Στις 28 Μαρτίου, η ισραηλινή Κνεσέτ ψήφισε, με πρόταση του ακροδεξιού φασιστικού κόμματος Yisrael Beitenu του υπουργού Εξωτερικών Αβιγκντορ Λίμπερμαν, ένα νέο νόμο για την ιθαγένεια που δίνει το δικαίωμα στα δικαστήρια να ανακαλούν την ιθαγένεια από όποιον κατηγορείται για «τρομοκρατία», κατασκοπεία, ότι βοηθά τον εχθρό σε περίοδο πολέμου ή εμπλέκεται σε οποιαδήποτε πράξη που βλάπτει την εθνική κυριαρχία του Ισραήλ. Η ασάφεια και το εύρος του νόμου ουσιαστικά επιτρέπουν να ενοχοποιηθεί πολύ εύκολα ο αραβικός πληθυσμός, που αποτελεί το 20% του πληθυσμού του Ισραήλ.
Ο νόμος αυτός εντάσσεται στα πλαίσια της καμπάνιας «Οχι πίστη, Οχι ιθαγένεια» του Λίμπερμαν, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο νόμος που ψηφίστηκε τον Οκτώβριο του 2010 και υποχρεώνει τους νέους πολίτες στο Ισραήλ να δίνουν «όρκο πίστης στο εβραϊκό και δημοκρατικό κράτος του Ισραήλ» προκειμένου να αποκτήσουν ιθαγένεια πρέπει να επεκταθεί σ΄ όλους τους μη εβραίους, ουσιαστικά δηλαδή στους Αραβες. Αυτό θα είναι το επόμενο βήμα. Γι’ αυτό λίγα λεπτά μετά την υπερψήφιση του νόμου από την Κνεσέτ, ο Λίμπερμαν δήλωσε: «Χωρίς πίστη, δεν μπορεί να υπάρχει ιθαγένεια. Οποιος βλάπτει τη χώρα δεν μπορεί να απολαμβάνει τα οφέλη της ιθαγένειας». Ο νέος νόμος για την ιθαγένεια συμπληρώνει το νόμο για τον «όρκο πίστης» και οδηγεί από άλλο δρόμο στο ίδιο αποτέλεσμα.
Λίγες μέρες νωρίτερα, ψηφίστηκαν από την Κνεσέτ τρεις ακόμη ρατσιστικοί νόμοι. Ο νόμος που ποινικοποιεί τις εκδηλώσεις μνήμης για τη «Νάκμπα» (καταστροφή), κατά την οποία 400 παλαιστινιακά χωριά ισοπεδώθηκαν και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σφαγιάστηκαν και ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους για να ιδρυθεί το 1948 το κράτος του Ισραήλ. Στην αρχική του μορφή ο νόμος προέβλεπε φυλάκιση 3 ετών για όποιον τιμούσε δημόσια τη Νάκμπα. Ομως, λόγω των αντιδράσεων που προκάλεσε, ψηφίστηκε τελικά μια ηπιότερη εκδοχή του, η οποία προβλέπει υπέρμετρα πρόστιμα για όσους οργανώνουν τέτοιες εκδηλώσεις ή συμμετέχουν σε δραστηριότητες που «αρνούνται τον εβραϊκό και δημοκρατικό χαρακτήρα του Ισραήλ» ή υποστηρίζουν τον ένοπλο αγώνα εναντίον του Ισραήλ. Στο στόχαστρο του νόμου μπαίνουν όχι μόνο οι Παλαιστίνιοι του Ισραήλ, αλλά και ιδρύματα και ερευνητικά ινστιτού-τα που αμφισβητούν τον ορισμό του Ισραήλ ως εβραϊκό και δημοκρατικό κράτος, δίγλωσσα σχολεία, κοινοτικές οργανώσεις, ακόμη και θέατρα που ανεβάζουν έργα για τη Νάκμπα. Για όλα αυτά προβλέπεται από το νόμο περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης.
Οι νόμοι αυτοί δεν είναι απλά ρατσιστικοί και φασιστικοί. Στόχος τους είναι ο έλεγχος της ιστορικής μνήμης, να αποκόψουν τις νέες γενιές των Παλαιστινίων από τις ιστορικές ρίζες τους, να απονομιμοποιήσουν το αίτημα της επιστροφής των προσφύγων στις εστίες τους, να περάσουν το μήνυμα ότι δεν υπάρχει θέση για παλαιστινιακή ταυτότητα στο Ισραήλ και να ποινικοποιήσουν τον πολιτικό αγώνα των Παλαιστινίων στο Ισραήλ.
Τις τελευταίες μέρες ψηφίστηκαν από την Κνεσέτ δύο ακόμη ρατσιστικοί νόμοι. Ο ένας είναι για τις «επιτροπές αποδοχής στις κοινότητες», ο οποίος καθιερώνει τη δημιουργία επιτροπών που θα αποδέχονται ή θα απορρίπτουν την εγκατάσταση νέων κατοίκων σε κοινότητες που έχουν μέχρι 400 οικογένειες στις περιοχές Νεγκέβ και Γαλιλαία, όπου βρίσκεται συγκεντρωμένος ο περισσότερος παλαιστινιακός πληθυσμός του Ισραήλ. Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με την «Ενωση για τα Πολιτικά Δικαιώματα στο Ισραήλ», ότι οι επιτροπές αυτές, που θα συγκρο- τούνται κατά πιθανότητα από ακροδεξιούς, μπορούν να αρνού-νται την εγκατάσταση σ’ ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων, Παλαιστινίων, μονογονεϊκών οικογενειών, ομοφυλόφιλων και πολλών άλλων που δεν θα τους αρέσουν, παραβιάζοντας, εκτός των άλλων, το στοιχειώδες δικαίωμα κάθε ανθρώπου να επιλέγει τον τόπο κατοικίας του.
Ο δεύτερος νόμος υποχρεώνει εκείνους (δηλαδή τους Παλαιστίνιους), των οποίων τα σπίτια κατεδαφίζονται από τις ισραηλινές αρχές, να πληρώνουν τα έξοδα κατεδάφισης και το φαγητό για την αστυνομία που επιβλέπει και τους εργάτες που κατεδαφίζουν.
Συνολικά, την περασμένη χρονιά ψηφίστηκαν από την Κνεσέτ 24 ρατσιστικοί νόμοι. Το ισραηλινό απαρντχάιντ θωρακίζεται με όλο και περισσότερους ρατσιστικούς νόμους, με την ελπίδα ότι θα το προστατεύουν εσαεί από την οργή του παλαιστινιακού και των άλλων αραβικών λαών.
