Γερμανική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα

Μια θέση στα ψηλά κλιμάκια της ΕΚΤ ή της Κομισιόν είναι σημαντικότερη από ένα υπουργείο. Εστω κι αν αυτό είναι το υπουργείο Οικονομικών μιας ιμπεριαλιστικής χώρας ή μιας από τις πληθυσμιακά μεγαλύτερες χώρες της ΕΕ. Το δρόμο του Πιερ Μοσκοβισί, που εγκατέλειψε το υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας για να γίνει κομισάριος Οικονομικών, ακολούθησε ο Λουίς δε Γκίντος, που εγκαταλείπει το υπουργείο Οικονομικών της Ισπανίας για να γίνει αντιπρόεδρος της ΕΚΤ.
 
Η επικύρωση της τοποθέτησης του Δε Γκίντος από το Eurogroup συνοδεύτηκε από ένα χαρακτηριστικό παρασκήνιο, το οποίο αποκάλυψε για μια ακόμα φορά ποιος είναι εκείνος που κάνει κουμάντο στην Ευρωζώνη. Τη θέση του αποχωρούντος Βίκτορ Κονστάντσιο διεκδικούσαν ο ισπανός υπουργός Οικονομικών και ο κεντρικός τραπεζίτης της Ιρλανδίας Φίλιπ Λέιν. Προσερχόμενος στο Eurogroup ο υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας Πασκάλ Ντόναχιου δήλωσε: «Σήμερα, επιβεβαιώνω ότι δε θα υποβάλουμε σε ψηφοφορία την υποψηφιότητα του Λέιν, προκειμένου να υπάρξει ομοφωνία για τη θέση του αντιπροέδρου». Παράλληλα, ο υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας (και δεξί χέρι) της Μέρκελ Πέτερ Αλτμάγιερ χαρακτήριζε τον Δε Γκίντος «εξαιρετική επιλογή». Λίγο αργότερα, το Eurogroup εξέδιδε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία «στηρίζει την υποψηφιότητα του Λουίς δε Γκίντος». Τα υπόλοιπα (εγκρίσεις από το Ecofin, το Ευρωκοινοβούλιο και το ΔΣ της ΕΚΤ) είναι μια τυπική διαδικασία.
 
Η δεξιά κυβέρνηση Ραχόι είναι ένας από τους πιο πιστούς συμμάχους της Γερμανίας στην ΕΕ. Και ο Δε Γκίντος υπήρξε πάντοτε ένας υπουργός του «κλίματος Σόιμπλε». Ο γερμανικός ιμπεριαλισμός, λοιπόν, επέβαλε στην αντιπροεδρία της ΕΚΤ έναν δικό του άνθρωπο. Ταυτόχρονα, όμως, άνοιξε το δρόμο για την τοποθέτηση του σημερινού γερμανού κεντρικού τραπεζίτη Γενς Βάιντμαν στην προεδρία της ΕΚΤ, όταν το 2019 λήξει η θητεία του Μάριο Ντράγκι. Το βασικό επιχείρημα, που ήδη συζητείται ανοιχτά από τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, έχει να κάνει με την τήρηση της άτυπης «γεωγραφικής ισορροπίας» στα κοινοτικά όργανα. Από τη στιγμή που τοποθετήθηκε ένα στέλεχος του «Νότου» στην αντιπροεδρία της ΕΚΤ, η «ισορροπία» απαιτεί να τοποθετηθεί στην προεδρία ένας άνθρωπος του «Βορρά», δηλαδή ο Βάιντμαν. Δεν πρέπει, άλλωστε, να ξεχνάμε ότι από δημιουργίας ΕΚΤ η Γερμανία ποτέ δεν είχε την προεδρία της. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ολλανδός Βιμ Ντόισενμπερχ (1999-2003), ακολούθησε ο Γάλλος Ζαν-Κλοντ Τρισέ (2003-2011) και μετά ο Ιταλός Μάριο Ντράγκι (2011-2019).
 
Μετά τα προβλήματα που υπήρξαν μεταξύ ΕΚΤ και Μπούντεσμπανκ, Ντράγκι και Βάιντμαν, γύρω από το ζήτημα της περιβόητης «ποσοτικής χαλάρωσης», ο γερμανικός ιμπεριαλισμός θέλει πλέον και τη θέση του διοικητή της ΕΚΤ, για να ασκεί άμεσα και όχι έμμεσα (όπως μέχρι τώρα) τον έλεγχό της. Και μάλλον θα τα καταφέρει, δεδομένων των συσχετισμών που υπάρχουν στην ΕΕ, όπου η δύναμη της Γερμανίας είναι μακράν μεγαλύτερη από κάθε άλλη ιμπεριαλιστική χώρα.