Επί δέκα μέρες ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας πολιορκούν εργοστάσιο της αυτοκινητοβιομηχανίας Ssangyong, το οποίο έχουν καταλάβει 1.000 απεργοί εργάτες, στην περιοχή Pyeongtaek, 70 χιλιόμετρα νότια της Σεούλ. Οι απεργοί έχουν στήσει μικρούς καταπέλτες (τεράστιες σφεντόνες) στις οροφές των κτιρίων και εκσφενδονίζουν ασταμάτητα μπίλιες από ρουλεμάν, αποτρέποντας επιτυχώς αλλεπάλληλες απόπειρες εισβολής μπάτσων και απεργοσπαστών. Ο μεγάλος προαύλιος χώρος που οδηγεί στην είσοδο του εργοστασίου είναι «ναρκοθετημένος» με διάφορα εύφλεκτα υλικά, έτοιμα να πάρουν φωτιά σε περίπτωση που οι εισβολείς πλησιάσουν επικίνδυνα.
Οι επιθέσεις της αστυνομίας είναι ασταμάτητες και περιλαμβάνουν τη συνεχή ρίψη τοξικών χημικών, τόσο από το έδαφος όσο και από αέρος, που προκαλούν εγκαύματα στο δέρμα των πολιορκημένων και συνθήκες ασφυξίας. Παράλληλα, διακόπτουν τη ροή του νερού στο εργοστάσιο και καταστέλλουν βίαια κάθε προσπάθεια μεταφοράς προμηθειών από αλληλέγγυους. Οι τελευταίοι επιδιώκουν μαζικά και συντονισμένα να σπάσουν τον κλοιό 7.000 αστυνομικών που έχουν λάβει θέσεις μάχης περιμετρικά του εργοστασίου. Μέχρι την Πέμπτη το πρωί, που γράφεται αυτό το σημείωμα, οι πολιορκημένοι εργάτες συνεχίζουν να αμύνονται, δηλώνοντας ότι προτιμούν «να συνεχίσουν τον αγώνα που άρχισαν μέχρι θανάτου, για να ζουν αξιοπρεπώς ως άνθρωποι».
Η κορύφωση της σύγκρουσης είναι το αποτέλεσμα σκληρής απεργιακής κινητοποίησης εφτά εβδομάδων. Η διοίκηση της επιχείρησης κήρυξε πτώχευση το Φεβρουάριο, κατορθώνοντας να διαπραγματευτεί τη συνέχιση τη λειτουργίας της με μαζικές απολύσεις, μείωση μισθών και αφαίρεση εργασιακών κεκτημένων από τους εναπομείναντες εργάτες και διοχέτευση σημαντικού τμήματος της παραγωγής σε εργολαβίες (outsourcing). Η πρώτη απάντηση της εταιρίας στην κήρυξη απεργίας ενάντια στα νέα μέτρα ήταν να μισθώσει μπράβους και λούμπεν της περιοχής, μαζί με απεργοσπάστες, για να τσακίσουν τους απεργούς. Οι εργάτες περιφρούρησαν αποτελεσματικά την απεργία τους, σπάζοντας τα κεφάλια των τσάτσων της εργοδοσίας. Το επόμενο και αναπόφευκτο βήμα ήταν η κήρυξη της απεργίας «παράνομης και καταχρηστικής» από την αστική Δικαιοσύνη και η εισαγγελική παραγγελία για καταστολή από τις ειδικές μονάδες της αστυνομίας. Στην ευρύτερη περιοχή της Pyeongtaek πραγματοποιούνται κινήσεις αλληλεγγύης από τις οικογένειες των απεργών και εργάτες άλλων εργοστασίων που συμπαραστέκονται στους συναδέλφους τους.
Η βιομηχανική παραγωγή στην Νότια Κορέα έχει πέσει κατακόρυφα από την αρχή της κρίσης και πλήττει ιδιαίτερα τον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Οι εργάτες της Ssangyong βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα για χιλιάδες συναδέλφους τους που θα αντιμετωπίσουν παρόμοιες καταστάσεις τις επόμενες εβδομάδες. Αυτές τις στιγμές δοκιμάζεται το επίπεδο συνείδησης της εργατικής τάξης. Η ταξική αλληλεγγύη που θα αναπτυχθεί, το πλάτος και το περιεχόμενο της διάδοσής της στους εργάτες, θα έχουν πολλά να μας πουν για τη μακρινή αυτή χώρα. Μια περιοχή του χάρτη που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια να μας ξαφνιάζει θετικά με τη ριζοσπαστικοποίηση του εργατικού της κινήματος.
Για μια ακόμη φορά, τέτοια γεγονότα δεν κρίθηκαν άξια δημοσιοποίησης από τα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ. Οι εργάτες της Ssangyong δρουν παραδειγματικά για τους εργάτες όχι μόνο της Κορέας αλλά ολόκληρου του πλανήτη. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά τα επιτελεία των ειδησεογραφικών συγκροτημάτων και φροντίζουν εδώ και καιρό να τρώει το μαύρο σκοτάδι τις δυναμικές ενέργειες εργατών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόκρυψη των συνεχιζόμενων απαγωγών εργοδοτών και η αναβάθμιση των μορφών πάλης των γάλλων εργατών με απειλές ανατίναξης εργοστασίων.
