Ο κτηνώδης ξυλοδαρμός και βιασμός με γκλομπ από τέσσερις μπάτσους του 22χρονου Τεό Λ. την Πέμπτη 9 Φλεβάρη ήταν αναμενόμενο να εξοργίσει τους κατοίκους των παρισινών προαστίων και να ξυπνήσει το φάντασμα της εξέγερσης του 2005. Τότε που δυο παιδιά αφρικανικής καταγωγής, 15 και 17 χρόνων, σκοτώθηκαν από ηλεκτροπληξία στο προάστιο Κλισί Σου Μπουά της γαλλικής πρωτεύουσας. Ο υποσταθμός όπου είχαν βρει «καταφύγιο» για να γλιτώσουν απ’ τους μπάτσους που τους καταδίωκαν μετατράπηκε σε τάφο τους και η Γαλλία άρχισε να «φλέγεται» από τις διαδηλώσεις που ακολούθησαν (πολλές από τις οποίες πήραν βίαιο χαρακτήρα) για πάνω από τρεις βδομάδες σε 200 πόλεις της χώρας.
Προς μεγάλη ανακούφιση των κρατούντων, αυτή τη φορά οι διαδηλώσεις δεν πήραν αυτόν το χαρακτήρα. Ομως οι συγκρούσεις δεν αποφεύχθηκαν, καθώς χιλιάδες διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους των γαλλικών προαστίων για να διαμαρτυρηθούν ζητώντας δικαιοσύνη για τον Τεό και καταγγέλλοντας τους μπάτσους ως βιαστές.
Μπορεί οι μπάτσοι να συνελήφθησαν και ο υπουργός Εσωτερικών Μπρινό Λερού να διαβεβαίωσε ότι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και θα δικαστούν, όμως ποιος μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στην αστική Δικαιοσύνη που χρόνια τώρα αφήνει ανενόχλητους τους μπάτσους να ταπεινώνουν νεαρούς και ιδιαίτερα μετανάστες; Οπως ο φίλος του Τεό, ο Μοχάμεντ, που αποκάλυψε στη «Μοντ» ότι είχε κι αυτός ξυλοκοπηθεί από την αστυνομία, μια βδομάδα πριν από τον Τεό.
