεις και το «έλλειμμα δημοκρατίας» που αυτοί καταλογίζουν στη ρωσική πολιτική και δεύτερο για να εγγράψει υποθήκες για το μέλλον. Γιατί δεν πρόκειται να εγκαταλείψει έτσι εύκολα το (αμυντικό εκ των πραγμάτων) παιχνίδι της στα Βαλκάνια.
Για το «δημοκρατισμό» των ιμπεριαλιστών της Δύσης δε χρειάζεται να γράψουμε κάτι παραπάνω εμείς. Ο δημοκρατισμός -είτε αφορά τις εσωτερικές διαδικασίες στις ίδιες τις ιμπεριαλιστικές χώρες, είτε αφορά τις διεθνείς σχέσεις- σταματά εκεί που αρχίζουν να θίγονται τα στρατηγικά τους συμφέροντα και οι επιδιώξεις τους σε μια συγκυρία. Χειροκροτούσαν τον Τσίπρα για την υπογραφή του τρίτου Μνημόνιου και έκτοτε συνεργάστηκαν στενά μαζί του (έγινε το αγαπημένο τους παιδί), παραβλέποντας το γεγονός ότι αυτός πήρε ένα συντριπτικό λαϊκό ποσοστό υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα (που ο ίδιος προκάλεσε) και μέσα σε λίγες ώρες το μετέτρεψε -δημοκρατικότατα!- σε «ναι». Τον θαυμάζουν, μάλιστα, επειδή κατάφερε να κερδίσει εκλογές μετά απ' αυτή την καταφανή αντιδημοκρατική πράξη. Στη Μακεδονία, έκαναν ανοιχτές παρεμβάσεις για να βγάλει ο Ζάεφ στο δημοψήφισμα ένα αποτέλεσμα που θα μπορούσε να το παρουσιάσει ως έκφραση της λαϊκής θέλησης. Οταν η αποχή ξεπέρασε το 60%, του είπαν να αφήσει κάθε σκέψη προσφυγής σε εκλογές, να θεωρήσει το δημοψήφισμα έγκυρο και υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών (!) και ανέλαβαν να τον βοηθήσουν να «αγοράσει» τις βουλευτικές ψήφους που του έλειπαν.
Μια σκέτη θλίψη
Εμείς τον καταλαβαίνουμε τον πρόεδρο, υπουργό και συγκυβερνήτη Πάνο Καμμένο. Το είχε πιστέψει ο άνθρωπος ότι η Συμφωνία των Πρεσπών δε θα περάσει στα «Σκόπια», οπότε -όπως έλεγε- δεν είχε κανένα λόγο να τα χαλάσει με το φίλο του τον Αλέξη άνευ λόγου και αιτίας. Μετά το δημοψήφισμα ξέσπασε σε πανηγυρισμούς, κόντρα σε θεούς και δαίμονες: άκυρο το δημοψήφισμα, άκυρη η Συμφωνία. Πήγε μάλιστα στις ΗΠΑ και για να τους δείξει πόσο αφοσιωμένος «ευρωατλαντιστής» είναι, τους πρότεινε ένα «plan B»: να φτιάξουν ένα «βαλκανικό ΝΑΤΟ», στο οποίο θα μπει και η FYROM, οπότε η αμερικάνικη στρατηγική στα δυτικά Βαλκάνια θα εφαρμοστεί με πλήρη επιτυχία.
Κι εκεί που είχε πιστέψει -όπως γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο- ότι θα γίνει ο… άγιος Παΐσιος της πολιτικής, έχοντας προφητέψει ότι η Συμφωνία «δεν περνάει στα Σκόπια», έφαγε κατακέφαλα την ογδοντάρα του Ζάεφ και του ήρθε νταμπλάς. Ξέσπασε, λοιπόν, στο… τάμπλετ: «Ποιος θα φανταζόταν ότι στην Ευρώπη των αξιών και της δημοκρατίας όποιος δεν ψηφίζει κατά τις εντολές προφυλακίζεται και όποιος συμμορφώνεται παίρνει μπόνους 2 εκατ. ευρώ μαύρο χρήμα. Ντρέπομαι»!
Ξέρεις τι δράμα είναι, να είσαι αμερικανόδουλος όσο δεν παίρνει (όπως όλη η ελληνική Δεξιά και Ακροδεξιά, άλλωστε), να έχεις πάει πρόσφατα στις ΗΠΑ και να τους παρακαλάς να φτιάξουν νέες βάσεις στην Ελλάδα και στο καπάκι να τους κατηγορείς ότι ακολουθούν μαφιόζικες πρακτικές, συμπλέοντας ως προς αυτό με το VMRO και τη ρωσική πολιτική, που επίσης κατήγγειλαν χρηματισμό, εξαγορές και εκβιασμούς; Κάποιος του σφύριξε ότι θα κατηγορηθεί για τέτοια σύμπλευση και έσπευσε να γράψει νέο tweet: «Καμμία σύμπλευση με τους ανθέλληνες φασίστες του VMRO» (παρέπεμπε και σε σχετική… ανάλυση του αγαπημένου του σάιτ olympia.gr).
Με τη ρωσική πολιτική, όμως, τι γίνεται; Να την καταγγείλει κι αυτή δεν τον έπαιρνε. Είχε κανονισμένο ταξίδι στη Μόσχα για τις 29 του Οκτώβρη. Δεν ξέρουμε αν θα πάει τελικά (κυκλοφορούσαν φήμες περί ματαίωσης του ταξιδιού), όμως φανταζόμαστε τους ρώσους αξιωματούχους που θα τον υποδεχτούν -αν πάει- να του δείχνουν την πρόσφατη ομιλία του στο αμερικανικό Πεντάγωνο, στην οποία προσέφερε τη μετατροπή της Ελλάδας σε απέραντη αμερικάνικη βάση, προκειμένου να ανασχεθεί η ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, και να τον ρωτάνε τι ακριβώς εννοούσε… Ούτε ψύλλος στον κόρφο του. Γι' αυτό σας λέμε, ο άνθρωπος είναι σκέτη θλίψη.
ΥΓ. Χρειάζεται μήπως να θυμίσουμε ότι ο Καμμένος είναι υπουργός και πως ό,τι λέει είναι πολιτική της κυβέρνησης, γιατί πολιτική κάνουν οι κυβερνήσεις και όχι οι υπουργοί ως πρόσωπα;
