Παρά τη σκληρή του ρητορική ενάντια στη Ρωσία, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσένι δεν κατάφερε να πετύχει τίποτα με το ταξίδι του σε Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία και Ουκρανία. Η προσπάθειά του για τη διασφάλιση των αμερικάνικων συμφερόντων στην περιοχή υπέστη μεγάλο στραπάτσο. Ο αζέρος πρόεδρος, Ιγιάμ Αλίεφ, δε φαίνεται να συναίνεσε στην κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου από την Κασπία που θα παρακάμπτει τη Ρωσία. Πρόκειται για υποθαλάσσιο αγωγό που θα συνδέει τον τερματικό σταθμό του Σανγκαχάλ στο Αζερμπαϊτζάν με το Τουρκμενιστάν (διασχίζοντας την Κασπία) και ο οποίος σχεδιάζεται να μεταφέρει το φυσικό αέριο του Τουρκμενιστάν και του Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη, μέσω υπάρχοντος σωληναγωγού και του μήκους 3.300 χιλιομέτρων σωληναγωγού Nabucco, ο οποίος σχεδιάζεται να κατασκευαστεί από το Ερζερούμ της Τουρκίας μέχρι την Αυστρία (διασχίζοντας Βουλγαρία και Ρουμανία). Ρωσία και Ιράν αντιδρούν… «για οικολογικούς λόγους» στην κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού, ενώ το Τουρκμενιστάν πρόσφατα υπέγραψε συμφωνία που προβλέπει ότι η Gazprom θα αγοράζει για τα επόμενα 20 χρόνια όλη την παραγωγή φυσικού αερίου του.
Ο Αλίεφ κράτησε ψυχρή στάση απέναντι στον Τσένι (δεν πήγε καν να τον υποδεχτεί κατά την άφιξή του στη χώρα!), αν και ο Τσένι ήταν ο πιο υψηλόβαθμος Αμερικάνος που επισκέφτηκε ποτέ το Αζερμπαϊτζάν, το οποίο εξακολουθεί να έχει καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η «υποδοχή» αυτή καθώς και οι διαρροές στη ρωσική εφημερίδα «Κομερσάντ» (που επικαλείται πηγές κοντά στον Αλίεφ) για άρνηση Αλίεφ να συναινέσει στα σχέδια του Τσένι, δεν οφείλονται πουθενά αλλού παρά στη ρώσικη επιθετικότητα που βρίσκεται στα πάνω της τον τελευταίο καιρό στον Καύ-κασο (και όχι μόνο).
Στην Ουκρανία η κατάσταση εξακολουθεί να είναι ρευστή με την πολιτική σύγκρουση μεταξύ του αμερικανόδουλου προέδρου Γιούσενκο και της ρωσόφιλης πρωθυπουργού Τιμοσένκο (το κόμμα της οποίας συνασπίστηκε με τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης καταψηφίζοντας τις προτάσεις Γιούσενκο για καταδίκη της Ρωσίας για την εισβολή στη Γεωργία) να μαίνεται. Το μόνο σίγουρο χαρτί που έχει στο τσεπάκι του ο Τσένι είναι η Γεωργία, βαθιά όμως πληγωμένη από τη ρωσική επέλαση.
Από την άλλη, το ΝΑΤΟ αποφάσισε να καθυστερήσει την ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στους κόλπους του, ενώ το ίδιο έκανε και η ΕΕ για την Ουκρανία, παρά τις δηλώσεις Σαρκοζί ότι «είναι ευρωπαϊκή χώρα». Οι Ευρωπαίοι βλέπετε δε συμβαδίζουν με τους αμερικάνους «εταίρους τους» κρατώντας μια πιο ισορροπημένη στάση απέναντι στη ρωσική επέλαση. Μια επέλαση που επιδεικνύεται με κάθε τρόπο. Από τις απειλές σε Πολωνία και Τσεχία ότι αποτελούν στόχους (εφόσον η πρώτη συμφώνησε στην εγκατάσταση της αμερικάνικης «αντιπυραυλικής ασπίδας», ενώ η κυβέρνηση της δεύτερης έδωσε το πράσινο φως στην ανάπτυξη αμερικάνικων στρατευμάτων ενόψει της μελλοντικής εγκατάστασης αντιπυραυλικής βάσης στην Τσεχία), μέχρι τις «εκπαιδευτικές πτήσεις» δύο ρωσικών βομβαρδιστικών σε βενεζουελάνικη αεροπορική βάση και κοινές περιπολίες βενεζουελάνικων και ρωσικών πλοίων στο «μαλακό υπογάστριο των ΗΠΑ». Μεταξύ των πλοίων που θα περιπολούν περιλαμβάνεται και ένα πυρηνοκίνητο καταδρομικό, που ο «σοσιαλιστής» Τσάβες δήλωσε ότι θα καλωσορίσει στα χωρικά ύδατα της Βενεζουέλας (φαίνεται δεν τον… ενημέρωσε κανείς ότι στη Ρωσία δεν υπάρχει… σοσιαλισμός)!
