«Μισοπεθαμένο ερείπιο» χαρακτήριζε τη Μέρκελ η «Χάντελσμπλατ», μετά την εκκωφαντική ήττα που υπέστη στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός της. Η Μέρκελ, αλλά και ο χριστιανοκοινωνιστής κυβερνητικός εταίρος Χορστ Ζεεχόφερ υποστήριξαν την επανεκλογή του Φόλκερ Κάουντερ, στενού συνεργάτη της Μέρκελ και επί δεκατρία χρόνια προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας, όμως οι βουλευτές, με ψήφους 125 έναντι 112 του Κάουντερ, εξέλεξαν ως πρόεδρο τον Ραλφ Μπρινκχάους.
«Αυτή είναι μια στιγμή δημοκρατίας», σχολίασε η Μέρκελ. Και συμπλήρωσε, για να υπενθυμίσει σε όλους ότι είναι τόσο χαλκέντερη που μπορεί να καταπιεί τα πάντα. «Η δημοκρατία περιλαμβάνει και ήττες και δε χρειάζεται να τις ζαχαρώνουμε».
Η Μέρκελ είναι η τρίτη μακροβιότερη χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. Αν ολοκληρώσει τη θητεία της, θα έχει ξεπεράσει κατά τι τον μέντορά της Χέλμουτ Κολ (16 χρόνια) και θα έχει αφήσει πίσω τον πρώτο μεταπολεμικό καγκελάριο Κόνραντ Αντενάουερ (14 χρόνια). Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι που να δείχνει ότι δε θα τα καταφέρει. Παρά το νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε μετά τις εκλογές του περσινού Σεπτέμβρη, κατάφερε να σχηματίσει έναν καινούργιο «μεγάλο συνασπισμό» και να ξεπεράσει σημαντικότερες κρίσεις, όπως η «ανταρσία» του Ζεεχόφερ για το προσφυγικό.
Το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό της Μέρκελ. Είναι πρόβλημα του γερμανικού ιμπεριαλισμού, που ενώ δεν έχει χάσει ούτε στιγμή τα ηνία της ΕΕ, στην οποία η συμμετοχή του είναι καταλυτική και ηγεμονική, αντιμετωπίζει αμφισβήτηση εσωτερικά, καθώς μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης αισθάνονται μεγάλη πίεση από την οικονομική πολιτική που ευνοεί προκλητικά το μεγάλο κεφάλαιο. Ετσι, βρήκαν την ευκαιρία να ξανανθίσουν οι φασιστικές ιδέες, που «αναζητούν» τα αίτια για την κακοδαιμονία των εργαζόμενων μαζών πότε στους μετανάστες που «παίρνουν τις δουλειές από τους Γερμανούς» και πότε στους «τεμπέληδες της ΕΕ, που τους ταΐζει ο γερμανικός προϋπολογισμός».
Δεν ξέρουμε πώς θα ήταν τα πράγματα χωρίς τη Μέρκελ, όμως η χριστιανοδημοκρατία δεν έχει αναδείξει ακόμα μια ισχυρή προσωπικότητα ικανή να τη διαδεχτεί, ενώ η σοσιαλδημοκρατία ακόμα προσπαθεί να συνέλθει από το σοκ που της προκάλεσε η εκλογική επίδοση του «τυφώνα Σουλτς». Η Μέρκελ θα έχει στήριξη από τα επιτελεία των γερμανικών μονοπωλίων όσο δεν έχει βρεθεί η διάδοχη λύση. Την οποία σίγουρα έχει αρχίσει να προετοιμάζει και κάποια στιγμή θα την παρουσιάσει. Μάλλον αυτή είναι και η αιτία του «αντάρτικου» από την πλειοψηφία των βουλευτών. Διάφορες φράξιες στο εσωτερικό της CDU θέλησαν να στείλουν στην καγκελάριο το μήνυμα ότι δεν είναι παντοδύναμη και γι' αυτό θα πρέπει να τις πάρει υπόψη στη διαδικασία ετοιμασίας της διάδοχης κατάστασης. Συνηθισμένα πράγματα στην αστική πολιτική, σε όλο τον κόσμο. Η αστική δημοσιολογία τα μεγαλοποιεί, για να καθηλώσει τις εργαζόμενες μάζες στους καναπέδες να παρακολουθούν τις ίντριγκες στα ηγετικά κλιμάκια των αστικών κομμάτων, αντί να στρέψουν τις πλάτες στην αστική πολιτική και να κινηθούν σε ανεξάρτητη ταξική κατεύθυνση.
