Συντάκτης: Eksegersi.gr

Νέες διαστάσεις προσλαμβάνει το τελευταίο διάστημα το τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο της στενής σχέσης κορυφαίων πολιτικών και κυβερνητικών παραγόντων με τα αποσπάσματα θανάτου, που συγκλονίζει τη Κολομβία. Τα στοιχεία που έρχονται καθημερινά στο φως αποκαλύπτουν ότι οι εγκληματικές παραστρατιωτικές συμμορίες, που δρούσαν υπό κυβερνητική προστασία σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες και το στρατό, δεν ευθύνονται μόνο για τη δολοφονία χιλιάδων πολιτών, για εμπόριο ναρκωτικών, απαγωγές και ληστείες. Η πιο σημαντική ίσως πτυχή της δράσης τους είναι η αρπαγή της καλύτερης γης της χώρας από τους ιδιοκτήτες της και ο αναγκαστικός εκτοπισμός τους. Τα στοιχεία αυτά επίσης επιβεβαιώνουν ότι όμηροι της ηγεσίας των αποσπασμάτων θανάτου δεν είναι μόνο οι πολιτικοί παράγοντες που είχαν συνάψει συμφωνίες ή συνεργάζονταν μαζί τους αλλά και η κυβέρνηση του Αλβάρο Ουρίμπε.   Ο ίδιος ο Κολομβιανός πρόεδρος, απηνής διώκτης των αριστερών ανταρτών και πιστός σύμμαχος του Λευκού Οίκου, δέχτηκε δημόσια τα απειλητικά βέλη ενός διοικητή των…

Μπορεί τα αιθιοπικά στρατεύματα που εισέβαλαν στη Σομαλία στις 23 Δεκεμβρίου, κατ’ εντολή του Λευκού Οίκου, να κατάφεραν να φτάσουν σε ελάχιστο χρόνο, σχεδόν αμαχητί, στην πρωτεύουσα της Σομαλίας και να εγκαταστήσουν εκεί την αποκαλούμενη σομαλική κυβέρνηση, που σχηματίστηκε με παρέμβαση του ΟΗΕ το 2004, όμως, όπως φαίνεται, οι δύσκολες μέρες είναι μπροστά. Οι επιθέσεις από ισλαμιστές μαχητές εναντίον αιθιοπικών και κυβερνητικών στόχων είναι καθημερινό φαινόμενο και οι προειδοποιήσεις για επικείμενο χάος πληθαίνουν, καθώς η αιθιοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα αποσύρει άμεσα το ένα τρίτο των στρατευμάτων της, τα οποία, εκτός των επιθέσεων που δέχονται και της εχθρικής στάσης του πληθυσμού που αντιμετωπίζουν, υποφέρουν από ελονοσία.   Ο Σομαλός κυβερνητικός εκπρόσωπος προειδοποίησε ότι «η Ενωση Ισλαμικών Δικαστηρίων ανασυγκροτείται, οι ισλαμιστές μαχητές επιστρέφουν στη Μογκαντίσου, αποσταθεροποιούν τομείς της πόλης, σκοτώνουν αθώους πολίτες και επιτίθενται εναντίον αστυνομικών σταθμών».   Την περασμένη βδομάδα, δύο Αμερικάνοι αξιωματικοί στο Κατάρ δήλωσαν στο «Associated press» (28/1/07)…

Το βροντερό όχι στον εμφύλιο που σχεδιάζουν οι Αμερικάνοι στο Λίβανο επανέλαβε για μια ακόμα φορά ο ηγέτης της Χεζμπολά, Χασάν Νασράλα, στο λόγο που έβγαλε με αφορμή την γιορτή του Ασούρα, στη Βηρυτό. Καταγγέλλοντας τους Αμερικάνους ως ενορχηστρωτές της ισραηλινής επίθεσης στο Λίβανο, ο Νασράλα κάλεσε τους συγκεντρωμένους να αντιταχθούν στην ταπείνωση της χώρας τους με το κύλισμα στο χάος και τον εμφύλιο, υποστηρίζοντας ότι ο Λίβανος θα παραμείνει ο τάφος των εισβολέων.   Αυτό δεν είναι μόνο στα λόγια αλλά αποδείχτηκε στην πράξη με τη συγκρατημένη στάση που κράτησαν οι μαχητές της Χεζμπολά στα τελευταία γεγονότα. Αυτοί που έδιωξαν τον πιο ισχυρό στρατό της Μέσης Ανατολής απ’ τη χώρα τους δεν θα μπορούσαν άραγε να βάλουν στα λαγούμια τους τα τσιράκια των Αμερικανών; Αυτή η τακτική όμως επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Γιατί η Χεζμπολά δε θέλει να χρεωθεί η ίδια έναν εμφύλιο πόλεμο που θα αναβιώσει τις μνήμες…

Χιλιάδες ήταν αυτοί που κατέβηκαν στους δρόμους σε πολλές αμερικάνικες πόλεις το περασμένο Σάββατο ζητώντας την αποχώρηση απ’ το Ιράκ. Μεταξύ τους και μέλη του Κογκρέσου και αστέρες του Χόλιγουντ, πράγμα που αντικατοπτρίζει τα μεγάλα ζόρια που περνάει η αμερικάνικη πολιτική στην Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στο βάλτο που λέγεται Ιράκ.   Λίγες μέρες μετά, ο Γουίλιαμ Φάλον, ο εκλεκτός του Μπους για τη θέση του επικεφαλής της αμερικάνικης στρατιωτικής διοίκησης που θα έχει την συνολική εποπτεία των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, δήλωσε στην Επιτροπή Στρατιωτικών Υπηρεσιών της αμερικάνικης Γερουσίας ότι «αυτό που έχουμε κάνει δε λειτουργεί», ενώ σε ερώτηση για την προοπτική ενός «δημοκρατικού Ιράκ» απάντησε ότι «θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μετριάσουμε τις προσδοκίες μας».   Συμπέρασμα; Η ισχυρότερη πολεμική μηχανή του κόσμου, δε φαίνεται να τη βγάζει την ανηφόρα. Η υπεροπλία πάει περίπατο απέναντι σε λαούς που είναι αποφασισμένοι να αντισταθούν.  

Γης Mαδιάμ έκαναν το κοινοβούλιο του Ισημερινού οι διαδηλωτές που το κατέκλυσαν την περασμένη Τρίτη, απαιτώντας απ’ τους βουλευτές να υποστηρίξουν τις μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα που προωθεί ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος της χώρας, Ραφαέλ Κορέα. Οι διαδηλωτές κατόρθωσαν να μπουν για λίγη ώρα μέσα στο κοινοβούλιο και να αναγκάσουν τους 100 βουλευτές να το εγκαταλείψουν επειδή η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου.   Οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί ο Κορέα (ο οποίος δηλώνει χριστιανός της αριστεράς και προσωπικός φίλος του προέδρου της Βενεζουέλας, Ούγο Τσάβες) είναι στην ίδια κατεύθυνση με αυτές που προωθούνται στη Βενεζουέλα και τη Βολιβία. Χωρίς να αμφισβητεί την οικονομική βάση του υπάρχοντος συστήματος, ο Κορέα επιδιώκει μια αναδιαπραγμάτευση των όρων δράσης του ξένου κεφαλαίου κατηγορώντας το ότι έχει παγιδέψει τη χώρα του, ενώ καταφέρεται ενάντια στην συμφωνία «ελεύθερου εμπορίου» που προωθούν οι ΗΠΑ στην περιοχή και σα στόχο του θέτει τη μείωση της φτώχειας που έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις…

Η επίσημη εκδοχή για τη μάχη που έγινε την περασμένη Κυριακή στα περίχωρα της Νατζάφ, κατά την οποία σκοτώθηκαν 263 και συνελήφθηκαν 502 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 210 τραυματισμένοι, είναι ότι ιρακινές και αμερικάνικες δυνάμεις κατάφεραν να νικήσουν εκατοντάδες καλά οπλισμένους μαχητές μιας σιιτικής μεσιανικής σέχτας, τους «Στρατιώτες του Ουρανού», και να αποτρέψουν την επίθεση που είχαν σχεδιάσει να κάνουν εναντίον της σιιτικής θρησκευτικής ηγεσίας στο προσκύνημα της Ασούρα στη Νατζάφ. Oμως οι εικόνες φρίκης με δεκάδες πτώματα γυναικών και παιδιών ανάμεσα στους νεκρούς, που έφερε στο φως το «Ρόιτερ», η απαγόρευση κάθε επαφής των συλληφθέντων και των τραυματιών με δημοσιογράφους και οι αφηγήσεις αυτοπτών μαρτύρων ενισχύουν τις υποψίες ότι πρόκειται για κατασκευασμένη ιστορία για να συγκαλυφθεί η σφαγή ανυποψίαστων προσκυνητών.   Ο Βρετανός δημοσιογράφος Πάτρικ Κόκμπουρν δίνει μια εντελώς διαφορετική εκδοχή της ιστορίας αυτής σε ανταπόκρισή του από τη Βαγδάτη στον «Independent» (31/1/07).   «Η ιστορία που εμφανίζεται σε…

Μετά από εννέα μήνες ηρεμίας και «ασφάλειας» για τους Σιωνιστές, μια επίθεση αυτοκτονίας ήρθε να ταράξει τα νερά και να τους υπενθυμίσει ότι η Αντίσταση υπάρχει και ότι δεν πρόκειται να ζουν ασφαλείς όσο διαρκεί η κατοχή, όσο παλαιστινιακό αίμα κι αν χυθεί στο βωμό του εμφυλίου που ωθούν οι Αμερικάνοι. Αξιοσημείωτο είναι ότι για την επίθεση αυτοκτονίας έξω από έναν φούρνο στο Εϊλάτ (που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα), που κόστισε τη ζωή σε τρεις Ισραηλινούς πολίτες, ανέλαβαν την ευθύνη από κοινού η Τζιχάντ και οι Ταξιαρχίες Μαρτύρων του Αλ-Ακσα, καθότι η δεύτερη οργάνωση πρόσκειται στη Φατάχ.   Κι ενώ ο εκπρόσωπος της Χαμάς δήλωσε ότι όσο υπάρχει η κατοχή κάθε αντίσταση είναι νόμιμη, συμπληρώνοντας ότι αυτή η επίθεση ήταν φυσική απάντηση στις ισραηλινές στρατιωτικές εισβολές στη Δυτική Οχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, τόσο ο Αμπάς όσο κι ο εκπρόσωπος της Φατάχ, Αχμέντ Αμπντούλ Ραχμάν, καταδίκασαν την επίθεση. Αυτό…

Γιατί θα έπρεπε μια θεατρική παράσταση να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη; Kαι τί παραπάνω είχε να πει; Kαι γιατί στο κάτω-κάτω θεωρήθηκε επιτυχημένη; Eμείς τουλάχιστον δεν καταλάβαμε γιατί και προς τι ο κόπος και το χρήμα, αφού το πόνημα αυτό του Θ. Aθερίδη είναι πιο αβαθές και από τους διαλόγους που συνέγραφε για τους «Aγαμους θύτες». Δεν είναι ούτε καν ιδιαίτερα κωμικό. Tετριμμένη ιστορία, τετριμμένα αστεία και το ρεζουμέ: ο ήρωας της ιστορίας παγιδευμένος ανάμεσα στη σύζυγο και την ερωμένη του και συνεπικουρούμενος από το τσίμπημα μιας μέλισσας αποφασίζει να αποχωριστεί τον αναποφάσιστο εαυτό του και να πάει γι’ άλλα.. Aσήμαντα πράγματα που ο τρόπος που τα διηγείται ο Aθερίδης τα κάνει ακόμα πιο ασήμαντα. Mια ταινία που μπορεί κανείς να χαζέψει, αν δεν έχει απολύτως τίποτ’ άλλο να κάνει.

Tαξικό άρωμα από την περίφημη «Tελετή» του Σαμπρόλ και νοσηρότητα από την επίσης περίφημη «Πιανίστα» του Xάνεκε αναδύονται από το ατμοσφαιρικό αυτό ψυχολογικό θρίλερ, την πέμπτη κατά σειρά ταινία του Nτενί Nτερκούρ.   Δεκάχρονη μαθήτρια πιάνου αποτυγχάνει στις εξετάσεις εξαιτίας της επιπολαιότητας μιας σολίστ – μέλους της κριτικής επιτροπής. Xρόνια, μετά ως υπάλληλος του πάμπλουτου συζύγου της, «εισβάλλει» στην πολυτελή έπαυλή τους και καταστρώνει το κρύο πιάτο της εκδίκησής της. O Nτερκούρ, πρώην σολίστ βιόλας ο ίδιος, καταγράφει με ακρίβεια τον τυπικό, συγκροτημένο και στιλιζαρισμένο κόσμο της κλασικής μουσικής, την απειλητική περσόνα της πρωταγωνίστριας, την εύθραυστη προσωπικότητα της συμπρωταγωνίστριας και την οδυνηρή σχέση συναισθηματικής εξάρτησης με την οποία η πρώτη δένει σταδιακά τη δεύτερη. Eξαιρετικές ερμηνείες, ατμοσφαιρικότητα και σασπένς, σε μια ταινία που σίγουρα δεν έχει το βάθος της «Tελετής» ή τη δύναμη της «Πιανίστα», έχει όμως λόγο ύπαρξης και είναι σίγουρα η καλύτερη ταινία της εβδομάδας.

► Ποδοσφαιρική η βδομάδα που πέρασε, με αγώνες κυπέλλου, δυο από τους οποίους μας χάρισαν ιδιαίτερες συγκινήσεις. Στο Καραϊσκάκη ο ΠΑΣ Γιάννενα κατάφερε στην παράταση να αποκλείσει τον Ολυμπιακό, ενώ στο ΟΑΚΑ ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα λάθη του Μουνιόθ και να πάρει την πρόκριση. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το επόμενο Σαββατοκύριακο έχουμε δυο σημαντικούς αγώνες για το πρωτάθλημα: ΑΕΚ – Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός, τα αποτελέσματα των οποίων, αν και δεν θα έχουν ουσιαστική σημασία, θα μας δώσουν όμως τη δυνατότητα να γεμίσουμε τη στήλη του επόμενου φύλλου. Σήμερα εκτός από τον σχολιασμό των αγώνων του κυπέλλου, θα ασχοληθούμε και με το «non show» της ΑΕΚ σε έλεγχο ντόπινγκ και τις εξελίξεις στο θέμα με τις τιμωρίες από την Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος (ΕΦΙΠ), που εξέθεσαν για μια ακόμη φορά τον υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Ορφανό και τους συνεργάτες του.   Στο Καραϊσκάκη, ο ΠΑΣ εκμεταλλεύτηκε την αγωνιστική…

Εχοντας εξαντλήσει το οπλοστάσιο της λάσπης, της συκοφαντίας, της προβοκάτσιας, μιλώντας για πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών, μετά το χτύπημα με ρουκέτα της αμερικάνικης πρεσβείας, χωρίς ίχνος πολιτικής κριτικής, χωρίς ίχνος αποτίμησης του χαρακτήρα της συγκεκριμένης μαχητικής ενέργειας, οι ηγέτες του Περισσού βρέθηκαν σε προφανή αμηχανία, μετά τη δημοσίευση της προκήρυξης του Επαναστατικού Αγώνα και του αντίχτυπου που αυτή είχε. Αισθάνθηκαν ότι οι ύβρεις και οι συκοφαντίες δεν αρκούσαν πλέον για να αντιμετωπίσουν ένα σαφώς αντιιμπεριαλιστικό κείμενο.   Ανετέθη λοιπόν στον αλητήριο της προτελευταίας σελίδας, κατά κόσμον Ν. Μπογιόπουλο, να «αναβαθμίσει» την πολεμική με τον τρόπο που αυτός γνωρίζει. Με τον τρόπο του κοινού προβοκάτορα και λαθροχείρα. Αποφάσισε λοιπόν ο αλητήριος να επικαλεστεί τον Λένιν. Και πώς προλόγισε το απόσπασμα που επέλεξε; Ο Λένιν -έγραψε- «ξεκαθάριζε από πολύ νωρίς τα εξής, έτσι για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το ρόλο τέτοιου είδους “τύπων” και για το πώς αξιοποιούνται από το σύστημα».…

♦ Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι Καραμανλή και πάλι (ΔΑΠ)   Τι όραμα αυτά τα παιδιά!!! Για μια δίκαιη κοινωνία. Για ισονομία, για ισοπολιτεία. Για την Ελλάδα των πρώτων. Των πρωταθλητών. Της ντόπας.   Τι πάθος αυτά τα παιδιά!!! Για μόρφωση. Για εκπαίδευση. Για πολλά συγγράμματα. Για γλύψιμο και ξανά γλύψιμο. Το γλύψιμο κάνει την Ελλάδα να λάμπει.   Τι ηρωϊσμό αυτά τα παιδιά!!! Δίπλα στα ΜΑΤ. Δίπλα στους ασφαλίτες. Δίπλα στους χαφιέδες. Δίπλα στις κάμερες. Αξιοι συνεχιστές των προγόνων τους. Των μπουραντάδων. Των ταγματασφαλιτών. Των δωσίλογων. Των ρέιντζερ του Μιχαλολιάκου (μαφία ο Μιχαλολιάκος; Σώπα!!! Αυτό το εκλεκτό τέκνο της παράταξης!!!) και του βαρεμένου Μανωλάκου. Τι αλληλεγγύη αυτά τα παιδιά!!! Τι δραστηριότητες για την αδικία. Τι προσφορές στον αδύνατο. Τι πρωτοβουλίες για καλύτερο περιβάλλον. Στο Κολωνάκι. Στη Μύκονο. Στα χιονοδρομικά κέντρα. Νεολαία που ασχολείται με το κοινωνικό γίγνεσθαι. Οχι παίξε γέλασε.   Τι ανιδιοτέλεια αυτά…

Π(ρ)υτάνε(ι)ς Αυτό είναι σωστό, επίθεση στα τμήματα με το ΣΥΝ-ό (κατά τον Πολυδωρέα) Αποτελεσματικός αγώνας – ο επαναστατικός αγώνας «Ζητάω την άδειά σας να φύγω» (Πολυδωρεύς προς αμερικανό πρέσβη)   ♦ Μετρήσαμε μια παράσταση που είχε όλα τα χαρακτηριστικά της αρτιότητας. «Το διαβατήριο» (του Rierre Bourgeade) με την πετυχημένη σκηνοθεσία της κ. Νατάσσας Βασιλείου, τις συμμορφωμένες ερμηνείες των Κωνσταντίνου Κολοβού και Μαρίας Μαρούδα (ο Φεντόρ του κ. Κολοβού διακρινόταν από την σχετικά υπερβολική ακαμψία – και ίσως όχι απόλυτα απαραίτητη, η κ. Μαρούδα απέδωσε την Ναταλία με τον ισορροπημένο φόβο μιας μεσήλικης ταλαιπωρημένης Ρωσίδας που ωχριά μπροστά στην άτεγκτη συμπεριφορά ενός τέως (;) αγαπημένου και νυν καθόλα δημόσιου υπαλλήλου ο οποίος διαχειρίζεται συναισθήματα και εξουσία και ενεργεί «για ψύλλου πήδημα»). Λιτά και απέριττα τα κουστούμια της κ. Βάσιας Τζωρζοπούλου «έδεσαν» με τα σκηνικά του κ. Δ. Αλεξανδρόπουλου, ενώ η μουσική επιλογή του κ. Χρ. Βατικιώτη «πρόσθεσε» στο έργο υποβάλλοντας στον…

* Οταν γίνω μεγάλη θα γίνω δανειολήπτης κι όταν γίνω δανειολήπτης θα γίνω μεγάλη. Πρώτα θα ζητήσω άδεια δανειοδότησης και μετά δάνεια αδειοδότησης. Από θεσμικός επενδυτής θα γίνω επενδυτικός θεσμός κι από σύμβολο της ανέλιξης θα φέρω ανέλιξη των συμβόλων. Μετά, όλα είναι ευκόλως εννοούμενα και εννοουμένως εύκολα. Η οικονομική κούρσα θα γίνει κουρσευτική κονόμα, ο κανονιστικός κολοσσός θα γίνει κολοσσιαίο κανόνι, ό,τι σώσω θα ροκανιστεί κι ό,τι ροκανίσω θα σωθεί and that’s all guys (και gays). Τι λέτε και σεις σεβάσμιε κι αφοπλιστικέ πλην πτωχέ πλέον γέροντα; * Τι προτίθεται να κάνει ο Αρκτούρος για τον Αθανασάκη; * Οοοοοχι, δεν φταίει ο καπιταλισμός που λήστεψε, ρήμαξε και βίασε παρά φύση τη φύση, για το ότι σάλταρε ο καιρός. Οοοοοχι, αυτά είναι εκ θεού. * Εδώ πλέον ούτε ο υδράργυρος πέφτει από μόνος του, όχι ο καπιταλισμός. Συν Αθηνά και χήρα κείνη… * Θα πρέπει να ανασκευαστεί και το δύστυχο…

♦ Αχ, αυτή η συναίνεση   «Δεν είναι φρασεολογία με την οποία συμφωνεί η κυβέρνηση», δήλωσε ο Ρουσόπουλος, αδειάζοντας τον Γιακουμάτο για όσα είχε πει περί «λαμόγιων του ΠΑΣΟΚ». Τους έπιασαν ξαφνικά τα κυριλίκια; Οχι, τη συναίνεση θέλουν να σώσουν. Τη σταθερή συμμαχία που έχει διαμορφωθεί με το ΠΑΣΟΚ στο ζήτημα της αναθεώρησης του άρθρου 16 του συντάγματος, που τόσο την έχει ανάγκη η κυβέρνηση αυτή την εποχή, που η κρίση στην Παιδεία φούντωσε και πάλι, με τα πανεπιστήμια κλειστά από καταλήψεις φοιτητών και τους πανεπιστημιακούς να ξεκινούν απεργία διάρκειας. Ενα μόνο σύμμαχο έχει αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση: το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και το μέγαρο Μαξίμου αποδοκίμασε τόσο χοντρά τον Μάκαρο, που με την αμετροέπειά του και την αγωνία του να κερδίσει πόντους στο στενό κομματικό ακροατήριο πάει να βάλει φυτίλια.   ♦ Δεν τους βγήκε   Παρά την εκκωφαντική εκστρατεία των ΜΜΕ ενάντια στο πανεπιστημιακό άσυλο, εκστρατεία που τον…

Περισσότερα από 300 τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ σε όλη τη χώρα τελούν υπό κατάληψη. Το κίνημα των καταλήψεων μπαίνει στην πέμπτη εβδομάδα, ενώ από Δευτέρα αρχίζουν απεργία διάρκειας και οι πανεπιστημιακοί. Ο εκβιασμός της απώλειας της εξεταστικής έπεσε στο κενό, όπως είχε πέσει και τον περασμένο Ιούνη. Οι φοιτητές κρατούν γερά και παρασύρουν το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Αυτή τη φορά η πρωτοβουλία είναι γερά στα δικά τους χέρια και η συνείδησή τους έχει πλουτίσει με την πείρα των λαθών της προηγούμενης περιόδου.   Θα περίμενε κανείς ένα κράτος και ένα πολιτικό σύστημα που επαναλαμβάνουν συνεχώς πως η Παιδεία είναι «εθνικό θέμα» και «πρώτη προτεραιότητα» να προβληματιστούν από την παρατεταμένη αναταραχή. Να σκύψουν πάνω στα αίτιά της, να μιλήσουν -υποκριτικά έστω- για διάλογο, να αναζητήσουν δρόμους εκτόνωσης. Εδώ όμως βλέπουμε την αδιαφορία, την απαξίωση, τον τσαμπουκά.   Η κυβέρνηση, αφού δοκίμασε ανεπιτυχώς να δημιουργήσει εχθρικό κλίμα για το άσυλο, έβγαλε…

►Τον Γολγοθά της υπερχρέωσης ανεβαίνουν τα ελληνικά νοικοκυριά, που σε μία τριετία είδαν τα χρέη τους προς τις τράπεζες σχεδόν να διπλασιάζονται. Κάθε νοικοκυριό χρωστά πλέον – κατά μέσον όρο- περισσότερα από 21.000 ευρώ σε δάνεια και κάρτες. Κι έρχεται και η έβδομη κεραμίδα, η νέα αύξηση επιτοκίων τον Μάρτιο. Σύμφωνα με στοιχεία-σοκ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τα χρέη ως προς το ΑΕΠ στο τέλος του 2008 θα ανέλθουν σε 67%, ξεπερνώντας για πρώτη φορά στα χρονικά τον μέσο όρο (66%) της Ευρωζώνης. Δηλαδή, οι Ελληνες αποδεικνύονται Ευρωπαίοι μόνο στα χρέη που έχουν προς τις τράπεζες, καθώς εξακολουθούν να πληρώνουν «τσουχτερά» επιτόκια σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.   Νέα   ►Η Ουάσιγκτον επιμένει στο αίτημά της για αποστολή ελληνικού στρατού στο Αφγανιστάν και υπόσχεται θετική ανταπόκριση στο πάγιο ελληνικό αίτημα για κατάργηση της βίζας (…) ο κ. Νίκολας Μπερνς διατύπωσε δημοσίως το αίτημα (…) «ελπίζουμε ότι η Ελλάδα και…

Μπορεί να είμαστε οπαδοί της επιχειρηματικότητας και της ελεύθερης αγοράς, αλλά ταυτόχρονα είμαστε και φανατικοί εχθροί της μη τήρησης της νομοθεσίας και των καθαρών κανόνων ανταγωνισμού. Ελεύθερη αγορά δεν σημαίνει ασύδοτη αγορά. Ο ανταγωνισμός αρχίζει να λειτουργεί. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε. Το σπυρί των καρτέλ θα σπάσει.   Γιάννης Παπαθανασίου

♦ Ο Τατούλης κατηγορεί τον Βουλγαράκη ότι στους χειρισμούς γύρω από τα βασιλικά κατσαρολικά και μπιμπλό «εξέθεσε τη χώρα διεθνώς». Επίσης, τον κατηγορεί, για τα παζάρια με το μουσείο Γκετί και δηλώνει ότι ο ίδιος «δεν θα έκανε ποτέ διαπραγμάτευση με ένα μουσείο αρχαιοκαπήλων». Ωραία όλ’ αυτά, πλην όμως το ΠΑΣΟΚ δε μπορεί να εκμεταλλευτεί τίποτα. Αυτογκόλ βάζουν οι δεξιοί, αλλά το ΠΑΣΟΚ χάνει.   ♦ «Είμαστε πολύ ευγνώμονες για την παρουσία των ελληνικών δυνάμεων και τη συμμετοχή της Ελλάδας. Ελπίζουμε ότι η Ελλάδα, όπως και οι άλλοι σύμμαχοι θα εξετάσουν το ενδεχόμενο να κάνουν περισσότερα. Θα ελπίζαμε να είναι η Ελλάδα σε θέση να προσφέρει μεγαλύτερο αριθμό δυνάμεων και αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουμε και προς τους άλλους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ». Ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Νίκολας Μπερνς, αναφερόμενος στην ελληνική συμμετοχή στην κατοχή του Αφγανιστάν. Εμείς τι να σχολιάσουμε; Να ευχηθούμε να επιστρέψει όσο γίνεται γρηγορότερα…

 ● Την ώρα που ο γίγας Αντώναρος «έγραφε» πάλι, δηλώνοντας ότι «η κυβέρνηση δεν κάνει διάλογο με τρομοκράτες» ●●● Σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, πράκτορες, ρουφιάνοι και λοιπά θεμέλια του συστήματος έκαναν το ακριβώς αντίθετο ●●● Διάλογο με τους «τρομοκράτες», αναλύοντας παράγραφο προς παράγραφο την προκήρυξη του Επαναστατικού Αγώνα ●●● Δεν πρέπει, βέβαια, να παραλείψουμε να σημειώσουμε την εξαίρεση της «Ελευθεροτυπίας», που μόνη αυτή απ’ όλο τον Τύπο έβαλε εισαγωγικά στη λέξη «προκήρυξη» ●●● Οπως πληροφορηθήκαμε, η ιδιοκτήτρια της καλής φυλλάδας ανέλυσε στη σύσκεψη τους λόγους για τους οποίους η έκρηξη ήταν μαϊμού, όπως και η προκήρυξη ●●● Γι’ αυτό κυκλοφορούσαν τόσοι… φαλακροί στο Νέο Κόσμο εκείνη τη μέρα ●●● Τους είχαν πέσει τα μαλλιά απ’ αυτά που είχαν ακούσει ●●● Και πώς το κατάλαβε το τζίνι η Μάνια, ότι όλα ήταν μαϊμού; ●●● Οχι, καλέ, δε συζητάνε τέτοια πράγματα στο Κολωνάκι ●●● Απλά, της το ‘πε μια ψυχή…