

Οταν ο ίδιος ο Ομπάμα αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι τα δύο περιστατικά αστυνομικής βίας που κατέληξαν στο θάνατο δύο Αφροαμερικανών την προηγούμενη βδομάδα στη Μινεσότα και τη Λουιζιάνα δεν είναι μεμονωμένα, αλλά «σύμπτωμα των ευρύτερων φυλετικών ανισοτήτων που υπάρχουν στο ποινικό μας σύστημα», και η Χίλαρι Κλίντον (φαβορί στην κούρσα διαδοχής του Ομπάμα στην προεδρία) παραδέχεται ότι κάτι πάει στραβά όταν τόσοι Αφροαμερικανοί έχουν σκοτωθεί σε περιστατικά που εμπλέκεται η αστυνομία, κάνοντας τόσους πολλούς Αμερικανούς να πιστεύουν ότι η χώρα τους δεν τους θεωρεί ίσους με τους άλλους, εξαιτίας του χρώματος του δέρματός τους, τότε δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση με τη ρατσιστική βία που εκπορεύεται από την ίδια την αστυνομία έχει φτάσει στο απροχώρητο και έχει αρχίσει να δημιουργεί πρόβλημα στην ίδια την καθεστηκυία τάξη.
Ηταν τόσο πρόδηλα ρατσιστικά και εξοργιστικά τα δύο τελευταία περιστατικά εν ψυχρώ δολοφονιών Αφροαμερικανών από αστυνομικούς, που οι διαχειριστές της πολιτικής εξουσίας θα έπρεπε να πουν κάτι. Ο πρώτος νεκρός ήταν ένας 37χρονος πλανόδιος πωλητής CD, ονόματι Αλτον Στέρλινγκ, από το Μπατόν Ρουζ της Λουιζιάνα. Ο Στέρλινγκ σκοτώθηκε μόνο λόγω της υποψίας ότι είχε όπλο κι ενώ οι μπάτσοι τον είχαν ήδη ακινητοποιήσει! Η δολοφονία του δεύτερου Αφροαμερικανού ήταν ακόμα πιο βάρβαρη, αφού ο 32χρονος Φιλάντο Καστίλ από τη Μινεσότα πυροβολήθηκε κατά τη διάρκεια ελέγχου της τροχαίας. Οι μπάτσοι τον σκότωσαν μπροστά στη γυναίκα του και το τετράχρονο παιδί του, όταν πήγε να τους δείξει το δίπλωμά του! Και στις δύο περιπτώσεις, οι μπάτσοι κρύφτηκαν πίσω από τον «φόβο» ότι ο ύποπτος θα τους πυροβολούσε, όμως στην πρώτη περίπτωση ο Στέρλινγκ ήταν ήδη ακινητοποιημένος, ενώ στη δεύτερη ο Καστίλ τους είχε ενημερώσει ότι οπλοφορεί νόμιμα.
Οχι μόνο είναι υπαρκτός ο κίνδυνος ενός γενικότερου ξεσπάσματος οργής των Αφροαμερικανών, αλλά αυτό γίνεται όλο και πιο πιθανό, μετά από τις ογκώδεις διαδηλώσεις σε πολλές αμερικάνικες πόλεις, που ακολούθησαν τις δύο εν ψυχρώ δολοφονίες. Το φάντασμα της εξέγερσης του Λος Αντζελες, που έγινε πριν από 23 χρόνια (το έναυσμα ήταν και τότε το λιντσάρισμα ενός αφροαμερικανού από μπάτσους) στοιχειώνει τον ύπνο των μπάτσων αλλά και των διαχειριστών της πολιτικής εξουσίας των αμερικάνων καπιταλιστών.
Η εκτέλεση πέντε λευκών μπάτσων και ο τραυματισμός άλλων επτά από ελεύθερο σκοπευτή στο Ντάλας (τον 25χρονο Μάικα Τζόνσον, αφροαμερικανό βετεράνο του αμερικάνικου στρατού, που σκοτώθηκε στη συνέχεια από βόμβα που μετέφερε ρομπότ της αστυνομίας), αλλά και οι τραυματισμοί περίπου είκοσι μπάτσων από διαδηλωτές που πέταξαν μπουκάλια, πέτρες και τούβλα στη διαδήλωση που έγινε στη Μινεσότα (εκεί που έπεσε νεκρός ο 32χρονος Φιλάντο Καστίλ), καθώς και οι ογκώδεις διαδηλώσεις που έγιναν σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ (Σαν Φρανσίσκο, Νέα Υόρκη, Μπατόν Ρουζ, Φίνιξ, όπου η αστυνομία χρησιμοποίησε σπρέι πιπεριού για να διαλύσει τους διαδηλωτές), δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Η αστυνομία προσπαθεί απεγνωσμένα να εμφανίσει την περίπτωση του Μάικα Τζόνσον σαν «μεμονωμένη» και άσχετη με τα περιστατικά των εν ψυχρώ δολοφονιών Αφροαμερικανών από άντρες της, ισχυριζόμενη ότι ο Τζόνσον είχε σχεδιάσει να σκοτώσει μπάτσους πολύ πριν από αυτά τα περιστατικά. Ο Τζόνσον είχε υπηρετήσει στο Αφγανιστάν ως πεζοναύτης, αλλά απογοητεύτηκε οικτρά από τη στρατιωτική του θητεία και επηρεάστηκε από τις ριζοσπαστικές οργανώσεις των μαύρων. Γι’ αυτό και δεν έριξε στα τυφλά, αλλά στόχευσε λευκούς μπάτσους. Το παράδειγμά του μιμήθηκαν άλλοι δύο Αφροαμερικανοί, ένας στο Μπάλγουιν, προάστιο του Σεντ Λούις στο Μιζούρι και άλλος ένας στην Βαλντόστα της Γεωργίας, στέλνοντας δύο ακόμα μπάτσους στο νοσοκομείο.
Ταυτόχρονα, η ανακοίνωση του νέου κόμματος των Μαύρων Πανθήρων (δεν είναι τόσο νέο αφού ιδρύθηκε πριν από 27 χρόνια), ότι τα μέλη του που θα διαδηλώσουν έξω από το συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που θα γίνει στο Κλίβελαντ του Οχάιο την ερχόμενη βδομάδα, θα είναι οπλισμένα για αυτοάμυνα, δημιουργεί νέο πονοκέφαλο στις αρχές, παρά το γεγονός ότι το κόμμα αυτό δεν έχει τη δύναμη να απειλήσει την καθεστηκυία τάξη στις ΗΠΑ.
Σε μια προσπάθεια να τιθασεύσει το κίνημα οργής, η αστυνομία προχώρησε σε συλλήψεις εκατοντάδων ατόμων για «παρακώλυση συγκοινωνιών», ακολουθώντας την τακτική «μαστίγιο και καρότο»: σας συλλαμβάνουμε αλλά «προστατεύουμε» το δικαίωμά σας στη διαμαρτυρία! Οι «εγγυήσεις» για την «προστασία» του δικαιώματος της διαδήλωσης δόθηκαν από τον ίδιο τον Ομπάμα αλλά και τον επικεφαλής της αστυνομίας του Ντάλας (Αφροαμερικανοί και οι δύο), υπό τον όρο ότι οι διαδηλώσεις θα είναι ειρηνικές και μέσα στα πλαίσια του νόμου και της τάξης. Ακόμα και οι αποκλεισμοί δρόμων ξεφεύγουν όμως από τα όρια αυτά. Το ίδιο ισχύει και γι’ αυτούς που τόλμησαν να εκθειάσουν τον Τζόνσον από το facebook, οι οποίοι –σύμφωνα με τον επικεφαλής της αστυνομίας του Ντιτρόιτ- θα πρέπει να δικαστούν ως «εγκληματίες»! Οταν τα πράγματα ζορίζουν η «ελευθερία του λόγου» πάει περίπατο…
Από την άλλη, η στατιστική των θανάτων είναι αμείλικτη. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Guardian, από τους 1.134 θανάτους που έγιναν κατά τη διάρκεια εμπλοκής με την αστυνομία το 2015 στις ΗΠΑ, οι Αφροαμερικανοί άντρες μεταξύ 15 και 34 ετών αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 15% (ποσοστό πενταπλάσιο από αυτό των λευκών της ίδιας ηλικιακής ομάδας).
Η ατιμωρησία των μπάτσων από τις «ανεξάρτητες» δικαστικές αρχές (οι οποίες τις περισσότερες φορές δεν τους περνούν καν από δίκη) ευνοεί την έξαρση της ρατσιστικής αστυνομικής βίας. Η τελευταία είναι παντού παρούσα και δεν εξαιρεί κανέναν (είναι γνωστό το περιστατικό στο λύκειο του Σπρινγκ Βάλεϊ τον περσινό Οκτώβρη, όπου μπάτσος έκανε κεφαλοκλείδωμα σε μαθήτρια και την αναποδογύρισε μαζί με το θρανίο της εν ώρα μαθήματος). Αυτά που βγαίνουν στη δημοσιότητα σίγουρα δεν είναι παρά μόνο ένα μικρό δείγμα (ίσως το πιο ακραίο και βίαιο) της καθημερινής ρατσιστικής βίας που ασκείται πάνω στους Αφροαμερικανούς στις ΗΠΑ.








