Το παρακάτω δημοσίευμα το αλιεύσαμε από το πρακτορείο Uruknet στις 27/7/08. Το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο, γιατί αποτυπώνει ανάγλυφα την τραγική κατάσταση που βιώνει η μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου: η Λωρίδα της Γάζας.
«Ο Αμτζάντ Αλ Σάουα ζει σ’ αυτό που συχνά περιγράφεται ως “η μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου”. Είναι διευθυντής του παραρτήματος των παλαιστινιακών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στην πόλη της Γάζας, που προσπαθεί να εξυπηρετήσει τους 1.5 εκατομμύριο κατοίκους της Λωρίδας. “Πιστεύω ότι έχετε μια καλή περιγραφή για τη Γάζα και τις συνθήκες που χειροτερεύουν από τότε που ξεκίνησε ο ισραηλινός αποκλεισμός. Από το Γενάρη μέχρι σήμερα υποφέρουμε από ελλείψεις σε πολλά αγαθά, τα κυριότερα από τα οποία είναι βασικά είδη διατροφής, φάρμακα και καύσιμα. Ετσι, οι συνθήκες εδώ στη Γάζα γίνονται ολοένα και χειρότερες. Παρά την “εκεχειρία” μεταξύ Χαμάς και Ισραηλινών, οι Ισραηλινοί συνεχίζουν τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας. Εμποδίζουν την είσοδο πολλών βασικών ειδών διαβίωσης…
Αναφέρομαι κύρια στην κατάσταση στα καύσιμα, τα οποία παραλαμβάνουμε σε μικρές μόνο ποσότητες. Για παράδειγμα, χθες οι Ισραηλινοί αποφάσισαν να εμποδίσουν την είσοδο καυσίμων για τρεις μέρες, ξεκινώντας από χθες (16 Ιούλη). Τώρα, πολλά αμάξια είναι σταματημένα στους δρόμους, επειδή οι ποσότητες που εισήχθησαν δεν είναι αρκετές για να κινηθούν όλα τα αυτοκίνητα στη Λωρίδα της Γάζας. Τα αυτοκίνητά μας παίρνουν σχεδόν 10 λίτρα βενζίνης τη βδομάδα. Αυτό αρκεί για να κινηθούν για δυο μέρες και τον υπόλοιπο χρόνο είμαστε υποχρεωμένοι να μην τα κινούμε. Αυτό επηρεάζει τη δουλειά πολλών μη κυβερνητικών οργανώσεων και ιδρυμάτων που εργάζονται στους τομείς της υγείας και της πρόνοιας. Τα αποτελέσματα της κρίσης των καυσίμων αντανακλώνται στις ανθρωπιστικές συνθήκες…
Οι ποσότητες καυσίμων για βιομηχανική χρήση που μπαίνουν στη Γάζα είναι πολύ μικρές. Ετσι, έχουμε διακοπές ρεύματος για μερικές ώρες καθημερινά. Κι αυτό αντανακλά στους τομείς της αποχέτευσης, του νερού, των νοσοκομείων, που χρειάζονται καύσιμα για να λειτουργήσουν. Η κατάσταση είναι βεβαίως πολύ άσχημη. Ξανά και ξανά, το κύριο πρόβλημα που έχουμε, ένα από τα κύρια προβλήματα που έχουμε, είναι το κλείσιμο του περάσματος της Ράφα προς την Αίγυπτο, το οποίο είναι από τα κύρια περάσματα των κατοίκων της Γάζας, 1.5 εκατομμύριου Παλαιστίνιων, προς τον έξω κόσμο.
Ακόμα, οι άρρωστοι στη Γάζα δεν έχουν πρόσβαση στον έξω κόσμο, παρά μόνο μέσω του περάσματος του Ερέζ προς το Ισραήλ, το οποίο επιτρέπει σε μόλις μερικές εκατοντάδες ασθενείς να βγουν από τη Γάζα. Μιλώ για καρκινοπαθείς, καρδιοπαθείς και μιλάμε για περίπου 210 (ο αριθμός έφτασε τους 218 τη Δευτέρα, αφότου έγινε η συνέντευξη με τον Αλ Σάουα την Πέμπτη) ασθενείς που πέθαναν υποφέροντας από ελλείψεις φαρμάκων. Δεν έχουν καμία πρόσβαση. Εχασαν την πρόσβαση προς τον έξω κόσμο. Δεν υπάρχουν άδειες από τους Ισραηλινούς για να νοσηλευτούν έξω από την Λωρίδα της Γάζας, στα ισραηλινά ή αραβικά νοσοκομεία…
Μη ξεχνάμε ότι ζούμε στη Γάζα, όπου τώρα είναι καλοκαίρι: υγρασία, ζέστη. Η διαβίωση σ’ αυτό τον καιρό είναι θάνατος χωρίς ηλεκτρισμό και ορισμένες φορές χωρίς νερό. Ξέρω ορισμένα μέρη στη Γάζα που δεν έχουν νερό για πέντε και έξι μέρες, εξαιτίας του προβλήματος των καυσίμων. Πρόβλημα υπάρχει και με τις ελλείψεις σε νερό και στην ποιότητα του νερού. Εχουμε μεγάλο πρόβλημα επειδή υπάρχει έλλειψη στο χλώριο που χρειάζεται για την επεξεργασία του νερού… Ετσι, η ζωή εδώ είναι πολύ άσχημη, παρά την “εκεχειρία”. Επειδή το Ισραήλ δεν σεβάστηκε την “εκεχειρία” και συνεχίζει να παραβιάζει τη συμφωνία “εκεχειρίας” μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ.
Για να μην ξεχνάμε, τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν την περασμένη βδομάδα από τους Ισραηλινούς, ένας από αυτούς από τη Γάζα, ένας νεαρός άντρας γύρω στα 17 με 18. Σχεδόν 13 άνθρωποι τραυματίστηκαν, παρά την “εκεχειρία”. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι, παρά το ότι έχουμε αυτή την πολύ δύσκολη κατάσταση, έχουμε την ελπίδα ότι η διεθνής κοινότητα θα ξυπνήσει, όχι μόνο με λόγια, αλλά με παρέμβαση. Τους ζητάμε να παρέμβουν, να πιέσουν το Ισράηλ να άρει τον αποκλεισμό, να σταματήσει τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας και ν’ αφήσει τους Παλαιστίνιους να έχουν ελεύθερη ζωή, ελεύθερη πρόσβαση στον έξω κόσμο…
Δεν έχουμε ούτε αρκετό εισαγόμενο τσιμέντο για να ξαναχτίσουμε τα σπίτια που οι Ισραηλινοί έχουν καταστρέψει”».
ΥΓ: Πρόσφατη έκθεση της Διεύθυνσης Αρωγής και Αποκατάστασης του ΟΗΕ αναφέρει ότι το ποσοστό ανεργίας στη Γάζα ξεπερνά το 45% και είναι το υψηλότερο στον κόσμο. Το 95% των εργοστασίων που λειτουργούν στη Γάζα έχουν κλείσει τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με άλλη υπηρεσία του ΟΗΕ (UNRWA), η ανεργία στη Δυτική Οχθη έφτασε το 25% το Δεκέμβρη του 2007, διπλάσια από το μέσο όρο στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Τα στοιχεία παραθέτει η πλατιάς κυκλοφορίας ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz» σε δημοσίευμα της περασμένης Δευτέρας, 28/7/08.
