Την περασμένη Τρίτη, οι πάνω από 7.000 παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις ισραηλινές φυλακές (μεταξύ των οποίων 300 παιδιά, 33 γυναίκες, 17 βουλευτές και 2 πρώην υπουργοί) κατέβηκαν ξανά σε απεργία πείνας διαμαρτυρόμενοι για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης. Ηταν η τρίτη απεργία πείνας που πραγματοποιήθηκε αυτό το μήνα (οι δύο προηγούμενες ήταν στις 7 και στις 17 Απρίλη).
Αυτές οι απεργίες πείνας έχουν ιδιαίτερη σημασία, γιατί –όπως σημείωσε ο Ρααφάτ Χαμντούνα, επικεφαλής του Κέντρου Μελετών Φυλακισμένων– είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που σημειώνεται τέτοια απεργία πείνας στις ισραηλινές φυλακές. Με τις συνθήκες διαβίωσης των παλαιστίνιων κρατουμένων να χειροτερεύουν μέρα με τη μέρα, με τα συνεχή εμπόδια που τίθενται στις επισκέψεις των συγγενών και τις ταπεινώσεις και βασανισμούς στην ημερήσια διάταξη, οι παλαιστίνιοι κρατούμενοι είχαν δύο επιλογές: να υποταχτούν στη μοίρα τους ή να αντισταθούν με κάθε πρόσφορο μέσο.
Οι φυλακισμένοι έκαναν το δεύτερο. Τόλμησαν μάλιστα να θέσουν αιτήματα έξω από τα πλαίσια του «ρεαλισμού» της υποταγής στον πανίσχυρο ισραηλινό στρατό: «Οι απεργοί πείνας ζητούν περισσότερη πρόσβαση στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, να μπουν τα βιβλία, τα τηλέφωνα και τα αραβικά δορυφορικά κανάλια στις φυλακές, να σταματήσουν οι ταπεινωτικές σωματικές έρευνες, να τερματιστεί η ποινή της απομόνωσης και τα χρηματικά πρόστιμα στους κρατούμενους, να βελτιωθεί η ποιότητα του φαγητού και να αρθούν οι περιορισμοί στις επισκέψεις των οικογενειών τους» (Arab News, 8/4/2010).
Απέναντι στο σιωνιστικό φασισμό οι παλαιστίνιοι φυλακισμένοι ορθώνουν το ανάστημά τους. Την ίδια στιγμή, η «διεθνής κοινότητα» συνεχίζει να αγκαλιάζει τους Σιωνιστές σα να μην τρέχει τίποτα…