Ισραηλινοί έποικοι

Αναπόσπαστο στοιχείο της κατοχής

«Η βία των εποίκων (και ορισμένες φορές άλλων ισραηλινών πολιτών) εναντίων των Παλαιστίνιων έχει εδώ και καιρό γίνει μέρος της καθημερινής ζωής της Kατοχής στη Δυτική Οχθη. Αυτές οι ενέργειες περιλαμβάνουν από το μπλοκάρισμα δρόμων, λιθοβολισμούς σε αυτοκίνητα και σπίτια, επιδρομές σε χωριά και αγροκτήματα, πυρπόληση δασών και ξεριζώματα ελαιόδεντρων και καταστροφές σε φυτείες και ιδιοκτησίες, μέχρι ορισμένες φορές την εκτόξευση κοκτέιλ μολότοφ ή τη χρήση πραγματικών πυρών. Με το πέρασμα των χρόνων, αυτή η εκτεταμένη βία κατά των Παλαιστίνιων έχει οδηγήσει σε τραυματισμούς και απώλειες ζωών, όπως και καταστροφές περιουσίας και γης.
 
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το Ισραήλ έχει την υποχρέωση να προστατεύει τους Παλαιστίνιους στη Δυτική Οχθη από αυτή τη συμπεριφορά. Ωστόσο, οι ισραηλινές αρχές αποποιούνται συχνά τις ευθύνες τους, ακόμα κι όταν αυτές οι βίαιες ενέργειες μπορούν να αντιμετωπιστούν. Χιλιάδες μαρτυρίες, βίντεο και εκθέσεις, καθώς και πολλά χρόνια στενής παρακολούθησης από το B’Tselem και άλλες οργανώσεις, αποκαλύπτουν ότι οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας όχι μόνο επιτρέπουν στους εποίκους να βλάπτουν τους Παλαιστίνιους και την περιουσία τους, αλλά -ως φυσική συνέπεια- συχνά προμηθεύουν στους επιδρομείς υλικό και κάλυψη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συμμετέχουν επίσης στην επίθεση. Σε άλλες περιπτώσεις, οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν εμποδίσει το κακό, μεταφέροντας τους Παλαιστίνιους που αποτελούν στόχους αντί τους ισραηλινούς επιδρομείς».
 
Τα παραπάνω δεν προέρχονται από παλαιστινιακή αλλά από ισραηλινή οργάνωση, τη B’Tselem (δραστηριοποιείται από το 1989) και περιλαμβάνονται σε άρθρο με τίτλο «Βία εποίκων: Απουσία εφαρμογής του νόμου» (βλ. https://www.btselem.org/settler_violence). Οσα αναφέρονται στο απόσπασμα που παραθέσαμε δεν προκαλούν έκπληξη. Ολα είναι γνωστά στους κατοίκους της Παλαιστίνης και του Ισραήλ. Οπως γνωστή είναι και η ατιμωρησία για τις επιθέσεις, όπως σημειώνει η ισραηλινή οργάνωση. Το 85% των ερευνών για τέτοιες επιθέσεις καταλήγει στο αρχείο και μόλις το 1.9% οδηγήθηκε σε καταδίκες! Αυτό αναφέρεται σε άλλη έκθεση, που δημοσιεύτηκε τον Μάη του 2015 από την ισραηλινή ΜΚΟ Yesh Din.
 
Ολα τα παραπάνω μας ήρθαν στο νου όταν ακούσαμε τον δακρυσμένο Νετανιάχου να κλαψουρίζει για τη νεαρή γυναίκα που έχασε το αγέννητο μωρό της καθώς βρισκόταν στο πλήθος των «ανυποψίαστων» εποίκων που δέχτηκε πυροβολισμούς από Παλαιστίνιο.
 
Η τραγικότητα του θανάτου ενός εμβρύου έγινε εύκολη σπέκουλα στα χείλη του Νετανιάχου, που χαρακτήρισε τους δράστες της επίθεσης ως τους «πιο μισητούς εγκληματίες που υπάρχουν στη Γη»! Με τον τρόπο αυτό θεωρεί ότι έβαλε ένα ακόμα επιχείρημα στο οπλοστάσιο της ισραηλινής προπαγάνδας.
 
Πολλοί ίσως πουν ότι ο Παλαιστίνιος που άνοιξε πυρ κατά των εποίκων βλάπτει τον παλαιστινιακό αγώνα. Ωστόσο, αυτή η άποψη δε φαίνεται να μπορεί να σταθεί μέσα στους ίδιους τους Παλαιστίνιους που χαρακτήρισαν τον «πιο μισητό εγκληματία της Γης», ως «ήρωα» και επαίνεσαν την πράξη του.
 
Αυτό μπορεί να σοκάρει τους υπέρμαχους της μη βίας ή εκείνους που θεωρούν ότι η αντίσταση των Παλαιστίνιων θα πρέπει να αναπτυχθεί σε στρατιωτικά οργανωμένα πλαίσια, λες και πρόκειται για έναν τακτικό στρατό. Ομως οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν δικό τους στρατό. Οι πολιτοφυλακές της Αντίστασης είναι σίγουρα ένα ισχυρό μέσο πάλης, όμως δεν αποτελούν οργανωμένο στρατό με την μορφή που υπάρχει στα σύγχρονα κράτη, αφού οι Παλαιστίνιοι όχι μόνο δεν έχουν δικό τους κράτος, αλλά ακόμα και στις υποτιθέμενες «αυτόνομες» περιοχές που ζουν, είτε βιώνουν χρόνιο αποκλεισμό (Λωρίδα της Γάζας) είτε ζουν ανάμεσα σε διάσπαρτους ισραηλινούς εποικισμούς που καρπώνονται όχι μόνο τη γη αλλά και το νερό, μετατρέποντας τις υπόλοιπες περιοχές σε ανοιχτά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
 
Μπορεί για εμάς, που δεν έχουμε ζήσει ούτε για μία μέρα σε τέτοιες συνθήκες, να είναι σοκαριστικό το γεγονός του θανάτου ενός εμβρύου από πυροβολισμό στο ψαχνό κατά πολιτών. Ομως για τους Παλαιστίνιους αυτό δεν έχει καμία σημασία, πρώτα απ’ όλα γιατί οι έποικοι αποτελούν εχθρό εξίσου απεχθή με τους ισραηλινούς στρατιώτες. Οχι μόνο γιατί έχουν καταπατήσει τη γη τους, αλλά και γιατί τους κλέβουν το νερό και τα μέσα διαβίωσής τους. Εχθροί τους δεν είναι μόνο οι ακραίοι έποικοι, αλλά όλοι, άσχετα με το πόσο καθένας απ’ αυτούς έχει βάψει τα χέρια του με παλαιστινιακό αίμα (υπάρχουν πολλοί τέτοιοι) ή απλά γεύεται τα αγαθά που το Ισραήλ έχει κλέψει από τους Παλαιστίνιους. Αν οι βομβιστικές ενέργειες, τα μαχαιρώματα και οι πυροβολισμοί κατά διερχόμενων εποίκων τους αναγκάσουν να ξεκουμπιστούν από τη Δυτική Οχθη (όπως οι επιθέσεις αυτοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας ανάγκασαν το Ισραήλ να αποχωρήσει από αυτήν το 2005), τότε αυτά τα μέσα θα δικαιωθούν στη συνείδηση των Παλαιστίνιων γιατί θα είναι αποτελεσματικά.
 
Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τη διεθνή συμπαράσταση στον παλαιστινιακό αγώνα, που δυστυχώς είναι ελάχιστα αποτελεσματική μέχρι τώρα, γιατί είναι περιορισμένη και αδύναμη. Γι’ αυτό ας σταματήσουμε να μετράμε τον παλαιστινιακό αγώνα με τα δικά μας μέτρα και σταθμά και ας σκεφτούμε πώς θα βοηθήσουμε έναν λαό όπως τον παλαιστινιακό να βρει τη λευτεριά του, για να σταματήσει η σφαγή που έχει θύτη και θύμα. Το Ισραήλ είναι πάντοτε ο θύτης και οι έποικοι αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της Κατοχής.