Ούτε οι δακρύβρεχτοι λόγοι του διαδόχου του Τσάβες ούτε οι παραινέσεις του Μαραντόνα, που φόρεσε τη φανέλα του και κατέβηκε στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Μαδούρο για να τον στηρίξει, δε γλίτωσαν τον τελευταίο από την πικρή γεύση μίας Πύρρειας νίκης. Γιατί η οριακή νίκη του Νικολάς Μαδούρο στις προεδρικές εκλογές της περασμένης Κυριακής, με διαφορά κάτω του 2% από τον αντίπαλό του Ενρίκε Καπρίλες (50.8% πήρε ο πρώτος έναντι περίπου 49% του δεύτερου), κόντρα στις δημοσκοπήσεις που έδιναν προβάδισμα 10%-18% στον Μαδούρο, ήταν ένα μεγάλο στραπάτσο τόσο για τον ίδιο τον Μαδούρο όσο και για τους οπαδούς της «μπολιβαριανής δημοκρατίας». Οσο κι αν φωνάζουν οι οπαδοί του «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα», τον οποίο υποτίθεται ότι οικοδομούσε ο Τσάβες στη Βενεζουέλα, ότι για όλα φταίει η προπαγάνδα της αντίδρασης, δε θα μπορέσουν ποτέ να απαντήσουν πειστικά στο ερώτημα: πώς, αφού όλα πήγαιναν καλά και η χώρα οικοδομούσε τον σοσιαλισμό επί 14 συναπτά έτη, ο λαός έδωσε τόσο μεγάλο ποσοστό στην αντιδραστική αντιπολίτευση, σε μια εκλογική διαδικασία με μεγάλη συμμετοχή (της τάξης του 80%);
Οπως επισημαίνει το φιλοτσαβικό πρακτορείο Venezuelanalysis, γύρω στις 630 με 705 χιλιάδες ψηφοφόροι μεταπήδησαν από τον Τσάβες στον Καπρίλες, στο διάστημα από τις προεδρικές εκλογές του περσινού Οκτώβρη μέχρι τις τωρινές. Ετσι, οι φιλοτσαβικές ψήφοι έπεσαν, από 8.2 εκατομμύρια που ήταν τον Οκτώβρη, στα 7.6 εκατομμύρια, ενώ του Καπρίλες αυξήθηκαν, από 6.6 εκατομμύρια στα 7.3. Κάποιοι το ρίχνουν στην ελλιπή συνειδητοποίηση του λαού, όπως η αρθρογράφος του Venezuelanalysis, η οποία σε άρθρο με τίτλο «Καταλαβαίνοντας το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στη Βενεζουέλα» (βλ. https://venezuelanalysis.com/analysis/8638), μία μέρα μετά τις εκλογές, έγραψε τα εξής: «Οταν ο λαός στερείται υψηλού πολιτικού ενδιαφέροντος, είναι εύκολο γι’ αυτόν να κουραστεί λίγο από την έλλειψη λαδιού ή οδοντόπαστας ή μαργαρίνης. Ή για τον διπλασιασμό της τιμής της μπίρας μέσα σ’ ένα μήνα. Ή από τα περιστασιακά μπλακ-άουτ. Η επικοινωνία της κυβέρνησης με το λαό θα πρέπει να βελτιωθεί δραστικά. Ωστόσο, μέσα σε 14 χρόνια έγιναν πολλά, όλοι γνωρίζουμε τον κατάλογο με τα εμπνευσμένα επιτεύγματα, μερικά όμως προβλήματα, όπως η γραφειοκρατία, το έγκλημα και η διαφθορά, επέμεναν και φαίνεται ότι ορισμένοι άνθρωποι ελπίζουν ότι κάποιος άλλος θα τους τα λύσει».
Είναι εύκολο να «σιχτιρίζεις» τον κόσμο που «δεν καταλαβαίνει», ποιος όμως μπορεί να κατηγορήσει το λαό αν κουράστηκε μετά από 14 χρόνια «σοσιαλισμού» να ζει με διακοπές ρεύματος και αύξηση του πληθωρισμού; Οσο αλήθεια είναι ότι ο Τσάβες κέρδισε την εμπιστοσύνη του λαού, γιατί του έδωσε «ψωμί» (όπως κάθε σοσιαλδημοκράτης που σέβεται τον εαυτό του), τόσο αλήθεια είναι ότι σταδιακά την έχανε, γιατί κανέναν σοσιαλισμό δεν οικοδόμησε στη χώρα. Δεν αρκούν οι αντιιμπεριαλιστικές (για την ακρίβεια οι αντιαμερικάνικες) κορόνες για να γεμίσουν τα στομάχια και να έρθει κοινωνική δικαιοσύνη.
Για τη διακυβέρνηση Τσάβες και τον υποτιθέμενο «σοσιαλισμό» του έχουμε γράψει επανειλημμένα από αυτές εδώ τις στήλες και δεν θα επανέλθουμε (όποιος ενδιαφέρεται ας δει το πρόσφατο άρθρο με τίτλο «Πίσω από την βιτρίνα της κοινωνικής δημαγωγίας» (αρ. φύλλου 722, 9/3/13 και ηλεκτρονικά στο https://www.eksegersi.gr/issue/722/) . Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι τα ημίμετρα δεν συνιστούν κοινωνικές ανατροπές. Ερχεται επομένως η στιγμή που ένας άλλος «σωτήρας» διεκδικεί να πάρει τη σκυτάλη. Ο θάνατος του Τσάβες απλά επίσπευσε τα γεγονότα, αφού ένα αξιόλογο ποσοστό των υποστηρικτών του (γύρω στο 20%, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) θεωρούσε ότι δεν μπορεί να υπάρξει «σοσιαλισμός» χωρίς τον Τσάβες. Από τη μεριά του ο Καρίλες φέρθηκε πιο έξυπνα από τους προκατόχους του. Οπως επεσήμανε το άρθρο που αναφέραμε παραπάνω, ο Καπρίλες αντέγραψε τον Τσάβες, τόσο στο στιλ της ομιλίας και το χιούμορ όσο και στις υποσχέσεις (αύξηση του βασικού μισθού και κατασκευή 200 χιλιάδων κατοικιών το χρόνο ήταν μερικές από τις μεγαλύτερες υποσχέσεις του Καπρίλες πριν τις εκλογές). Πώς λοιπόν να μην πλησιάσει στο στόχο του ν’ αρπάξει τα ηνία της εξουσίας; Το γεγονός ότι οι Αμερικάνοι και οι αντιδραστικοί είναι μαζί του δεν διαφοροποιεί σε τίποτα αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Απλά, όλοι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να κάνουν παιχνίδι πατώντας πάνω στα υπαρκτά προβλήματα που ο «σοσιαλισμός» του Τσάβες δεν κατόρθωσε (ούτε θα μπορούσε) να λύσει. Το πόσο θα το πετύχουν είναι ακόμα αμφίβολο. Η κατάσταση έχει πολωθεί αρκετά – ήδη από τις συγκρούσεις έχουν χάσει τη ζωή τους επτά άτομα – γεγονός που ανάγκασε τον Καπρίλες να μαζευτεί λίγο και να ζητήσει την αναβολή της διαδήλωσης που είχε ανακοινώσει προκειμένου να πιέσει για την επανακαταμέτρηση των ψήφων (πράγμα που ζητά και ο Λευκός Οίκος).
