Δυτική Οχθη

Η αντίσταση δυναμώνει

Για έξι συνεχείς μέρες ο ισραηλινός στρατός έχει επιβάλει στρατιωτικό νόμο στη Δυτική Οχθη, μετά τα ένοπλα χτυπήματα της Αντίστασης εναντίον ισραηλινών στρατιωτών και εποίκων την προηγούμενη εβδομάδα. Κατα τη διάρκεια αυτών των ημερών, έχει δολοφονήσει τρεις παλαστίνιους μαχητές της Αντίστασης και έχει τραυματίσει εκατοντάδες πολίτες που συμμετείχαν είτε σε συγκρούσεις με τον κατοχικό στρατό στις πόλεις Ραμάλα και Ελ Μπίρεχ είτε σε διαδηλώσεις υποστήριξης της Αντίστασης.
 
Παράλληλα, με βάση τη ναζιστικής έμπνευσης αρχή της συλλογικής ευθύνης, ο ισραηλινός στρατός έχει προχωρήσει σε κατεδαφίσεις σπιτιών ολόκληρων οικογενειών στη Δυτική Οχθη, επειδή μέλη τους συμμετείχαν σε επιθέσεις εναντίον ισραηλινών στόχων. Από το 2015, οι σιωνιστές έχουν αυξήσει τις κατεδαφίσεις σπιτιών Παλαιστίνιων που έκαναν επιθέσεις ενάντια σε Ισραηλινούς, πρακτική που παραβιάζει τη Συμφωνία της Γενεύης και άλλους διεθνείς νόμους.
 
Ανάμεσα στα σπίτια που κατεδάφισαν οι μπουλντόζες του ισραηλινού στρατού ήταν και αυτό του Ασράφ Νααλουά στην Τουλκαρέμ της Δυτικής Οχθης. Ο Νααλουά σκότωσε δυο ισραηλινούς εποίκους στη βιομηχανική περιοχή εβραϊκού εποικισμού της Δυτικής Οχθης και  δολοφονήθηκε από τους σιωνιστές μέσα στο κρησφύγετό του την προηγούμενη εβδομάδα. Ο παλαιστίνιος αγωνιστής κατάφερε να κρύβεται από τους σιωνιστές για περισσότερους από δυο μήνες, ενώ σύμφωνα με ρεπορτάζ του ειδησεογραφικού πρακτορείου Middle East Monitor, ο ισραηλινός στρατός κατάφερε να τον εντοπίσει από πληροφορίες που του έδωσε η Παλαιστινιακή Αρχη που έχει στήσει ένα εκτενές δίκτυο χαφιέδων στη Δυτική Οχθη, συλλέγοντας καθημερινά πληροφορίες όχι μόνο για την πιθανή ύπαρξη οργανωμένων ένοπλων πυρήνων της Αντίστασης, αλλά και για τους πιο «ζωηρούς» Παλαιστίνιους. Με αυτόν τον τρόπο παρέχει πολύτιμες υπηρεσίες στους σιωνιστές, λειτουργώντας κυριολεκτικά ως υποχείριό τους.
 
Η σημασία της συνεργασίας της Παλαιστινιακής Αρχής με το Ισραήλ για την καταστολή του παλαιστινιακού λαού της Δυτικής Οχθης τυγχάνει ιδιαίτερης εκτίμησης όχι μόνο από τους σιωνιστές αλλά και από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, τα συμφέροντα του οποίου διασφαλίζει η σιωνιστική οντότητα στη Μέση Ανατολή. Μπορεί η κυβέρνηση Τραμπ να έκοψε την αμερικάνικη χρηματοδότηση της Υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες, μην αναγνωρίζοντας πλέον το καθεστώς πρόσφυγα στη συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων του 1948 και των απογόνων τους, όμως για τις δυνάμεις ασφαλείας του Αμπάς τα χρήματα περισσεύουν. Μόνο για φέτος οι Αμερικάνοι διοχέτευσαν περισσότερα από 61 εκατομμύρια δολάρια για να τις εξοπλίσουν και να τις εκπαιδεύσουν, αλλά και για να συντηρήσουν το δίκτυο χαφιέδων της ΠΑ στη Δυτική Οχθη, φτάνοντας μέχρι το σημείο να βρουν παραθυράκι στην αμερικάνικη νομοθεσία προκειμένου να διασφαλίσουν τη συνέχιση της χρηματοδότησης της ΠΑ.
 
Ο παλαιστινιακός λαός και η νεολαία βλέπουν πιο ξεκάθαρα από ποτέ, ότι η Συμφωνία του Οσλο αποτελούσε από την αρχή της, 25 χρόνια πριν, θηλιά στο λαιμό τους. Αυτή η συνειδητοποίηση δεν αποτελεί μόνο σε θεωρητικό επίπεδο μεγάλο κίνδυνο για τους σιωνιστές, αλλά έχει αρχίσει ήδη να οπλίζει τα χέρια του παλαιστινιακού λαού της Δυτικής Οχθης. Ενός λαού που πλέον δεν έχει τίποτα να χάσει εκτός από τις αλυσίδες του. Τα αποτελέσματα αυτής της συνειδητοποίησης γίνονται πιο ορατά μέρα με τη μέρα.
 
Το 2015, η κυβέρνηση Ομπάμα είχε προειδοποιήσει ότι η κατάρρευση της Παλαιστινικής Αρχής θα δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα στους σιωνιστές στη Δυτική Οχθη. Μια τέτοια εξέλιξη θα σήμαινε ότι οι σιωνιστές θα έπρεπε να σηκώσουν μόνοι τους το βάρος της καταστολής του παλαιστινιακού λαού, όπως γινόταν πριν την Συμφωνία του Οσλο. Το κενό που θα άφηνε πίσω της η κατάρρευση των δυνάμεων ασφαλείας της ΠΑ θα έδινε φτερά στις οργανώσεις της Αντίστασης και τα προσφυγικά στρατόπεδα στη Δυτική Οχθης θα γίνονταν μέσα σε μια μέρα προπύργια του απελευθερωτικού αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Μια νέα «Γάζα» στην καρδιά του σιωνιστικού κτήνους.
 
Οι ένοπλες επιθέσεις εναντίον ισραηλινών στόχων έχουν πυκνώσει, παρά την καταστολή από την ΠΑ και τους σιωνιστές. Οι νέοι μαχητές της Αντίστασης δε διστάζουν να θυσιάσουν τη ζωή τους προκειμένου να χτυπήσουν την Κατοχή και το μακρύ της χέρι, τους ακροδεξιούς εβραίους εποίκους της Δυτικής Οχθης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Η ακαριαία απάντηση της Αντίστασης στις δολοφονίες του Νααλουά και ενός από τους μαχητές που πραγματοποίησαν την ενέργεια ενάντια στους ισραηλινούς εποίκους, που ήρθε με την επίθεση ενάντια σε ισραηλινούς στρατιώτες την επόμενη μέρα, σχεδόν στο ίδιο σημείο, δείχνει το συντονισμό των πυρήνων της, αλλά και την επιχειρησιακή της ετοιμότητα.
 
Αυτές οι επιθέσεις απέδειξαν περίτρανα για άλλη μια φορά, ότι όσο και να θωρακίζεται η σιωνιστική κατοχή, με περιπολίες, κάμερες παρακολούθησης και τείχη, η Αντίσταση πάντα θα βρίσκει τρόπους για να της επιτεθεί, ενώ οι έποικοι δε θα νιώσουν ποτέ ασφαλείς στην παλαιστινιακή γη που έχουν κλέψει.