Σε δημόσια καταγγελία προέβη η ΟΙΕΛΕ ότι ο Γιάννης Λιγνάδης, αδελφός του καταδικασμένου για βιασμούς ανηλίκων Δημήτρη Λιγνάδη, που προκαλούσε με τις δηλώσεις του και τη συμπεριφορά του, εξακολουθεί να εμφανίζεται ως εκπαιδευτικός στην κατάσταση προσωπικού των Αρσακείων Σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας του Μπαμπινιώτη (άρα συνεχίζει και να αμείβεται, συμπληρώνουμε εμείς), παρότι απουσιάζει από τα καθήκοντά του επί 2 έτη!
Ταυτόχρονα η ΟΙΕΛΕ ζητά εξηγήσεις από τη διοίκηση του σχολείου, που τηρεί σιγή ιχθύος, όσο και από το υπουργείο Παιδείας που ισχυρίζεται ότι «δεν γνώριζε», ενώ στα χέρια του είχε περιέλθει από τις 2 Μαρτίου αναλυτικό έγγραφο-καταγγελία της ΟΙΕΛΕ, που ζητούσε εξηγήσεις για το ζήτημα, που αφορούσε και την ταυτόχρονη εργασία του Γιάννη Λιγνάδη σε άλλους φορείς (Θέατρο Τέχνης, Πανεπιστήμιο Πατρών), χωρίς να έχει εξασφαλίσει, όπως προβλέπεται για δημόσιους και ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, υπηρεσιακή άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου.
Θυμίζουμε ότι ο Γιάννης Λιγνάδης υποστήριξε με θράσος κατά τη διάρκεια τη δίκης, ότι ο αδελφός του, εκλεκτός και παρακοιμώμενος του Μητσοτάκη, είναι θύμα σκευωρίας, ότι πρόκειται για «εκτέλεση συμβολαίου θανάτου χαρακτήρα» από «συγκεκριμένη συλλογικότητα δημοσιογράφων» και «εξόντωση προσωπικότητας», ότι σε τέτοιες περιπτώσεις «υπάρχει σχεδιασμός», όταν σε όλο τον καλλιτεχνικό κόσμο ήταν γνωστή η βρομιά του Δημήτρη Λιγνάδη, ασχέτως αν πολλοί δεν μιλούσαν φοβούμενοι ότι θα χάσουν το μεροκάματο από τον πανίσχυρο «λομπίστα» και τους ισχυρούς φίλους του.
Θυμίζουμε επίσης ότι η παραμονή του Γιάννη Λιγνάδη, ως καθηγητή της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης προκάλεσε, λόγω ακριβώς αυτών των προκλητικών του δηλώσεων κατά τη δίκη, την εντονότατη αντίδραση των σπουδαστών, οι οποίοι αρνήθηκαν να παρακολουθήσουν το μάθημά του και ζητούσαν την απομάκρυνσή του, κινδυνεύοντας μάλιστα να χάσουν τη χρονιά τους. Η κρίση στη Σχολή του θεάτρου οδήγησε σε παραιτήσεις του ΔΣ της Σχολής και τελικά στην απομάκρυνση του Γιάννη Λιγνάδη.
Εχουμε, λοιπόν, ακόμη μια απόδειξη ότι το σύστημα δεν προδίδει τα παιδιά του και τους σφουγγοκωλάριούς του, τους κρατά πάντα προστατευμένους κάτω από τα φτερά του, ειδικά αν έχουν κάνει γι’ αυτό τη βρόμικη δουλειά και αν είναι ισχυροί, προβεβλημένοι και παραλήδες (στην πρώτη κατηγορία ανήκαν παλαιότερα οι ταγματαλήτες που επιβίωσαν και μετά την απελευθέρωση και τον εμφύλιο ή ο δολοφόνος Κορκονέας και στη δεύτερη π.χ. ο Λιγνάδης, ο Φιλιππίδης και στενά συγγενικά πρόσωπα της ισχυρής φαμίλιας τους).
Εξ ου και η προκλητική απόφαση της αστικής δικαιοσύνης να δώσει στον Δημήτρη Λιγνάδη μια «βελούδινη» ποινή και να τον αποφυλακίσει, παρότι καταδικάστηκε ως βιαστής ανηλίκων, ή η ασυλία που προσφέρεται τώρα στον Γιάννη Λιγνάδη. Ολα αυτά δεν οφείλονται μόνο στο κοινωνικό στάτους τους, στους δεσμούς που έχουν οι ισχυρές φαμίλιες με τους μηχανισμούς του κράτους και των κυβερνήσεων και στις γνωστές «υπόγειες διαδρομές» των μηχανισμών απονομής δικαιοσύνης. Οφείλονται και στο ότι π.χ. ο Δημήτρης Λιγνάδης είναι εκπρόσωπος του δεξιού εθνικιστικού σκοταδισμού (όλοι θυμόμαστε τον Λιγνάδη να ασπάζεται μινιατούρα του Παρθενώνα μπροστά στον Μητσοτάκη -ο οποίος πήγε με ελικόπτερο από την Αντίπαρο για να δει την παράστασή του-τη Σακελλαροπούλου και τη Μενδώνη), του «πολιτικού κλίματος» δηλαδή, που καλλιέργησε και καλλιεργεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η καταγγελία της ΟΙΕΛΕ
Πριν από 20 ημέρες η διοίκηση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας ζήτησε – ορθά – τη διενέργεια ΕΔΕ για την υπόθεση bullying που υπέστη μαθητής του σχολείου. Ωστόσο, σιγή επικρατεί, τόσο από τη διοίκηση του σχολείου όσο και από την πλευρά των εποπτικών αρχών του Υπουργείου Παιδείας για την σοβαρότατη υπόθεση του εκπαιδευτικού των Αρσακείων Σχολείων Γιάννη Λιγνάδη ο οποίος, σύμφωνα με καταγγελίες που έχουμε στη διάθεσή μας, απουσιάζει από τα καθήκοντά του επί 2 έτη, αν και εμφανίζεται ως εκπαιδευτικός στην κατάσταση προσωπικού. Ταυτόχρονα, εργαζόταν σε άλλους φορείς (Θέατρο Τέχνης, Πανεπιστήμιο Πατρών) χωρίς να έχει εξασφαλίσει, όπως προβλέπεται για δημόσιους και ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, υπηρεσιακή άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου. Μάλιστα, οι καταγγελίες που έχουμε λάβει, αναφέρουν πως πριν κάποια χρόνια, προκειμένου να απασχοληθεί στο Πανεπιστήμιο Πατρών, είχε λάβει άδεια άνευ αποδοχών, η οποία όμως δίδεται για συγκεκριμένους, εξαιρετικά σοβαρούς λόγους, και ο αδειοδοτηθείς εκπαιδευτικός δεν μπορεί να εργαστεί αλλού!
Έκθετη η ηγεσία του ΥΠΑΙΘ που ψεύδεται λέγοντας ότι «δεν γνώριζε»
Η ΟΙΕΛΕ, λαμβάνοντας γνώση αυτών των καταγγελιών, αλλά και σχετικών δημοσιευμάτων που μιλούσαν για την αναταραχή που έχει προκληθεί στο Θέατρο Τέχνης και τους σπουδαστές του λόγω της επαγγελματικής παρουσίας του Γ. Λιγνάδη εκεί, απέστειλε στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β’ Αθήνας στις 2 Μαρτίου αναλυτικό έγγραφο-καταγγελία που ζητούσε εξηγήσεις για το ζήτημα. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η καταγγελία κοινοποιήθηκε στην Υφυπουργό Παιδείας κ. Ζ. Μακρή, στον Γ.Γ. του ΥΠΑΙΘ κ. Αλ. Κόπτση και στη Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου. Δύο περίπου εβδομάδες μετά, λάβαμε απάντηση από τη Διεύθυνση ότι εξετάζει το ζήτημα και ότι θα μας ενημερώσει σχετικά. Μέχρι στιγμής, αν και έχουν παρέλθει 35 ημέρες, δεν έχουμε λάβει καμιά απάντηση. Να τονιστεί πως η εξέταση της παροχής υπηρεσιακής άδειας ή της άδειας άνευ αποδοχών ενός εκπαιδευτικού και η συμμετοχή του στο ωρολόγιο πρόγραμμα ενός σχολείου απαιτούν έρευνα …5 λεπτών (το πολύ!).
Στις 4 Απριλίου, όταν ξέσπασε το ζήτημα του bullying, ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ Γ. Χριστόπουλος σε παρέμβασή του σε πρωινή εκπομπή έθιξε το ζήτημα της επιλεκτικής ευαισθησίας Υπουργείου και Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας που (πολύ σωστά) κινήθηκαν τάχιστα για ένα θέμα δημοσιότητας, δεν έκαναν όμως απολύτως τίποτα για την καταγγελία της Ομοσπονδίας σχετικά με το Γ. Λιγνάδη. Η απάντηση του Γ.Γ. κ. Κόπτση αφήνει έκθετη την ηγεσία του ΥΠΑΙΘ, καθώς στην ίδια εκπομπή τόνισε πως «δεν έχει λάβει καμιά καταγγελία», αν και το σχετικό έγγραφο της ΟΙΕΛΕ του είχε κοινοποιηθεί προσωπικά έναν μήνα πριν!
Για το θέμα υπήρξε πρόσφατο ρεπορτάζ της ιστοσελίδας TVXS. Η άρνηση ΥΠΑΙΘ και Φ.Ε. να δώσουν εξηγήσεις προκάλεσε τη σημερινή ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ. Κάποιοι οφείλουν, επιτέλους, να δώσουν απαντήσεις.
Είναι θέμα «ασυλίας» ή ανικανότητας;
Για το συγκεκριμένο ζήτημα και από την αδυναμία (;) ή την άρνηση (;) Υπουργείου Παιδείας και Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας να τοποθετηθούν σχετικά, προκύπτουν συγκεκριμένα ερωτήματα:
- Πώς είναι δυνατόν να απουσιάζει ένας εκπαιδευτικός επί έτη από τα καθήκοντά του, να εργάζεται σε άλλους φορείς χωρίς υπηρεσιακή άδεια ή να λαμβάνει άδεια άνευ αποδοχών, ενώ εργάζεται παρανόμως αλλού; Αν ήταν ένας απλός, ανώνυμος ιδιωτικός εκπαιδευτικός, θα είχε παραπεμφθεί πειθαρχικά ή απολυθεί, ναι ή όχι;
- Η σχεδόν δίμηνη, απολύτως αδικαιολόγητη, καθυστέρηση των υπηρεσιών του ΥΠΑΙΘ να απαντήσει στην καταγγελία μας, μήπως κρύβει την αγωνιώδη προσπάθεια να βρεθούν νομικά τεχνάσματα για να «κουκουλωθεί» η υπόθεση;
- Τελικά, η ιδιαίτερη μεταχείριση που απολαμβάνει ο εν λόγω εκπαιδευτικός από το Υπουργείο Παιδείας και από τη διοίκηση του σχολείου του είναι ζήτημα ανικανότητας ή «ασυλίας»; Σε κάθε περίπτωση, πάντως, και σε μια ευνομούμενη πολιτεία ήδη θα είχαν εκκινήσει πειθαρχικές διαδικασίες, όχι μόνο για τον εκπαιδευτικό αλλά και για κάθε εμπλεκόμενο που δεν ασκεί ορθά τον εποπτικό του ρόλο.
