Μέχρι τώρα, γνωρίσαμε οργανωμένες κλάκες που με φωνές, σφυρίγματα, χειρονομίες επιδοκίμαζαν ή αποδοκίμαζαν έναν ομιλητή. Πρόσφατα, γνωρίσαμε και κλάκα μούγκας. Σύμφωνα με τον βρετανικό Τύπο, στο δείπνο των ευρωπαίων ηγετών της τελευταίας συνόδου κορυφής, εκεί που γίνονται σοβαρές συζητήσεις σε κάπως χαλαρή ατμόσφαιρα, δόθηκαν πέντε λεπτά στην πρωθυπουργό Τερίζα Μέι, η οποία τόνισε στην ομιλία της ότι για όσο ακόμα η Βρετανία θα συμμετέχει στην ΕΕ, η ίδια θα έχει λόγο σε όλες τις αποφάσεις.
Μόλις τελείωσε η Μέι, ακολούθησε μια παγερή σιωπή. Δεν της απάντησε κανένας. Ασχολήθηκαν όλοι με τα πιάτα και τα ποτήρια τους. Οπως έγραψε ο βρετανικός Τύπος, την κλάκα της σιωπής είχε οργανώσει ο πρόεδρος της ΕΕ Ντόναλντ Τουσκ. Και βέβαια, δε χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για να κατανοήσει κανείς πως ο Τουσκ έπαιξε απλά το ρόλο του… ακτιβιστή. Ανάλαβε να οργανώσει την κλάκα της σιωπής, ενημερώνοντας τους υπόλοιπους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων για τη «γραμμή» που είχαν συναποφασίσει Ολάντ και Μέρκελ: «δεν τσιμπάμε, δεν απαντάμε, ό,τι κι αν πει η Μέι. Την αγνοούμε, είναι σαν να μην υπάρχει».
Εκτός αίθουσας, βέβαια, δεν υπήρχε ανάγκη για κλάκα σιωπής. Εκεί δέσποζε η νευρική φιγούρα του Μάνφρεντ Βέρνερ, του προέδρου της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του Λαϊκού Κόμματος (είναι αυτός που είχε πραγματοποιήσει και μια σκαιότατη επίθεση στον Τσίπρα, όταν αυτός πήγε να μιλήσει στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβούλιου). Ο γερμανός χριστιανοκοινωνιστής καταλόγισε στη Βρετανία αυθάδεια, διότι ισχυρίζεται (η Βρετανία) ότι θα κάνει σκληρές διαπραγματεύσεις και θα επιβάλει ένα πλαίσιο σχέσεών της με την ΕΕ, στο οποίο θα επωφελείται από το καθεστώς της εσωτερικής αγοράς, χωρίς να εφαρμόζει την τέταρτη ελευθερία, την ελεύθερη μετακίνηση εργαζόμενων.
Το σκληρό παιχνίδι τώρα αρχίζει. Βρετανία και ηπειρωτική Ευρώπη βρίσκονται αντιμέτωπες. Ιστορικά είναι η πρώτη φορά που Βρετανία και Γαλλία βρίσκονται σε διαφορετικά στρατόπεδα. Αλλά αυτή τη φορά δεν έχουμε πόλεμο με κανόνια, τανκς και αεροπλάνα. Εχουμε οικονομικό πόλεμο. Και τα μέτωπα αυτού του πολέμου είναι διακριτά εδώ και πολλά χρόνια: ο γερμανογαλλικός άξονας από τη μια, η Βρετανία με τις συνεχείς εξαιρέσεις και τη μη συμμετοχή στο ευρώ από την άλλη. Μέχρι στιγμής έχουμε δει μόνο τις προπαρασκευαστικές βολές. Ο κανονικός πόλεμος θ' αρχίσει όταν υποβληθεί αίτημα βάσει του άρθρου 50 της Συνθήκης ΕΕ για την αποχώρηση της Βρετανίας.
Αυτός ο οικονομικός πόλεμος, πριν καν αρχίσει και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμά του, έχει ένα μεγάλο θύμα: το προλεταριάτο σε όλη την Ευρώπη, που υφίσταται συνεχώς την επίθεση των ενωμένων σ' αυτό το μέτωπο καπιταλιστικών και ιμπεριαλιστικών κρατών. Μια επίθεση που δεν αδυνατίζει όσο κι αν οξύνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Αντίθετα, βαθαίνει σε όλα τα κράτη.
Τεράστιο και πολύπτυχο το θέμα και πολύ ενδιαφέρον, θ' απασχολήσει την πρώτη γι' αυτή τη «σεζόν» συζήτηση στη σάλα της «Κόντρας», που θα γίνει την επόμενη Παρασκευή (4 Νοέμβρη, στις 8 το βράδυ).
