Αναμενόμενο ήταν το ρωσικό και κινέζικο βέτο στην πρόταση ψηφίσματος για κυρώσεις στη Συρία, που υποστηρίχτηκε από ΗΠΑ, Γαλλία και Βρετανία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οι κυρώσεις περιλάμβαναν την απαγόρευση πώλησης ελικοπτέρων στο συριακό καθεστώς και την καταγραφή σε «μαύρη λίστα» έντεκα στρατιωτικών διοικητών που κατηγορούνται ότι χρησιμοποίησαν τοξικά αέρια σε παλαιότερες επιθέσεις. Το γαϊτανάκι με τις αλληλοκατηγορίες ήταν κι αυτό αναμενόμενο. Η μεν Ρωσία κατηγορεί τους υπόλοιπους ότι δεν έχουν αποδείξεις και οι άλλοι της απαντούν ότι είναι θλιβερό μία χώρα μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να υποστηρίζει ένα καθεστώς που σκοτώνει τους πολίτες του.
Την ίδια στιγμή, οι «ειρηνευτικές» διαπραγματεύσεις της Γενεύης συνεχίζονται από την προηγούμενη εβδομάδα με αργούς ρυθμούς, καθώς οι ομάδες της αντιπολίτευσης απαιτούν να τεθεί στο τραπέζι το θέμα της τύχης του Ασαντ ως προϋπόθεση για την επίτευξη κάποιας συμφωνίας. Κι ενώ η Ρωσία ζητούσε από το καθεστώς Ασαντ να σταματήσει τις επιθέσεις όσο διαρκούν οι διαπραγματεύσεις και υποτίθεται ότι οι ΗΠΑ θα έκαναν το ίδιο με τους αντικαθεστωτικούς αντάρτες που ελέγχουν, οι συγκρούσεις αναζωπυρώθηκαν με έξι βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας έξω από στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Χομς το περασμένο Σάββατο, που είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 50 και να τραυματιστούν 24 άτομα.
Την ευθύνη για τις επιθέσεις ανέλαβε η οργάνωση Φάταχ Αλ Σαμ (πρώην Νούσρα), που πριν μερικούς μήνες αποσπάστηκε από την Αλ Κάιντα και δε συμμετέχει στην εκεχειρία. Τρεις μέρες αργότερα, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (FSA) ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να πολεμάει τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις και τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), που ελέγχονται από τους Κούρδους της Συρίας (YPG – Ομάδες Λαϊκής Προστασίας) και αποτελούν τον πλέον αξιόμαχο σύμμαχο των Αμερικάνων στην περιοχή. Διοικητής του Ελεύθερου Συριακού Στρατού δήλωσε στο Αλ Τζαζίρα ότι αν και το ISIS υποχώρησε από την περιοχή νοτιοανατολικά της Αλ Μπαμπ, επιτρέποντας στις κυβερνητικές δυνάμεις να ανακαταλάβουν είκοσι χωριά και να φτάσουν μέχρι το σημείο της περιοχής που ελέγχεται από τους Κούρδους, αυτό δεν ήταν προς όφελος του FSA, ο οποίος τώρα βρίσκεται σε κλοιό μεταξύ των Κούρδων και των κυβερνητικών δυνάμεων. Η μεταξύ τους συνεργασία μπορεί να αποβεί μοιραία για τον FSA, γι’ αυτό και συνεχίζει τις μάχες του ενάντια και στους δύο (Κούρδους και κυβέρνηση).
Οπως καταλαβαίνετε, το μέτωπο της Συρίας κάθε άλλο παρά ηρεμεί, όσο το καθεστώς αντέχει (με πλήρη ρωσική υποστήριξη) και οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες είναι διασπασμένοι αλλά όχι ακόμα διαλυμένοι. Οι ιμπεριαλιστές είτε στηρίζουν ένα αιματοβαμένο καθεστώς (η Ρωσία τον Ασαντ) είτε προσπαθούν να φέρουν στη θέση του ένα ελεγχόμενο από αυτούς (οι ΗΠΑ που έχουν προσεταιριστεί τους Κούρδους). Στη μέση, ο συριακός λαός στενάζει, χωρίς ορατό ορίζοντα απαλλαγής από την καταστροφή του πολέμου. Η πλήρης έλλειψη επαναστατικής και εθνικοαπελευθερωτικής πολιτικής είναι ορατή περισσότερο από ποτέ.
