Συντάκτης: Eksegersi.gr

Μια ακόμη καταστροφική βδομάδα για τους εκπροσώπους μας στο Champions League. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός δεν κατάφεραν να κερδίσουν Ουντινέζε και Ρόζεμποργκ και αποχαιρέτησαν τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (μαθηματικές ελπίδες έχει ακόμα ο Παναθηναϊκός, αλλά δεν νομίζω ότι με το αγωνιστικό πρόσωπο που παρουσιάζει η ομάδα να υπάρχουν αισιόδοξοι, που να πιστεύουν σε ανατροπή των δεδομένων). Αν το αγωνιστικό επίπεδο και η συμπεριφορά των ομάδων δεν μας δίνει ευκαιρία για σχολιασμό, η εναλλαγή των συναισθημάτων των οπαδών των «αιωνίων» αντιπάλων, μας επιτρέπει να γεμίσουμε μερικές γραμμές και να πιάσουμε το πλάνο μας, ώστε να μην γκρινιάζει ο σύντροφος αρχισυντάκτης.   Σκοτσέζικο ντους αρχικά για τους οπαδούς των πρασίνων το βράδυ της περασμένης Τρίτης και ολική επαναφορά στην κόλαση για τους ερυθρόλευκους το βράδυ της Τετάρτης. Ο Παναθηναϊκός βρισκόταν μπροστά στο σκορ κόντρα στους Ιταλούς μέχρι το 80ό λεπτό και οι οπαδοί του έκαναν όνειρα για την πρόκριση στην επόμενη φάση του Champions…

Στην «Ανακοίνωση για τον Τύπο της Διεθνούς Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων», που οργανώθηκε την περασμένη βδομάδα στον Περισσό, διαβάζουμε ότι «στη συζήτηση αναδείχτηκε και υπογραμμίστηκε η επικαιρότητα του σοσιαλισμού και ανταλλάχτηκαν σκέψεις για τους τρόπους προβολής και προώθησης αυτού του στόχου στον 21ο αιώνα». Διαβάζουμε ακόμη, ότι αποφασίστηκαν «μια σειρά από πρωτοβουλίες, οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν ένα θετικό βήμα στην παραπέρα ανάπτυξη της αλληλεγγύης και της κοινής δράσης μεταξύ των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων». Μία απ’ αυτές τις πρωτοβουλίες, με τον αριθμό 4 σε σύνολο 15, είναι η εξής: «Καμπάνια για την επικαιρότητα του Σοσιαλισμού με την ευκαιρία της 90ής επετείου της μεγάλης Σοσιαλιστικής Οχτωβριανής Επανάστασης το 2007».   Θ’ αφήσουν να περάσει κι ένας χρόνος για να αναδείξουν την «επικαιρότητα του σοσιαλισμού» (τόσο πολύ τους κόφτει), όμως δεν είναι αυτό που θέλουμε να σχολιάσουμε. Για τη σχέση αυτών των κομμάτων με το σοσιαλισμό θέλουμε να μιλήσουμε. Δεν…

♦ 17 NOE 2005… και ο λαός τραβάει την ανηφόρα (OTOE)   O λαός την ανηφόρα, η γραφειοκρατία την κατηφόρα. Mε σημαίες και με ταμπούρλα. Tα ταμπούρλα είναι της OΣE. Kαλά που υπάρχει και το Πολυτεχνείο. Πλυντήριο συμβιβασμένων συνειδήσεων το κατάντησαν. Mια αφίσα, μια ειρηνική πορεία-περίπατος, ένα extreme σύνθημα… και η ζωή την κατηφόρα. Tα δικαιώματα, οι κατακτήσεις στο πλυντήριο του συμβιβασμού και η γραφειοκρατία στην κατηφόρα. Tο ίδιο έργο με ελάχιστες παραλλαγές, οι ίδιοι φραστικοί λεονταρισμοί, με μπόλικη εθνική ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή… και η ζωή τραβάει την κατηφόρα. Στον κατήφορο δεν υπάρχει τέλος. Γιατί δεν κάνεις τίποτα. Tσουλάς και το απολαμβάνεις. O εύκολος δρόμος. O ρεαλιστικός. O ρεφορμιστικός. Ποτέ ανήφορος. Ποτέ κόντρα στο ρεύμα. Διότι είναι αναποτελεσματικός και κουραστικός. Γραφειοκρατία=κατηφόρα. Kαι ατομική ανηφόρα για το λαό. Mέχρι να πέσουν τα πρώτα γιαούρτια.   ♦ Λαϊκή Aντεπίθεση παντού! KKE ισχυρό, Λαϊκή Συμμαχία, Aποδυνάμωσε τη NΔ και το ΠAΣOK   Tο…

Tην τρομοκρατία σας την έχουμε γραμμένη/ την ασφαλήτρα στη γωνιά την έχουμε χεσμένη (πρόσφατη προσωπική εμπειρία) Προβληματισμένος από την εξέγερση στη Γαλλία ο αστικός τύπος όλων των αποχρώσεων   ♦ Eμπρός για νέες επεν-(γ)δύσεις. ♦  Φ(θ)ισικό αέριο. ♦  Mαρξ; Nαι! Σαρξ; Nαι! Narcs; E, όχι (του στηπού) (Στο χαλαρό, όμως…). ♦  Δίαιτα της κοκαΐνης; (Συκοφαντίες) – περί τις μοντέλες ο λόγος. ♦  Tων Σωμάτων Aσφαλείας τα παιδιά (δις)/ τώρα πάνε στην Aλέκα, γιατί έχουνε γυναίκα/ και παιδάκια και προβλήματα κι αυτά. ♦  Δε θα περίμενε κανείς και σπουδαία ύλη από την (ελληνική) έκδοση του NATIONAL GEOGRAPHIC (Nοέμβριος 2005): σαφώς εχθρική απέναντι στο μαοϊκό αντάρτικο του NEPAL και DVD για τους… transexuals (επείγον παγκόσμιο πρόβλημα). ♦  Kαλά, τι φάση κι αυτή με το θείο που μοίραζε την ανακοίνωση (8/11/05) του Γραφείου Tύπου της KE του Περισσού για τη Γαλλία στη ρωσική και αλβανική γλώσσα: τα ρωσόπουλα μπορεί να μην ξέρουν (λόγω και…

Αγαπητά μου παιδιά Σας γράφω αρκετές μέρες κατόπιν εορτής (της ονομαστικής σας), αφού τα γράμματα αυτά όπως μου είπε ένα πουλάκι (ένα σαΐνι που φλερτάρει μ’ έναν κορυδαλλό και που κάποτε – δεν μπορεί – θα τον πηδήξει όπως υπαγορεύει η φύση) φτάνουν κάθε δεκαπενθήμερο. Και γράφω επιλεκτικά, σε όσους γιορτάζετε αυτήν κι όχι κάποια άλλη ημέρα. Γιατί, μπορεί κάποιοι να γιορτάζουν στις 17 Νοέμβρη, κάποιοι άλλοι όμως ίσως να γιορτάζουν π.χ. στις 18/8 (Φλώρου), στις 2/11 (Ακινδύνου),   στις 2/3 (Ησυχίου), την μεγάλη Τρίτη (των δέκα παρθένων) ή απλά στις 12/9 (Αυτονόμου).   Ομως, είναι κάποιες στιγμές σαν και αυτή, που η σκωπτική διάθεση τινάζει νωχελικά τα φτερά της και πετάει γι’ αλλού, αφήνοντάς με για λίγο μόνο. Καθισμένο σ’ ένα πεζούλι αγνάντι στ’ απέραντα λιβάδια της Ιστορίας, στις καπνισμένες πόλεις που σημάδεψαν οι λεβέντες της γης, στα κόκκινα ρυάκια με το αίμα και στις λευκές ιδέες που στοιχειώνουν το…

* Δεν ασχολούμαι με τα υποκόσμια. Διαβάζω. * Και προσπαθώ – μεταξύ άλλων – να κατανοήσω τη διαφορά μεταξύ του «αι δύο παρατάξεις» και του «αιδοίο παρατάξεις». * Γιατροί χωρίς Τσίνορα, Γιατροί του Δώσ’μου, Διεθνής Αμνησία, Uniself, Munesco, Oh Yeah (ΟΗΕ), Greenpiece. Ζήτω οι ΜΚΟ (Me Κυβερνητικές Οργανώσεις) και μη, με ΜΚΔ (Μέγιστο Κοινό – Καπιταλιστικό – Διαιρέτη) που ταυτίζεται με το ΕΚΠ (Ελάχιστο Κοινό – Καπιταλιστικό – Πολλαπλάσιό) τους. * Μπορεί να κάνω περίεργους συνειρμούς, να μην είμαι καθόλου καλά πλάθοντας λέξεις κι όχι κουλουράκια όπως προσπαθούσε να μου μάθει η γιαγιά, αλλά δεν είναι αυτό που έχει σημασία. Ας καθιερώσουμε λοιπόν τη λέξη εγκέ-φαλλος, για να κάνουμε πληρέστερη την αναφορά στις νοητικές λειτουργίες κάποιων. Κάτι σαν λεκτικό αντιστάθμισμα στο πρόστυχο βάρος του ονόματος Αλ-μούνια. Και στη γελοιότητα της σύνθεσης ευελφάλεια. * Ευελ-φάλλεια εδώ και τώρα. * Καθόλου κουτόφραγκοι (sometimes), όπως τους λέω εγώ η κουτοάφραγκη (sometimes)! Συμβαίνουν και…

Ο Δεκέμβρης παραδοσιακά είνα ο μήνας του προϋπολογισμού. Ο μήνας των συζητήσεων περί τα οικονομικά. Ο μήνας της παραδοσιακής-εθιμοτυπικής 24ωρης απεργίας της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και του επίσης παραδοσιακού-εθιμοτυπικού συλλαλητήριου στην πλατεία Συντάγματος, τη μέρα που ψηφίζεται ο προϋπολογισμός από τη Βουλή. Ο ελληνικός λαός βομβαρδίζεται με νούμερα και αριθμούς και βαρύγδουπες αναλύσεις ημιμαθών οικονομολογούντων και αμαθών πολιτικάντηδων, παρακολουθεί τους ρήτορες να χτυπιούνται παθιασμένοι στα τηλεπαράθυρα και να πυροβολούν ο ένας τον άλλο με νούμερα και πίνακες και άκρη δεν βγάζει. Πώς να βγάλει άκρη, όταν βλέπει τους ίδιους ανθρώπους να αλλάζουν αμοιβαία ρόλους ανά τετραετία, ανάλογα με τη θέση που κατέχει το κόμμα τους στο σύστημα εξουσίας (κυβέρνηση ή αντιπολίτευση); Πώς να βγάλει άκρη, όταν στην ίδια ακριβώς εναλλαγή ρόλων συμμετέχουν και οι παραθυράτοι δημοσιογράφοι που συντροφεύουν τους πολιτικούς στις τηλεμαχίες τους όλα αυτά τα χρόνια; Οι ίδιοι άνθρωποι που εκθείαζαν τους «νοικοκυρεμένους» προϋπολογισμούς της κυβερνησης Σημίτη, έχοντας στην άκρη…

♦ Η γλώσσα της αλήθειας «Θα ανακτήσουμε τα προάστια. Δεν θα είμαστε μια αστυνομική δύναμη που απλώς θα λέει “γεια σας” στους καταστηματάρχες, αλλά μια αστυνομική δύναμη που θα περιπολεί και θα ασφαλίζει τις συνοικίες… Είμαστε εξαιρετικά εκπαιδευμένοι, έμπειροι και σκληραγωγημένοι δημόσιοι λειτουργοί». Τις δηλώσεις αυτές έκανε ο Κριστιάν Λαμπέρ, επικεφαλής των CRS (των γαλλικών ΜΑΤ, σχολιάζοντας την απόφαση της κυβέρνησης για μόνιμη παρουσία αυτών των δυνάμεων στα προάστια. Ο μπάτσος μιλάει με τη γλώσσα της αλήθειας και όχι με την υποκριτική γλώσσα των αστών κοινωνιολόγων, των φιλελεύθερων διανοούμενων και των αριστερούτσικων πολιτικάντηδων. Το σημειώνουμε από τώρα για όσους τυχόν δηλώσουν έκπληκτοι όταν δουν μια νέα εξέγερση των κολασμένων στα γαλλικά γκέτο. ♦ Το μεγάλο αφεντικό Ο Ζούγκλας το παίζει… ελεύθερος σκοπευτής. Αυτόν τον ενδιαφέρει μόνο η αποκάλυψη της αλήθειας, λέει. Δεν παίζει παιχνίδια, λέει. Δεν επιτρέπει σε κανένα αφεντικό να παρέμβει στο έργο του, λέει. Μπορεί να υπάρχουν αφελείς…

 Μπορεί και να του ξέφυγε του Αλογοσκούφη, το γεγονός όμως είναι ότι παρουσιάζοντας στους δημοσιογράφους τον κρατικό προϋπολογισμό του 2006, τον οποίο μόλις είχε καταθέσει στη Βουλή, μίλησε για την ανάγκη μιας ολόκληρης οκταετίας δημοσιονομικής προσαρμογής. Οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές, βέβαια, φρόντισαν να κουκουλώσουν τη γκάφα, επαναλαμβάνοντας με την ίδια βαρετή μονοτονία το νεοδημοκρατικό μοτίβο: η κυβέρνηση δουλεύει με ορίζοντα τετραετίας και στο τέλος της κυβερνητικής της θητείας θα έχει εκπληρώσει όλες τις προεκλογικές της υποσχέσεις.   Ολοι γνωρίζουν, βέβαια, ότι τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, καμιά κυβέρνηση να δώσει μέσα σε δυο χρόνια τετραπλάσιες αυξήσεις στο ΕΚΑΣ και στις αγροτικές συντάξεις, όταν μάλιστα η οικονομία θα εξακολουθεί να βρίσκεται υπό την επιτήρηση των κοινοτικών οργάνων. Αντε να δώσει κάτι παραπάνω τη χρονιά που θα αποφασίσει να κάνει τις εκλογές. Μέχρι τότε, το ίδιο παραμύθι θα επαναλαμβάνουν οι προπαγανδιστές. Ετσι γίνεται πάντοτε.   Ας σκεφτούμε, όμως, ότι είναι…

► Mισθωτοί, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι τα μεγάλα θύματα του προϋπολογισμού του 2006, τον οποίο κατάθεσε στη Bουλή ο υπουργός Oικονομίας και Oικονομικών, κ. Γ. Aλογοσκούφης. H κυβέρνηση από τη μια θα δώσει πενιχρές αυξήσεις μισθών και συντάξεων κάτω από τον πληθωρισμό και από την άλλη θα βάλει το χέρι στις τσέπες των εισοδηματικά χαμηλότερων τάξεων, για να πάρει μέσω της έμμεσης φορολογίας (ακίνητα, καύσιμα, τέλη κυκλοφορίας) αλλά και της μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας επιπλέον έσοδα, περίπου 3,5 δισ. ευρώ μειώνοντας επί της ουσίας τα πραγματικά εισοδήματα των πολιτών. Εθνος ► Τα στοιχεία της συνολικής, υψηλότατης και προκλητικής, κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων επιβεβαιώνονται στις αναλύσεις των συγκεντρωτικών στοιχείων ανά έτος που παρουσιάζονται τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί είναι ότι ακόμη και εταιρίες που εμφανίζονται με μειωμένο ποσοστό κέρδους – και στατιστικά αντιμετωπίζονται «αρνητικά» – καταγράφουν κέρδη έως και δεκάδες εκατ. ευρώ!!! Ετσι, οι…

Η καλή εκτέλεση του προϋπολογισμού σημαίνει μια νέα περίοδο δημιουργίας και αισιοδοξίας για όλους τους πολίτες. Και σ’ αυτό θεωρώ επιβεβλημένη και δεδομένη τη   συμβολή όλων.   Κώστας Καραμανλής

♦ Η Ελλάδα έγινε πολιτισμένη χώρα. Απόδειξη ότι μελετά μεταφορά της λυματολάσπης της Ψυττάλειας στο Σουδάν. Οπως κάνουν οι άλλες πολιτισμένες χώρες με τα τοξικά τους απόβλητα. Η λυματολάσπη δεν είναι τοξική, διαβεβαιώνουν οι αρμόδιοι. Και τότε γιατί πρέπει να μεταφερθεί στην Αφρική; Επειδή δεν μπορούν να βρουν λύση στην Ελλάδα. Και το κόστος της μεταφοράς; Ε, αυτό είναι λυμένο. Θα φουσκώσει τους λογαριασμούς αποχέτευσης η ΕΥΔΑΠ και τέρμα. Να κονομήσει και μερικά λεφτά η εταιρία που θα αναλάβει τη μεταφορά. ♦ Το σκάνδαλο της «Νέας Αιολίδος», του οικοδομικού συνεταιρισμού που καταπάτησε τεράστιες δασικές εκτάσεις στην Πεντέλη, στηριζόμενος σε μεγαλοδικαστές και πολιτικούς παράγοντες, σκάνδαλο που με σειρά άρθρων παρουσίασε η «Κόντρα», βγήκε και στο ραδιοσταθμό «Σκάι». Για να δούμε, τώρα που οι αποκαλύψεις και καταγγελίες έγιναν από ένα μεγάλο ραδιοσταθμό και όχι από μια μικρή εφημερίδα, θα ευαισθητοποιηθεί κανένας; ‘Η δεν θεωρούν ότι εδώ έχουμε ένα δικαστικό και όχι παραδικαστικό…

● Ζούγκλας VS Φυντανίδη και αντίστροφα ●●● The greatest spectacle in town ●●● Πόσα χρόνια δεν το περιμέναμε αυτό το θέαμα ●●● Οι αδιάφθοροι στην αρένα, μπροστά στα μάτια του όχλου που ψοφάει για τέτοια θεάματα ●●● Μονομαχία μέχρι τελικής πτώσης ●●● Μπα, κάποια στιγμή θα κλειστεί η συμφωνία lll Πρώτη φορά είναι, μήπως; ●●● Θα αγκαλιαστούν, θα φιληθούν και θα μονιάσουν ●●● Σαν τις γριές πουτάνες ●●● Ξέρουν αυτοί ●●● Μόνο το φιλοθεάμον κοινό δεν ξέρει ●●● Γιατί αν ήξερε, τα πράγματα θα ήταν αλλιώς ●●● Και δεν θα μόστραραν για αδιάφθοροι οι άνθρωποι που έγιναν ζάμπλουτοι πουλώντας «αντικειμενική ενημέρωση» ●●● Και οι μεν και οι δε ●●● Γι’ αυτό, μακριά παιδιά, στο ρόλο του θεατή lll Και να μην ξεχνούν κάποιοι φίλοι, πως όταν πλακώνονται οι ιπποπόταμοι, την πληρώνουν τα βατράχια ●●● Αλήθεια, ποιο ήταν το μεγάλο επιχειρηματικό όπλο με το οποίο η κ. Βεντουράκη κατάφερε και έγινε…

26/11: Ημέρα κατά της βίας ενάντια στις γυναίκες 26/11/1898: Πρώτοι αγώνες πινγκ πονγκ 26/11/1939: Γέννηση Tina Turner 26/11/1909: Γέννηση Ευγένιου Ιονέσκο 27/11/1617: Πρώτος μονόδρομος στον κόσμο (Λονδίνο) 27/11/1942: Γέννηση Jimi Hendrix 27/11/1919: Συνθήκη Νεϊγί 28/11/1520: Πρώτος διάπλους και ονομασία του Ειρηνικού από Μαγγελάνο 28/11/1757: Γέννηση William Blake 28/11/1919: Πρώτη γυναίκα βουλευτής (Λαίδη Αστορ) 28/11/1944: Βομβαρδισμός γέφυρας ποταμού Κβάι 28/11/1911: Αυτοκτονία Πολ Λαφάργκ – Λάουρα Μαρξ (γαμπρός – κόρη του Μαρξ) 28/11/1820: Γέννηση Φρίντριχ Ενγκελς 28/11/ 1948: Γέννηση Μαρίας Φαραντούρη 28/11/1998: Απόπειρα κατά Βαρδινογιάννη (17Ν) 28/11/ 1905: Ιδρυση Σιν Φέιν 28/11/1974: Τελευταία επί σκηνής εμφάνιση του John Lennon 28/11/1925: Γέννηση Μαρίας Πλιτσέσκαγια 29/11: Ημέρα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό 29/11/1947: Τέλος βρετανικής κυριαρχίας – διαίρεση Παλαιστίνης σε αραβική κι εβραϊκή ζώνη 29/11/1909: Αποβολή Μαξίμ Γκόρκι από το ΚΚΣΕ λόγω «αστικού ηδονισμού» 29/11/ 1924: Θάνατος Τζιάκομο Πουτσίνι 29/11/1643: Θάνατος Κλαούντιο Μοντεβέρντι 29/11/1981: Θάνατος Νάταλι Γουντ 29/11/ 1932: Γέννηση Ζακ Σιράκ 29/11 /1945: Ιδρυση…

Χάρλεμ Ντεζίρ, γιος μετανάστη από τη Μαρτινίκα, ευρωβουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γαλλίας. Η πολιτεία -λέει- πρέπει να προστατεύσει τους ανθρώπους, να τους βοηθήσει να βγουν από τις γειτονιές αυτές (εννοεί τα γκέτο των γαλλικών προαστίων). Αλλιώς, η πόρτα για άλλες ιδεολογίες θα είναι ανοιχτή, προειδοποιεί με νόημα (ρεπορτάζ του Craig Smith στους «New York Times»).   Οι «άλλες ιδεολογίες», στις οποίες αναφέρεται ο ευρωβουλευτής δεν είναι, βέβαια, ο εθνικοφασισμός του Λεπέν. Οι νέοι των εργατικών γκέτο, ειδικά οι έγχρωμοι και οι μελαψοί, και να θέλουν δεν μπορούν να βρουν επαφή με το Εθνικό Κόμμα. Αυτό αγρεύει ψηφοφόρους στα λευκά προάστια, στο «εθνικά καθαρό» κομμάτι της εργατικής τάξης. Ούτε είναι ο ευρωκομμουνισμός του «Κομμουνιστικού» Κόμματος, που και τούτες τις μέρες της εξέγερσης και της πολιτικής κρίσης έδειξε υπευθυνότητα και σύνεση, θέτοντας ως πρώτο καθήκον το σταμάτημα της βίας και την αποκατάσταση της τάξης.   Οι «άλλες ιδεολογίες» είναι οι επαναστατικές,…

♦ Tο ΠAΣOK συζητά μαζί σας – 20 μήνες NΔ – Aνεργία-Aκρίβεια-Λιτότητα-Διαφθορά – Oμιλητής K. Σκανδαλίδης Πριν από 20 μήνες τα ίδια έλεγε η NΔ. Tώρα η NΔ κάνει ακριβώς ό,τι έκανε πριν το ΠAΣOK. Tο δε ΠAΣOK καταγγέλλει τη NΔ για την πολιτική που το ίδιο εφάρμοζε. Kοινοτοπία να πούμε, ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός εκμηδένισε τις αποστάσεις από τα κόμματα εξουσίας. H εξουσία, το χρήμα είναι τόσο ισχυρά κίνητρα που δεν τους πειράζει καθόλου, να «ξεχνάνε» -χωρίς να νιώθουν την οποιαδήποτε ενοχή- τα δικά τους πεπραγμένα που έγιναν πριν από ελάχιστο, απειροελάχιστο καιρό. Oχι μόνο αυτό. Θα προσέξατε ότι οι σύγχρονοι ταγοί του έθνους, οι παραθυροφύλακες, έχουν κάνει πλέον επιστήμη εκτός από το ψέμα και την αμνησία, την ανακάλυψη εντελώς επουσιωδών διαφορών, στις οποίες δίνουν διαστάσεις τεράστιων προβλημάτων. Oι σύγχρονοι Πασόκοι -για να είμαστε δίκαιοι- προσφέρουν μια νέα μεγάλη υπηρεσία στο κίνημα. (Για το παλιό ΠAΣOK μη ρωτάτε τη…

«Δημοκρατική Eυρώπη» ρε ευρωλιγούρια; H μόνη χρήσιμη φωτιά είναι αυτή που καίει κάτι (λαϊκή παροιμία) Kαι τώρα… ΠAME για εκλογές! Xιλιάδες σούπερ μάρκετ γεμάτα πράγματα – γιατί δεν τα βουτάμε για τα γεράματα; Kαμεροσπασία     ♦ «Oι κάτοικοι περιοχών όπου καταγράφονται υψηλά επίπεδα εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων, διατρέχουν τον διπλάσιο κίνδυνο να υποστούν καρδιακή προσβολή σε σύγκριση με άτομα που κατοικούν σε περιοχές στις οποίες οι εκπομπές των ρύπων αυτών κυμαίνονται σε χαμηλά επίπεδα» (Mats Rosenloyd, επικεφαλής έρευνας του Iνστιτούτου Kαρολίνσκα της Στοκχόλμης).   ♦ «O ήλιος/ μ’ επιμονή αλογόμυγας γυρόφερέ σας/ χαϊδεύοντας σας με τα παχουλά/ τα κοκκινότριχα, μεγάλα δάχτυλά του/ κατασπαζόμενος τον δούλο/ που κρύβουν οι ψυχές σας./ Eγώ ο ατρόμητος/ μεσ’ τους αιώνες κήρυξα με θάρρος/ το μίσος για το φως της ημέρας/ με τη ψυχή μου τεντωμένη/ σαν καλωδίου νεύρα/ εγώ, /των λαμπτήρων ο τσάρος!» (Bλαντ. Mαγιακόφσκι – απ’ το ομώνυμο θεατρικό, μετάφραση του Aρη Aλεξάνδρου).…

* Οι Συμιακοί διαμαρτύρονται γιατί δεν έχουν πρακτορείο Προ-πο! Το ότι δεν υπάρχουν ποτέ πολιτιστικές εκδηλώσεις εκτός τουριστικής περιόδου, δεν εξέγειρε διαμαρτυρίες…Ούτε το ότι οι δρόμοι αποτελούν αγωγούς του αποχετευτικού δικτύου, με ρέοντα λύματα all around, που λιάζονται στο beautiful φως του Αιγαίου!…   * Α, ναι. Από δω και μπρος (και μέχρι τέλη Μάρτη), δεν μπορείς να φύγεις από Σύμη, παρά μόνον τρεις φορές την εβδομάδα, μόνο για Ρόδο κι αυτές στις 07.30’ το πρωί. Επιστροφή αντίστοιχα, μόνο στις 15.30’. Λευτεριά στους Συμιακούς. Αλλοι «στο δρόμο να σπάσουνε τον τρόμο» κι άλλοι «στο κύμα πριν πούνε το ποίημα».   * Συμμετοχή των εκπαιδευτικών της Σύμης στην 48ωρη απεργία; Ανέκδοτο! Εμείς κι εμείς…   * Εορτασμός του Πολυτεχνείου; Δεύτερο ανέκδοτο, πριν την επαπειλούμενη παρέμβασή μας…   * Τέσσερις στις δέκα εταιρίες κινούνται στην αγορά με τιμολόγια-μαϊμού. Ανακατεύοντας τις λέξεις, η είδηση γίνεται πιο ρεαλιστική. Δέκα στις τέσσερις μαϊμούδες τιμολογούν την…

H Γηραιά Hπειρος δεν κοιμάται ήσυχα αυτές τις μέρες. H εξεγερμένη νεολαία των γαλλικών γκέτο χάλασε για τα καλά την ησυχία, την ηρεμία και την καλοπέραση ορισμένων. Zωντάνεψε παλιούς εφιάλτες, ταρακούνησε τα λιμνάζοντα νερά, έκανε τα πράγματα άνω-κάτω. Eφερε ήδη τα πρώτα αποτελέσματα. Aυτό το ρόλο, άλλωστε, έχουν οι εξεγέρσεις, οι επαναστάσεις των καταπιεσμένων. Eίναι οι ατμομηχανές της Ιστορίας. Aπό τη μια μεριά αναδεικνύουν με τον πιο εύγλωττο τρόπο τα αδιέξοδα, τη σαπίλα, τους μύθους των παλιών κοινωνιών. Aπό την άλλη κριτικάρουν οι ίδιες τους εαυτούς τους, προβάλλουν τις δυνατές πλευρές τους όσο και τις αδυναμίες τους, προετοιμάζουν με αποφασιστικότητα το μέλλον. O,τι καταφέρνουν χρόνια οι θεσμοί του συστήματος να συσκοτίσουν, να μπερδέψουν, να διαστρεβλώσουν, φτάνουν μερικές μέρες για να αποκαλυφθεί. Γιατί οι φωτιές που ανάβουν οι εξεγερμένοι ρίχνουν μπόλικο φως στο πυκνό σκοτάδι της εκμετάλλευσης, στο πυκνό σκοτάδι της ψεύτικης προπαγάνδας των μηχανισμών, των θιασωτών, των «ιδιοκτητών», της καπιταλιστικής…

♦ Απεργία ζήλου! Δικαίως τα πήραν στο κρανίο οι γάλλοι μπατσοσυνδικαλιστές και αποφάσισαν «απεργία ζήλου εργασίας». Οταν τους στέλνουν να καταστείλουν μια εξέγερση της «αληταρίας» των προαστίων δεν μπορούν να απαιτούν απ’ αυτούς να συμπεριφέρονται λες και ρυθμίζουν την είσοδο των επισήμων στην όπερα του Παρισιού. Οταν πιάνουν ένα νεαρό θα τον ρίξουν κάτω, θα τον κάνουν λιώμα στο ξύλο, θα τον τσακίσουν, για να δουν οι υπόλοιποι και να παραδειγματιστούν. Δεν μπορεί, λοιπόν, να τιμωρούνται κάποιοι συνάδελφοί τους, επειδή έτυχε μια τηλεοπτική κάμερα να τους πιάσει επί το έργον. Μήπως δεν ξέρει η πολιτική ηγεσία πώς συμπεριφέρονται οι μπάτσοι στα εξεγερμένα προάστια; Μήπως αυτή δεν έριξε τη γραμμή της μηδενικής ανοχής; Ετσι γίνεται πάντοτε, όμως. Η υποκρισία αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αστικής πολιτικής. Οι γάλλοι μπατσοσυνδικαλιστές, υπερασπιζόμενοι το δικό τους έργο, δεν είχαν άλλη επιλογή από το να ξεσκίσουν αυτή την υποκρισία.   ♦ Ποιος έχει σειρά; Ενας ένας…