Συντάκτης: Eksegersi.gr

Κάποιοι υπουργοί στο Αφγανιστάν είναι βαθιά χωμένοι στο εμπόριο ναρκωτικών και μπορεί να διοχετεύουν την ξένη βοήθεια στο λαθρεμπόριο. Την καταγγελία αυτή έκανε ο αφγανός υπουργός κατά των ναρκωτικών, Χαμπιμπουλάχ Καντέρι, σε συνέντευξή του στη βρετανική εφημερίδα «Sunday Telegraph» (5/2/06), λίγες μέρες μετά τη σύσκεψη στο Λονδίνο των κυβερνήσεων – δωρητών, στην οποία δεσμεύτηκαν να προσφέρουν 10.5 δισ. δολάρια για το πρόγραμμα ανοικοδόμησης του Αφγανιστάν. «Η εγκληματικότητα σε τόσο υψηλό επίπεδο – είπε – εξηγεί γιατί το εμπόριο ναρκωτικών σε διαφορετικά μέρη της χώρας γίνεται ανενόχλητα». Αρνήθηκε όμως να κατονομάσει συγκεκριμένα πρόσωπα, γιατί, όπως είπε, είναι δύσκολο να τεκμηριώσεις τις κατηγορίες και τους ψιθύρους, τη στιγμή που το δικαστικό σύστημα είναι αδύνατο και μαστίζεται από τη διαφθορά και το ίδιο. Ούτε λόγος φυσικά για το «πόθεν έσχες» των υπουργών και των κυβερνητικών αξιωματούχων που διαθέτουν στην Καμπούλ κατοικίες που μοιάζουν με μικρά παλάτια και πληρώνουν δεκάδες ένοπλους φρουρούς. Θα μπορούσε…

Σοβαρό πλήγμα όχι μόνο για την κυβέρνηση της Υεμένης αλλά και στον αμερικάνικο πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας» αποτελεί η απόδραση 23 ισλαμιστών μαχητών από τη φυλακή την περασμένη Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου. Η φυλακή βρίσκεται στα κεντρικά γραφεία της υπηρεσίας πληροφοριών του στρατού στο κέντρο της πρωτεύουσας Σανά και οι κρατούμενοι δραπέτευσαν από ένα τούνελ 145 περίπου μέτρων, που κατέληγε στο γυναικείο τομέα ενός τζαμιού. Ο γυναικείος τομέας στα τζαμιά δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη κίνηση, γιατί οι γυναίκες προσεύχονται κυρίως στο σπίτι, γι’ αυτό και οι αρχές πιστεύουν ότι το τούνελ σκάφτηκε από το τζαμί προς τη φυλακή. 17 από τους δραπέτες είχαν καταδικαστεί για συμμετοχή σε επιθέσεις που συνδέονται με την Αλ Κάιντα και οι υπόλοιποι με παρόμοιες κατηγορίες περίμεναν να δικαστούν και η δίκη τους επρόκειτο να αρχίσει την επομένη της απόδρασή τους. Αυτό που ενόχλησε περισσότερο τους σημαιοφόρους της «αντιτρομοκρατίας» δεν είναι μόνο ότι η απόδραση έγινε από ένα…

Το ναυάγιο του επιβατηγού πλοίου «Αλ Σαλάμ 98» στην Ερυθρά Θάλασσα, στα τέλη της προηγούμενης βδομάδας, θα καταγραφεί στην Ιστορία σαν μια εν ψυχρώ δολοφονία πάνω από 1000 ανθρώπων. Ανθρώπων του μόχθου, αφού οι περισσότεροι απ’ αυτούς ήταν Αιγύπτιοι εργάτες στη Σαουδική Αραβία, αλλά και κάποιοι προσκυνητές που επέστρεφαν απ’ τη Μέκκα, και αφέθηκαν στην τύχη τους, με αποτέλεσμα να πνιγούν πάνω από 1000 επιβάτες σε σύνολο 1487. Το σαπιοκάραβο, ηλικίας άνω των 30 ετών, με προβλήματα ευστάθειας, συνέχιζε κανονικά τα ταξίδια του. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά το παραφόρτωναν με επιβάτες, αδιαφορώντας για τους κινδύνους που αυτό σηματοδοτούσε. Κίνδυνοι που τελικά οδήγησαν στο τραγικό αποτέλεσμα. Το καράβι υποτίθεται ότι διέθετε όλα τα μέσα πυροπροστασίας. Γιατί όμως δεν λειτούργησαν σωστά όταν εκδηλώθηκε η φωτιά (είτε προερχόταν από το χώρο στάθμευσης των αυτοκινήτων είτε από το χώρο των μηχανών, αφού οι απόψεις διίστανται), με αποτέλεσμα να μη γίνει κατορθωτό να σβήσει…

Στις «πολιτισμένες» κοινωνίες της Δύσης, η θύελλα των αντιδράσεων του μουσουλμανικού κόσμου για τα 12 επίμαχα σατιρικά σκίτσα του Μωάμεθ ,που δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στη δανέζικη εφημερίδα «Γιούλαντς Πόστεν», στις 30 Σεπτέμβρη του περασμένου χρόνου, και αναδημοσιεύτηκαν από μια σειρά ευρωπαϊκές εφημερίδες, οι οποίες πρόσθεσαν ορισμένα ακόμα πιο προκλητικά, φαντάζει ακατανόητη. Ή μάλλον γίνεται κατανοητή ως μια ακόμα απόδειξη του «μουσουλμανικού φανατισμού» που αγγίζει τα όρια του «παροξυσμού», επιβεβαιώνοντας τελικά αυτό που τόσες φορές υποστηρίζει ο Λευκός Οίκος. Οτι ο νέος κίνδυνος για την ανθρωπότητα προέρχεται ακριβώς απ’ αυτόν τον «φανατισμό» που στρώνει το δρόμο στην «τρομοκρατία». Δε γνωρίζουμε τις προθέσεις αυτών που πρωτοδημοσίευσαν αυτά τα σκίτσα. Ούτε μας ενδιαφέρουν οι προθέσεις τους. Σε ένα κλίμα συνεχούς και επαναλαμβανόμενης απαξίωσης των λαών της Ανατολής δεν είναι περίεργο να βγαίνουν κάποιοι και να θέλουν να «κάνουν πλάκα» με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις αυτών των λαών. Κι απ’ ό,τι φαίνεται, αυτοί οι…

Εν αναμονή εξελίξεων βρίσκεται η Παλαιστίνη, ενόψει της σύγκλησης της Παλαιστινιακής Βουλής την επόμενη Πέμπτη 16 Φλεβάρη και της αναγγελίας του υποψήφιου πρωθυπουργού από τη Χαμάς. Ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς φαίνεται να υποχώρησε από ορισμένες απαιτήσεις του σχετικά με τα προαπαιτούμενα του σχηματισμού κυβέρνησης από τη Χαμάς, εγκαταλείποντας την απαίτηση για αναγνώριση του Ισραήλ, ενώ φέρεται να μην αντιτίθεται στην ανάληψη του ελέγχου των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας από τη Χαμάς, μόλις αυτή αναλάβει την εξουσία. Κομβικό ζήτημα, καθώς φαίνεται, είναι η αναγνώριση των προηγούμενων συμφωνιών που έχει υπογράψει η Παλαιστινιακή Αρχή με το Ισραήλ, που περιλαμβάνουν τον Οδικό Χάρτη και τις συμφωνίες του Οσλο, που η Χαμάς δεν δέχεται να αναγνωρίσει με τίποτα. Αντίθετα, ο αρχηγός της οργάνωσης που ζει εξόριστος στη Συρία, Χαλέντ Μασάλ, σε συνέντευξή του στο BBC δήλωσε, ότι μια μακρόχρονη εκεχειρία με το Ισραήλ μπορεί να επιτευχθεί, μόνο όμως στη βάση της αποχώρησης…

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ The Zero Years («Κανείς δε θα ξεφύγει») Αυτή η κινηματογραφική στήλη δεν θα επαινέσει τον Νίκο Νικολαΐδη για τις αναντίρρητες έτσι κι αλλιώς σκηνοθετικές του δεξιότητες ή για τη συνέπεια που επί τόσα χρόνια επιβεβαιώνει η ιδεολογική και φιλοσοφική συνοχή του έργου του. Θα πάρει όμως το σλόγκαν που συνοδεύει τον εξαιρετικά εύγλωττο τίτλο του τελευταίου του εγχειρήματος ως αφορμή για να επαναλάβει την τοποθέτησή της σχετικά με τη στάση απέναντι στον κόσμο που το συνολικό έργο του συγκεκριμένου σκηνοθέτη υπερασπίζεται: «Κανείς δε θα ξεφύγει», υποστηρίζει το τελευταίο μέρος της τριλογίας του με θέμα “το σχήμα του εφιάλτη που έρχεται” – προηγήθηκαν τα “Eυριδίκη BA 2037” (1975) και “Πρωϊνή Περίπολος” (1987). Στα χρόνια του μηδέν, τέσσερις γυναίκες είναι εγκλωβισμένες σε έναν κρατικό οίκο ανοχής, όπου εκτελούν τα καθήκοντά τους κάνοντας σεξ και ξυλοκοπώντας ανελέητα ανθρώπους που πληρώνουν γι’ αυτή την «υπηρεσία». Η ζωή τους συνίσταται στην απόλυτη σχεδόν…

Eρωτισμός και μυστήριο σε μια ταινία, στην οποία ο Aτόμ Eγκογιάν αναπλάθει επίσης την επιρροή και τον τρόπο λειτουργίας της τηλεόρασης τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70. Oπως και σε όλες τις ταινίες του έτσι και εδώ ο Kαναδός σκηνοθέτης αναζητά την αλήθεια κάτω από την επιφάνεια των γεγονότων. Mια φιλόδοξη ρεπόρτερ ερευνά τη σχέση ενός διάσημου τηλεοπτικού διδύμου που παρακμάζει και χωρίζει μετά το φόνο μιας νεαρής κοπέλας στη σουίτα του ξενοδοχείου τους. Φήμη, πλούτος, δύναμη, σεξ, ουσίες, μαφία και κρυμμένα μυστικά δένονται σε μια άρτια ταινία που όμως εμπνέεται από μια ιστορία μάλλον συνηθισμένη και μάλλον αδιάφορη. Eίναι τόσο κοινή η διαφθορά και η παρακμή σε αυτούς τους χώρους ώστε η δημιουργία μιας ταινίας με αυτό το θέμα δεν είναι τελικά τόσο πρωτότυπη. Tο τελικό αποτέλεσμα είναι μια πολύ μέτρια στιγμή στην καριέρα του Aτόμ Eγκογιάν. Ελένη Σταματίου

♦ Μπορεί κάποιος να αποδεχτεί τη φράση «έχεις δίκιο άλλα δεν δικαιούσαι να μιλάς», που έλεγε και ο μακαρίτης ο Μένιος Κουτσογιώργας; Αν πρόκειται για το ελληνικό ποδόσφαιρο, όλα γίνονται και τίποτα δεν πρέπει να μας παραξενεύει. Ο λόγος για την επικοινωνιακή τακτική της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και τον «πόλεμο» που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στην ΠΑΕ και μερίδα του Τύπου. Αφορμή για το άνοιγμα της κόντρας ήταν οι δηλώσεις του Γιάννη Γκούμα μετά το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, όταν «φωτογράφισε» κάποιους από τους δημοσιογράφους που καλύπτουν το ρεπορτάζ της ομάδας, ότι μεροληπτούν εναντίον της και αλλοιώνουν την πραγματικότητα για να δημιουργήσουν ένταση. Την επαύριο των δηλώσεων άπαντες την έπεσαν στον ποδοσφαιριστή, δηλώνοντας ότι με αυτό τον τρόπο απειλεί έμμεσα τους δημοσιογράφους και τον λοιδόρησαν κατηγορώντας τον ότι προσπαθεί να φορτώσει σ’ αυτούς την άσχημη φετινή πορεία του Παναθηναϊκού.  Ακολούθησαν ανακοινώσεις της ΠΑΕ Παναθηναϊκός εναντίον του ΠΣΑΤ και του συνδρομητικού καναλιού και…

Η δίκη συνεχίστηκε με καταθέσεις μαρτύρων για την υπόθεση Πετραλώνων-Μάτη.   Η πρώτη μάρτυρας Α. Δαβίλα, υπάλληλος της τράπεζας, μίλησε για δυο δράστες, τον ψευτο-αστυνομικό και τον δεύτερο με πολιτικά, που ήταν αυτός που πυροβόλησε τον αστυνομικό φρουρό Μάτη. Ηταν κατηγορηματική ότι δεν μπορούσε να αναγνωρίσει κανένα. Αλλωστε, η κατάθεσή της πρόδιδε σύγχιση και δεν μπορούσε να ανασυνθέσει με τη μνήμη της λεπτομέρειες. Το μόνο στο οποίο ήταν κατηγορηματική ήταν ο σωματότυπος των δύο που συνεπλάκησαν με τον Μάτη και στο ότι ο δεύτερος (με τα πολιτικά) φορούσε χοντρά γυαλιά. Το ύψος τους δεν ξεπερνούσε το 1,75. Αυτό έχει τη σημασία του, γιατί ταιριάζει με τις περιγραφές και των άλλων αυτοπτών μαρτύρων και δείχνει ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν ο Χρ. Ξηρός τουλάχιστον αυτός που πυροβόλησε τον Μάτη. Υπενθυμίζουμε ότι, προκειμένου να απαλλαγεί ο Τσελέντης, καταδικάστηκε πρωτοδίκως ως αυτουργός της ανθρωποκτονίας ο Χρ. Ξηρός.   Ο Γ. Κάσσιος, ταμίας…

Με την έναρξη της συνεδρίασης ο εκπρόσωπος των Αμερικανοβρετανών Η. Αναγνωστόπουλος ζήτησε να διαβαστεί απόσπασμα από μια επιστολή που έστειλε η 17Ν στο «Ποντίκι» το 1984, που αναφερόταν και στην αποτυχία της εκτέλεσης του Τζαντ. Ο Δ. Κουφοντίνας ζήτησε να διαβαστεί ολόκληρη η επιστολή και όχι μόνο το απόσπασμα που θέλει «ο κύριος καθηγητής» για τη δημιουργία εντυπώσεων. Η προκήρυξη διαβάστηκε ολόκληρη και ο Αναγνωστόπουλος έκανε ένα φτηνιάρικο σχόλιο τρομολαγνικού τύπου, προφανώς για να ικανοποιήσει τους καλοπληρωτές πελάτες του, που νομίζουν ότι τέτοια σχόλια μπορούν να αποτελέσουν βάση πολιτικής προπαγάνδας. Ο καθείς και τα όπλα του… Ξύστηκε στην κλίτσα του τσοπάνη ο Αναγνωστόπουλος και πήρε την απάντηση από τον Δημήτρη Κουφοντίνα, που ζήτησε αμέσως μετά το λόγο:   «Ο κύριος καθηγητής διαστρεβλώνει γενικώς το λόγο τουλάχιστον της οργάνωσης. Το κείμενο αυτό, που επιγράφεται “Κατάλογος ενεργειών λαϊκής επαναστατικής βίας”, δεν είναι συνέχεια βέβαια του προηγούμενου, ούτε προπομπός του επόμενου. Είναι ένα…

Πριν ξεκινήσει να καταθέσει ο πρώτος μάρτυρας του κατηγορητήριου, ο Χριστόδουλος Ξηρός ζήτησε να κάνει μια δήλωση συνολικά για την κατηγορία, η οποία είναι η εξής (αντιγραφή από το δακτυλογραφημένο κείμενο που κατατέθηκε στο δικαστήριο):   «Τοποθέτηση επί της κατηγορίας Δύο μήνες περίπου διαδικασίας έχουμε διανύσει σ’ αυτή τη δεύτερη δίκη, στην ίδια αίθουσα που πριν δυο χρόνια δικαστήκαμε σε πρώτο βαθμό και στη μνήμη μας δεν έχει ξεθωριάσει ο τρόπος που διεξήχθη η πρώτη δίκη. Οδηγηθήκαμε με διάτρητες και καινοφανείς διαδικασίες και μεθοδεύσεις στο εδώλιο σε μια προδιαγεγραμμένη διαδικασία που κατέληξε σε μια προειλημμένη απόφαση.   Δυο χρόνια μετά πιστεύω αυτό που πίστευα και τότε: Ουσιαστικά δεν υπήρξε δίκη. Αντ’ αυτής είχαμε μια κατασκευή, που είχε σκοπό να επιβεβαιώσει και να θέσει σε λειτουργία, όχι βέβαια το νόμο, ο οποίος είχε εκμηδενιστεί μπροστά στην πολιτική σκοπιμότητα, αλλά τα σενάρια της αντιτρομοκρατικής, τις πολιτικές αποφάσεις του κράτους και τις επιταγές…

Το δικαστήριο απέρριψε όλες τις ενστάσεις περί ακυρότητας πράξεων της προδικασίας και επιφυλάχτηκε πρώτον ως προς τις καταγγελίες για βασανιστήρια και δεύτερον ως προς τη χρήση αυτών των πράξεων (εκθέσεων και προανακριτικών απολογιών) ως αποδεικτικών μέσων, ανάλογα με το τι θα προκύψει στην πορεία της διαδικασίας. Η απόφαση δεν περιείχε καμιά αιτιολογία, γεγονός που σημειώθηκε από τον Ι. Μυλωνά, τουλάχιστον ψς προς ένα σκέλος των ενστάσεων της υπεράσπισης Τζωρτζάτου.   Το σημείο της επιφύλαξης έχει σημασία, γι’ αυτό και το παραθέτουμε όπως το εκφώνησε ο πρόεδρος: «Επιφυλάσσεται να αποφασίσει αν θα γίνει αποδεικτική χρήση ή όχι των προσβαλλομένων εκθέσεων και απολογιών, μετά από αποδεικτική διερεύνηση των αιτιάσεων των κατηγορουμένων κατά την πρόοδο της δίκης, περί των συνθηκών υπό τις οποίες λήφθηκαν, δηλαδή ότι λήφθηκαν κατά τους ισχυρισμούς τους υπό παράνομες συνθήκες ή αποτελούν ψευδείς βεβαιώσεις των συντακτών τους, καθώς και των συναφών αιτημάτων τους».   Μετά την εκφώνηση της απόφασης,…

Η κυβέρνηση της Κολομβίας ανακοίνωσε ότι συμφώνησε να γίνει δημοψήφισμα στο οποίο οι ψηφοφόροι θα απαντήσουν στο ερώτημα αν πρέπει να γίνει ανταλλαγή των αιχμαλώτων που βρίσκονται στα χέρια των ανταρτών των Ενοπλων Επαναστατικών Δυνάμεων της Κολομβίας (FARC) με φυλακισμένους αντάρτες.   Οπως είναι γνωστό, οι FARC κρατούν σε άγνωστες περιοχές της ζούγκλας περισσότερους από 60 αιχμαλώτους, πολιτικούς, στρατιώτες και αστυνομικούς, ανάμεσα στους οποίους είναι τρεις Αμερικάνοι και η γαλλο- κολομβιανή πολιτικός Ινγκριντ Μπετανκούρτ.   Η ανακοίνωση έγινε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης γαλλικής αντιπροσωπείας υψηλού επιπέδου, με επικεφαλής τον υπουργό Εξωτερικών, που δήλωσε ότι «η συμφωνία θα προκύψει από πολιτική λύση και σε καμιά περίπτωση με στρατιωτικές επιχειρήσεις ή με τη χρήση βίας». Επικεφαλής της καμπάνιας για το δημοψήφισμα, που θα γίνει παράλληλα με τις εκλογές για το κογκρέσο τον ερχόμενο Μάρτιο, θα τεθούν οι συγγενείς των αιχμαλώτων και όχι η κυβέρνηση, η οποία μ’ αυτό τον τρόπο προσπαθεί να…

«”Το έργο της Ελληνικής Αστυνομίας όταν είναι σωστά προσανατολισμένο και με σωστά εκπαιδευμένο και αμειβόμενο προσωπικό, μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος και στην εμπέδωση της ασφάλειας”, επισήμανε ο βουλευτής του ΚΚΕ Αγγελος Τζέκης χαιρετίζοντας, χτες το πρωί, στην εκδήλωση της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης όπου παρουσίασε τα αποτελέσματα της αντιεγκληματικής πολιτικής για το 2005 και το σχέδιο δράσης για το 2006. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε παρουσία εκπροσώπων φορέων του νομού».   Η είδηση δημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» την περασμένη Τετάρτη. Ηταν τόσο γλαφυρός ο βουλευτής που δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για σχόλια. Δίνουμε, λοιπόν, το λόγο και πάλι στο κομματικό έντυπο του Περισσού:   «Η Αστυνομία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μηχανισμός στα χέρια του κεφαλαίου για την αποτελεσματικότερη επίθεση που διεξάγει σε βάρος των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων του εργαζόμενου λαού, υπογράμμισε». Αχ, έρμε Μαρξ, αν ζούσες σήμερα, εσύ που έγραψες τόσα για το ρόλο του αστικού κράτους…

Ο πρωθυπουργός και μια σειρά υπουργοί στην ίδια λίστα με ταπεινά πρόσωπα, όπως ο Γρ. Τσιλιμαντός της «Αντιεξουσιαστικής Κίνησης» και ο Ν. Γιαννόπουλος του «Δικτύου για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα»; Ας σοβαρευτούμε λίγο. Ξένες μυστικές υπηρεσίες δεν θα είχαν κανένα λόγο να παρακολουθούν τα τηλέφωνα των τελευταίων. Ο,τι θέλουν το παίρνουν από τις ελληνικές, με τις οποίες συνεργάζονται και οι οποίες, βέβαια, παρακολουθούν τα τηλέφωνα όλων όσων έχουν κατατάξει στις λίστες των υπόπτων. Σε άλλη λίστα, άλλης διαβάθμισης θα ήταν το κινητό του Καραμανλή και σε άλλη του Γιαννόπουλου. Και σε τελευταία ανάλυση, λείπουν πολλά ακόμα ονόματα ανθρώπων του αντικαπιταλιστικού χώρου από τη λίστα. Κάποιος τα ανακάτεψε «γλυκά». Κάποιος ήθελε να παρουσιαστεί έτσι αυτή η ιστορία.   Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι τα τηλέφωνα των πολιτικών παρακολουθούνται. Οχι μόνο από ξένες αλλά και από ντόπιες υπηρεσίες. Παρακολουθούνται ακόμα και μεταξύ τους (φτάνει να θυμηθούμε μόνο τις υποθέσεις Τόμπρα και…

Σχεδόν μισός αιώνας πέρασε από το βασιλικό πραξικόπημα του 1965, που οδήγησε στα Ιουλιανά και μετά στη χούντα, και ο τέως βασιλιάς «θυμήθηκε» να μας αποκαλύψει (στο πάντα πρόθυμο «Βήμα» του Λαμπράκη), ότι ένας από τους συντάκτες των διαβόητων επιστολών που έστειλε τότε στον Γ. Παπανδρέου ήταν ο ιδιοκτήτης και εκδότης της «Ελευθερίας» Π. Κόκκας, κολλητός του Μητσοτάκη.   Η στήλη δεν έχει σκοπό να ασχοληθεί με τα γεγονότα εκείνης της εποχής και την μετά μισό αιώνα «αυτοκριτική» του Γλίξμπουργκ (δεν αξίζει τον κόπο, άλλωστε). Ομως, σε ένα ενδιαφέρον (από την άποψη της παράθεσης πληροφοριών) άρθρο του Βίκτωρα Νέτα στην «Ελευθεροτυπία» (31.1.06) διαβάζουμε ότι ο Κόκκας «συγκρούστηκε με τον πρωθυπουργό του 53%, ζητώντας να τοποθετηθεί δικός του άνθρωπος διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και όχι φίλος του συγκροτήματος Λαμπράκη». Ο Παπανδρέου -σύμφωνα με το Νέτα- τοποθέτησε στη διοίκηση της Εθνικής τον μέχρι τότε υπουργό Συντονισμού Γ. Μαύρο και «στον Πάνο Κόκκα…

♦ Οχι στα λουκέτα, όχι στα χαλάσματα, έξω οι τραπεζίτες απ’ τα λιπάσματα (Εργαζόμενοι Β.Φ.Λ.) Η συμπαθής τάξη των τραπεζιτών. Οι τράπεζες και η προσφορά τους στον αναξιοπαθούντα κόσμο των δανειοληπτών. Οι τράπεζες και ο πρωταγωνιστικός τους ρόλος στην ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Οικονομίας. Κλείνουν εργοστάσια για να μη τεμπελιάζουν οι εργάτες. Τα μικρά γράμματα των συμβολαίων των δανείων πάσης φύσεως, η θηλιά στο λαιμό των καταναλωτών. Και τώρα απόπειρα για κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, που δεν τόλμησε να το αποπειραθεί ούτε η χούντα. Προς Θεού. Μην παρεξηγήσετε. Με τις κλαδικές συμβάσεις δεσμεύονται οι τράπεζες και δεν μπορούν να δώσουν στους υπαλλήλους τους τις αυξήσεις που αυτές θέλουν. Γι’ αυτό το κάνουν. Μεριμνούν για την εθνική οικονομία. Που από την ανάπτυξή της, από την κερδοφορία της κερδίζουν όλοι. Πρωτίστως δε οι εργαζόμενοι. Τελευταία είναι της μόδας η φράση «τίποτα δεν είναι τυχαίο». Η συμπαθής τάξη των τραπεζιτών όμως δεν μπορεί να…

Stop Press! Εχρίσθη ο Χρίστος! (Παρακαλείται το εργατικό κίνημα να δηλώσει την παρουσία του δι’ ανατάσεως της μιας χειρός, οι δε κ.κ. του ΠΑΜΕ να μεταβούν εις άλλην αίθουσαν προς άγραν ψήφων. Σας ευχαριστούμε) Τί μέλι γενέσθαι; (κοινώς, στο τζιέλατσ;) Αντί για ανεξάρτητη οργάνωση και δράση, έχουμε ατομική ανοργανωσιά και αδράνεια   ♦ Θα σου φτιάξω μπακλαβά με καρυδόψυχα/ να στανιάρουνε λιγάκι τα εσώψυχα. (λαϊκόν, δύστυχον…).   ♦ Τον λένε Ακράτητο (όμως το Αιγάλεω αποδείχτηκε ασυγκράτητο – τρία τα τεμάχια).   ♦ Ο Καραμανλής στην Κίνα – αλλά ο Γιωργάκης είναι ο μεγάλος τιμονιέρης (της σοσιαλιστικής διεθνούς).   ♦ «Αιώνιον πολιτικήν/ έχ’ η Ελλάς το κόμμα/ Τελείαν πλην πολιτικήν/ δεν έχουμε ακόμα» (Γ.Στρατήγη – «Επιγράμματα»).   ♦ Τελικά ο Καβάφης θα βάζει για δήμαρχος;   ♦ 34 και 33 ευρώ αντίστοιχα για αγόρια και κορίτσια, λέει η ΕΣΥΕ, το χαρτζιλίκι στην Ελλάδα (δηλαδή κάτι παραπάνω από 2 κουλούρια την ημέρα).…

Αγαπητά μου παιδιά   Ενα μεσημέρι του Ιούλη (που λέει κι ο Χρήστος Θηβαίος), εκεί που έπινα τσίπουρο κι έτρωγα λακέρδα (που λέει κι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου) , κάποιος χτύπησε την πόρτα. Επειδή ήταν αδύνατο – καλοκαιριάτικα – να είναι ο βοριάς (που λέει κι ο Γιώργος Νταλάρας), σηκώθηκα ν’ ανοίξω και βλέπω την αγγλίδα φίλη μου, την Αναμπελ (που λέει κι ο Γιάννης Βόγλης). Η Αναμπελ ήταν πράκτορας (είχε γραφείο στοιχημάτων στο Λονδίνο, σε μια σκοτσέζικη αυλή – Scotland Yard την αποκαλούσε). Για να μην τα πολυλογώ, η Αναμπελ ήρθε και θρονιάστηκε σπίτι μου από τότε και δε λέει να φύγει. Καλό κορίτσι, δε λέω, βολευτήκαμε πολλοί σύντροφοι σε καιρούς ένδειας. Ολοι της πρόσφεραν αμύγδαλα (ήταν η αδυναμία της) για να την έχουν από κοντά, ενώ υπήρξε κι ένας που αποπειράθηκε να την βιάσει και αποπέμφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες.   Η Αναμπελ είχε ένα μυστικό κρυμμένο στης καρδιάς τα…

* Ωστε χιόνισε, ε; Τέτοια συμφορά! Τι λες βρε παιδί μου;   * Παρόλο που είχε και φαλλό η νια, έμεινε στο μαύρο σκοτάδι «λόγω κακοκαιρίας»! Για την Κεφαλλονιά λέω.   * Αντί για έκδοση δελτίων τρομοκρατίας, δεν κοιτάνε καλύτερα να κλείσουν την κρατική παιδική χαρά ως γενικώς επικίνδυνη; Κι επειδή ούτε αυτό δεν είναι ικανοί να κάνουν, δε βάζουμε ένα χεράκι;   * Η τρομοκράτηση δεν ωφελεί, ω φελλοί!   * Η στήλη εκφράζει την αμέριστη συμπάθεια και συμπαράστασή της στις γάτες και στις χαρές τους αυτή την εποχή.   * Γεια σου αναρχοαριστερίζοντα ασυμβίβαστε πατέρα Γ.Β. που ήπιες τα τσιπουράκια σου με τον πρόεδρο. Αλλά δε μου λες, μικρό σε δέρνανε, σε είχανε στο κλάσιμο, τι σου κάνανε; Διαβλέπω μια παιδαριώδη έπαρση που μόνο σε δεκαεξάχρονα τη βρίσκει κανείς. Πάντως άμα πάτε να πηδήξετε με κα’να αντιπρόεδρο, μην μας αφήσεις ανενημέρωτους. Thanks.   * Αυτοί που ανέχονται (ή…