Αυτό κι αν είναι είδηση! Η «λαοπρόβλητη» πρόεδρος της Βραζιλίας, πρώην αντάρτισσα και νυν «αριστερή» διαχειρίστρια της επικερδέστερης ίσως για τις πολυεθνικές καπιταλιστικής οικονομίας της Λατινικής Αμερικής, Ντίλμα Ρούσεφ, αποπέμφθηκε την προηγούμενη Πέμπτη από το αξίωμά της για έξι μήνες, με ψηφοφορία που έγινε στη Γερουσία μετά από είκοσι ώρες συνεδρίαση. Οι γερουσιαστές αποφάσισαν με 55 ψήφους υπέρ και 22 κατά, να παραπέμψουν τη Ρούσεφ σε δίκη και έτσι έχασε το αξίωμα του προέδρου, το οποίο πέρασε προσωρινά στον μέχρι πρότινος αντιπρόεδρο και κυβερνητικό εταίρο (πριν αποφασίσει να σπάσει την κυβερνητική συνεργασία), Μισέλ Τεμέρ.
Το αστείο είναι ότι η Ρούσεφ δε διώκεται για το σκάνδαλο Petrobras που εδώ και κάποια χρόνια ταλανίζει τη χώρα, αλλά για μαγείρεμα των οικονομικών στοιχείων του κράτους προκειμένου να κρύψει τη σοβούσα οικονομική κρίση και να κερδίσει τις εκλογές. Αν και η Ρούσεφ ήταν πρόεδρος της Petrobras από το 2003 μέχρι το 2010, σε μία περίοδο δηλαδή που οργίαζε η διαφθορά στην εταιρία, φαίνεται να παρέμεινε «αμόλυντη» από τα σκάνδαλα (απλά «προήδρευε» και όποιος θέλει το πιστεύει)! Αυτό έδωσε λαβή στους υπερασπιστές της να μιλήσουν για «πραξικόπημα», παρά το γεγονός ότι όλα έγιναν νομότυπα.
Στο μόνο που θα συμφωνήσουμε μαζί τους είναι ότι οι αντίπαλοί της βρήκαν την ευκαιρία να την εκπαραθυρώσουν χτυπώντας την «κάτω από τη ζώνη». Από τη σκοπιά της αστικής πολιτικής η Ρούσεφ έχει δίκιο. Δεν έκανε τίποτα το διαφορετικό από τους προκατόχους της. Εξαπάτησε το λαό για την οικονομική κατάσταση της χώρας για να του φέρει καπάκι τα αντιλαϊκά μέτρα αργότερα προκειμένου να «διορθώσει» την οικονομία! Αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων στα λεωφορεία, περικοπές στα επιδόματα ανεργίας και τα επιδόματα κοινωνικής ασφάλισης και μείωση των φοροαπαλλαγών και διαφόρων επιδοτήσεων ήταν ορισμένα από αυτά, τα οποία προκάλεσαν οργισμένη αντίδραση στο εσωτερικό. Επομένως το αν «τα πήρε» η Ρούσεφ ή αν λάδωσε ή αν «απλώς προήδρευε» στην Petrobras, κάνοντας την πάπια απέναντι στη διαφθορά που οργίαζε, είναι το λιγότερο. Το μείζον είναι ότι μια «αριστερή», πρώην αντάρτισσα κτλ, κτλ, αποδείχτηκε -αν μη τι άλλο- αντίγραφο των προκατόχων της, εξαπατώντας τον κόσμο και περνώντας αντιλαϊκά μέτρα.
Απέναντι στην οικονομική κρίση, η Ρούσεφ ενήργησε ως τυπική διαχειρίστρια του καθεστώτος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, ενώ παράλληλα οργίαζε η διαφθορά μέσα στην ίδια της την κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο ότι ούτε ο μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος (που πήρε τη θέση της στην προεδρία) Μισέλ Τεμέρ είναι περισσότερο δημοφιλής από τη Ρούσεφ, καθώς και αυτός εμπλέκεται σε φαινόμενα διαφθοράς και θα αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο αποπομπής. Από την άλλη, 33 από τους 81 γερουσιαστές που ψήφισαν για την αποπομπή της Ρούσεφ αντιμετωπίζουν κι αυτοί κατηγορίες για μεγαλύτερα αδικήματα! Οπως ο Ιβο Κασόλ, που βρέθηκε ένοχος από το Ανώτατο Δικαστήριο και αντιμετωπίζει ποινή πενταετούς φυλάκισης, ενώ έχει μηνυθεί για παράνομη εκχέρσωση τμήματος του δάσους του Αμαζονίου!
Η ημέρα της αποπομπής Ρούσεφ ήταν «η πιο θλιβερή μέρα στην ιστορία της νεαρής μας δημοκρατίας», σύμφωνα με τα λεγόμενα γερουσιάστριας του «Κ»Κ Βραζιλίας. Θα συμφωνήσουμε μαζί της ως προς αυτό. Το αστέρι της «αριστερής» διακυβέρνησης έπεσε. Ακόμα κι αν η Ρούσεφ επιστρέψει τελικά, μετά από παζάρι με τους εξίσου διεφθαρμένους αντιπάλους της, η κατάσταση δε θα είναι ποτέ η ίδια. Η θλίψη όμως ας κυριεύσει τους οπαδούς του «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», που χάνουν ένα ακόμα αστέρι τους. Η εργατική τάξη γιατί να θλίβεται όταν βλέπει την κατάντια κάποιων ανανηψάντων αριστερών όπως η Ρούσεφ που θα χάσει το μεγάλο φαγοπότι των ολυμπιακών αγώνων; Αυτά έχει η αστική πολιτική. Οι χτεσινοί σύμμαχοι γίνονται οι… νεκροθάφτες σου όταν βρουν την ευκαιρία.
