«Η επίσημη φωτογραφία ενός βομβαρδιστικού Β52 στην αεροπορική βάση Barksdale στη Λουϊζιάνα το δείχνει με ένα αξιοσέβαστο οπλοστάσιο πυρηνικών όπλων, που μπορεί να μεταφέρει με τη μία: 14 αεροπορικούς πυραύλους Κρουζ, τέσσερις βόμβες Β61-7 και δύο βόμβες Β83… Κατά τη νέα συμφωνία ελέγχου των πυρηνικών όπλων, που θα υπογραφεί τον επόμενο μήνα μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, αυτές οι 20 πυρηνικές κεφαλές θα μετρούνται μόλις σαν μία. Η ιστορία του ελέγχου των πυρηνικών όπλων είναι γεμάτη με ιδιόμορφους κανόνες μέτρησης, που δεν αντιστοιχούνται εύκολα με την πραγματικότητα επί του εδάφους, και η νέα συνθήκη “New Start”, που ολοκληρώθηκε την περασμένη βδομάδα, δεν είναι διαφορετική. Σ’ αυτή την περίπτωση, ανεξάρτητοι ειδικοί λένε ότι η κάθε πλευρά θα είναι ικανή να συμμορφωθεί με τη συνθήκη, ενώ θα περικόπτει λιγότερα πυρηνικά όπλα από αυτά που ίσως εμφανίζονται στα χαρτιά.
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία μαζί θα εξακολουθούν να είναι ικανές να αναπτύξουν 1.300 πυρηνικές κεφαλές επιπροσθέτως του ορίου των 3.100 που επιβλήθηκε στις δύο χώρες από τη νέα συνθήκη. Σύμφωνα με ορισμένες διατάξεις, ισχυρίζονται οι ειδικοί, οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να αναπτύξουν περίπου τόσες πυρηνικές κεφαλές όσες επέτρεπε η συνθήκη που υπογράφηκε το 2002 από τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους, η οποία θα αντικατασταθεί με τη νέα συμφωνία. “Πρόκειται για δημιουργική λογιστική”, είπε ο Pavel Podvig, ένας επί σειρά ετών ερευνητής οπλικών συστημάτων από τη Ρωσία, ο οποίος τώρα εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. “Βρήκαν έναν τρόπο για να κάνουν μειώσεις χωρίς πραγματικά να τις κάνουν και ήταν χαρούμενοι που το δέχτηκαν αυτό γιατί κανένας δεν ήθελε να πάει σε πιο σοβαρά μέτρα”».
Τα παραπάνω έγραφαν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» στις 30 του περασμένου Μάρτη, σε άρθρο με τίτλο «Ο έλεγχος των όπλων μπορεί να είναι διαφορετικός στα χαρτιά απ’ ό,τι στο έδαφος».
Συμφωνία μαϊμού
Δέκα μέρες μετά, η νέα συμφωνία που αντικαθιστά τη συμφωνία Start (Strategic Arms Reduction Treaty) του 1991, υπογράφεται στην Πράγα από τους Ομπάμα και Μεντβέντεφ. Σύμφωνα με τη νέα συμφωνία (η οποία θα έχει ισχύ δεκαετίας), η κάθε χώρα θα περιορίσει τον αριθμό των στρατηγικών πυρηνικών της κεφαλών από 2.200 που είναι σήμερα (όπως προέβλεπε η συμφωνία SORT που υπογράφηκε στη Μόσχα το 2002) σε 1.550, εντός της ερχόμενης επταετίας. Μιλάμε δηλαδή για τις «στρατηγικές» πυρηνικές κεφαλές και όχι για τις «μη στρατηγικές», δηλαδή αυτές που είναι χαμηλότερης εμβέλειας και υποστηρικτικού χαρακτήρα στις επιχειρήσεις του στρατού στα πεδία των μαχών. Οι δύο ηγέτες είχαν συμφωνήσει στο γενικό πλαίσιο των περικοπών από το περσινό καλοκαίρι και είχαν υπογράψει σχετικό «μνημόνιο κοινής συνεννόησης» στις αρχές Ιούλη στο Κρεμλίνο.
Χρειάστηκε να περάσουν εννιά ολόκληροι μήνες παζαριών για να καταλήξουν στη νέα συμφωνία που παρουσιάστηκε μετά βαΐων και κλάδων σαν αποφασιστικό βήμα για τη δραστική μείωση του μπαμπούλα των πυρηνικών! Κι αυτά τα λένε τη στιγμή που η συμφωνία δεν προβλέπει την καταστροφή ούτε μίας πυρηνικής κεφαλής, όπως υποστηρίζει ο αμερικάνος επιστήμονας Hans M. Kristensen σε άρθρο του στο blog της Ομοσπονδίας Αμερικάνων Επιστημόνων (https://www.fas.org/blog/ssp/2010/03/newstart.php), ο οποίος επιβεβαιώνει το δημοσίευμα των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» που παραθέσαμε παραπάνω, καταγγέλλοντας τη λαθροχειρία που για πρώτη φορά εισάγεται στο μέτρημα των πυρηνικών κεφαλών, με τη μέτρηση ενός βομβαρδιστικού Β52 ως μία πυρηνική κεφαλή, ενώ μπορεί να μεταφέρει μέχρι και 20!
Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις (ΗΠΑ και Ρωσία) μπορούν να κρύψουν μέχρι και 1.310 πυρηνικές κεφαλές, δηλαδή όσες κατέχουν η Βρετανία, η Κίνα, η Γαλλία, η Ινδία, το Ισραήλ και το Πακιστάν μαζί! Το παράδοξο –λέει ο Kristensen– είναι ότι με αυτή την πλαστή μέτρηση, οι ΗΠΑ και η Ρωσία θα μπο- ρούν να αναπτύσσουν περισσότερες στρατηγικές πυρηνικές κεφαλές μέχρι το 2017, από τα όρια που έθετε η προηγούμενη συμφωνία (2002-2012)!
Ασφαλέστερος κόσμος;
Θα παραβιάζαμε ανοιχτές πόρτες αν προσπαθούσαμε να επιχειρηματολογήσουμε ότι ο κόσμος δεν έγινε ασφαλέστερος. Οχι μόνο λόγω της λαθροχειρίας στο μέτρημα, ούτε γιατί αρκεί μία πυρηνική κεφαλή για να αποτεφρώσει ένα εκατομμύριο ανθρώπους και να καταστρέψει υποδομές εξυπηρέτησης εκατοντάδων εκατομμυρίων (όπως έγραφε η Wall Street Journal στις 24/11/08), ούτε και γιατί η μείωση αφορά μόνο στις «στρατηγικές» πυρηνικές κεφαλές (σημειώστε ότι το σύνολο των πυρηνικών κεφαλών, «στρατηγικών» και μη, που είναι έτοιμες για χρήση, είναι 8.000, σύμφωνα με την Ομοσπονδία Αμερικάνων Επιστημόνων). Ο κόσμος δεν έγινε ασφαλέστερος κυρίως γιατί είναι ξεκάθαρο ότι δεν εγκαταλείπεται ούτε η κατασκευή ούτε οι έρευνες για την αναβάθμιση των πυρηνικών όπλων από καμία πλευρά. Γι’ αυτό και ο Ομπάμα ζήτησε επιπλέον 7 δισ. δολάρια από το Κογκρέσο στον τελευταίο προϋπολογισμό, για να αναπτύξει τα πυρηνικά οπλικά συστήματα τα επόμενα πέντε χρόνια.
Η συμφωνία που επιτεύχθηκε, λοιπόν, δεν αποτελεί παρά… κουτόχορτο για τους αφελείς που πιστεύουν ότι με τη μείωση των πυρηνικών κεφαλών σε παγκόσμιο επίπεδο θα εξαφανιστεί σταδιακά ο κίνδυνος από μία παγκόσμια πυρηνική καταστροφή, επομένως η ανθρωπότητα θα ζει… ασφαλέστερη. Η Ιστορία δείχνει ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο ψεύτικος μπαμπούλας της «παγκόσμιας πυρηνικής καταστροφής» (που λειτουργούσε μόνο για να τρομοκρατεί τους λαούς, μια και οι ιμπεριαλιστές δεν επρόκειτο ποτέ να προκαλέσουν τέτοια καταστροφή που θα τους αφάνιζε και τους ίδιους), αλλά η χρήση των πυρηνικών όπλων σε πιο… χαμηλά επίπεδα (βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου κτλ.), που προκάλεσε πραγματική εγκληματική καταστροφή σε μια σειρά χώρες.
Η πιο πρόσφατη από αυτές τις καταστροφές ήταν στη Λωρίδα της Γάζας από το Ισραήλ, στον τελευταίο πόλεμο πριν από ένα χρόνο, την ίδια στιγμή που το Ισραήλ εξακολουθεί να τηρεί σιγή ιχθύος για τα πυρηνικά όπλα που κατέχει (αν και οι αμερικάνοι επιστήμονες εκτιμούν ότι έχει τουλάχιστον 80 στρατηγικές πυρηνικές κεφαλές, ενώ το Ινστιτούτο Διεθνών Στρατηγικών Ερευνών, που εδρεύει στο Λονδίνο, εκτιμά ότι διαθέτει 100 έως 300 πυρηνικές κεφαλές). Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου ακύρωσε την προγραμματισμένη επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, στα πλαίσια της συνόδου για την «πυρηνική ασφάλεια», μόλις πληροφορήθηκε ότι η Αίγυπτος και η Τουρκία σχεδίαζαν να θέσουν το ζήτημα των πυρηνικών του Ισραήλ, το οποίο φυσικά δεν έχει επικυρώσει τη συμφωνία μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων, αν και εξαπολύει μύδρους ενάντια στο Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα!
