Συντάκτης: Eksegersi.gr

Θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά για την αγόρευσή του ενώπιον της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για το θέμα των συμβασιούχων. Πολιτικολογώντας και όχι δικολογώντας, όπως επισημάνθηκε από νομικούς και από στελέχη της αντιπολίτευσης, επιτιθέμενος κατά πάντων πλην κυβέρνησης (κατά των δικαστών που έχουν δικαιώσει συμβασιούχους, κατά των ίδιων των συμβασιούχων, κατά της ΓΣΕΕ, κατά των ΜΜΕ και κατά της αντιπολίτευσης), ξέσκισε μόνος του τη μάσκα της «ανεξαρτησίας» με την οποία το σύστημα μεταμφιέζει τη Δικαιοσύνη, και μας έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Το πρόσωπο ενός κατασταλτικού εξαρτήματος του κρατικού μηχανισμού, το πρόσωπο μιας πιστής θεραπαινίδας της πολιτικής εξουσίας. Ενας τεράστιος μηχανισμός, όπως είναι ο δικαστικός μηχανισμός, μπορεί να παρουσιάσει και ρωγμές. Μπορεί ενίοτε να πάρει και αποφάσεις σε επιμέρους ζητήματα που δικαιώνουν εργαζόμενους. Αυτό γίνεται όταν τα στοιχεία είναι συντριπτικά υπέρ των εργαζόμενων και βρίσκεται κανένας χαμηλόβαθμος δικαστής με φιλότιμο. Αν το υπό κρίση…

Αυτή τη φορά η Αθήνα βούλιαξε κυριολεκτικά. Ηταν η μεγαλύτερη πανεκπαιδευτική πορεία εδώ και χρόνια. Μεγαλύτερη και από τις μεγάλες του περασμένου καλοκαιριού. Και ο όγκος της ήταν καθαρά φοιτητικός. Δάσκαλοι, καθηγητές και εργαζόμενοι με… φιλική συμμετοχή έμοιαζαν μπροστά στα μιλιούνια των φοιτητών, που είχαν καταφθάσει απ’ όλη την Ελλάδα. Δεν το αναφέρουμε για να μειώσουμε τη σημασία της συμμετοχής αυτών των εργαζόμενων στην πορεία, αλλά για να σημειώσουμε την ανάγκη να είναι πολύ περισσότεροι την επόμενη φορά, αλλά και για να αναδείξουμε τη μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά συμμετοχή των φοιτητών. Η αρχή έγινε, το πρώτο μήνυμα στάλθηκε και ήταν ηχηρό. Το φοιτητικό κίνημα έδειξε ότι «δεν μασάει». Η κυβερνητική προπαγάνδα έπεσε στο κενό στους χώρους των ΑΕΙ και ΤΕΙ. Οι καταλήψεις συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Και η πρωτοφανής συμμετοχή του φοιτητόκοσμου στο συλλαλητήριο έδειξε ότι η δυναμική είναι ακόμη ισχυρότερη απ’ αυτή που μέχρι στιγμής επιδείχτηκε. Οι σύλλογοι…

♦ Αποστολή των ΑΕΙ Το άρθρο 1 του Νομοσχεδίου διατηρείται ως έχει στο Προσχέδιο και αυτό παρά το ναυάγιο της συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 16. Μήνυμα και αυτό τρομοκρατικό της κυβέρνησης πως δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό οι προθέσεις της. Με απροκάλυπτο τρόπο -παρά τη φανερή αντισυνταγματικότητα του άρθρου- δηλώνεται η εμμονή στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Στο άρθρο 1 του Νομοσχεδίου μπαίνουν οι βάσεις για την εξισορρόπηση των διατάξεων μεταξύ των νόμων που ρυθμίζουν τη δομή και λειτουργία των ΑΕΙ με μελλοντική αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Επιχειρείται δηλαδή να λειτουργήσει αυτό ως προπομπός. Από το άρθρο απαλείφεται σκόπιμα η διατύπωση του παλιού νόμου 1268, που όριζε ότι το «κράτος έχει την υποχρέωση να παρέχει την ανώτατη εκπαίδευση σε κάθε έλληνα πολίτη που το επιθυμεί», ώστε στη συνέχεια να συνδεθεί με τη δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Απαλείφεται επίσης ο όρος «κοινωνική και πολιτική συνείδηση» από την…

Ενα κείμενο εξίσου σκληρό (και σε κάποια σημεία σκληρότερο) με το Προσχέδιο, είναι το Νομοσχέδιο για το νέο Νόμο Πλαίσιο για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Παίρνοντας πάνω του την προσπάθεια επιβολής των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στο Πανεπιστήμιο, ο ίδιος ο Καραμανλής έγινε πρωταγωνιστής στη φιέστα της δημοσιοποίησης του Νομοσχεδίου και κήρυξε την έναρξη της διαδικασίας προώθησής του στη Βουλή. Ο συμβολισμός είναι καθαρός. Η κυβέρνηση κάνει επίδειξη σιδερένιας πυγμής. Θέλει να στείλει μήνυμα σ’ όλους όσους αντιδρούν και κυρίως στους φοιτητές, ότι είναι αποφασισμένη να κυβερνήσει με τσαμπουκά. Θέλει να προκαλέσει, να σοκάρει ώστε να σταματήσει κάθε αντίσταση. Θέλει να τελειώνει με γοργούς ρυθμούς, ώστε στη συνέχεια να λειτουργήσει στο κίνημα η αρνητική ψυχολογία «των τετελεσμένων». Δείχνει απίστευτη αλαζονεία, ξεχνώντας τα μαθήματα-παθήματα του παρελθόντος, την άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης Καραμανλή (του μακαρίτη), που πήρε πίσω τον ψηφισμένο νόμο της, τον 815, μπροστά στο επίμονο, αποφασιστικό μαζικό φοιτητικό κίνημα. Ποντάρει στους ξεσκολισμένους παρατρεχάμενούς της,…

Mε μια ξαφνική κίνηση και αφού προετοίμασε το έδαφος κατά το τριήμερο των αποκριάτικων αργιών, η κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα και ταυτόχρονα κατέθεσε στη Βουλή το νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, με πρόθεση να το έχει ψηφίσει μέχρι το τέλος του πρώτου δεκαήμερου του Μάρτη. Ηταν μια απόφαση που πάρθηκε από το Μαξίμου, γι’ αυτό και ο Καραμανλής βγήκε ο ίδιος μπροστά και στήριξε το νομοσχέδιο (είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό για νομοσχέδιο που καταθέτει κάποιος υπουργός), αναγκάζοντας και όλους τους υπουργούς του να συνταχθούν πίσω του και να στηρίξουν την υπουργό Παιδείας. Πρέπει να ήταν μια από τις ευτυχέστερες στιγμές στην πολιτική καριέρα της Γιαννάκου. Ακόμη και εκείνοι που μέχρι τώρα την είχαν στο φτύσιμο αναγκάζονται να τη στηρίξουν. Η ίδια η Γιαννάκου, ανακουφισμένη από την εξέλιξη, πέταξε στα σκουπίδια τις υποσχέσεις που μόλις πριν ένα μήνα έδινε στους πρυτάνεις και λίγο μετά στους «1.000»…

Την αντίθεσή τους στην επιχείρηση διχασμού των Μουσουλμάνων εξέφρασαν οι ηγέτες της Συρίας και του Ιράν κατά τη διήμερη επίσκεψη του Σύριου προέδρου Μπασάρ Αλ-Ασαντ στην Τεχεράνη το περασμένο Σαββατοκύριακο. Στο κοινό ανακοινωθέν των δύο προέδρων εκφράστηκε η υποστήριξη της Συρίας στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, η απόρριψη του διχασμού Σουνιτών-Σιιτών (ως γνωστόν, η Συρία είναι κράτος στο οποίο επικρατεί το σουνιτικό στοιχείο, ενώ στο Ιράν επικρατεί το σιιτικό) με ευθείες βολές κατά των Αμερικανών, και η υποστήριξη της συνέχισης της «πολιτικής διαδικασίας» στο Ιράκ. Την ίδια στιγμή η Συρία καλεί σε διάλογο τους Αμερικάνους σε έκκληση που δημοσιεύτηκε στο κύριο άρθρο της κρατικής εφημερίδας «Αλ-Θάουρα» της περασμένης Τρίτης, γύρω από όλα τα ζητήματα που αφορούν το Μεσανατολικό (Παλαιστίνη, Υψώματα Γκολάν, Λίβανος, Ιράκ). Σε μία περίοδο που σφίγγει ο κλοιός γύρω από το Ιράν, η συνάντηση της Τεχεράνης αποτέλεσε ένα ακόμα αγκάθι στα αμερικάνικα σχέδια της «Νέας Μέσης Ανατολής», πράγμα που…

Η απόρριψη της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Πρόντι από τη Γερουσία (όπου κατάφερε να συγκεντρώσει 158 ψήφους υπέρ, δηλαδή δύο λιγότερους απ’ αυτούς που χρειάζονταν, έναντι 136 κατά και 24 αποχών) ανάγκασαν τον Ρομάνο Πρόντι να υποβάλει την παραίτησή του ανοίγοντας ένα νέο κύκλο πολιτικής κρίσης στην Ιταλία. Οπως σημειώνουν τα διεθνή πρακτορεία, η απόρριψη της εξωτερικής πολιτικής του Ρομάνο Πρόντι οφείλεται στην επιμονή του να μην αποσύρει τους 1.800 Ιταλούς στρατιώτες από το Αφγανιστάν και να μην αντιταχθεί στην επέκταση της αμερικάνικης βάσης στην Βιτσέντσα (βορειοανατολική Ιταλία) εξ αιτίας της οποίας σημειώθηκαν μεγάλες διαδηλώσεις το περασμένο Σάββατο (της τάξης των 100.000 ατόμων σύμφωνα με τους διοργανωτές, 40.000 σύμφωνα με την αστυνομία). Δέκα μήνες μετά τη νίκη του «προφεσόρε» στις εκλογές του περασμένου Απρίλη, η «κεντροαριστερή» κυβέρνηση καταρρέει, επειδή δε μπορεί να σηκώσει το βάρος της αντίθεσης με τα αμερικάνικα συμφέροντα. Η αποχώρηση από το Ιράκ της έπεσε… πολύ βαριά!…

Είχε απόλυτο δίκιο ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, όταν δήλωνε: «πώς είναι δυνατό να ζητά η Δύση να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, όταν τα πυρηνικά της εργοστάσια δουλεύουν νύχτα και μέρα»; Και μάλιστα (συμπληρώνουμε εμείς), να απαιτούν απ’ το Ιράν να σταματήσει, τη στιγμή που άλλες έξι χώρες του Κόλπου (μεταξύ των οποίων και η Σαουδική Αραβία) έχουν εκφράσει την επιθυμία να αποκτήσουν πυρηνικά καύσιμα προσελκύοντας το ενδιαφέρον της Ρωσίας να τους παράσχει τεχνογνωσία, για να μη μιλήσουμε για το Ισραήλ που διαθέτει και πυρηνικά όπλα; Αλλωστε, σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι (σε συνέντευξή του στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς), το Ιράν θα χρειαστεί έξι μήνες με ένα χρόνο για να προχωρήσει στη διαδικασία εμπλουτισμού ουρανίου, αλλά και πάλι θα απέχει παρασάγγας από τη δυνατότητα κατασκευής ατομικής βόμβας. Δυνατότητα που δεν θα έχει πριν περάσουν πέντε με δέκα χρόνια. «Δε μπορείς να…

Το Ανώτατο Ιρακινό Ποινικό Δικαστήριο καταδίκασε σε θάνατο με απαγχονισμό τρεις γυναίκες, που κατηγορούνταν για συμμετοχή σε επιθέσεις της ιρακινής αντίστασης, και η ποινή έχει καθοριστεί να εκτελεστεί στις 3 Μαρτίου. Είναι η 31χρονη Wassan Talib, μητέρα ενός τρίχρονου κοριτσιού που ζει μαζί της στη φυλακή, η οποία κατηγορείται ότι σκότωσε πέντε αστυνομικούς σε επίθεση σε αστυνομικό τμήμα. Η 25χρονη Zainab Fadhil, που κατηγορείται για επίθεση σε αμερικανοϊρακινή περίπολο στη Βαγδάτη και η 26χρονη Liqa Muhammad, με ένα μωρό που γεννήθηκε στη φυλακή, η οποία κατηγορείται για τη δολοφονία ενός αξιωματούχου μέσα στην πράσινη ζώνη κατά τη διάρκεια απαγωγής. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστείας, από τον Αύγουστο του 2004 που η δοσίλογη Ιρακινή κυβέρνηση επανέφερε τη θανατική ποινή, έχουν εκτελεστει τουλάχιστον 65 άνθρωποι, από τους οποίους οι 38 τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ομως η περίπτωση των τριών γυναικών αποτελεί πρωτοφανή πρόκληση για την αποκαλούμενη «πολιτισμένη ανθρωπότητα» και προκλητική παραβίαση…

Ενα μικρό δείγμα για τον τρόπο που υλοποιείται η τελευταία επιχείρηση καταστολής στη Βαγδάτη μας δίνει ένα ρεπορτάζ, με τον προαναφερόμενο τίτλο, των «Sunday Times» (18/2/07), από το οποίο δημοσιεύουμε ένα εκτεταμένο απόσπασμα. «Οταν Ιρακινοί στρατιώτες και αστυνομικοί εισέβαλαν στο σπίτι του Μοχάμεντ αλ – Τζαμπούρι την πρώτη μέρα της τελευταίας επιχείρησης καταστολής την περασμένη βδομάδα, δε μπορούσε να φανταστεί ότι θα έκλεβαν τις οικονομίες μιας ζωής της οικογένειας. Οι δυνάμεις Ασφάλειας χώρισαν τους άντρες από τις γυναίκες και διέταξαν τη σύζυγο του Τζαμπούρι να τους δώσει τη βαλίτσα με όλα τα κοσμήματα και τις οικονομίες τους, 20.000 δολάρια μετρητά. Οταν επιχείρησε να διαμαρτυρηθεί, απείλησαν να την σκοτώσουν. Έπειτα κατέστρεψαν τα έπιπλα και έσπασαν τα παράθυρα των αυτοκινήτων στο γκαράζ…. Αργότερα την ίδια νύχτα, δυνάμεις Ασφάλειας εισέβαλαν σε ένα συγκρότημα κατοικιών, όπου ζουν 110 καθηγητές πανεπιστημίου με τις οικογένειές τους. Ο καθηγητής Χαμίντ αλ – Ατάμι περιέγραψε τι συνέβηκε: Μας…

Τη  στιγμή που ο Λευκός Οίκος κλιμακώνει την προπαγάνδα εναντίον του ιρανικού καθεστώτος, κατηγορώντας το, εκτός των άλλων, ότι εφοδιάζει με ισχυρές διατρητικές βόμβες (EFPs) τους Ιρακινούς αντάρτες, η «Los Angeles Times» (16/2/07) τον αδειάζει, αποκαλύπτοντας σε άρθρο της με τον προαναφερόμενο τίτλο ένα ακόμη ψέμα των χαλκείων του Πενταγώνου. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, τον περασμένο Νοέμβριο, σε μια επιδρομή που έκαναν Αμερικάνοι στρατιώτες σε μηχανουργείο της Βαγδάτης βρήκαν ένα σωρό χάλκινους δίσκους, διαμέτρου πέντε ιντσών. Το γεγονός αυτό, που δεν δημοσιοποιήθηκε μέχρι τώρα, δεν αφήνει αμφιβολία ότι οι Ιρακινοί αντάρτες δεν έχουν ανάγκη να εισάγουν από το Ιράν τις EFPs (Explosively Formed Penetrators). Η αλήθεια είναι, υποστηρίζει ο αρθρογράφος Άντριου Κόκμπερν, ότι είναι απλό να κατασκευαστούν οι EFPs από καθένα που ξέρει πώς να το κάνει. Αυτό που χρειάζεται είναι ένας χάλκινος δίσκος, κάποιο ισχυρό εκρηκτικό, που είναι εύκολο να το προμηθευτεί κάποιος στο Ιράκ, και ένας υποδοχέας,…

Οι φόβοι της αμερικάνικης στρατιωτικής ηγεσίας για την εξέλιξη της τελευταίας εκκαθαριστικής επιχείρησης στη Βαγδάτη, που ξεκίνησε επίσημα στις 15 Φεβρουαρίου, επαληθεύονται. Οι πολύνεκρες επιθέσεις τις τελευταίες μέρες μέσα και έξω από τη Βαγδάτη, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες, παρά τις δεκάδες χιλιάδες Αμερικάνους και Ιρακινούς στρατιώτες που χτενίζουν τη Βαγδάτη, διέλυσαν πολύ νωρίς την αισιοδοξία Αμερικάνων και Ιρακινών αξιωματούχων για την αποτελεσματικότητα και την έκβαση της επιχείρησης. Αυτή τη φορά, οι Αμερικάνοι εφαρμόζουν πολύ πιο επιθετική ταχτική. Το στίγμα της έδωσε ο Μπους σε συνέντευξή του κατά την έναρξη της επιχείρησης λέγοντας ότι μέχρι τώρα οι Αμερικάνοι ήταν καλοί να «καθαρίζουν το έδαφος», αλλά όχι να το «κρατούν». Ο επικεφαλής της επιχείρησης, στρατηγός Τζόζεφ Φιλ, περιέγραψε με περισσότερη σαφήνεια τη νέα ταχτική, σύμφωνα με την οποία η επιχείρηση καταστολής θα εξελιχθεί σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση τα αμερικανοϊρακινά στρατεύματα θα εκκαθαρίσουν το έδαφος από κάθε φανερή απειλή, στη…

Χρειάστηκαν δύο ώρες συνομιλιών μεταξύ της αμερικανίδας ΥΠΕΞ Κοντολίζας Ράις, του ισραηλινού πρωθυπουργού Εχούντ Ολμέρτ και του παλαιστίνιου «προέδρου» Μαχμούντ Αμπάς μόνο και μόνο για να καταλήξουν στο ότι συμφωνούν στη δημιουργία δύο κρατών και ότι δεσμεύονται απ’ τις προηγούμενες συμφωνίες; Οχι βέβαια. Μπορεί η συνάντηση των τριών (όλων, δηλαδή, εκτός απ’ αυτούς που αγωνίζονται) να φαίνεται σαν μια τρύπα στο νερό και το αποτέλεσμά της σαν ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό, ο στόχος όμως κι αυτής της συνάντησης δεν ήταν άλλος από την πίεση στη μελλοντική κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», που θα σχηματιστεί στα πλαίσια της ενδοπαλαιστινιακής συμφωνίας της Μέκκα, ώστε αυτή να προσφέρει γην και ύδωρ στις αμερικάνικες και σιωνιστικές απαιτήσεις. Ακόμη και ο σχολιαστής του BBC Μάθιου Πράις το αντιλήφθηκε αυτό και σημείωσε ότι η πίεση ασκείται μόνο στους Παλαιστίνιους τη στιγμή που το Ισραήλ παραβιάζει σταθερά το διεθνές δίκαιο συνεχίζοντας τις οικοδομικές εργασίες στους εβραϊκούς εποικισμούς της Δυτικής Οχθης.…

Είχατε απορία πώς ακριβώς δουλεύουν οι κρυφές κάμερες; Πώς τις χειρίζονται; Τι δυνατότητες έχουν; Σ’ αυτή την ταινία πιθανόν να λύσετε μερικές τέτοιες απορίες σας. Γιατί οι κρυφές κάμερες θα μπορούσαν να είναι ο ουσιαστικός πρωταγωνιστής της. Για το πως είναι εκτεθειμένη η ζωή των ανθρώπων. Για το πως θα μπορούσε να κατασκευαστεί κάτι  εναντίον τους. Ομως η βρετανίδα σκηνοθέτις επιλέγει να χρησιμοποιήσει η ηρωϊδα  – αστυνομικός τις κάμερες για να λύσει μια προσωπική της ιστορία και να απελευθερωθεί τελικά από τα φαντάσματα του παρελθόντος της. Παράλληλα, βοηθά συνανθρώπους της που κινδυνεύουν. Αν εξαιρέσουμε την εικόνα μιας υγρής, γκετοποιημένης και περιθωριακής Γλασκώβης, που ντύνει την ταινία με μια ατμόσφαιρα ρεαλισμού και έντασης, καθώς και τις ψυχικές μεταπτώσεις και αντιφάσεις της ηρωϊδας, ό,τι απομένει είναι ένα δραματικό θρίλερ που ξεφουσκώνει άδοξα και μια απορία σχετικά με το ρόλο των περιβόητων καμερών που τελικά δικαιώνονται σ’ αυτή την υπερτιμημένη ταινία. Ελένη Σταματίου

Ενας ικανός σκηνοθέτης που έχει στο ενεργητικό του ταινίες όπως το «Σικάγο» και το «Kinsey» ανέλαβε να ανεβάσει στη μεγάλη οθόνη ένα μιούζικαλ που από το 1981 ως το 1985 συμπλήρωσε στο Μπρόντγουεϊ 1521 παραστάσεις. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία των «Σαπρίμς», ενός έγχρωμου φωνητικού τρίο που ξεκίνησε την καριέρα του στο Ντιτρόϊτ τη δεκαετία του ‘60. Στην πραγματικότητα, η ταινία διηγείται τα πρώτα βήματα της Νταϊάνα Ρος αλλά και της χαρισματικής Φλόρενς Μπάλαρντ που εκτοπίστηκε από το γκρουπ σε μια εποχή που η μαύρη μουσική μπήκε στη σφαίρα της αστικοποίησης και κατέληξε εντελώς pop και mainstream προκειμένου να κατακτήσει το λευκό κοινό. Η Μπάλαρντ, όπως και πολλοί μαύροι καλλιτέχνες, ακολούθησε μια πορεία καταχρήσεων, ώσπου πέθανε σε ηλικία 32 ετών. Επειδή λοιπόν η ταινία παρουσιάζει ακριβώς αυτή την περίοδο του πλήρους εξευτελισμού της μαύρης μουσικής και παρόλο που πρόκειται για μια άρτια παραγωγή, αδυνατεί να τραβήξει και να αγγίξει το…

Αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, η γυναίκα του τον εγκαταλείπει, χάνει τη δουλειά του, του κάνουν έξωση και μένει άστεγος και πεινασμένος μαζί με τον μικρό γιο του στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο. Ομως, ο επιμένων νικά: προσλαμβάνεται σαν μαθητευόμενος χωρίς μισθό σε μεγάλη χρηματιστηριακή εταιρία και φτάνει να γίνει διευθυντής και ιδιοκτήτης μιας δικής του. Το αμερικάνικο όνειρο, τροφοδοτείται αυτή τη φορά από μια αληθινή ιστορία μόνο που κανείς δεν λέει πως οι εξαιρέσεις δικαιώνουν τον κανόνα: κι αυτός είναι πως το αμερικάνικο όνειρο δεν υπάρχει πια. Ελένη Σταματίου

Η ποδοσφαιρική επικαιρότητα στη χώρα μας έχει το τελευταίο διάστημα κιτρινόμαυρο χρώμα. Οι εξελίξεις στην ΑΕΚ είναι ραγδαίες και ο εμφύλιος πόλεμος  ανάμεσα στον πρόεδρο και τους οργανωμένους οπαδούς βρίσκεται σε φάση όξυνσης. Η αγωνιστική κατρακύλα της ομάδας, που άρχισε τον καινούργιο χρόνο, συνεχίζεται και όλα δείχνουν ότι η ΑΕΚ βρίσκεται έξω από όλους τους στόχους που είχαν τεθεί στην αρχή της χρονιάς, γεγονός που δεν δέχτηκαν με τις καλύτερες των διαθέσεων οι οπαδοί της. Η περίοδος χάριτος στον πρόεδρο Θεμιστοκλή Νικολαΐδη τελείωσε και η Original του χρεώνει πλέον αποκλειστικά την ευθύνη για την αγωνιστική κατάντια της ομάδας. Η στήλη ασκεί κριτική στον τρόπο που λειτουργεί ο πρόεδρος της ΑΕΚ από τις πρώτες μέρες που ανέλαβε να βγάλει την ΑΕΚ από το οικονομικό και διοικητικό αδιέξοδο στο οποίο βρισκόταν, σε μια εποχή που η συντριπτική πλειοψηφία τον υμνούσε για την αποφασιστικότητα, τη μαγκιά, την ανιδιοτέλεια, το όραμα και τα άλλα…

«Ρούμπος» από τη Γιάννα Κούρτοβικ επί του «κυρίου καθηγητή». Αναφερόμενη η συνήγορος της Αγγελικής Σωτηροπούλου στους υπαινιγμούς που έκανε ο Αναγνωστόπουλος για το θάνατο της ψευδομάρτυρα Μανιά (χτύπησε με το αυτοκίνητό της σε δέντρο), παρουσιάζοντας τον θάνατο περίπου ως μυστηριώδη, χαρακτήρισε αήθεια το γεγονός. «Με αυτές τις αναφορές ο κ. Αναγνωστόπουλος προσπαθούσε να δημιουργήσει υποψίες στη συνείδηση των δικαστών να επηρεάσει το κλίμα της δίκης, αλλά κυρίως επικοινωνιακά προς τα έξω -γιατί δουλεύει σε αυτό το επίπεδο ο κ. Αναγνωστόπουλος- υποψίες ότι ο θάνατος αυτός συνδέεται με αυτή την υπόθεση». Η συνήγορος, παρακάμπτοντας την παρατήρηση του προέδρου ότι θα της δοθεί ο λόγος για να αντικρούσει «την άλλη πλευρά» (λες και οι γκεμπελικής έμπνευσης ψίθυροι σηκώνουν αντίκρουση), υπέβαλε αίτημα να προσκομιστεί στο δικαστήριο η δικογραφία που σχηματίστηκε για το θάνατο της Θεοδοσίας Μανιά, η οποία βρίσκεται στη Χαλκίδα. Η εισαγγελέας πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα, διότι «εφόσον η δικογραφία μπήκε…

Οι αγορεύσεις συνηγόρων πολιτικής αγωγής συνεχίστηκαν με τον Στ. Γεωργίου, που εκπροσωπεί την οικογένεια Μάτη. Η αγόρευσή του είχε δύο σκέλη: το ένα αφορούσε γενικά την υπόθεση και το άλλο το σκέλος της ληστείας στην ΕΤΕ Πετραλώνων, όπου σκοτώθηκε ο αστυφύλακας Μάτης. Ο Γεωργίου είναι δεξιός και μάλιστα της λεγόμενης «λαϊκής Δεξιάς». Συνεργάτης του Απ. Ανδρεουλάκου, μπήκαν μαζί σ’ αυτή την υπόθεση, αλλά ο Ανδρεουλάκος δεν παρέστη στο ακροατήριο, λόγω του ασυμβίβαστου των βουλευτών (τώρα πια είναι και υφυπουργός). Εχει, λοιπόν, μια εμμονή την οποία στηρίζει στα γνωστά σενάρια συνωμοσίας που εδώ και χρόνια πλασάρει ειδικά αυτή η μερίδα της Δεξιάς: πίσω από τη 17Ν βρισκόταν το ΠΑΣΟΚ (αυτό δεν το λένε όλοι στα ίσια, αλλά το υπαινίσσονται)! Βρίσκονταν υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, που κάποια στιγμή έστησαν και την ιστορία της εξάρθρωσης, για να μείνει στο απυρόβλητο η αφανής ηγεσία της 17Ν! Δεν θα καθήσουμε, βέβαια, να ασχοληθούμε με αυτές τις…

Ο αναπληρωτής εισαγγελέας Γ. Βλάσσης ολοκλήρωσε την αγόρευσή του με τρεις υποθέσεις που του είχαν απομείνει (πρότεινε καταδίκες όπως η πρωτόδικη απόφαση) και η σκυτάλη πέρασε στον εκπρόσωπο των Αμερικανοβρετανών στη δίκη, που άνοιξε τον κύκλο των αγορεύσεων της πολιτικής αγωγής. Ο Η. Αναγνωστόπουλος αυτή τη φορά εγκετέλειψε τη θεωρία των serial killers, που είχε υποστηρίξει στην πρώτη δίκη. Μάλλον κατάλαβε ότι τέτοιες προσεγγίσεις είναι ωραίες για τα αμερικανάκια, αλλά δεν πιάνουν μπογιά στην Ελλάδα. Φυσικά, δεν περιμέναμε να είναι και ιπποτικός, να αντιμετωπίσει πολιτικούς αντιπάλους. Δεν πληρώνεται γι’ αυτό (και αδρά μάλιστα) αλλά για να βρίζει και να ελεεινολογεί. Μίλησε για οργάνωση «με ταπεινά, χαμερπή κίνητρα», που «το ενδιαφέρον της ήταν το κυνήγι της δημοσιότητας και προς χάριν αυτής σκότωνε», ενώ τα μέλη της «είχαν τη λησταποδοχή ως βασική δουλειά»! Αυτά τον πλήρωσαν να πει, αυτά είπε. Δεν πρόσεξε και τόσο, όμως, και μπήκε σε πολιτική συζήτηση: «Δηλαδή ο…