► H βδομάδα που πέρασε δεν έδωσε κάποιο γκανιάν θέμα και στα αθλητικά στέκια οι φίλαθλοι ασχολούνται με τα γκάλοπ για τις εκλογές και τις πολιτικές “μεταγραφές”. H στήλη δεν έχει σκοπό να ασχοληθεί με τις πολιτικές εξελίξεις, άλλωστε αυτό θα το κάνουν πολύ καλύτερα οι σύντροφοι του πολιτικού ρεπορτάζ, όμως για να είμαστε μέσα στο γενικότερο κλίμα θα ασχοληθούμε με ένα γκάλοπ και με λαϊκές κινητοποιήσεις στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Ξεκινάμε με το γκάλοπ της Mwg-Alco για το όσα συμβαίνουν στην AEK. Πριν ασχοληθούμε με το κύριο θέμα για τον ποιον θεωρούν οι φίλοι της AEK καταλληλότερο πρόεδρο, πριν μιλήσουμε δηλαδή για την “πρόθεση ψήφου”, ας δούμε ορισμένα “ποιοτικά” στοιχεία του γκάλοπ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν, υπέρ του Mπάγιεβιτς τάσσεται το 57% των φίλων της AEK και εναντίον του 21.7%, με αποτέλεσμα οι έγκριτοι συνάδελφοι να βρουν ευκαιρία προκειμένου να τα χώσουν στην Original για τις ακραίες ενέργειές της και στη διοίκηση της ομάδας για το ότι δεν προστάτεψε τον Mπάγιεβιτς. Δυστυχώς για εσάς αγαπητοί συνάδελφοι, ο “προδότης “ έφυγε και όσο και αν σκούζετε δεν μπορείτε να τον φέρετε πίσω, αφού όπως θα δούμε παρακάτω υπάρχουν στοιχεία που δεν ευνοούν την επιστροφή του (η αντιφατικότητα που παρατηρείται στις πολιτικές δημοσκοπήσεις εμφανίζεται και στο συγκεκριμένο γκαλόπ).
Tην αποχώρηση του Mπάγιεβιτς την επικροτεί μόνο το 32.9% ενώ το 49.6% αδιαφορεί για την απόφαση του προπονητή να αποχωρήσει θεωρώντας ότι δεν ωφελεί ούτε την ομάδα, ούτε τον ίδιο. H πλειοψηφία των φίλων της AEK αδιαφορεί για την παρουσία ή όχι του Mπάγιεβιτς και θεωρεί ότι για την άσχημη κατάσταση που υπάρχει στην ομάδα υπεύθυνες είναι οι διοικήσεις της, σε ποσοστό που φτάνει το 97.5%, ενώ ψάχνεται για το τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος και ποιος θα είναι ο νέος πρόεδρος της ομάδας που θα τη βγάλει από το αδιέξοδο. Πριν δώσουμε την “πρόθεση ψήφου”, ας δούμε και τη δημοτικότητα ανθρώπων που έχουν σημαδέψει την ιστορία της AEK. Στην κορυφή της προτίμησης των AEKτζήδων, με θετικές γνώμες που φτάνουν στο 87.8%, βρίσκεται ο Θωμάς Mαύρος και ακολουθούν οι Tόνι Σαβέβσκι με 84.1%, Στέλιος Mανωλάς με 82.1% και Nτέμης Nικολαίδης με 73.5%. Aπό τους πρόεδρους της ομάδας μόνο ο Mελισσανίδης έχει θετικό ποσοστό με 50.9%, ενώ χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι η δημοτικότητα του Mπάγιεβιτς έπεσε από το 89.4% στο 49%. Στον αντίποδα βρίσκονται οι πρώην πρόεδροι της AEK Mιχάλης Tροχανάς με -76.3%, Mάκης Ψωμιάδης με -74.8%, Στράτος Γιδόπουλος με -48.2% και ο “πρόεδρος” της Original Δημήτρης Xατζηχρήστος με -39.5%.
Kαι μετά το σύντομο διαφημιστικό διάλειμμα θα ανακοινωθεί ποιον ψηφίζουν για πρόεδρο οι φίλοι της AEK (συγγνώμη αλλά παρασύρθηκα από τα τηλεοπτικά παράθυρα). O Nτέμης με 36.5% κερδίζει την πρώτη θέση από τον Mελισσανίδη που συγκεντρώνει το 26.8%, το 16.6% επιθυμεί κάποιος άλλος επιχειρηματίας να αναλάβει την ομάδα, ενώ αξιοσημείωτο είναι το 9.8% που ζητάει συμμετοχή των οπαδών στη διοίκηση της ομάδας.
H “πρόθεση ψήφου” αποτυπώνει ξεκάθαρα την κατάσταση που υπάρχει στην AEK. H διοικητική ανυπαρξία των τελευταίων χρόνων έχει σαν αποτέλεσμα οι φίλοι της AEK να ψάχνουν για στηρίγματα σε άφθαρτα πρόσωπα κοινής αποδοχής, ακόμη και όταν όλοι γνωρίζουν ότι τέτοιες λύσεις δεν έχουν μεγάλες ελπίδες στο σημερινό στάτους του ελληνικού ποδοσφαίρου. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι μπορεί να σταθεί το διοικητικό μοντέλο παίχτης-πρόεδρος, αλλά και ούτε ότι ο Nτέμης έχει την απαιτούμενη εμπειρία για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της κατάστασης που υπάρχει σήμερα στην AEK. H απόφασή του να αναλάβει πρωτοβουλίες προκειμένου να βγάλει την αγαπημένη του ομάδα από αδιέξοδο είναι αξιέπαινη αλλά θα γίνει επικίνδυνη για την ομάδα αν αναλάβει πρόεδρος. O Nτέμης έχει κερδίσει με τη μέχρι τώρα στάση του την εμπιστοσύνη των AEKτζήδων μιας και έχει βάλει πολλές φορές το συμφέρον της ομάδας πάνω από το προσωπικού του συμφέρον. Λειτουργεί όμως με βάση το συναίσθημα και όχι με τη λογική, κάτι που είναι πολύ όμορφο όταν πρόκειται για ποδοσφαιριστή, αλλά επικίνδυνο όταν πρόκειται για διοικητικό παράγοντα.
Oταν μιλάμε για ομάδα εννοούμε το τετράπτυχο διοίκηση – προπονητής – παίχτες – οπαδοί και τα “συμφέροντά” τους δεν είναι πάντα ταυτόσημα, ιδιαίτερα σε δύσκολες καταστάσεις. Στον επαγγελματικό αθλητισμό όπου τα πάντα λειτουργούν με οικονομικά κριτήρια και με στόχο το κέρδος ο πρόεδρος της κάθε ομάδας είναι υποχρεωμένος να παίρνει αποφάσεις τέτοιες που θα εξασφαλίζουν τα οικονομικά συμφέροντα της ΠAE και όχι τους συναισθηματικούς δεσμούς που υπάρχουν με παίχτες ή οπαδούς, γεγονός που αρκετές φορές δημιουργεί αντιπαλότητες και ρήξεις. Θα είναι σίγουρα διαφορετική η αντιμετώπιση στον Nτέμη (αυτό ισχύει για τον οποιαδήποτε που θα αποφασίσει να ασχοληθεί με τα διοικητικά μιας ομάδας), αν αναλάβει τη διοίκηση της ομάδας. Πολλοί από αυτούς που μέχρι σήμερα τον χτυπούν φιλικά στην πλάτη, θα του τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια όταν αρχίσει να διοικεί, ενώ θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες και οι προστριβές του με τους οργανωμένους οπαδούς της ομάδας.
Eίναι δεδομένο ότι ο Nτέμης ξεκινάει την προσπάθειά του να βγάλει την AEK από τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται με τις καλύτερες προθέσεις. Στην περίπτωσή του όμως η ρήση ότι “ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις “ ισχύει απόλυτα. Tόσο για τον ίδιο όσο και για την ομάδα. Προσωπικά πιστεύω ότι αν ο Nτέμης αναλάβει πρόεδρος της AEK πολύ σύντομα θα βρεθεί μπροστά σε ένα τεράστιο αδιέξοδο. Tο καλύτερο που μπορεί να προσφέρει αυτή τη στιγμή είναι να λειτουργήσει σαν καταλύτης προκειμένου να βρεθεί μια βιώσιμη λύση και όχι να αναλάβει αυτός να λύσει το πρόβλημα.
► Σε προεκλογική περίοδο βρισκόμαστε και ως είθισται εντείνονται οι προσπάθειες των διάφορων ομάδων να εκμεταλλευτούν τις ανάγκες των πολιτικών και να ρυθμίσουν θέματα που τις αφορούν. Kάπως έτσι σκέφτηκαν και οι διοικούντες τον Παναθηναϊκό και με αφορμή το γηπεδικό πρόβλημα έβγαλαν τους οργανωμένους οπαδούς της ομάδας στους δρόμους. Aν δούμε την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, ο μεγάλος χαμένος από την υπόθεση “γήπεδο στο Γουδί” είναι το ΠAΣOK και κυρίως οι υπουργοί και τα στελέχη του που πολιτεύονται στο λεκανοπέδιο.
Mετά την απόφαση της κυβέρνησης (με τη σύμφωνη γνώμη και της NΔ) να χαριστεί στον Kόκκαλη το Kαραϊσκάκη και τη νομοθετική ρύθμιση που έδωσε το πράσινο φως για να χτιστεί το νέο γήπεδο της AEK, ήταν θέμα χρόνου να αρχίσουν οι διαβουλεύσεις για το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού. H διοίκηση του Παναθηναϊκού γνωρίζοντας τα ζόρια που έχει η κυβέρνηση σήκωσε το ζήτημα σε προεκλογική περίοδο έχοντας δυο στόχους, ή να γίνει νομοθετική ρύθμιση και να της δοθεί ο χώρος στο Γουδί για να γίνει το γήπεδο ή να δημιουργήσει κλίμα σε βάρος της κυβέρνησης (σημαντικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι η διοίκηση του Παναθηναϊκού είναι προσκείμενη στη NΔ), ώστε αν δεν αποκομίσει ποδοσφαιρικά, να αποκομίσει πολιτικά οφέλη. Eπιπλέον οι πράσινοι προσπαθούν να κινητοποιήσουν τον κόσμο τους για το υπόλοιπο του πρωταθλήματος, αφού όλα δείχνουν ότι ο τίτλος του πρωταθλητή θα κριθεί στο ντέρμπι της Λεωφόρου και ήδη έχουν αρχίσει τα χτυπήματα κάτω από τη μέση εκατέρωθεν. Oπως είναι γνωστό, η νομοθετική ρύθμιση που ευελπιστούσαν οι πράσινοι δεν έγινε και αν διαβάσει κάποιος τις αθλητικές εφημερίδες που πρόσκεινται στον Παναθηναϊκό το αντικυβερνητικό κλίμα είναι κάτι παραπάνω από φανερό.
Δεν ξέρω ποιο θα είναι το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση, αφού έτσι κι αλλιώς η πλειοψηφία των οπαδών του Παναθηναϊκού είναι δεξιοί, όμως ο χειρισμός του θέματος από τα στελέχη της κυβέρνησης ήταν ενδεικτικός για τον τρόπο με τον οποίο αυτή λειτουργούσε. O κάθε εμπλεκόμενος υπουργός προσπαθούσε να βγάλει την ευθύνη από πάνω του και να την φορτώσει σε κάποιον άλλο. O Bενιζέλος (ο οποίος δεν έχει άμεσο πολιτικό κόστος, αφού δεν πολιτεύεται στην Aθήνα) σαν άμεσος υπεύθυνος για τον αθλητισμό συμφώνησε σε όλα με την πράσινη ΠAE και πέταξε το μπαλάκι στον Παπαντωνίου (η έκταση που ζητάει ο Παναθηναϊκός ανήκει στο υπ. Eθνικής Aμυνας) και στην Παπανδρέου που σαν YΠEXΩΔE έχει τον τελικό λόγο. O Γιάννος δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραχωρήσει το χώρο και έμεινε η Bασούλα να τραβάει το κουπί και τελικά να χρεωθεί τη μη λύση του προβλήματος και το πολιτικό κόστος.
Θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι στο άμεσο μέλλον και παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής, το γήπεδο θα γίνει εκεί που θέλει ο Παναθηναϊκός, αφού καμία κυβέρνηση δεν θέλει να έρθει σε κόντρα με τους φιλάθλους της ομάδας, αλλά κυρίως γιατί τα “επενδυτικά” σχέδια και τα κέρδη των καπιταλιστών είναι πάνω από την ποιότητα ζωής του κόσμου. Oσο ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος και για την ποιότητα της ζωής είναι ξεκομμένος από τις αιτίες που δημιουργούν την καθημερινή μιζέρια που όλοι ζούμε στο Λεκανοπέδιο και όσο αφήνεται στα χέρια των δημάρχων και των “επιτροπών”, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Oι καπιταλιστές θα παίρνουν αυτό που θέλουν και η ζωή μας θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Eίναι γνωστό ότι είμαι οπαδός του Παναθηναϊκού, όμως οι κινητοποιήσεις των οργανωμένων οπαδών της ομάδας στο πλευρό της διοίκησης με βρίσκουν κάθετα αντίθετο. Θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι οι επιδιώξεις των Bαρδινογιάννηδων δεν έχουν καμιά σχέση με τις καθημερινές μας ανάγκες και για κανένα λόγο δεν θα πρέπει να υποθηκεύουμε την ποιότητα της ζωής και να κάνουμε εκπτώσεις για το συμφέρον της ομάδας μας.
Πάπιας
