Από το Μον Πελεράν στο Κραν Μοντανά μπορεί να είναι «ένα τσιγάρο δρόμος» (με το ελικόπτερο), όμως όλα δείχνουν ότι παρά τις πιέσεις που ασκούνται, οι διαπραγματευτές του Κυπριακού θα αναχωρήσουν από την «κατάλευκη μα πένθιμη Ελβετία» χωρίς λύση. Το λέμε γιατί τις τελευταίες μέρες έχει καταστεί εμφανές ότι ανάμεσα στην τουρκική και την ελληνική πλευρά παίζεται το παιχνίδι του μουτζούρη. Δηλαδή, ποιος θα χρεωθεί το δεύτερο ναυάγιο.
Βγήκε, για παράδειγμα, την περασμένη Τετάρτη ο Κοτζιάς και «έδωσε» στους έλληνες δημοσιογράφους τον Τσαβούσογλου, σπάζοντας το απόρρητο των διαπραγματεύσεων. Οπως είπε, ο Τσαβούσογλου επιμένει στην παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, χωρίς να αποκλείει ακόμα και τον επεμβατικό τους ρόλο, αν χρειαστεί. Από άποψη ουσίας, δεν είπε τίποτα καινούργιο. Οταν η Τουρκία επιμένει στην παραμονή στρατευμάτων της στο νησί, για να εγγυηθούν την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων, όπως λέει, δεν μπορεί να αποκλείσει την άσκηση επεμβατικού ρόλου, «αν απαιτηθεί». Ας μην ξεχνάμε ότι η επέμβαση της Τουρκίας το 1974, που οδήγησε στην κατοχή και τη διχοτόμηση, ήρθε μετά το ελληνικό πραξικόπημα κατά της νόμιμης κυβέρνησης του Μακάριου (το πραξικόπημα ήταν ελληνικό, ανεξάρτητα του ότι το έκανε η χούντα).
Επομένως, ο Κοτζιάς -που δεν ξέρουμε αν ήταν σε συνεννόηση με τον Αναστασιάδη, ο οποίος δεν πήρε θέση- εκείνο που έκανε ήταν να βαρύνει το κλίμα, προετοιμάζοντας το έδαφος για το επικείμενο ναυάγιο της διαπραγμάτευσης, ρίχνοντας την ευθύνη στην τουρκική πλευρά. Η οποία αντέδρασε αστραπιαία, χωρίς καμιά τοποθέτηση στις «αποκαλύψεις» Κοτζιά (δεν είχε λόγο να «τσιμπήσει»), αλλά με παρασκηνιακή πρόσκληση στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Γκουτέρες, να πάει ξανά στο Κραν Μοντανά, προκειμένου να βγάλει την κατάσταση από το αδιέξοδο. Ο Τσαβούσογλου απάντησε στον Κοτζιά με το ίδιο νόμισμα, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Τουρκία θέλει να υπάρξει λύση, αλλά η ελληνική πλευρά δείχνει αδιαλλαξία.
Ο Γκουτέρες έσπευσε αμέσως στην Ελβετία (το ίδιο και η Μογκερίνι της ΕΕ) και το διπλωματικό πόκερ ξαναπήρε φωτιά. Πληροφόρηση για το αν υπήρξε ξεμπλοκάρισμα δεν υπάρχει και την αισιοδοξία που διαχέει ο ΟΗΕ δεν επιτρέπεται να την πάρουμε στα σοβαρά. Το μείζον πρόβλημα παραμένει: η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο να κάνει πίσω από τις θέσεις της (εκτός αν «πάρει» κάτι «χοντρό») και οι Αναστασιάδης-Κοτζιάς δεν μπορούν να σηκώσουν τη «λύση».
