Οργισμένοι διαδηλωτές κατέβηκαν ξανά στους δρόμους της πρωτεύουσας του Νεπάλ στις 16 του Μάη και έκαψαν τέσσερα κυβερνητικά αυτοκίνητα, διαμαρτυρόμενοι για την καθυστέρηση της περικοπής των εξουσιών του βασιλιά Γκιανέντρα. Την προηγούμενη μέρα επρόκειτο να συζητηθεί και να εγκριθεί από τη βουλή μια διακήρυξη, με την οποία περικόπτονται δραστικά οι εξουσίες του βασιλιά, όμως η συζήτηση μετατέθηκε για το τέλος της βδομάδας, προφανώς λόγω διαφωνιών στις γραμμές του κυβερνητικού συνασπισμού, γεγονός που κατέβασε τους διαδηλωτές στους δρόμους.
Η διακήρυξη αυτή θα αντικαταστήσει το υπάρχον σύνταγμα στη μεταβατική περίοδο μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών για συντακτική συνέλευση, η οποία θα καταρτίσει το νέο σύνταγμα που θα καθορίσει και την τύχη της μοναρχίας στη χώρα.
Η διακήρυξη αυτή θα αντικαταστήσει το υπάρχον σύνταγμα στη μεταβατική περίοδο μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών για συντακτική συνέλευση, η οποία θα καταρτίσει το νέο σύνταγμα που θα καθορίσει και την τύχη της μοναρχίας στη χώρα.
Μεταξύ άλλων, η διακήρυξη αυτή θέτει τέλος στον έλεγχο του στρατού από το βασιλιά και ο στρατός, 90.000 άντρες, περνά στον άμεσο έλεγχο της βουλής. Αφαιρεί από το βασιλιά τον έλεγχο στον προϋπολογισμό και στους διορισμούς στην ισχυρή γραμματεία του παλατιού, καταργεί την ασυλία του από τις διώξεις και επιβάλλει τη φορολόγηση της περιουσίας και των εισοδημάτων του. Αφαιρεί τις φράσεις «βασιλικός» και «της εξοχότητάς του» από τα ονόματα όλων των κρατικών οργάνων.
Παράλληλα έχει ξεκινήσει η διαδικασία απελευθέρωσης των 1200 ανταρτών που κρατούνται στις φυλακές, που έχει τεθεί ως προϋπόθεση από την ηγεσία των ανταρτών για την έναρξη συνομιλιών με την κυβέρνηση.
Μια αμυδρή εικόνα της κατάστασης που επικρατεί σήμερα στο Νεπάλ, δίνει μια ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ (μαοϊκό), που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 13 Μαΐου, από την οποία δημοσιεύουμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα.
«…Παρά την πρωτοφανή κινητοποίηση, την αυτοθυσία και τη γενναιότητα του λαού στον αγώνα για το τέλος της μοναρχίας και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, η αποκατάσταση του κοινοβουλίου δεν ικανοποιεί τις λαïκές επιθυμίες, αλλά δίνει μια ευκαιρία στα φεουδαρχικά φιλοβασιλικά στοιχεία και στους αντιδραστικούς ξένους να συνομωτούν, γι αυτό είναι ανάγκη να επαγρυπνούμε απέναντι σε τέτοιους κινδύνους. Αυτά τα φεουδαρχικά στοιχεία κάνουν ό,τι μπορούν για να σώσουν τους εαυτούς τους από την ολική καταστροφή από τις ιστορικές πρωτοβουλίες του λαού. Σ’ αυτά τα πλαίσια, η Κεντρική Επιτροπή αισθάνεται την ανάγκη να συνεχίσει το λαϊκό κίνημα μέσω ενός ενιαίου μετώπου όλων των πολιτικών δυνάμεων, της κοινωνίας, των εθνικών και κοινωνικών σωματείων, των διανοουμένων και όλων των οργανώσεων που αγωνίζονται για μια λαϊκή δημοκρατία.
Επαγρυπνώντας το κόμμα απέναντι στον κίνδυνο να ενεργήσουν τα πολιτικά κόμματα αντίθετα με το πνεύμα του λαϊκού κινήματος, η Κεντρική Επιτροπή πιέζει την κυβέρνηση της Συμμαχίας των Επτά Κομμάτων να κινηθούν με βάση τη συμφωνία των 12 σημείων (πρόκειται για τη συμφωνία συνεργασίας του αντάρτικου με τα 7 κόμματα της αντιπολίτευσης ενάντια στη βασιλική δικτατορία). Για να εξασφαλίσει χωρίς όρους, ελεύθερες και δίκαιες εκλογές για τη συντακτική συνέλευση, η Κ.Ε υπογραμμίζει την ανάγκη να παρθούν αμέσως μέτρα εναντίον του προσωπικού του Βασιλικού Στρατού, της Αστυνομίας και των γραφειοκρατών που υποστήριξαν την απόλυτη μοναρχία. Η ΚΕ ξεκαθαρίζει επίσης ότι αν η Συμμαχία των Επτά Κομμάτων κινηθεί ενάντια στη συμφωνία των 12 σημείων, θα ξεσπάσει νέα λαϊκή εξέγερση και το κόμμα μας θα είναι έτοιμο να την καθοδηγήσει.
Στις εκλογές για συντακτική συνέλευση είναι ανάγκη να τεθούν τα βασικά λαϊκά και θεμελιώδη ζητήματα, για τα οποία ο λαός πρέπει να συνεχίσει να αγωνίζεται. Τέτοια ζητήματα είναι: το κοσμικό κράτος, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, η εθνική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση, το ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης βασισμένο στην πραγματικότητα του Νεπάλ, ιδιαίτερα δικαιώματα για τις γυναίκες και τα παιδιά, το ζήτημα της γης, η ανεξάρτητη εθνική οικονομική πολιτική, ένα εκπαιδευτικό σύστημα με επιστημονικό και λαϊκό προσανατολισμό, η εγγύηση της εργασίας και η αντίσταση απέναντι στις ξένες επεμβάσεις…».
