Πριν από δύο εβδομάδες, αποχώρησε από τον Λευκό Οίκο ο Γκάρι Κόουν, επικεφαλής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου των ΗΠΑ. Ο λόγος της παραίτησής του ήταν η διαφωνία του με την επιβολή δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου, που αποφάσισε ο Τραμπ.
Προτού αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο, ο Κόουν είχε συντάξει το φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο πέρασε ο Τραμπ. Ενα νομοσχέδιο που προβλέπει προκλητικές φοροελαφρύνσεις για τους πλούσιους (είχαμε γράψει σχετικά σε προηγούμενο φύλλο μας). Τόσο προκλητικές που ανάγκασε ακόμα και αρθρογράφο του «Forbes» να μιλήσει για «τη μεγαλύτερη αρπαγή πλούτου στη σύγχρονη ιστορία».
Πριν μεταπηδήσει στον Λευκό Οίκο, ο Κόουν ήταν μεγαλοστέλεχος της Goldman Sachs και μάλιστα την τελευταία δεκαετία ήταν το Νο2 στην ιεραρχία του τραπεζικού μονοπωλίου. Φεύγοντας από την Goldman Sachs εισέπραξε μια αποζημίωση ύψους 285 εκατ. δολαρίων. Ποτέ δε θα μάθουμε πόσα πήρε «κάτω από το τραπέζι» για να συντάξει το φορολογικό νομοσχέδιο. Δε θα μείνει, βέβαια, χωρίς δουλειά τώρα που τα έσπασε με τον Τραμπ. Το ίδιο ισχύει και για τον Ρεξ Τίλερσον, τον άνθρωπο που μεταπήδησε στο State Department κατευθείαν από το τιμόνι της Exxon Mobil και είδε την πόρτα της εξόδου από τον Τραμπ.
Στις ΗΠΑ, αυτού του τύπου οι μετακινήσεις από τα ψηλά κλιμάκια των μονοπωλιακών ομίλων στις κυβερνήσεις και αντίστροφα είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Οσο πιο ιλιγγιώδη είναι τα ποσά που διακινούνται μαζί με τα πρόσωπα τόσο πιο επιτυχημένο θεωρείται το πρόσωπο. Αντίθετα, στην Ευρώπη, τέτοιες μετακινήσεις γίνονται χωρίς πολλά ταρατατζούμ και συνήθως συνοδεύονται από αγιογραφίες των προσώπων, που προσπαθούν να πείσουν ότι παράτησαν τα πολλά λεφτά γιατί φλέγονται από διάθεση προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.
Ο Ολαφ Σολτς μέσα σε λίγους μήνες βρέθηκε από τη δημαρχία του Αμβούργου στο τιμόνι του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών. Είχε ανάγκη από δυνατούς και έμπειρους συνεργάτες. Πού αλλού θα τους έβρισκε εκτός από τα γραφεία των τραπεζικών μονοπωλίων; Ο Γεργκ Κούκις ορίστηκε υφυπουργός του Σολτς. Εως τώρα, ήταν διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs (οποία σύμπτωσις!) Γερμανίας και Αυστρίας. Οπως διαβάσαμε στον γερμανικό Τύπο, ο Κούκις παράτησε έναν ετήσιο μισθό 1,2 εκατομ. δολαρίων, που έπαιρνε στη Goldman Sachs, για να περιοριστεί στα μόλις 160.000 ευρώ που προβλέπεται ως ετήσια αποζημίωση για τον Νο2 του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών. Για την πατρίδα, ρε γαμώτο…
