Σε ένα δίχως αύριο παιχνίδι το Παγκράτι κέρδισε 3-1 την Ε.Α. Πατρών (25-20, 25-18, 30-32, 25-21), κατέκτησε την 5η θέση στο πρωτάθλημα βόλεϊ και ταυτόχρονα τη συμμετοχή του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για πρώτη φορα στην ιστορία του. Η ομορφότερη συνοικία της Αθήνας ζούσε για μερικές μέρες μόνο για το συγκεκριμένο παιχνίδι, το οποίο αποτελούσε την πιο μεγάλη μέρα του πολέμου στο φετινό πρωτάθλημα. Οι παίχτες του Παγκρατίου μπήκαν δυνατά από την αρχή και δεν άφησαν περιθώρια αισιοδοξίας στους Πατρινούς που έδειχναν να αιφνιδιάζονται από την τακτική των αντιπάλων τους, αλλά κυρίως από την εκπληκτική ατμόσφαιρα που δημιούργησε ο φανατικός πυρήνας από 200-250 Rossoneri (συνολικά τον αγώνα παρακολουθήσαν 700 περίπου φίλοι του Παγκρατίου και 50 φίλοι της ΕΑΠ).
Οι φανατικοί οπαδοί του Παγκρατίου είχαν φροντίσει από την άφιξη της Πατρινής ομάδας να ξεκαθαρίσουν ότι δεν υπήρχε άλλο αποτέλεσμα από την νίκη της ομάδας τους και το μοναδικό ερωτηματικό ήταν το σκορ. Ο παλμός της εξέδρας μεταφέρθηκε στον αγωνιστικό χώρο και βοήθησε τους παίχτες του ΑΟΠ να αποβάλλουν το όποιο άγχος υπήρχε, να βρουν ένα καλό ρυθμό και να πάρουν κεφάλι στο σκορ από την αρχή του 1ου σετ. Η εξέδρα βρίσκονταν σε παροξυσμό, όμως το παιχνίδι λίγο έλειψε να τιναχτεί στον αέρα, όταν ορισμένοι από τους οπαδούς της ΕΑΠ άρχισαν να προκαλούν με τις διαμαρτυρίες τους και δέχτηκαν επίθεση από μια ομάδα Rossoneri που τσίμπησαν στις προκλήσεις. Ο αγώνας διακόπηκε για περίπου ένα τέταρτο, μέχρι οι διμοιρίες των ΜΑΤ να πάρουν θέση στην εξέδρα και να προστατέψουν τους Πατρινούς.
Παρά τη διακοπή, οι παίχτες του Παγκρατίου δεν έχασαν το ρυθμό τους και καθάρισαν εύκολα το 1ο σετ, στη διάρκεια του οποίου έπεφταν συνεχώς κροτίδες (εκτός του αγωνιστικού χώρου), που έκαναν το γήπεδο να θυμίζει πεδίο μάχης. Ιδια η εικόνα και στο 2ο σετ και όλα έδειχναν ότι το ευρωπαϊκό εισιτήριο θα έγραφε Παγκράτι. Η έναρξη όμως του 3ου σετ άλλαξε τα δεδομένα. Οι γηπεδούχοι δεν κατάφεραν στην αρχή να βρουν λύσεις στην αναμενόμενη αντίδραση της ΕΑΠ και βρίσκονταν συνεχώς πίσω με 4-5 πόντους. Με τη συμπαράσταση όμως του κόσμου τους (τη δεδομένη χρονική στιγμή το σύνολο σχεδόν των οπαδών του Παγκρατίου ήταν όρθιο και προσπαθούσε να βοηθήσει την ομάδα) κατάφεραν να ισοφαρίσουν και να οδηγήσουν το σετ στην «παράταση», χωρίς όμως να καταφέρουν και να το κατακτήσουν. Η ΕΑΠ μείωσε σε 2-1 σετ αλλά μέχρις εκεί. Στο 4ο σετ οι δυο ομάδες πήγαιναν συνεχώς μαζί, όμως η ατμόσφαιρα που υπήρχε στο γήπεδο δεν άφηνε περιθώρια αμφιβολίας για τον τελικό νικητή. Ο κόσμος του Παγκρατίου είχε κάνει το γήπεδο κόλαση και το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Οι διμοιρίες των ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί για να εμποδίσουν τους Rossoneri να μπουν στο γήπεδο αποδείχτηκαν πολύ λίγες (κατά την είσοδο των οπαδών στο γήπεδο έπεσαν και μερικές ψιλές, όμως κανένας δεν έδωσε σημασία). Για πολλή ώρα παίχτες και οπαδοί πανηγύριζαν την μεγάλη επιτυχία, ενώ η ατμόσφαιρα θύμιζε Βαγδάτη από τις δεκάδες κροτίδες που έπεφταν. Η κατάκτηση της 5ης θέσης ήταν πλέον γεγονός και τα «Παγκρατόσκυλα» ετοιμάζονται για τις ευρωπαϊκές τους βόλτες.
«Ζούμε μεγάλες στιγμές» ήταν το σύνθημα στα μπλουζάκια που φόρεσαν μετά την λήξη οι παίχτες. Χρήστο, Γιάννη, Λίμπερμαν, Αχιλλέα, Δημήτρη, Κάρλος, Μιχάλη, Ορέστη, Μελέτη, Νίκο και Κώστα, ζήσαμε μεγάλες στιγμές. Αναγκάσατε τους «ειδικούς» του αθλήματος, που στην αρχή της χρονιάς σας θεωρούσαν το πρώτο φαβορί για την Α2, να υποκλιθούν στο μεγαλείο σας. Αποδείξατε μέσα στο γήπεδο και χωρίς να έχετε καμία εξωαγωνιστική βοήθεια, ότι είσαστε πάνω απ’ όλα ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης. Είναι σίγουρο ότι στο μέλλον θα ζήσουμε ακόμη μεγαλύτερες. Αλλωστε, όπως έλεγε το δικό μας σύνθημα, «δεν είμαστε οι τελευταίοι που φεύγουν, αλλά οι πρώτοι που έρχονται».
Κος Πάπιας
