Για 50ή μέρα συνεχίζουν την απεργία πείνας οι παλαιστίνιοι διοικητικοί κρατούμενοι. Οι σιωνιστές πυκνώνουν τις απειλές προς τους απεργούς πείνας και το κίνημα αλληλεγγύης, ότι θα προχωρήσουν άμεσα σε υποχρεωτική σίτιση προκειμένου να αποφύγουν τον κίνδυνο θανάτου απεργού πείνας. Φοβούνται ότι κάτι τέτοιο θα προκαλέσει εξέγερση του παλαιστινιακού λαού στη Δυτική Οχθη.
Με μια υποκριτική ανακοίνωση, ο ΟΗΕ κάλεσε το Ισραήλ να ικανοποιήσει τα αιτήματα των απεργών πείνας: είτε να τους απελευθερώσει είτε να τους απαγγείλει κατηγορίες. Δε ζήτησε όμως την κατάργηση του βάρβαρου καθεστώτος της διοικητικής κράτησης.
Περισσότεροι από 70 απεργοί πείνας έχουν ήδη μεταφερθεί σε νοσοκομεία εκτός των φυλακών, λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής τους, ενώ το σύνολο των 60 απεργών πείνας στις φυλακές Εσέλ έχει μεταφερθεί στην απομόνωση εδώ και μέρες. Οι κρατούμενοι συνεχίζουν την απεργία πείνας. Οι σιωνιστές δεν κατάφεραν να τους λυγίσουν.
Το ισραηλινό κράτος επισπεύδει τη διαδικασία ψήφισης του νόμου για την υποχρεωτική σίτιση απεργών πείνας, ενώ η Σιν Μπετ παίζει πλέον ανοιχτά το ρόλο συμβούλου όχι μόνο της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού Νετανιάχου αλλά και της Κνεσέτ, καλώντας την να ψηφίσει άμεσα το νόμο προκειμένου να της λύσει τα χέρια.
Πολλές παλαιστινιακές και ισραηλινές ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν καταγγείλει την ψήφιση του νόμου, ενώ ο Ισραηλινός Ιατρικός Σύλλογος έχει καλέσει τους γιατρούς που θα κληθούν να εφαρμόσουν υποχρεωτική σίτιση να αρνηθούν, γιατί αποτελεί βασανιστήριο για τον κρατούμενο και είναι ενάντια στην ιατρική δεοντολογία.
Αυτή τη στιγμή οι απεργοί πείνας φτάνουν τους 120, αν και πιθανότατα ο αριθμός τους είναι μεγαλύτερος, αφού οι σιωνιστές εμποδίζουν με όποιο τρόπο μπορούν την επικοινωνία με τους δικηγόρους τους. Ενδεικτική της αποφασιστικότητας των απεργών πείνας να συνεχίσουν μέχρι τέλους τον αγώνα είναι επιστολή που έστειλαν στην Ενωση Παλαιστίνιων Φυλακισμένων, η οποία καταλήγει ως εξής: «Καθένας από εμάς έχει ήδη γράψει τη διαθήκη του και έχουμε ορκιστεί ότι δεν υπάρχει επιστροφή. Δε θα σταματήσουμε αν δεν πετύχουμε το στόχο μας και είμαστε διατεθειμένοι να πεθάνουμε γι’ αυτό».
