Στις 25 Γενάρη συμπληρώθηκαν εφτά χρόνια από το ξέσπασμα της λαϊκής εξέγερσης στην Αίγυπτο, που γκρέμισε τον Μουμπάρακ. Τίποτα στη χώρα δε θυμίζει αυτό το γεγονός που χαρακτηρίστηκε από τον απαράμιλλο ηρωισμό και τη μαχητικότητα του αιγυπτιακού λαού, αλλά και από την πλήρη έλλειψη οργανωμένου φορέα της εργατικής τάξης, που θα μπόλιαζε με επαναστατική συνείδηση τη θυελλώδη άνοδο του αυθόρμητου κινήματος των μαζών, δημιουργώντας μια πολιτική παρακαταθήκη για το μέλλον. Η εξέγερση ξέσπασε σε μια περίοδο που η αιγυπτιακή οικονομία είχε μπει σε βαθιά κρίση (δεν έχει ακόμα ανακάμψει), ενώ η καταστολή των λαϊκών αντιδράσεων, που έπαιρναν κυρίως τη μορφή εργατικών κινητοποιήσεων και απεργιών, καθώς και η περιστολή των ελάχιστων πολιτικών δικαιωμάτων είχε αυξηθεί σημαντικά.
Στις εκλογές που έγιναν το 2012, το αδιάβλητο και η εγκυρότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκαν από τη Δύση, η Μουσουλμανική Αδελφότητα, εκφραστής του πολιτικού Ισλάμ στην Αίγυπτο και πολιτικός εκπρόσωπος τμήματος της αιγυπτιακής αστικής τάξης, με βαθιούς δεσμούς με τις πολυπληθείς πληβειακές μάζες της χώρας, κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία. Με τη νίκη της ΜΑ, η χώρα έδειχνε να μπαίνει σε τροχιά πολιτικής ομαλότητας, με όχημα τον αστικό κοινοβουλευτισμό κατά τα δυτικά πρότυπα. Γρήγορα όμως, τη θέση του αστικού κοινοβουλευτισμού πήρε η στρατιωτική δικτατορία του Σίσι, γκρεμίζοντας με τα τανκς την κυβέρνηση της MA με επικεφαλής τον Μοχάμεντ Μόρσι, καβαλώντας το κύμα δυσαρέσκειας που είχε ξεσπάσει στη χώρα, κυρίως από ένα τμήμα των μικροαστικών στρωμάτων, του στρατού και των κοσμικών αστικών πόλων εξουσίας. Δεν ήταν λίγες οι πολιτικές ομάδες του ευρύτερου χώρου της αιγυπτιακής Αριστεράς, όπως το νεολαιίστικο Κίνημα της 6ης Απρίλη, που εμμέσως πλην σαφώς στήριξαν το πραξικόπημα, έχοντας την αυταπάτη ότι ο στρατός είναι σύμμαχός τους και θεματοφύλακας της δημοκρατικής τάξης, για να πεταχτούν τα κυριότερα στελέχη τους στη φυλακή αμέσως μετά το πραξικόπημα.
Οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι δεκάδες χιλιάδες. Κάποιες αιγυπτιακές οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων υποστηρίζουν ότι οι πολιτικοί κρατούμενοι ξεπερνούν τις 63.000. Παράλληλα, το καθεστώς έχει επιβάλει την απαγόρευση των δημόσιων συναθροίσεων άνω των δέκα ατόμων! Η πρόσβαση σε 63 ειδησεογραφικούς ιστότοπους έχει μπλοκαριστεί, ενώ δεκάδες δημοσιογράφοι, ακόμα και μεγάλων δικτύων όπως το Al Jazeera, έχουν φυλακιστεί επ’ αόριστον, εν αναμονή της δίκης τους για κριτική ενάντια στη χούντα. Τον Ιούλη του 2017, η κυβέρνηση ψήφισε νόμο που ασκεί ασφυκτικό έλεγχο σε ΜΚΟ, σωματεία και οργανώσεις, με στόχο να φιμώσει όποια φωνή ασκεί κριτική στην τερατώδη καταστολή, με πρόσχημα την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας! Οι παραβιάσεις του νόμου επισείουν πρόστιμα ύψους 55.000 δολαρίων και πενταετή φυλάκιση. Στις εκλογές-παρωδία τον Μάρτη του 2014, με τεράστια αποχή, ο Σίσι κατέβηκε σαν υποψήφιος παίρνοντας το 97% των ψήφων!
Τον ερχόμενο Μάρτη, ο Σίσι επιδιώκει την εκλογή του για δεύτερη φορά, διοργανώνοντας εκλογές στις οποίες θα είναι ο μοναδικός υποψήφιος, αφού όλοι οι σοβαροί αντίπαλοί του, ανάμεσά τους και πρώην συνεργάτες του, είτε αποσύρθηκαν, καταγγέλλοντας ότι έπεσαν θύματα μαφιόζικων πρακτικών από τις δυνάμεις ασφαλείας της χούντας, είτε φυλακίστηκαν. Τέτοια είναι η περίπτωση του στρατηγού Σαμί Ανάν, πρώην αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, που αποπειράθηκε να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα βρέθηκε στη φυλακή όπου περιμένει τη δίκη του από έκτακτο στρατοδικείο. Ενας από τους συνεργάτες του Ανάν, πρώην επικεφαλής του κρατικού φορέα ενάντια στη διαφθορά και υποψήφιος για την προεδρία, δέχτηκε επίθεση από αγνώστους στο Κάιρο και τραυματίστηκε σοβαρά, με αποτέλεσμα την απόσυρση της υποψηφιότητάς του. Ο δικηγόρος Χάλεντ Αλί, μοναδικός υποψήφιος από την αντιπολίτευση και ο μόνος χωρίς δεσμούς με την κυβέρνηση ή με τον στρατό, απέσυρε κι αυτός την υποψηφιότητά του, καταγγέλλοντας ότι δέχτηκε απειλές από κρατικές πηγές ότι σε περίπτωση που δεν αποσυρθεί, το καθεστώς θα επαναφέρει την ποινή φυλάκισης που εκκρεμεί σε βάρος του, την οποία έχει παγώσει προσωρινά. Ο μοναδικός αντίπαλος του Σίσι στην κούρσα της προεδρίας είναι ο αχυράνθρωπός του Μούσα Μοστάφα Μούσα. Ο Μούσα εμφανίστηκε «από το πουθενά» και δήλωσε συμμετοχή στις επικείμενες εκλογές λίγα λεπτά πριν την εκπνοή της προθεσμίας στις 29 Γενάρη.
Δυτικοί αναλυτές σχολιάζουν καυστικά ότι η λέξη εκλογές είναι πολύ γενναιόδωρη γι’ αυτή την παρωδία, που θα έχει ουσιαστικά σαν μοναδικό υποψήφιο τον Σίσι, ενώ το καθεστώς δείχνει να αδιαφορεί για το αν η διεθνής «κοινή γνώμη» δέχεται την εγκυρότητα των εκλογών του Μάρτη. Η αποχή αναμένεται να είναι μεγάλη, ενώ πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο κόσμος δε δείχνει κανένα ενδιαφέρον για τις εκλογές, αφού έτσι κι αλλιώς το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Παράλληλα, η αντιπολίτευση έχει καλέσει σε αποχή από τις εκλογές-παρωδία του Σίσι.
Η κατάσταση στην Αίγυπτο θυμίζει σε ένα βαθμό την περίοδο λίγο πριν την εξέγερση του 2011. Η κατάργηση των επιδοτήσεων αγοράς σε είδη πρώτης ανάγκης όπως το ψωμί, το ηλιέλαιο, το υγραέριο μαγειρέματος και τα καύσιμα, έχουν ανεβάσει κατακόρυφα το κόστος αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, ενώ η πρόσφατη υποτίμηση της αιγυπτιακής λίρας, σε συνδυασμό με το αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο, έδωσε τη χαριστική βολή στο έτσι κι αλλιώς πενιχρό εισόδημα των πλατιών λαϊκών στρωμάτων. Ταυτόχρονα, οι εργατικές κινητοποιήσεις και οι απεργίες, κυρίως στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας, είναι συνεχείς, αγκαλιάζοντας πολλές φορές δεκάδες εργοστάσια με δεκάδες χιλιάδες εργάτες. Η Αίγυπτος είναι καζάνι που βράζει και δεν αποκλείεται, όταν η ηττοπάθεια από τη διάψευση των ελπίδων που γέννησε η εξέγερση του 2011 κλείσει τον κύκλο της, να δούμε νέες κοινωνικές εκρήξεις στην περιοχή, που θα τραντάξουν ακόμα πιο ισχυρά των αιγυπτιακό καπιταλισμό.
