Δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι οι διαδηλώσεις κατά της ακρίβειας που έχουν ξεσπάσει στη Δυτική Οχθη είναι τα προεόρτια μίας παλαιστινιακής «άνοιξης», το σίγουρο είναι, όμως, ότι η πρωθυπουργική καρέκλα του στυγνού τεχνοκράτη και πρώην στελέχους του ΔΝΤ, Σαλάμ Φαγιάντ, τρίζει συθέμελα. Γιατί όταν οι μεγαλύτερες πόλεις της Δυτικής Οχθης, όπως η Ραμάλα, η Νάμπλους, η Τζενίν, η Χεβρώνα, η Ιεριχώ, η Τουλκάρμ και η Βηθλεέμ σείονται από τις διαδηλώσεις, σε ορισμένες από τις οποίες οι διαδηλωτές πετάνε πέτρες και παπούτσια στο πορτρέτο του πρωθυπουργού, τότε τα πράγματα αρχίζουν να ζορίζουν επικίνδυνα, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για το καθεστώς που έχει επιβάλει η Παλαιστινιακή Αρχή σε συνεργασία με τους Σιωνιστές.
Πώς να γίνει διαφορετικά, όταν η βενζίνη έχει εκτιναχθεί από τα 1.18 στα 1.57 ευρώ το λίτρο τους τελευταίους δύο μήνες, όταν το μέσο ημερομίσθιο δεν ξεπερνάει τα 110 σέκελ (περίπου 22 ευρώ) στη Δυτική Οχθη κι αυτό για όσους έχουν δουλειά (γιατί η επίσημη ανεργία ξεπερνά το 20%); Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Τετάρτη βράδυ), δύο από τα μεγαλύτερα παλαιστινιακά συνδικάτα αποφάσισαν να αναστείλουν μέχρι την Κυριακή τις απεργίες που είχαν εξαγγείλει, για να προσχωρήσουν στο τραπέζι του διαλόγου με την κυβέρνηση, η οποία μία μέρα πριν είχε εξαγγείλει μειώσεις στον ΦΠΑ και στις τιμές των καυσίμων. Το πόσο όμως θα καταφέρουν να συγκρατήσουν την οργή του κόσμου μένει να φανεί το επόμενο διάστημα.
