Η φωνή του αναγνώστη από τη Μυτιλήνη ακουγόταν από τη τηλέφωνο γεμάτη οργή. «Ρε σύντροφοι, γράψτε κάτι για το λάδι, καταστρέφετε ο κόσμος. Ενας ντενεκές λάδι θα κάνει όσο ένα κιλό μανιτάρια, έχουμε κάτι άγριες ποικιλίες εδώ. Δε συμφέρει να μαζέψουμε ελιές ούτε από τα καλά χωράφια, τα κακά άσ’ τα, τα έχουμε ήδη παρατήσει. Ο κόσμος εδώ είναι σε απόγνωση. Λάδι και γάλα παράγει η Μυτιλήνη και τα δυο πάνε κατά διαόλου. Αδειασαν τα καφενεία, σας λέω». Ελάχιστες μέρες μετά το οργισμένο τηλεφώνημα, στις 18 Δεκέμβρη, η ΕΣΥΕ έδωσε στη δημοσιότητα τους Δείκτες Τιμών Εισροών-Εκροών στη Γεωργία-Κτηνοτροφία για τον Οκτώβρη του 2007. Αρκετοί αρθρογράφοι αστικών εφημερίδων εκμεταλλεύτηκαν την αύξηση των Δεικτών των Εκροών του συγκεκριμένου μήνα, σε σχέση με τον Οκτώβρη του 2006, για να κάνουν προπαγανδιστικό παιχνίδι υπέρ της κυβέρνησης της ΝΔ και της πολιτικής της στον αγροτικό τομέα. Δεδομένου ότι οι Δείκτες Τιμών των Εκροών αντιπροσωπεύουν τις…
Συντάκτης: Eksegersi.gr
Η ταινία αυτή θα βγει στις αίθουσες τα Χριστούγεννα, όμως επειδή η εφημερίδα μας θα βρίσκεται σε αργία, θα σας πούμε από τώρα δυο λόγια. Πρόκειται για φιλόδοξο αστυνομικό δράμα που βασίστηκε στην αληθινή ιστορία του μαύρου μεγαλέμπορου ναρκωτικών Φρανκ Λούκας που έδρασε τη δεκαετία του `70 στη Ν. Υόρκη. Ασύλληπτος για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο Λούκας πλημμύρισε την πόλη με ηρωίνη σε χαμηλές τιμές, που έφερνε με στρατιωτικά αεροπλάνα μέσα στα φέρετρα αμερικανών στρατιωτών που σκοτώνονταν στο Βιετνάμ. Κάποια στιγμή μπήκε στο στόχαστρο του αστυνομικού Ρίτσι Ρόμπερτς, συνελήφθη και καταδικάστηκε, αλλά βγήκε από τη φυλακή σε χρόνο ρεκόρ, αφού κατέδωσε 100 άλλους καταζητούμενους. Η ιστορία διαδραματίζεται στο εξαιρετικά ενδιαφέρον φόντο του πολέμου στο Βιετνάμ, της διακυβέρνησης της Αμερικής από τον Νίξον, της ριζοσπαστικοποίησης των Μαύρων και της ανόδου του φιλειρηνικού κινήματος, όμως δυστυχώς αυτά περνούν ξώφαλτσα από τον Ρίντλεϊ Σκοτ που απλώς καταφέρνει να κάνει μια ευπρόσωπη αστυνομική ταινία.
Διαμεσολαβητής δικηγόρος αναλαμβάνει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά για λογαριασμό μεγάλης εταιρίας τροφίμων με ύποπτες δραστηριότητες, όταν ο προκάτοχός του παραιτείται για λόγους που αρχικά δεν φαίνονται εύλογοι. Σταδιακά ο δικηγόρος αρχίζει να καταλαβαίνει περισσότερα και μπαίνει σε μεγάλα ηθικά διλήμματα, ενώ παράλληλα κάποιοι επιχειρούν να του κλείσουν το στόμα. Αυτή είναι η πρώτη ταινία του σεναριογράφου Τ. Γκίλροϊ ο οποίος καταφέρνει να αποδώσει επαρκώς τις ίντριγκες, τα παρασκήνια και τη βρομιά των μεγάλων εταιριών, αποτυγχάνει όμως να σκιαγραφήσει ικανοποιητικά το χαρακτήρα του κεντρικού ήρωά του, που δεν πείθει για τη συγκρότηση και τις μεταπτώσεις του. Ετσι, έχουμε μια ταινία που παρουσιάζει ενδιαφέρον, της λείπουν όμως πολλά για να χαρακτηριστεί σπουδαία.
Το 1956 ο Α. Λαμορίς έγραψε και σκηνοθέτησε το «Κόκκινο μπαλόνι», όπου ένα μικρό αγόρι περιπλανιέται στους δρόμους του Παρισιού ακολουθούμενο από ένα κόκκινο μπαλόνι (το χρώμα δεν είναι τυχαίο). Το 1953 είχε σκηνοθετήσει το «Ασπρο άλογο», που περιγράφει τη φιλία ενός αγοριού μ` ένα άγριο άλογο, που αρνείται να υποταχτεί και σπάει συνεχώς τα δεσμά. Και τα δυο είχαν αποσπάσει, όχι άδικα, σωρεία βραβείων. Φέτος επαναπροβάλλονται με καινούριες, ψηφιακά επεξεργασμένες κόπιες και μοιάζουν να μην έχουν χάσει τίποτα από το νόημα και την αρχική τους φρεσκάδα. Πιθανότατα οι πιο αξιόλογες ταινίες για παιδιά –και όχι μόνο– μέρες που έρχονται.
Ο γνωστός σκηνοθέτης από το Χονγκ Κονγκ επιστρέφει με μια αγγλόφωνη ταινία, αυτή τη φορά, της οποίας υπογράφει και το σενάριο. Μια νεαρή κοπέλα περιπλανιέται στην αμερικανική ενδοχώρα, μετά τον οδυνηρό χωρισμό της. Στη διάρκεια αυτού του «ταξιδιού» συναντά κι άλλους σημαδεμένους από τη ζωή ανθρώπους που ο καθένας τους έχει πληγωθεί από αγάπη. Σιγά-σιγά αρχίζει να ξεχνά το παρελθόν που την πλήγωσε… Οσοι γνωρίσατε τον Γουόνγκ Καρ Βάι από το «2046» και την «Ερωτική επιθυμία» μάλλον θ` απογοητευθείτε απ` αυτό το τυπικό αμερικανικό road movie, στο οποίο ελάχιστα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σκηνοθέτη επιβιώνουν. Αν και ο πρωταγωνιστής Τζουντ Λο δήλωσε ότι δεν είχε ξαναδουλέψει με σκηνοθέτη που να δίνει τόση έμφαση σε μια μόνο στιγμή, δυστυχώς ούτε αυτό βγαίνει στην ταινία. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχει η υποβλητική, υπαινικτική και αισθησιακή ατμόσφαιρα των προηγούμενων ταινιών. Τέλος, η προσπάθεια σκιαγράφησης της αμερικάνικης ψυχής και κουλτούρας από ένα μη Αμερικανό καταλήγει και…
Οταν η μεταφυσική χρησιμοποιείται για ν` ανατρέψει τη μεταφυσική, όταν η μεταφυσική επιστρατεύεται για ν` απαλύνει το βαθύ πόνο και την ανθρώπινη απώλεια, όταν η μεταφυσική ερμηνεύει τον παρηγορητικό και συμβουλευτικό ρόλο των φανταστικών φίλων και των ζωντανών ψευδαισθήσεων , τότε μπορεί να γίνει μια συγκινητική ιστορία σαν αυτή που μας διηγείται το «Ορφανοτροφείο». Καρπός της συνεργασίας του προικισμένου Γκιγιέρμο ντελ Τόρο (Ο λαβύρινθος του Πάνα) και του πρωτοεμφανιζόμενου αλλά ικανότατου Βαρκελονέζου Χ.Α. Μπαγιόνα το «Ορφανοτροφείο» είναι επίσης μια ταινία για τη σημασία του σεβασμού μιας ισχυρής παιδικής επιθυμίας και για την αγάπη που οι ενήλικες οφείλουν σ` όλα τα παιδιά του κόσμου. Μέσα από την ιστορία μιας γυναίκας που αρχίζει να ζει ένα εφιάλτη, όταν επιστρέφει στο εγκαταλελειμμένο πια ορφανοτροφείο που μεγάλωσε, προκειμένου να το λειτουργήσει σαν στέγη παιδιών με ειδικές ανάγκες, παρακολουθούμε στην ουσία μια σπουδή σε μεταφυσικά φαινόμενα. Για τη στοιχειώδη λογική και τη θετική σκέψη…
Μπορεί ο Στυλιανίδης να κορδώνεται, που η κυβέρνηση φτιάχνει σχολεία ανά τα Βαλκάνια, για να ψαρέψει «πελάτες» για τα πανεπιστήμια-επιχειρήσεις που ορέγεται. Μπορεί να πανηγυρίζει που φτιάχνει «έξυπνα σχολεία» στην ελληνική επικράτεια με φωτοβολταϊκά συστήματα και εξαερισμούς με αισθητήρες, με χρηματοοικονομικό σύμβουλο την Εθνική Τράπεζα και αναδόχους ιδιωτικές Κοινοπραξίες, που είδαν άλλη μια προσοδοφόρο μπίζνα για να αποκομίσουν χοντρά κέρδη. Τα παιδιά, όμως στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης αναστενάζουν σε σχολεία-φυλακές, σε αίθουσες-υπόγεια, δίπλα σε λέβητες πετρελαίου. Σύμφωνα με καταγγελίες γονιών και μαθητών του Εύοσμου, που απηυδισμένοι από την κρατική αδιαφορία, απειλούν να καταλάβουν τις μέρες των γιορτών την περιφερειακή οδό Θεσσαλονίκης, το 90% των σχολείων της περιοχής είναι ένα μόλις βήμα πριν τη διπλοβάρδια, αφού ο πληθυσμός της πόλης έφτασε τις 120.000 και τα σχολικά κτίρια δεν επαρκούν. Κενά υπάρχουν ακόμη και σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ενώ παρατηρείται και έλλειψη βιβλίων, τέσσερις περίπου μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. …
«Λοκ-άουτ» αποφάσισε η Σύγκλητος του Πανεπιστήμιου Κρήτης, επειδή οι φοιτητές, με δυναμική τους παρέμβαση, εμπόδισαν τη λήψη απόφασης, ώστε να ανατεθεί η «φύλαξη» του ιδρύματος σε εταιρίες σεκιούριτι. Η «φύλαξη» των Ιδρυμάτων από εταιρίες σεκιούριτι, αποτελεί σημείο του νέου νόμου-πλαίσιο. Στην ουσία παραβιάζει μόνιμα και σε καθημερινή βάση το πανεπιστημιακό άσυλο και μπάζει το χαφιέ και το ρουφιάνο στα Ιδρύματα. Οι φοιτητές, λοιπόν, δικαίως αντέδρασαν, εφαρμόζοντας την απόφαση που πήραν, κλείνοντας τον κύκλο των περσινών καταλήψεων, να ακυρώσουν το νόμο-πλαίσιο στην πράξη. Με την απόφασή της να κηρύξει «λοκ-άουτ» η Σύγκλητος του Πανεπιστήμιου και μάλιστα να αποφασίσει ότι σε «κάθε περίπτωση που θα διακόπτεται βίαια γενική συνέλευση Σχολής ή Τμήματος, τότε θα αναστέλλεται άμεσα κάθε εκπαιδευτική διαδικασία του αντίστοιχου Τμήματος ή Σχολής μέχρι νεωτέρας απόφασης της Συγκλήτου», έδειξε καθαρά με ποιανού μεριά τάσσεται. Εδειξε ότι τάσσεται με την πλευρά του κράτους, που προσπαθεί να επιβάλλει τη «σιωπή των…
Ρωτήθηκε ο υπουργός Παιδείας, σε συνέντευξη που έδωσε στο Χατζηνικολάου, στο ραδιοφωνικό σταθμό REAL FM, τι σκέφτεται να πράξει, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ δεν προσέλθει στην αναθεωρητική διαδικασία, όπως προεκλογικά είχε δηλώσει και επομένως δεν καταστεί δυνατή η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Ο Στυλιανίδης, λοιπόν, αρχικά διατύπωσε την άποψη (και αυτή όχι άδικα, όπως επανειλημμένα έχουμε επισημάνει από την εφημερίδα), ότι τίποτε δεν έχει προεξοφληθεί, αφού ο Γιώργος Παπανδρέου έχει σαφή θέση υπέρ της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, άποψη που υποστήριξε –μόνος αυτός από το ΠΑΣΟΚ- και κατά την πρώτη διαδικασία αναθεώρησης. Γι’ αυτό και τον κάλεσε να «απελευθερωθεί και να δείξει το γνήσιο πρόσωπό του, αν θέλει να κριθεί γι’ αυτό που είναι και όχι για το δήθεν και να προσέλθει στην αναθεωρητική διαδικασία». Ο Χατζηνικολάου επέμενε στην αρχική του εκτίμηση ότι και τώρα μάλλον αυτό δεν θα συμβεί και ότι το άρθρο 16 θα…
Ο Α. Κοντός από την εποχή που ήταν υφυπουργός είχε δημιουργήσει ένα ειδικό γραφείο ελέγχων (ένα ακόμη ελεγκτικό όργανο πλάι στα τόσα άλλα, με πενιχρότατο ελεγκτικό έργο) με στόχο τη δημιουργία της εντύπωσης, ότι δήθεν η νεοδημοκρατική πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας, σε αντίθεση με τις πασοκικές, κάνει ουσιαστικούς ελέγχους. Στα πλαίσια αυτής της τακτικής, το γραφείο αυτό ανακοινώνει, ανά μεγάλα χρονικά διαστήματα, τους ελέγχους που έγιναν και τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν. Στις 10 Δεκέμβρη με προσωπική ανακοίνωσή του ο υπουργός γνωστοποίησε ότι ύστερα από ελέγχους που έκανε η Διεύθυνση Ζωικής Παραγωγής σε πέντε επιχειρήσεις παραγωγής ζωοτροφών βρήκε ότι δύο απ΄αυτές είχαν στις αποθήκες τους σύνθετες ζωοτροφές, με κρεατάλευρα, για μηρυκαστικά και κοτόπουλα, ενώ δύο άλλες είχαν στις αποθήκες τους σύνθετες ζωοτροφές αναμιγμένες με Γενετικά Τροποιημένους Οργανισμούς (μεταλλαγμένα). Η Διεύθυνση Ζωικής Παραγωγής κάνει ελάχιστους ελέγχους στις ζωοτροφές και το πιθανότερο είναι να έπεσε καμιά καταγγελία ή να τα βρήκαν στα…
«Δεν θα πω κάτι για το οποίο μπορεί να χρειαστεί να το μετανιώσω». Μ’ αυτή τη χαρακτηριστική φράση ο Αλογοσκούφης αρνήθηκε να δεσμευτεί για μη αύξηση του ΦΠΑ μέσα στο 2008 (συνέντευξη στο MEGA). Οπως διευκρίνισε, «τα πάντα θα εξαρτηθούν από τις συνθήκες». Κυβερνητικά στελέχη, πάντως, επιμένουν σε off the record συνομιλίες τους με δημοσιογράφους, ότι αποκλείεται να μην υπάρξει ανάγκη αύξησης του ΦΠΑ μέσα στο 2008 (την τοποθετούν αμέσως μετά το Πάσχα) και κάνουν λόγο για δυο μονάδες οπωσδήποτε, ενδεχομένως και τρεις!
Εδώ και τέσσερα χρόνια αντιμετωπίζω ένα σοβαρό και επίμονο πρόβλημα υγείας, που συνεχώς επιδεινώνεται, πράγμα αναμενόμενο, όταν δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια σωστής αντιμετώπισης. Στις 17.11.07 και μετά από δύο σοβαρές κρίσεις, έγινε τελικά το αυτονόητο. Αυτό δηλαδή που οποιοσδήποτε πολίτης –ή και κάτοικος– αυτής της χώρας θα έκανε από την πρώτη κιόλας εβδομάδα: η εισαγωγή μου σε νοσοκομείο για εξετάσεις και νοσηλεία. Ακόμη και αυτό έγινε όχι γιατί οι δεσμώτες μου συνειδητοποίησαν τη σοβαρότητα του προβλήματος, αλλά πρώτον γιατί οδηγήθηκα στο νοσοκομείο αφού με «μάζεψαν» λιπόθυμο από το διάδρομο της φυλακής και γιατί δεύτερον είχα την τύχη να με αναλάβει εκείνη τη μέρα μια Γιατρός που ξέρει να τιμάει τον όρκο της στον Ιπποκράτη και αρνήθηκε να υποκύψει στις πιέσεις. Τελικά, ο «άθλος» της εισαγωγής μου αποδείχτηκε ότι δεν ήταν το μόνο από τα προβλήματά μου. Αφού απέτυχαν να με γυρίσουν αυθημερόν πίσω, οι «φύλακες» δεν σταμάτησαν ούτε…
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Λοιπόν, κυρία Πρόεδρε, αναλαμβάνοντας στ’ αλήθεια το βάρος αυτού που θα πω, ειλικρινά σας το λέω, σαν άνθρωπος που γνωρίζει αυτήν τη δουλειά, καλώ όλους τους πολίτες –ειλικρινά σας το λέω– όχι να σκεπάζουν με πανί τις κάμερες αυτές, τις οποίες έχουν πληρώσει, να τις καταστρέφουν και να σας καλέσουν με βιντεοκάμερα στο δικαστήριο να κάνετε τον κατήγορο. (Θόρυβος – Διαμαρτυρίες) ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ελσα Παπαδημητρίου): Κύριοι συνάδελφοι, λυπάμαι. Κάνω ό,τι μπορώ. ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Είναι δυνατόν να λέγεται σ’ αυτήν την Αίθουσα να καταστραφεί η περιουσία του δημοσίου; ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ελσα Παπαδημητρίου): Μπορείτε να δευτερολογήσετε, αν θέλετε. ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Να πάμε σε δίκη, να μας δικάσετε. ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ελσα Παπαδημητρίου): Κυρία Κανέλλη χειρίζεστε άριστα το λόγο. Μπορείτε πραγματικά να μην προκαλείτε το αίσθημα στη Βουλή. ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: Δουλειά μου είναι να προκαλώ, γιατί έχω διαφορετική πολιτική από τη δική σας. Ο παραπάνω διάλογος έγινε στη Βουλή…
«Η Κάρλα “ρούφηξε” και τον Νικολά…». Τίτλος σε μεγάλης κυκλοφορίας ελληνική εφημερίδα, για το ειδύλλιο του Σαρκοζί με τη μοντέλα Κάρλα Μπρούνι Τεντέσκι. Οταν ο δημοσιογράφος δεν προσέχει, παράγει ανεπιθύμητους συνειρμούς. ‘Η μήπως δεν ήταν ανεπιθύμητοι; Επί της ουσίας τώρα. Ο Σαρκοζί είναι τόσο αλαζόνας που χρησιμοποιεί ακόμα και τα γκομενιλίκια του ως εργαλείο προσωπικής του προβολής. Πήρε την καινούργια γκόμενα και πήγε τσάρκα στη Ντίσνεϊλαντ (!), ειδοποιώντας και τους παπαράτσι να είναι εκεί. Ετσι, εκεί που η επικαιρότητα ασχολούνταν με την επίσκεψη Καντάφι και με το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με τα συνδικάτα για τις αυξήσεις στους μισθούς, άρχισε ν’ ασχολείται με το νέο αμόρε του προέδρου.
Καθώς οι Βρετανικές δυνάμεις ολοκληρώνουν το ρόλο τους στο Ιράκ, τι λογής χώρα αφήνουν πίσω; Η μείωση της βίας σημαίνει ότι η χώρα σταθεροποιείται μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια πολέμου; Μήπως πρόκειται μόνο για μια προσωρινή ανάπαυλα στον πόλεμο; Οι Αμερικάνοι σχολιαστές γενικά κάνουν το ίδιο λάθος στον τρόπο που αντιμετωπίζουν την εισβολή στο Ιράκ πριν από πέντε χρόνια. Εξετάζουν το Ιράκ με υπεραπλουστευτικούς όρους και μεγαλοποιούν τις διαστάσεις του πολιτικού κλίματος που διαμορφώνουν οι ΗΠΑ και του ελέγχου των εξελίξεων εδώ. Οι ΗΠΑ είναι η πιο ισχυρή δύναμη στο Ιράκ, αλλά δεν είναι η μόνη. Η πολιτική κατάσταση έχει αλλάξει στο Ιράκ από την περασμένη χρονιά, για λόγους που έχουν να κάνουν λίγο με τη «Surge» – την ενίσχυση του αμερικάνικου στρατού με 30.000 άντρες – και περισσότερο με τη μάχη για κυριαρχία ανάμεσα στις Σουνιτικές και Σιιτικές κοινότητες. Οι σουνίτες Αραβες στράφηκαν ενάντια στην Αλ-Κάιντα,…
«Πού θα δοθούν τα δισεκατομμύρια που υποσχέθηκαν χθες, ώστε να διευθετηθεί η παρούσα κρίση; Η πιο αρρωστημένη πραγματικότητα, θλιβερά αποσιωπημένη, είναι ότι η χθεσινή πρωτοβουλία των δωρητών δημιουργεί στην πραγματικότητα αυτή την κρίση. Τα λεφτά θα ξοδευτούν για να αυξηθεί ο πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός αποκλεισμός της Γάζας, να αυξηθεί ο διχασμός του Παλαιστινιακού λαού, να αναβιώσει μια κατεστραμμένη ηγεσία και να εμποδιστεί κάθε πιθανότητα εθνικής ενότητας για τους Παλαιστίνιους. Αυτό δεν είναι σίγουρα βοήθεια για τον Παλαιστινιακό λαό (όπως η επίσημη εκδοχή προσπαθεί να το παρουσιάσει), αλλά μάλλον λεφτά που θα δοθούν απ’ ευθείας στην ηγεσία της Παλαιστινιακής Αρχής. Ο μόνος σκοπός τους; Να καταστρέψουν τη Χαμάς – η μοναδική ατζέντα που τώρα ενώνει τις ΗΠΑ, τους Ισραηλινούς και την ηγεσία της Π.Α. Αυτή η στρατηγική “να τιμωρηθεί η Χαμάς και να πάρει ένα μάθημα”, όπως ένας υπουργός της Π.Α. είχε πει, είναι στην πράξη τιμωρία του ίδιου τους…
Στις 9 Δεκεμβρίου εγκρίθηκε τελικά, με την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων, το νέο Σύνταγμα της χώρας από τη Συντακτική Συνέλευση, λίγες μέρες πριν εκπνεύσει η εντολή της. Οι εργασίες της Συντακτικής Συνέλευσης ολοκληρώθηκαν στην πόλη Ορούρο, προπύργιο του Εβο Μοράλες, όπου είχε μεταφερθεί με κυβερνητική απόφαση από την πόλη Σούκρε, την αποικιακή πρωτεύουσα της Βολιβίας και σήμερα έδρα της Συντακτικής Συνέλευσης και του Ανώτατου Δικαστηρίου. Η Σούκρε είχε μετατραπεί τους τελευταίους μήνες σε επίκεντρο της λυσσαλέας προσπάθειας της δεξιάς αντιπολίτευσης να παρεμποδίσει και να μπλοκάρει τις εργασίες της Συντακτικής Συνέλευσης, καταφεύγοντας, εκτός των άλλων, σε διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία με τρεις νεκρούς, καταστροφές και πυρπολήσεις δημόσιων κτιρίων και επιθέσεις εναντίον μελών της Συντακτικής Συνέλευσης. Με το νέο σύνταγμα υλοποιούνται κάποιες βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις του κυβερνητκού κόμματος, του «Κινήματος προς το Σοσιαλισμό» (MAS) και του Εβο Μοράλες. Ενισχύει, μεταξύ άλλων, τον πολιτικό ρόλο των Ινδιάνων, κατοχυρώνει την…
Στα προηγούμενα δύο φύλλα της «Κ» εξετάσαμε την πολιτική του Τσάβες στα οχτώ χρόνια της κυριαρχίας του. Αναφερθήκαμε στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, που συνεχίζει να είναι ισχυρότερος από τον κρατικό, στις εθνικοποιήσεις, που έγιναν προσφέροντας «ζεστό χρήμα» στις ξένες πολυεθνικές, αλλά και στις απαλλοτριώσεις, που περιορίστηκαν σε εταιρίες που είτε είχαν εγκαταλειφθεί από τους καπιταλιστές είτε είχαν δηλώσει πτώχευση και ήταν καταχρεωμένες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρώτη απαλλοτρίωση που έγινε στη χώρα, η απαλλοτρίωση της χαρτοβιομηχανίας Venepal, η οποία έγινε μετά από δύο χρόνια αγώνων των εργατών κι αφού η εταιρία είχε δηλώσει πτώχευση δύο φορές (μία τον Ιούλη του 2003 και μία το Σεπτέμβρη του 2004) και είχε απολύσει τα 3/4 των εργατών της, οι οποίοι ποτέ δεν ξαναπροσλήφθηκαν. Αναφερθήκαμε στις κοπερατίβες, που παρά το γεγονός ότι κερδίζουν έδαφος, δεν αγγίζουν τους πλέον κερδοφόρους τομείς της οικονομίας και σε ορισμένες περιπτώσεις δεν εξασφαλίζουν στους εργάτες ούτε το βασικό…
Απέκτησε και η Αθήνα το «Κοινωνικό Παντοπωλείο» της. Θα λειτουργεί στο Ιδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων και θα τροφοδοτείται από τη γαλλική αλυσίδα σούπερ μάρκετ «Καρφούρ», η οποία θα διαθέτει τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, προκειμένου να καλύπτονται 200 άπορες οικογένειες (θα μπορούν να αλλάξουν με άλλες μετά από 6 μήνες). Η γαλλική αλυσίδα βγαίνει διπλά κερδισμένη. Από τη μια κάνει μια ωραιότατη διαφήμιση (είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια η περιβόητη «εταιρική κοινωνική ευθύνη» αποτελεί βασική επιλογή των καπιταλιστικών επιχειρήσεων) και από την άλλη η προσφορά της θα φοροαπαλλάσσεται (ξέρουν αυτοί να εμφανίζουν αυξημένο το κόστος). Ταυτόχρονα, εξασφαλίζει γερές πλάτες για τις διάφορες εμπλοκές της με τους ισχνούς ελεγκτικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους. Αρκεί να αναφέρουμε μόνο την κατ’ επανάληψη εύρεση αλλοιωμένων τροφίμων στα σούπερ μάρκετ της συγκεκριμένης αλυσίδας. Ο Κακλαμάνης κάνει το δικό του «κομμάτι», εξασφαλίζοντας εκλογική πελατεία (τα κριτήρια για να πάρει μια οικογένεια…
«Θυμίζω, επειδή προέρχομαι και από αγροτική περιοχή, ότι όταν άρχισε να επιδοτούνται ο αγρότες έπαψαν να είναι αγρότες επαγγελματίες. Εγιναν μισθοσυντήρητοι που περιμένουν τις επιδοτήσεις χωρίς να κοιτούν την ποιότητα της παραγωγής τους». Θέλει να το παίξει παντογνώστης ο υπουργός Παιδείας Ε. Στυλιανίδης (το απόσπασμα είναι από συνέντευξή του στον Ν. Χατζηνικολάου – REAL FM, 17.12.07), καλό θα ήταν να προσέχει, όμως, γιατί θα κατακτήσει τον τίτλο του πολιτικού της κοτσάνας. Μήπως μπορεί να μας πει ποια είναι η βασική φιλοσοφία της νέας ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική); Επιδοτούνται οι αγρότες με βάση κάποια στατιστικά στοιχεία για τις καλλιέργειες προηγούμενων ετών. Επιδοτούνται στρεμματικά, ανεξάρτητα από την παραγωγή και την ποιότητα των προϊόντων. Είναι φανερό ότι το ίδιο το σύστημα δεν ενδιαφέρεται ούτε για την αποδοτικότητα ούτε για την ποιότητα της παραγωγής, αλλά μόνο για τη μείωσή της. Εν αντιθέσει με παλιότερα που ο αγρότης επιδοτούνταν ανάλογα με την ποσότητα και…


