Συντάκτης: Eksegersi.gr

«Μπορούν τα οικονομικά της Ελλάδας να αντέξουν το κόστος της προληπτικής προστασίας των δασών;». Λένε πως από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Ο Βύρων Πολύδωρας, στον οποίο ανήκει η εντός εισαγωγικών φράση (δήλωση στην «Ελευθεροτυπία») δεν είναι ούτε μικρός ούτε τρελός. Είναι ένας αστός πολιτικός εξαιρετικά στριμωγμένος, καθώς βρίσκεται συνεχώς στη δίνη του κυκλώνα κι εκεί που πάει να πει «δόξα τω Θεώ», του ‘ρχεται νέο στραπάτσο και ξαναρχίζει τα «βόηθα Παναγιά». Μ’ αυτό το… στοχαστικό ερώτημα (το οποίο τις επόμενες μέρες το ‘κανε γαργάρα, όπως και εκείνο το «την πατήσαμε», που του ξέφυγε το βράδυ που μαινόταν η φωτιά στην Πάρνηθα), ο Πολύδωρας -χωρίς να το συνειδητοποιεί- περιέγραψε εμμέσως πλην σαφώς την ουσία (και) της πολιτικής προστασίας των δασών, που ακολουθεί εδώ και χρόνια (και όχι μόνο επί των ημερών της σημερινής κυβέρνησης) το ελληνικό κράτος.   Ο καπιταλισμός έχει ξεπεράσει σε επιθετικότητα και καταστροφικότητα κάθε προηγούμενη…

Με το που πέρασε το πρώτο σοκ από την καταστροφική πυρκαγιά της Πάρνηθας και οι κάτοικοι του λεκανοπέδιου άρχισαν να συνηθίζουν στην ιδέα, η κυβέρνηση άρχισε το επικοινωνιακό «μάζεμα», προκειμένου με ψεύτικες υποσχέσεις να μειώσει το δικό της πολιτικό κόστος. Τα ζητήματα που τίθενται είναι πάρα πολλά και είναι αδύνατο να καλυφθούν στον περιορισμένο χώρο που διαθέτει η «Κ». Θα προσπαθήσουμε, λοιπόν, να σταθούμε στα βασικότερα απ’ αυτά, δεσμευόμενοι ότι θα επανέλθουμε. Αλλωστε, οι αναγνώστες μας γνωρίζουν καλά ότι τα θέματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος απασχολούν μόνιμα τις στήλες της «Κ».   ♦ Εξαπάτηση   «Οπου υπήρχε δάσος θα γίνει δάσος και τα δάση που καταστράφηκαν θα αποκατασταθούν στο σύνολό τους, χωρίς να χαθεί ούτε μια σπιθαμή», δήλωσε με το γνωστό δημαγωγικό του ύφος ο Καραμανλής. Οσοι έχουν και μικρή έστω επαφή με τα θέματα των δασών κατάλαβαν αμέσως πόση απάτη και πόση υποκρισία, πόση «πουστιά» -για να…

Σαν συμπληγάδες πέτρες μας σφίγγουν από τη μια οι πολιτικοί (κυρίως αυτοί του δικομματισμού) και από την άλλη οι εκπρόσωποι της αστικής οικολογίας. Το έχουμε γράψει και άλλη φορά, ότι ο καπιταλισμός για κάθε πληγή που ανοίγει προσφέρει και το φάρμακο. Το οποίο μάλιστα αποτελεί πηγή κέρδους για πολλούς. Είτε πρόκειται για άμεσο κέρδος είτε για έμμεσο (πολιτικό). Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως εδώ και χρόνια ο «πράσινος» καπιταλισμός είναι μια ιδιαίτερα κερδοφόρα επιχείρηση. Η οικολογία είναι επάγγελμα για τους περισσότερους προβεβλημένους εκπροσώπους του είδους. Ανάμεσά τους, μάλιστα, υπάρχουν πολλοί με αριστερά ένσημα, για να δίνουν αίγλη ανιδιοτέλειας στο εγχείρημα. Γιατί ο κόσμος, ακόμα και όταν δεν πρόσκειται πολιτικά στην Αριστερά, έχει συνηθίσει να θεωρεί τους αριστερούς ανιδιοτελείς ανθρώπους.   «Να μη μπει ούτε τούβλο στα καμένα» είναι το σύνθημα γύρω από το οποίο συσπειρώνονται αρκετοί τις τελευταίες μέρες. Παραβλέποντας το βίο και την πολιτεία ορισμένων από τους χορηγούς (όπως το…

♦ Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι Καραμανλής και πάλι (ΟΝΝΕΔ) Είναι γεγονός ότι οι δεξιοί δεν φημίζονται για το χιούμορ τους. Είναι επίσης γεγονός ότι δεν φημίζονται για τον κοινωνικό προβληματισμό τους. Γι’ αυτό, πριν εμφανιστούν οι εταιρίες πολιτικής διαφήμισης και προώθησης των προϊόντων, τροφοδότησαν πολλές φορές με γέλιο την πολιτική ζωή. Πότε με τα συνθήματά τους, πότε με το κιτσαριό των εκδηλώσεών τους. Ακόμα ο Καλαμούκης τους παίζει τα τραγούδια της γαλάζιας γενιάς. Που ενώ προκάλεσαν χιλιάδες ευφυολογήματα και άφθονο γέλιο, ήταν αυτά που αποτέλεσαν τους ήχους με τους οποίους εφόρμησαν προς την εξουσία οι σημερινοί κυβερνήτες της χώρας. (Ποιό είναι μεγαλύτερο χάλι, το δικό τους ή όσων γέλαγαν μαζί τους και σήμερα τους γλείφουν ή στην καλύτερη περίπτωση τους ανέχονται;). Ας επανέλθουμε όμως στα προσόντα της σημερινής γαλάζιας γενιάς, που αποθεώνει τον Κωστάκη την ώρα που όλη η Ελλάδα θρηνεί την Πάρνηθα. Είπαμε,…

Καλός μπάτσος – ο κουλός μπάτσος Λογισμικό συνείδησης Η κατάσταση του αρχι… όπου είναι κ(χ)ρήσιμη Να κάνουμε στάχτη τον καπιταλισμό Ομόλογα-Φτώχεια-Πυρκαγιές: τρεις (τουλάχιστον) λόγοι για εκλογική αποχή   ♦ Αλ. Παπαρήγα: «Οι εκλογές να γίνουν σφαίρα» (σιγά τα αίματα).   ♦ Για να εξηγήσουμε κάτι με το θέμα της αλληλεγγύης: αλληλεγγύη δε σημαίνει ντε και καλά ταύτιση (γνωστόν εξ αρχαιοτάτων χρόνων…).   ♦ ΚΑΙ αυτή την εβδομάδα το κράτος ενισχύει την προεκλογική προσπάθεια της ριζο-σπαστικής (μέχρι αηδίας) αριστεράς. Οθεν: διαφήμιση (ολοσέλιδη) ΕΟΤ – Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης, σελ.32, και μισή σελίδα (σ.17) Υπουργείο ανάπτυξης, Η ΕΠΟΧΗ, 1/7/07, καθώς και ΠΡΙΝ, 1/7/07, σ.24 ολόσελιδη του Υ. Τουριστικής Ανάπτυξης και του ΕΟΤ- καταργώντας μάλιστα την ύλη της τελευταίας αυτής σελίδας! Τί έχουν να πουν επ’ αυτού;).   ♦ «Δούλευε! Ο κιθαρίστας έχει ανάγκες» (σύνθημα κοντά στο GAGARIN).   ♦ Να, λοιπόν, που απεφάνθη ο ΕΛ.ΡΥΠΟΣ (26-6-07), «πονηρώς» σκεπτόμενος, ότι ο καρκίνος του πνεύμονα…

Φτάσαμε και στον Ιούλη! Η ούλοι ή κανείς. Στον αλωνάρη, αλανιάρη μήνα που φέρνει την μαγική ημερομηνία 20.07.2007, για την οποία μίλησε ο Νοστράδαμος, οι Πελόμα Μποκιού, οι Τσαρμς και οι Ολύμπιανς (εν όψει των ολύμπιανς του Πεκίνου, όπου θα εμφανιστεί ο κόκκινος πλην ιμπεριαλκαπιταλιστικός δράκοντας και θα αποτυπωθεί στο σινικό τείχος με σινική μελάνη). Πιθανολογείται ότι θ’ ανοίξουν οι ουρανοί (κλειστοί είναι;) και θα βγει μια τεράστια, απειλητική, αγνώστου ταυτότητος ιπτάμενη επιδιδυμίδα που θα μιλάει με ανθρώπινη λαλιά και θα λέει «ξυπνήστε ρε»! Πρόκειται για μια αρχαία προ-φυτεία που κάποτε –δεν μπορεί– θα εκπληρωθεί και θα αποπληρωθεί, αφού πρώτα ο καπιταλισμός μας χορηγήσει με έντοκες δόσεις το σχοινί – καλώδιο με το οποίο θα κρεμαστούμε, εκδικούμενος για μια άλλη προ-φυτεία. Αμ ρέπος αμ έργον.   «Μάγκες πιάστε τα γιοφύρια κλπ» (παραίνεση – σφήνα για όσους θυμούνται το γνωστό ρεμπέτικο άσμα). Οι funs των fans, οι φίλοι των ανεμιστήρων ξεσάλωσαν.…

Κοινοβουλευτικές εκλογές και πάλι. Ανεξάρτητα από το πότε θα γίνουν – λόγω της πάλης των κοινοβουλευτικών κομμάτων για τη νομή της εξουσίας, λόγω της προπαγάνδας των ΜΜΕ, λόγο της ανυπαρξίας διεκδικητικού κινήματος – είμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο. Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να εξετάσουμε τη συγκυρία, να καθορίσουμε το πλαίσιο και τις μορφές της δράσης μας. Πάντα με ένα και μοναδικό στόχο. Τη σύγκρουση με την αστική πολιτική, τη σύγκρουση με τις μικροαστικές αυταπάτες, την ανάδειξη στην εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία της, των δικών της ιδανικών, των δικών της συμφερόντων, των δικών της στόχων. Για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για την απελευθέρωση της εργασίας.   ♦ Τη δύσκολη στιγμή της ταξικής πάλης που περνάμε όλοι τη γνωρίζουμε. Ο γνωστός «καναπές» είναι ένας πολύ επιτυχημένος συμβολισμός της δύσκολης κατάστασης. Από τη μια απεικονίζει την ατομικότητα, την ανυπαρξία διάθεσης για συλλογική δράση, για διεκδίκηση, για αγώνα. Απεικονίζει τον ωχαδελφισμό,…

♦ Ανικανότητα με αιτία Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι η κυβέρνηση της ΝΔ επέδειξε χτυπητή ανικανότητα στην αντιμετώπιση των τελευταίων πυρκαγιών και ιδιαίτερα αυτής της Πάρνηθας. Αν προσέξουμε, όμως, λίγο την κριτική που ασκούν στην κυβέρνηση αντιπολίτευση και Τύπος, θα δούμε πως αυτή αφορά περισσότερο τον επικοινωνιακό χειρισμό. Το θέαμα και όχι την ουσία. Κατηγορείται, για παράδειγμα ο Πολύδωρας ότι την ώρα που η πυρκαγιά είχε φουντώσει και κατάκαιγε την Πάρνηθα, αυτός βρισκόταν στην Αμφισσα, όπου του είχαν οργανώσει φιέστα για τη διαφήμιση της Αγροφυλακής. Κατηγορείται για τις δηλώσεις που έκανε αργά το βράδυ της Πέμπτης περί «μερικής επιτυχίας», την ώρα που η φωτιά ήταν εκτός οποιουδήποτε ελέγχου.   Σωστή όλη αυτή η κριτική, αφού μπροστά μας αποκαλύφτηκε μια πολιτική ηγεσία παντελώς ανενημέρωτη και παντελώς άσχετη προς το αντικείμενο και για τούτο ανίκανη να εκτιμήσει ακόμα και το επίπεδο του επικοινωνιακού κινδύνου. Ομως, αυτή η κριτική βοηθάει το πολιτικό παιχνίδι…

Η μεγαλύτερη ύβρις (με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου) των τελευταίων ημερών είναι η φράση «ημέρες εθνικού πένθους», που βρίσκεται στην άκρη των χειλιών των πολιτικάντηδων όλων των αποχρώσεων και την εκστομίζουν πριν αρχίσουν τον καθιερωμένο σκυλοκαυγά για το ποιος φταίει, ποιος είναι συνεπής κ.τ.λ.   Ακολουθεί άλλη μια ύβρις, που σερβίρεται ομορφοφτιαγμένη από τα ΜΜΕ, με γαρνιτούρα τις απόψεις κάποιων καλοταϊσμένων ειδικών: «Φταίμε όλοι».   Οχι, ρε αλήτες. Ούτε όλοι φταίμε, ούτε μέρες εθνικού πένθους διάγουμε. Δεν έχουμε εμείς τη διαχείριση του κράτους. Εμείς μόνο πληρώνουμε φόρους. Και εσείς τους ροκανίζετε, τους μετατρέπετε σε «αναπτυξιακά» και άλλα «κίνητρα», αφήνοντας γυμνό και απροστάτευτο οτιδήποτε έχει κοινωνική σημασία. Εμείς θρηνούμε, γιατί θα υποφέρουμε, ενώ εσείς τρίβετε τα χέρια σας από ικανοποίηση για τα νέα λαμπρά επιχειρηματικά πεδία που ανοίγονται μπροστά σας.   Δεν συμψηφίζεται ο πόνος στον ανύπαρκτο εθνικό κοινό παρονομαστή. Δεν συμψηφίζονται οι ευθύνες θυτών και θυμάτων.   Πρέπει να…

►Υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν ευθύνες; Καίγεται η Πάρνηθα και θα πούμε ότι δεν υπάρχουν ευθύνες; Θα είμαστε τρελοί να το λέμε. Αυτό που φάνηκε είναι ότι έχουμε διαμορφώσει ένα κράτος ένα μηχανισμό που δεν είναι ικανός να ανταπεξέλθει. Μιλώ ως Πολιτεία διαχρονικά.   Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης   ►Η εθνική συνείδηση θέλει τη ματιά του αετού, την υπομονή του βοδιού, την αναπόληση της παλιάς αξιακής μετάγγισης που μας έκανε η γιαγιά μας, την αναπόληση της αγροτοκτηνοτροφικής κοινωνίας και των αξιών που παρήγαγε.   Βύρων Πολύδωρας   ►Εχω πραγματικά την εντύπωση ότι κυβέρνηση με τόση μεγάλη κοινωνική ευαισθησία δεν έχει ξαναπεράσει από τον τόπο.   Αντώνης Φούσσας   ►Ο πρωθυπουργός, ο κ. Κ. Καραμανλής, μας βεβαίωσε από τα Ιωάννινα, ύστερα από την πυρκαγιά της Πάρνηθας, ότι οι καμένες εκτάσεις θα κηρυχθούν αναδασωτέες και θα προστατευθούν ως τέτοιες. Ας μας συγχωρέσει που δεν μπορούμε και δεν έχουμε το δικαίωμα να τον πιστέψουμε. Επί πενήντα και…

«Μακάρι να υπήρχε μια συνταγή για να σωθεί η Πάρνηθα ή μια σοφή σκέψη και δεν με ενδιαφέρει ποιος θα την κατέθετε. Ασχέτως αν λέγεται Κόης, Φούρλας ή αν ήμουν εγώ. Το θέμα δεν είναι απλό. Μπορούν τα οικονομικά της Ελλάδας να αντέξουν το κόστος της προληπτικής προστασίας των δασών;».   Βύρων Πολύδωρας

♦ 4.000 κενές οργανικές θέσεις στο Πυροσβεστικό Σώμα. Εκαναν διαγωνισμό μόνο για 570 και μάχιμοι είναι μόνο οι μισοί. Πόσες χιλιάδες μπάτσους έχουν προσλάβει το ίδιο χρονικό διάστημα; Προσθέστε και 1.000 αγροφύλακες που ετοιμάζονται να προσλάβουν και θα καταλάβετε πού στρέφεται το ενδιαφέρον τους. Κι ύστερα, απορούμε για την καταστροφικότητα που έχουν οι φωτιές στη χώρα μας.   ♦ Σάββατο βράδυ στην Επίδαυρο. Ενα τέταρτο πριν ξεκινήσει η παράσταση του Βογιατζή με την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Τρία πυροσβεστικά αεροσκάφη περνούν σε μικρή απόσταση. «Κάπου κοντά έπιασε φωτιά», σχολιάζουν οι θεατές. Τα αεροσκάφη κάνουν μικρό κύκλο και ξαναπερνούν, σημάδι πως ούτε τη θάλασσα προσέγγισαν για να πάρουν νερό ούτε το άδειασαν σε κάποια πύρινη εστία. Οι θεατές απορούν. Τρίτος κύκλος: αυτή τη φορά τα αεροσκάφη περνούν πάνω από το αρχαίο θέατρο και εξαφανίζονται. «Κάνουν περιπολίες για να εντοπίσουν τυχόν εστίες», σχολιάζουν οι θεατές. Το κυβερνητικό «σόου» πέτυχε. Κι ας έλειπαν την…

● Να κάθεσαι στο μπαλκόνι σου και να λούζεσαι βροχή από στάχτη ●●● Να σηκώνεις το βλέμμα σου και να βλέπεις φλεγόμενη την κορυφογραμμή της Πάρνηθας ●●● Οχι, δεν είναι σκηνή από χολιγουντιανή ταινία ●●● Είναι η φρίκη της καπιταλιστικής ασυδοσίας ●●● Αδιάφοροι για την επερχόμενη καταστροφή ●●● Με ενδιαφέρον μόνο για τη «δημοσιονομική πειθαρχία» και το κέρδος ●●● Αυτό το σύστημα πρέπει να πεθάνει ●●● Πριν σκοτώσει ό,τι ζωντανό, ό,τι πολύτιμο γύρω μας ●●● Γύρω μας κι εντός μας ●●● Γιατί -δυστυχώς- έχει καταφέρει να σκοτώσει τη συνείδησή μας ●●● Την ελπίδα που στηρίζεται στη γνώση και όχι στη μεταφυσική ●●● Την προσμονή που απαιτεί την κίνηση, τη δράση ●●● «Εφαρμόζουμε νωρίτερα από κάθε χρονιά το εθνικό σχέδιο πρόληψης και αντιμετώπισης των πυρκαγιών», δήλωνε το Μάρτη ο Καραμανλής, καμαρώνοντας και κομπάζοντας ●●● Τώρα, κρύβεται μέχρι να περάσει η μπόρα και τα «παπαγαλάκια» του Ρουσόπουλου διακινούν τις «δυσμενείς κρίσεις» του…

7/7/1894: Γέννηση Vladimir Mayakovsky 7/7/1949: Ανεξαρτησία Λάος (Βιρμανίας) 7/7/1939: Ο Ανδρέας Παπανδρέου υπογράφει δήλωση μετανοίας ενώπιον του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου 7/7/1967: Σύλληψη πέντε κομμουνιστών νέων που έγραφαν αντιδικτατορικά συνθήματα (Θεσσαλονίκη) 7/7/1979: Βόμβα στην αποθήκη του εργοστασίου Πετζετάκη (Καλλιθέα) 8/7: Παγκόσμια ημέρα κατά αλλεργίας 8/7/1949: Εκτέλεση του φοιτητή νομικής Παύλου Παπαμερκούριου (“Χρυσός αετός”) που ενέπνευσε τον Μίκη Θεοδωράκη για το “τραγούδι του νεκρού αδερφού” 8/7/1709: Μάχη Πολτάβα – νίκη Ρώσων κατά Σουηδών 8/7/1918: Γέννηση Nelson Mandela 9/7: Αργεντινή: Ημέρα ανεξαρτησίας (1816) – Μαρόκο: Ημέρα νεολαίας – Ημέρα βασιλιά Hassan II (γενέθλια – 1929) 9/7/1943: Αντιστασιακοί φοιτητές σκεπάζουν με μαύρα πέπλα όλα τα αγάλματα του κέντρου της Θεσσαλονίκης – επεισόδια και συλλήψεις 9/7/1919: Στο Akhisar σκοτώνονται και κατακρεουργούνται ο Αλίτ Πασά και πέντε φίλοι του από τον ελληνικό στρατό 9/7/1971: Εκρηξη βόμβας σε βυτιοφόρο της Εσσο Πάππας από την πρωτοεμφανιζόμενη “Λαϊκή Επαναστατική Αντίσταση” (ΛΕΑ) 10/7: Αλβανία: Ημέρα στρατού – Μπαχάμες: Ημέρα…

«Παπαγάλο της Ουάσιγκτον» χαρακτήρισε τη Βραζιλία ο Ούγο Τσάβες. Ο λόγος; Υλοποιώντας αμερικανόπνευστο σχέδιο, μπλοκάρει την ένταξη της Βενεζουέλας ως πλήρους μέλους στην νοτιοαμερικάνικη τελωνειακή ένωση Μercosur. Παπαγαλάκι της Ουάσιγκτον ο σύντροφος Ινάσιο ντα Σίλβα – Λούλα, εξέχων μέλος του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ και αγωνιστής κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης; Α πα πα, πιπέρι στο στόμα του Τσάβες.

Καταδικάστηκαν σε τριετή κάθειρξη και ήδη κλείστηκαν στις φυλακές της Αστούρια οι Ισπανοί συνδικαλιστές εργάτες Κάνδιδο Γκονθάλεθ Καρνέρο και Χοσέ Μανουέλ Μαρτίνες Μοράλα. Η κατηγορία αφορούσε τη συμμετοχή τους στις σκληρές συγκρούσεις των εργατών με την Αστυνομία και τις καταστροφές που προκάλεσε η αντίστασή τους (είχαν αποκλείσει το λιμάνι) στη Χιχόν, το 2005. Τέτοιες καταδίκες δεν είναι συνηθισμένες στην Ευρώπη (έγιναν με βάση τη σκλήρυνση του ποινικού νόμου από την κυβέρνηση Αθνάρ, όμως δεν είναι και συνηθισμένες (τα τελευταία χρόνια) μορφές αντίστασης σαν αυτές που χρησιμοποίησαν οι απολυμένοι των ισπανικών ναυπηγείων.

Αλλοι 30 άμαχοι νεκροί στην επαρχία Χελμάντ του Αφγανιστάν, τα χαράματα του περασμένου Σαββάτου. Από πυρά αμερικάνικων πολεμικών αεροπλάνων και πάλι. Στέκονται ψηλά, «κλειδώνουν» ένα στόχο και εξαπολύουν τους πυραύλους τους, σε απόλυτη ασφάλεια για τους ίδιους. Μετά, βέβαια, τους βαφτίζουν «μαχητές Ταλιμπάν». Και μόνο αν βρεθούν γυναίκες και μικρά παιδιά, ζητούν… συγνώμη. Λες και τους σκούντηξαν στο δρόμο. Σε τι αριθμό νεκρών αμάχων έχουμε φτάσει συνολικά; Εχουμε χάσει το λογαριασμό. Αλλωστε, κανείς εδώ στην «μακάρια Δύση» δεν δίνει σημασία. Εδώ δίνουν σημασία μόνο στους νεκρούς αμάχους των δίδυμων πύργων, του σιδηροδρομικού σταθμού της Μαδρίτης, του μετρό του Λονδίνου. Μόνο αυτοί μετράνε ως «αθώο αίμα». Οι άλλοι είναι εξ ορισμού ένοχοι, διότι ανέχονται τους Ταλιμπάν. Ενώ η ανοχή των δυτικών για τους Μπους, Μπλερ και συντροφία δεν συνιστά ενοχή…

Κακά μαντάτα για την αμερικάνικη πλανητική πολιτική έφερε δημοσκόπηση που δημοσίευσε μια από τις πιο έγκυρες «φωνές» του χρηματιστικού κεφάλαιου, οι «Financial Times». Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, οι Ευρωπαίοι βλέπουν τις ΗΠΑ ως μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την παγκόσμια σταθερότητα, τοποθετώντας τους στην κλίμακα κινδύνου πολύ πάνω από τις χώρες του «άξονα του κακού» (Ιράν, Ιράκ, ΛΔ Κορέας), τη Ρωσία και την Κίνα.

Κατάφερε να ξεπεράσει τη Χίλαρι Κλίντον στη συγκέντρωση χρημάτων για την προεκλογική του εκστρατεία (32,5 εκατ. δολάρια το δεύτερο τρίμηνο του 2007 ανακοίνωσαν οι υπεύθυνοι της καμπάνιας) ο Μπάρακ Ομπάμα, το νέο αστέρι της αμερικάνικης πολιτικής. Νέος, ωραίος, «λίγο μαύρος» και -όπως δείχνει το παραδάκι που μαζεύτηκε- εκλεκτός του κεφαλαίου.

Τι μαθαίνουμε εδώ «στο Ελλάντα» για την Πολωνία; Τα καταγκιοζιλίκια των διδύμων αδερφών Κατσίνσκι στις συνόδους κορυφής της ΕΕ και τις συμφωνίες για την εγκατάσταση της αμερικάνικης αντιπυραυλικής ασπίδας. Για τις απεργιακές κινητοποιήσεις των γιατρών και των νοσηλευτών δεν μαθαίνουμε τίποτα, προφανώς για να μην λειτουργήσει η δύναμη του παραδείγματος. Από τη Δευτέρα, πάντως, περισσότερες από 100 σκηνές είχαν στηθεί έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο, ενώ οι απεργοί κρατούσαν πανό που έγραφε «Επιτρέψτε μας να ζήσουμε με αξιοπρέπεια». Ζητούν αυξήσεις στους μισθούς τους και στις δαπάνες για την Υγεία. Τι ομοιότητα με τα «καθ’ ημάς»!