Ποιος θα περίμενε ότι η κριτική για την εκμετάλλευση των προσφύγων και μεταναστών από τη Γερμανία θα ερχόταν από ένα πρόσωπο που μόνο συμπόνια δεν τρέφει για τους μετανάστες; «Μπορεί η Γερμανία να νομίζει ότι ο πληθυσμός της είναι ετοιμοθάνατος και πιθανόν να επιζητεί να χαμηλώσει τους μισθούς και να συνεχίζει να στρατολογεί σκλάβους μέσω της μαζικής μετανάστευσης» είπε η αρχηγός του γαλλικού φασιστικού Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν από τη Μασσαλία, στρέφοντας τα βέλη της κατά των πολιτικών που «εκμεταλλεύονται τον θάνατο των άτυχων σε αυτά τα ταξίδια που οργανώνονται από τη μαφία, δείχνουν φωτογραφίες, επιδεικνύουν το θάνατο ενός παιδιού χωρίς καμία αξιοπρέπεια μόνο και μόνο για να κατηγορήσουν τις ευρωπαϊκές συνειδήσεις και να τις κάνουν να δεχτούν την παρούσα κατάσταση» (https://www.rt.com/news/314593-germany-refugee-slaves-le-pen/).
Φυσικά, η Λεπέν που υπερασπίζει με πάθος τα συμφέροντα του γαλλικού ιμπεριαλισμού θα προτιμούσε να εκτελούνταν όλοι αυτοί οι μετανάστες χωρίς πολύ θόρυβο και να τελείωνε το θέμα εκεί, αλλά αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Η «μαμά Γερμανία» εμφανίζεται έτοιμη να υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες εκατοντάδες χιλιάδες σύριους πρόσφυγες και η Μέρκελ πιέζει τις υπόλοιπες χώρες να κάνουν το ίδιο. Αυτό είναι που πλασάρεται αυτό το διάστημα από τα ΜΜΕ, παρουσιάζοντας ένα εξωραϊσμένο πρόσωπο του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Στη συνέχεια θα διαπιστώσουμε πόσο ψεύτικο είναι αυτό το προσωπείο.
Απάτη η γενναιοδωρία
Μπορεί ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ να δήλωσε ότι η Γερμανία είναι έτοιμη να δεχτεί μισό εκατομμύριο πρόσφυγες το χρόνο για τα επόμενα χρόνια και ο Σόιμπλε να υπολόγισε σε 10 δισ. ευρώ το ποσό που θα χρειαστεί για τη «φιλοξενία» τους, ποσό που η Μέρκελ βρήκε «αντιμετωπίσιμο» χωρίς να χρειαστεί να αυξηθούν οι φόροι, όμως η αλήθεια είναι πως η «γενναιοδωρία» της ΕΕ (και πρώτης της Γερμανίας) απέναντι στους πρόσφυγες αποδεικνύεται μια τεράστια απάτη.
Τα ωραία λογάκια για την υποδοχή μισού εκατομμυρίου προσφύγων το χρόνο μπορεί να φαντάζουν εντυπωσιακά, η αλήθεια όμως είναι ότι σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία (https://www.destatis.de/EN/FactsFigures/InFocus/International/AsylumApplications.html),το πρώτο εξάμηνο του έτους, 172 χιλιάδες ήταν αυτοί που έκαναν αιτήσεις για άσυλο στη Γερμανία, από τους οποίους μόλις 31.500 ήταν από την Συρία (8.200 από το Ιράκ και 7.500 από το Αφγανιστάν). Δηλαδή οι πρόσφυγες από τις εμπόλεμες ζώνες που ζήτησαν άσυλο το πρώτο εξάμηνο του 2015 φτάνουν τους 47.200. Οι υπόλοιποι είναι από τις λεγόμενες «ασφαλείς χώρες», με το 40% απ’ αυτούς να προέρχονται από το Κόσοβο, την Αλβανία και τη Σερβία.
Την περασμένη Τετάρτη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε το σχέδιο αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, προτείνεται η μετακίνηση άλλων 120 χιλιάδων προσφύγων από την Ελλάδα, την Ουγγαρία και την Ιταλία στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, βάσει ποσοστώσεων. Ο αριθμός αυτός είναι συμπληρωματικός των 40 χιλιάδων που είχε προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το Μάη, με αποτέλεσμα το σύνολο να φτάσει τις 160 χιλιάδες.
Τι ποσοστό του συνόλου των σύριων προσφύγων είναι οι 160 χιλιάδες (που δεν είναι μόνο Σύριοι, αλλά και πρόσφυγες από άλλες εμπόλεμες ζώνες όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν); Μόλις το 4%! Σύμφωνα με την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, οι Σύριοι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους ξεπέρασαν τα 4 εκατομμύρια μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2015 (άλλα 7 εκατομμύρια έχουν μετακινηθεί μέσα στην ίδια τη Συρία)! Από αυτούς, η πλειοψηφία (γύρω στα 4 εκατομμύρια) βρίσκονται στην Τουρκία, το Λίβανο, την Ιορδανία και την Αίγυπτο (https://www.unhcr.gr/nea/deltia-typoy/artikel/b3664173b68668c2914ee5ce00ff3dc8/ypati-armosteia-o-s.html?L=0%3D31). Ξέρετε πόσοι έχουν ζητήσει άσυλο στην Ευρώπη το ίδιο χρονικό διάστημα; Μόλις 350 χιλιάδες, από τους οποίους η Γερμανία είχε «φιλοξενήσει» μόλις 31.5 χιλιάδες, σύμφωνα με τα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας που αναφέραμε παραπάνω! Τόση «γενναιοδωρία» πια!
Η «φιλοξενία» των προσφύγων από τις εμπόλεμες ζώνες είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε απελάσεις προσφύγων από τις «ασφαλείς» χώρες. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αφού προσθέτει στις «ασφαλείς» χώρες Αλβανία, Βοσνία Ερζεγοβίνη, γιουγκοσλάβικη Μακεδονία, Μαυροβούνιο, Σερβία και Τουρκία, με τον κατάλογο να μένει ανοιχτός για συμπλήρωση στο μέλλον, αναφέρει ξεκάθαρα ότι για τις χώρες αυτές ισχύει η διαδικασία ασύλου που αποφασίστηκε με την οδηγία 2013/32/EU (26/6/13). Δηλαδή, θα αποφασίζει η κάθε χώρα αν θα δώσει άσυλο ή όχι, τηρώντας τις διαδικασίες που αναφέρονται σ’ αυτή την οδηγία. Ταυτόχρονα, η Κομισιόν επισημαίνει την ανάγκη να γίνει πιο αποτελεσματική η πολιτική των απελάσεων.
Και αυτή η πρόταση, όμως, είναι ακόμα στον αέρα, γιατί αυτοί που θα αποφασίσουν θα είναι οι ηγέτες της ΕΕ στις 14 Σεπτέμβρη. Ας θυμηθούμε ότι ανάλογη πρόταση της Κομισιόν τον περασμένο Μάη είχε απορριφθεί από τους ηγέτες της ΕΕ τον Ιούλη. Από τους 40 χιλιάδες που ήταν η αρχική πρόταση της Κομισιόν, δέχτηκαν 32 χιλιάδες.
Πόσο μεγαλόψυχη είναι η Γερμανία;
Η «γενναιοδωρία» της «μαμάς» Γερμανίας αποκαλύφτηκε πλήρως μετά τη δημοσίευση της πρότασης της Κομισιόν. Οι πρόσθετοι πρόσφυγες που θα δεχτεί βάσει των ποσοστώσεων είναι μόλις 31.443! Αν σε αυτούς προσθέσουμε τους 47.200 από τις εμπόλεμες ζώνες που αναφέραμε παραπάνω, ο συνολικός αριθμός φτάνει τους 78.643. Ούτε ένας παραπάνω. Αριθμός δέκα φορές μικρότερος από τους 800 χιλιάδες που διατυμπανίζουν η γερμανική κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Πριν προχωρήσουμε σε περαιτέρω σχόλια, ας δούμε την κατάσταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη Γερμανία σχετικά με τους μετανάστες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της γερμανικής στατιστικής υπηρεσίας (https://www.destatis.de/EN/FactsFigures/InFocus/Population/Immigrations2011And2014.html), το 2014 οι μετανάστες που βρίσκονται στην Γερμανία από το 1951 ανέρχονταν σε 10,9 εκατομμύρια άτομα, ενώ αν ληφθούν υπόψη και τα παιδιά των μεταναστών ο αριθμός ανεβαίνει στα 16,4 εκατομμύρια, ποσοστό 20,3% του συνολικού πληθυσμού της χώρας (https://www.destatis.de/EN/FactsFigures/SocietyState/Population/MigrationIntegration/PersonsMigrationBackground/Current.html Number of immigrants in Germany at a record high).
Στον Πίνακα 1, που προέρχεται από την στατιστική υπηρεσία, αποτυπώνονται οι ροές των μεταναστών προς και από τη Γερμανία για τη χρονική περίοδο από το 1991 μέχρι το 2014. Από τον πίνακα αυτό προκύπτει ότι το 2014 ήρθαν στη Γερμανία 550.483 περισσότεροι μετανάστες από διάφορες χώρες. Ο αριθμός αυτός, αν και υπερτετραπλάσιος από το 2010 (που ήταν 127.677), υπολείπεται περισσότερο από 200 χιλιάδες άτομα από αυτούς που δέχτηκε η Γερμανία το 1992 (782.071 άτομα), όταν πλημμύριζαν τη χώρα οι μετανάστες από τα ανατολικά κράτη μετά την κατάρρευση του παλινορθωμένου καπιταλισμού. Επομένως, οι κοντά στους 80 χιλιάδες πρόσφυγες που θα δεχτεί τελικά η Γερμανία, σύμφωνα με την πρόταση της Κομισιόν, δεν πρόκειται να αυξήσουν τον αριθμό των μεταναστών πάνω από τα επίπεδα του 1992.
Για να έχετε μια πιο πλήρη εικόνα του μεταναστευτικού ρεύματος στη Γερμανία, αναφέρουμε ότι από τους μετανάστες που ήρθαν στην Γερμανία μετά το 2011 οι μισοί προέρχονται από τις χώρες εντός ΕΕ (620 χιλιάδες άτομα). Μεγάλο μέρος της αύξησης του μεταναστευτικού ρεύματος στη Γερμανία μετά το 2011 προέρχεται από την Πολωνία (179 χιλιάδες), τη Ρουμανία (109 χιλιάδες), τη Βουλγαρία (53 χιλιάδες) και την Ουγγαρία (53 χιλιάδες).
Ενα ζήτημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει είναι τι είδους μετανάστες θέλει ο γερμανικός ιμπεριαλισμός. Αυτό είναι που θα καθορίσει την πολιτική του και όχι τα… συμπονετικά λόγια της Μέρκελ και του Γκάμπριελ.
Ανεπιθύμητοι οι ανειδίκευτοι εργάτες
Η αύξηση του ρεύματος των μεταναστών από τις νεότερες χώρες της ΕΕ (Βουλγαρία, Ρουμανία κτλ), που αναφέραμε παραπάνω, δεν είχε γίνει αποδεκτή από τις γερμανικές αρχές με τον ίδιο «ενθουσιασμό» που εμφανίζεται σήμερα. Για την ακρίβεια, δεν υπήρξε καθόλου ενθουσιασμός. Αντίθετα, υπήρξε προβληματισμός και δυσαρέσκεια. Σε παλαιότερο άρθρο (6/2/2013) της ιστοσελίδας των International Business Times (https://www.ibtimes.com/german-cities-say-unskilled-immigrants-threaten-social-stability-country-faces-labor-shortage), με τίτλο «Οι γερμανικές πόλεις λένε ότι οι ανειδίκευτοι μετανάστες απειλούν την κοινωνική σταθερότητα καθώς η χώρα αντιμετωπίζει έλλειμμα εργασίας», αποτυπωνόταν ανάγλυφα αυτή η δυσαρέσκεια.
«Οι γερμανικές πόλεις έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για την αύξηση της μετανάστευσης από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία και τη δυνατότητά τους να χειριστούν την είσοδο των ανειδίκευτων εργατών. “Η κοινωνική ισορροπία και κοινωνική ειρήνη βρίσκονται σε εξαιρετικό κίνδυνο” αναφέρει ένα εσωτερικό σημείωμα του Συνδέσμου των Γερμανικών Πόλεων, σύμφωνα με το περιοδικό Σπίγκελ. Το κείμενο επισημαίνει τη γενική αύξηση των μεταναστών από τη νοτιοανατολική Ευρώπη, πολλοί από τους οποίους προέρχονται από φτωχές περιοχές και έχουν ελάχιστα εργασιακά προσόντα, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εξεύρεση εργασίας στη Γερμανία απ’ αυτούς και τους αναγκάζει να ζουν σε συνθήκες απορίας. Οι περιορισμοί στην μετανάστευση για τους πολίτες από την Ρουμανία και την Βουλγαρία, δύο από τις νεότερες χώρες μέλη της ΕΕ, λήγουν τον ερχόμενο χρόνο, πράγμα που έχει προκαλέσει φόβους και στην Βρετανία».
Το μεγάλο ποσοστό των ανειδίκευτων εργατών από τις χώρες αυτές ήταν ίσως ο λόγος που οι πολίτες από Βουλγαρία και Ρουμανία, κράτη που μπήκαν στην ΕΕ από την 1/1/2007, χρειάζονταν άδεια εργασίας για να δουλέψουν στην Γερμανία μέχρι το τέλος του 2013, δηλαδή επτά χρόνια μετά την ένταξή τους στην ΕΕ! Για την Κροατία, που εντάχθηκε την 1/7/2013, η άδεια εργασίας χρειαζόταν μέχρι τις 30/6/2015 (βλ. Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εργασίας (BA), https://www.arbeitsagentur.de/web/wcm/idc/groups/public/documents/webdatei/mdaw/mtaw/~edisp/l6019022dstbai397239.pdf).
Οι γερμανικές αρχές είχαν κάθε λόγο να φοβούνται τους ανειδίκευτους μετανάστες, γνωρίζοντας ότι ακόμα και τις «καλές εποχές», πριν την τελευταία κρίση, η ανεργία στους κόλπους των ανειδίκευτων εργατών τσάκιζε κόκαλα. Σύμφωνα με την «Ευρωπαϊκή Εφημερίδα Βιομηχανικών Σχέσεων», σε άρθρο που δημοσιεύτηκε το 2010 με τίτλο «Πώς εξηγείται η υψηλή ανεργία στους χαμηλά ειδικευμένους εργάτες; Αποδείξεις από 21 χώρες του ΟΟΣΑ» (https://serval.unil.ch/resource/serval:BIB_B4E1AFAF96A7.P001/REF), η ανεργία των ανειδίκευτων εργατών είχε σκαρφαλώσει στο 20% το 2006 (έτος που το ΑΕΠ αυξήθηκε σε ποσοστό κοντά στο 4% κι όχι 1.6% που αυξήθηκε το 2014). Τι σημαίνει αυτό; Οτι η γερμανική αγορά εργασίας έχει κορεστεί από ανειδίκευτους εργάτες εδώ και αρκετά χρόνια. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ευκαιριακές θέσεις εργασίας για ανειδίκευτους εργάτες. Σημαίνει ότι ο γερμανικός ιμπεριαλισμός δεν τους έχει τόσο ανάγκη (όσο τους είχε για παράδειγμα σε άλλες ιστορικές περιόδους, όπως την περίοδο του μεγάλου μεταναστευτικού ρεύματος μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο).
Ειδικευμένοι μετανάστες
Αντίθετα, αυτό που θέλει ο γερμανικός ιμπεριαλισμός είναι οι ειδικευμένοι εργαζόμενοι. Αυτό το λένε σε όλους τους τόνους οι γερμανοί καπιταλιστές. Σε μπροσούρα που είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του συνδέσμου των γερμανών καπιταλιστών (https://www.arbeitgeber.de/www/arbeitgeber.nsf/res/48892B27D14DA9B8C1257B8200317EFE/$file/BDA_Welcoming%20culture.pdf) αναφέρεται:
«Η ανταγωνιστικότητα της γερμανικής οικονομίας εξαρτάται αποφασιστικά από τους εργαζόμενους με προσόντα… Οι ελλείψεις σε ειδικευμένο προσωπικό, που ήδη υπάρχουν, δεν είναι ένα κυκλικό φαινόμενο που μπορεί να διορθωθεί μόνο του, αλλά πλατιά δομικό. Η δημογραφική αλλαγή σημαίνει ότι ο αριθμός των ανθρώπων σε ηλικία κατάλληλη για εργασία (20 μέχρι 65 ετών) μέχρι το 2030 θα συρρικνωθεί κατά οκτώ εκατομμύρια, από περίπου πενήντα εκατομμύρια σήμερα. Για τον ίδιο λόγο, χωρίς κατάλληλα προληπτικά μέτρα, το έλλειμμα σε ειδικευμένους εργαζόμενους μέχρι το 2035 θα αυξηθεί κατά τέσσερα περίπου εκατομμύρια, ελαφρώς λιγότερο κατά δύο εκατομμύρια από αυτούς που θα έχουν πανεπιστημιακό δίπλωμα. Τον Απρίλη του 2013 υπήρξε ήδη μία υστέρηση 118.600 ειδικευμένων εργαζομένων στα αυτοαποκαλούμενα πεδία STEM (επιστήμη, τεχνολογία, μηχανικοί, μαθηματικά) (…) Είναι επομένως θετικό ότι με την ενθάρρυνση από την επιχειρηματική κοινότητα η γερμανική αγορά εργασίας έχει ανοίξει τα τελευταία χρόνια περισσότερο στη στοχευμένη μετανάστευση ειδικευμένου προσωπικού από άλλες χώρες και έτσι η Γερμανία έχει γίνει πιο ελκυστικός τόπος εργασίας ειδικευμένων εργαζόμενων που χρειαζόμαστε από τον υπόλοιπο κόσμο».
Οι Γερμανοί καπιταλιστές δεν θέλουν μετανάστες μόνο από την ΕΕ, αφού «υπάρχει ακόμα χώρος για βελτιώσεις σε όρους μετανάστευσης από χώρες εκτός ΕΕ: θα έπρεπε επομένως να εργαστούμε πιο ενεργά για τους ανθρώπους με προσόντα από αυτές τις χώρες ώστε να αναπτύξουν ενδιαφέρον να εργαστούν στη Γερμανία και να το αποφασίσουν».
Σε σχετικά πρόσφατο δημοσίευμα της Deutche Welle (2/6/15, βλ. https://www.dw.com/en/germany-is-desperately-seeking-caregivers/a-18491213) αναφέρεται ότι η Γερμανία αναζητά απελπισμένα εξειδικευμένο προσωπικό για την περίθαλψη: «Ο τομέας της περίθαλψης στην Γερμανία είναι γνωστός για τη σοβαρή έλλειψη σε ειδικευμένους εργάτες. Περίπου τα δύο τρίτα των εγκαταστάσεων περίθαλψης είναι υποστελεχωμένα. Κατά μέσον όρο 4.3 περισσότεροι νοσηλευτές ανά κατοικία θα μπορούσαν να απασχοληθούν αποκαλύπτει μελέτη που έγινε από το Γερμανικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Οικονομικών Ερευνών (ZEW)». Το άρθρο συνεχίζει επισημαίνοντας τα προβλήματα για την κάλυψη των κενών θέσεων: μόνο το 16% από τους 600 εργοδότες που έδωσαν συνεντεύξεις έχει προσλάβει εργαζόμενους από ξένες χώρες, λόγω των πολλών νομικών κωλυμάτων και δυσκολιών στην αναγνώριση των ξένων προσόντων και πιστοποιητικών, αν και θα προτιμούσαν ξένους εργαζόμενους που έχει αποδειχτεί ότι εργάζονται πιο σκληρά από τους Γερμανούς.
Γόρδιος δεσμός οι πιστοποιήσεις
Εκεί που κολλάει η εισαγωγή εξειδικευμένων εργαζόμενων από το εξωτερικό είναι η πιστοποίηση των προσόντων τους. Υπάρχει ολόκληρη διαδικασία που συνοπτικά, όπως περιγράφεται από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Προσφύγων και Μετανάστευσης (βλ. https://www.bamf.de/EN/Willkommen/ArbeitBeruf/Anerkennung/Anerkennungsverfahren/anerkennungsverfahren-node.html), έχει ως εξής. Ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει αίτηση σε ποιον εργασιακό τομέα θέλει να πιστοποιήσει τα προσόντα του. Τα χαρτιά που θα υποβάλει μαζί με την αίτηση ελέγχονται από την αρμόδια διεύθυνση, ώστε να εξακριβωθεί αν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στα επαγγελματικά προσόντα και την επαγγελματική εμπειρία που αποκτήθηκαν έξω από την Γερμανία με τα αντίστοιχα που αποκτούνται εντός Γερμανίας. Αυτή η διαδικασία διαρκεί ένα τρίμηνο, μετά από το οποίο είτε επικυρώνεται η επαγγελματική επάρκεια του ενδιαφερόμενου είτε του γνωστοποιείται ότι χρειάζεται περαιτέρω κατάρτιση. Ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να πληρώσει για την αίτηση, δεν είναι δωρεάν.
Μήπως οι πρόσφυγες που καταφτάνουν στις ευρωπαϊκές χώρες κουβαλάνε μαζί τους τα διπλώματα και… συστατικές επιστολές από τους εργοδότες τους; Πολύ αμφιβάλλουμε. Γι’ αυτό το λόγο, αν και μέσα στους πρόσφυγες αυτούς υπάρχουν σίγουρα και κάποιοι πιο ειδικευμένοι, αφού από τη Συρία μετανάστευσαν και πολλά μικροαστικά στρώματα, η πιστοποίηση των προσόντων τους (πέραν του γεγονότος ότι δεν ξέρουν τα γερμανικά) θα αποτελέσει ένα γόρδιο δεσμό για όσους επιχειρήσουν να αναζητήσουν μια θέση στην αγορά ειδικευμένης εργασίας που δεν έχει ακόμα κορεστεί.
Απειλή μελλοντικών απελάσεων
Γι’ αυτό το λόγο, οι πρόσφυγες αυτοί, που τώρα τους δέχονται με το σταγονόμετρο, μπορεί να απελαθούν αύριο, όπως ακριβώς ειπώθηκε ότι μπορεί να γίνει για τα παιδιά των σύριων προσφύγων στη Βρετανία, που φέρεται να αποδέχεται 20 χιλιάδες πρόσφυγες από τη Συρία (η Βρετανία εξαιρείται από τις ποσοστώσεις της πρότασης της Κομισιόν). Αν και ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον ισχυρίστηκε ότι θα γίνουν δεκτά και τα ανήλικα παιδιά και τα ορφανά, στη συνέχεια, όπως αποκαλύπτει η βρετανική εφημερίδα Independent (https://www.independent.co.uk/news/uk/home-news/syrian-child-refugees-to-be-deported-at-age-18-10490273.html), πολλά από τα παιδιά αυτά μπορεί και να απελαθούν, αφού η βρετανική πρόταση είναι να δοθεί άδεια παραμονής στη Βρετανία μόνο για πέντε χρόνια! Μετά τα πέντε χρόνια θα πρέπει να γίνει νέα αίτηση που κανείς δεν ξέρει αν θα γίνει αποδεκτή, ειδικά αν η κατάσταση στη Συρία έχει σταθεροποιηθεί σχετικά και χαρακτηριστεί και αυτή «ασφαλής» χώρα.
