«Σταθμό στην ιστορία του Κυπριακού» χαρακτήρισε ο Ν. Αναστασιάδης την κατάθεση χαρτών από τους εκπροσώπους των δύο «συνιστώντων κρατών» (constituent states), σ' ένα πανηγυρικό «τιτίβισμά» του το βράδυ της περασμένης Τετάρτης. Επομένως, σύμφωνα με την τοποθέτηση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας (ήδη υποβιβασμένου σε πρόεδρο του ελληνοκυπριακού «συνιστώντος κράτους»), το μείζον πρόβλημα του Κυπριακού είναι το εδαφικό! Πρέπει να πιστέψουμε ότι για 2%-3% του κυπριακού εδάφους και μερικά χιλιόμετρα ακτογραμμής δεν λύθηκε το Κυπριακό τα προηγούμενα 42 χρόνια, μετά το πραξικόπημα της ελλαδικής χούντας και τη στρατιωτική εισβολή του τουρκικού κράτους (με σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση και πρωθυπουργό τον Μπουλέντ Ετζεβίτ, για να μην ξεχνιόμαστε), που εγκαθίδρυσε καθεστώς κατοχής στο ένα τρίτο του νησιού, για ν' ακολουθήσει έκτοτε μια τακτική μαζικού εποικισμού των υπό κατοχή εδαφών με πρώην στρατιώτες ή εποίκους που μεταφέρονταν κυρίως από τα βάθη της Ανατολίας!
Φυσικά και δεν είναι έτσι. Το Κυπριακό δε λύθηκε γιατί καμιά έως τώρα πολιτική ηγεσία στην Κύπρο (και στην Ελλάδα) δεν τόλμησε να υπογράψει μια προδοτική διχοτομική συμφωνία. Βήματα προς αυτή την κατεύθυνση έκαναν πολλά, όμως τελική υπογραφή δεν έβαλαν. Κι όταν τόλμησαν να βάλουν το περιβόητο σχέδιο Ανάν σε δημοψήφισμα, πήραν μια πανηγυρική απόρριψή του. Με την αποχή να διαμορφώνεται μόλις στο 10,82%, το ΟΧΙ πήρε 75,83% και το ΝΑΙ 24,17%. Πολλοί αρέσκονται να ρίχνουν την ευθύνη στον εθνικιστή Τάσσο Παπαδόπουλο, τότε πρόεδρο της Κύπρου. Ξεχνούν, όμως, πως και το ΑΚΕΛ, η ηγεσία του οποίου αρχικά συμφωνούσε με το σχέδιο Ανάν, αναγκάστηκε σε μια δραματική συνεδρίαση της ΚΕ να ταχθεί πλειοψηφικά υπέρ του ΟΧΙ, προκειμένου να μην αποκοπεί από το ρεύμα του κυπριακού λαού, που ήταν εμφανέστατο.
Από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών φαίνεται ότι και πάλι δεν τολμούν να βάλουν την τελική υπογραφή στο διχοτομικό σχέδιο. Επειδή, όμως, τα νήματα της «διαδικασίας προς λύση» κινούν οι Αμερικανοί, υποχρεώθηκαν να παραμείνουν «σε τροχιά» και να συνεχίσουν το παζάρι. Αυτό φάνηκε καθαρά όταν Κοτζιάς και Τσαβούσογλου κλήθηκαν εσπευσμένα στη Νέα Υόρκη. Τυπικά κλήθηκαν από τον νέο γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες (με τον οποίο, βέβαια, θα συναντιόνταν τις επόμενες μέρες στη Γενεύη, οπότε δεν υπήρχε κανένας λόγος γι' αυτή την ταλαιπωρία). Ο Γκουτέρες ήταν απλά ο «μπροστινός» της αμερικάνικης πολιτικής, η οποία υποχρέωσε τις δυο κυβερνήσεις να δεσμευτούν ότι θα συνεχίσουν τη διαδικασία και θα θεωρήσουν τη Διάσκεψη για το Κυπριακό της Γενεύης μια «χωρίς τέλος διαδικασία».
Εν γνώσει όλων ότι στη Γενεύη δε θα υπάρξει συμφωνία, ο Αναστασιάδης πέταξε το εδαφικό σαν «τυράκι»: με το δικό μας χάρτη, θα επιστρέψουν στις εστίες τους και στις περιουσίες τους 91.000 πρόσφυγες, ενώ με το χάρτη του Ακιντζί θα επιστρέψουν 60.000 – 63.000 πρόσφυγες. Αξίζει να διαπραγματευτούμε για 30.000 εκτοπισμένους συμπατριώτες μας. Τα υπόλοιπα θα τα πει σε επόμενη φάση: για να πάρουμε αυτά που θέλουμε στο εδαφικό, θα πρέπει να δώσουμε την εκ περιτροπής προεδρία. Επειδή αυτό είναι ένα από τα αγκωνάρια της κυοφορούμενης διχοτομικής λύσης, οι άνθρωποι του Αναστασιάδη (και τα ΜΜΕ του «ρεαλισμού» στην Ελλάδα) υποστηρίζουν ότι την εκ περιτροπής προεδρία την είχε συμφωνήσει και ο Χριστόφιας (λες και αλλάζει τίποτα στην ουσία, αν είχε συμφωνήσει και ο Χριστόφιας). «Θα δώσουμε την εκ περιτροπής προεδρία και θα πάρουμε τη Μόρφου, τόσο απλά…» είναι η κυνική φράση που ο γνωστός Παπαχρήστος των «Νέων» αποδίδει σε φίλο του που ήταν στη Γενεύη και παρακολουθούσε τις συνομιλίες.
Πέρα από την εκ περιτροπής προεδρία, όμως, το κομβικότερο ζήτημα της διχοτομικής λύσης είναι οι περιβόητες εγγυήσεις, δηλαδή η παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στο νησί και μετά τη συμφωνία και τη δημιουργία του συνομοσπονδιακού κράτους. Ολα δείχνουν ότι η Τουρκία δεν κάνει πίσω απ' αυτό. Δε δέχεται συμβιβαστικές λύσεις, γι' αυτό και φρόντισε να προειδοποιήσει τον Γιούνκερ να περιοριστεί σε ρόλο παρατηρητή και να μην κάνει καμιά παρέμβαση (εννοείται πως στο παρασκήνιο Γιούνκερ και Μογκερίνι «οργίασαν», όπως και οι εκπρόσωποι των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, άλλωστε).
Αυτό ήταν φανερό ότι δε θα λυνόταν στη Γενεύη. Γι' αυτό δεν πήγε ο Ερντογάν ή ο πρωθυπουργός του. Για να συνεχιστεί το παζάρι (πάντα σε διχοτομική κατεύθυνση), αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια ομάδα εργασίας, που θα συναντηθεί στις 18 Γενάρη και θα κάνει προπαρασκευαστική δουλειά. Μάλλον θ' αργήσουν ακόμα.
ΥΓ1. Θυμίζουμε ότι τα εδάφη των βρετανικών βάσεων είναι εκτός κάθε διαπραγμάτευσης. Οι βάσεις δε θεωρούνται κυπριακό έδαφος που έχει παραχωρηθεί στη Βρετανία, αλλά βρετανικό έδαφος. Μάλιστα, τα εδάφη αυτά η Βρετανία δεν τα περιλαμβάνει ούτε στην επικράτειά της που συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Γι' αυτό το υπόλειμμα της αποικιοκρατίας δεν μιλάει κανένας, όμως. Ούτε στην Κύπρο, ούτε στην ΕΕ, ούτε στον ΟΗΕ.
ΥΓ2. Στη Διάσκεψη της Γενεύης, ο Αναστασιάδης δεν είχε καμιά επίσημη ιδιότητα. Ηταν απλά μια «αυτού εξοχότης», όπως και ο Ακιντζί. Επίσημες ιδιότητες είχαν μόνο οι υπουργοί Εξωτερικών των τριών εγγυητριών δυνάμεων (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία).
