Γεμάτη από θέματα η επικαιρότητα τη βδομάδα που πέρασε και ο χώρος της στήλης μας επιτρέπει να αναφερθούμε σε τρία από αυτά. Την κατάκτηση του τίτλου από τον Ολυμπιακό, τον υποβιβασμό του Αρη και την επανεμφάνιση στα διοικητικά της ΑΕΚ του Δημήτρη Μελισσαννίδη.
Οσο και αν δεν μου αρέσει, ο Ολυμπιακός απέδειξε ότι έχει αποκτήσει τα «γονίδια» του πρωταθλητή. Αντεξε «ψυχολογικά» τις διακυμάνσεις και τις αλλαγές στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, πήρε τους βαθμούς που έπρεπε στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος και εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο τις γκέλες που έκαναν Παναθηναϊκός και ΑΕΚ. Προσωπικά θεωρώ την κατάκτηση του τίτλου από το γαύρο τελειωμένη υπόθεση. Δεν υπαινίσσομαι σε καμιά περίπτωση ότι ο Ηρακλής θα δώσει τον αγώνα, το αντίθετο μάλιστα πιστεύω, ότι οι παίχτες του θα παίξουν στα ίσια και θα προσπαθήσουν για το καλύτερο. Ομως ο Ολυμπιακός απέδειξε ότι διαθέτει την απαραίτητη νοοτροπία, βρίσκεται σε καλή αγωνιστική κατάσταση για να κερδίσει στα ίσια ένα δύσκολο παιχνίδι. Θεωρώ ότι όσο και αν προσπαθήσουν οι παίχτες του Ηρακλή δεν θα μπορέσουν να σταματήσουν τους αντιπάλους τους, αφενός γιατί το έμψυχο υλικό του Ολυμπιακού είναι πολύ καλύτερο από αυτό του Ηρακλή και γιατί το κίνητρό τους είναι σαφώς μικρότερο. Η ψυχολογία του «παίζω χωρίς άγχος για την φανέλα της ομάδας και την ποδοσφαιρική μου αξιοπρέπεια» υπολείπεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, από αυτή του «είμαι καλύτερη ομάδα και παίζω για να κατακτήσω τον τίτλο». Είμαι σίγουρος ότι αν ο συγκεκριμένος αγώνας γινόταν στη μέση του πρωταθλήματος, οι περισσότεροι θα στοιχημάτιζαν υπέρ του Ολυμπιακού. Γιατί συνεπώς να αλλάξει τώρα κάτι;
Στην απέναντι όχθη, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ προσπαθούν να καταλάβουν τί έφταιξε και έχασαν τον τίτλο. Οι κιτρινόμαυροι επικαλούνται το ελαφρυντικό της απειρίας, όμως για μένα αυτό είναι πολύ αδύνατο επιχείρημα. Η «απειρία» της ΑΕΚ εμφανίστηκε σε ένα και μόνο παιχνίδι στο δεύτερο γύρο και μάλιστα μέσα στην έδρα της όπου κατάφερε να χάσει εκτός από τον αγώνα και τον τίτλο του πρωταθλήματος. Είναι βέβαιο ότι αν η ΑΕΚ είχε κερδίσει τον Ιωνικό και βρισκόταν στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, μετά την γκέλα του βάζελου στην Τούμπα, το πέναλτι που της αρνήθηκε στο 92ο λεπτό ο Βασσάρας θα το σφύριζαν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού.
Οι πράσινοι «έχυσαν την καρδάρα με το γάλα» και δώρισαν τον τίτλο στον Ολυμπιακό που τους τον είχε δωρίσει με την σειρά του στις αρχές του δεύτερου γύρου. Δεν χρειάζεται να κάνουμε ιδιαίτερες αναλύσεις για την αποτυχία του βάζελου. Οταν μια ομάδα δεν μπορεί να κερδίσει στα ντέρμπι (έχασε βαθμούς σε Καραϊσκάκη, Τούμπα, ΟΑΚΑ, Χαριλάου και Λεωφόρο), δεν δικαιούται τον τίτλο του πρωταθλητή. Και ο λόγος που δεν κερδίζει στα ντέρμπι; Η έλλειψη του παίχτη – ηγέτη που θα βγει μπροστά και θα πάρει στα δύσκολα την ομάδα στην πλάτη του. Καλές οι θεωρίες για τις «ομάδες – συνόλου» και τα σχετικά, όταν όμως το κάρο κολλήσει στη λάσπη κάποιος πρέπει να το ξεκολλήσει. Αντί γι’ αυτό, οι πρωτοκλασάτοι παίχτες του κρύφτηκαν και έστειλαν στη συνέντευξη Τύπου τον Ολιζαντέμπε, ενώ ο ένας φόρτωνε στον άλλο την αποτυχία, γεγονός που αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι στην ομάδα δεν υπήρχε το κατάλληλο κλίμα.
Από την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα μεταφερόμαστε στην ουρά. Βέβαιος θα πρέπει να θεωρείται ο υποβιβασμός του Αρη. Ετυχε να βρίσκομαι με την δουλειά στη Θεσσαλονίκη την περασμένη βδομάδα και έχω μια επιτόπια γνώση της υπόθεσης. Κατ’ αρχάς, η συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων του Αρη διαφοροποιείται από την επίσημη γραμμή της διοίκησης και απαιτεί να πέσει η ομάδα και να ξεκαθαρίσει η διοικητική κατάσταση. Οι κουβέντες που άκουσα στα καφενεία ήταν πολύ χοντρές, όμως δεν μπορούμε να τις μεταφέρουμε στη στήλη, αφενός γιατί εμπίπτουν στο νόμο περί ασέμνων και αφετέρου γιατί δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες γύρω από το βίο των προσώπων που αναφέρονταν σ’ αυτές. Ο κοινός παρανομαστής των συζητήσεων αυτών είναι ότι οι φίλοι του Αρη δεν δέχονται να διοικεί την ομάδα ο SUPER 3 και απαιτούν να δρομολογηθούν μετά τον υποβιβασμό της υγιείς διοικητικές λύσεις. Ενα ακόμη στοιχείο που βγαίνει από το ρεπορτάζ, αλλά που δεν μπορέσαμε να το ψάξουμε σε όλες τις πτυχές του, είναι ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένας «εμφύλιος» πόλεμος ανάμεσα στους οργανωμένους οπαδούς της ομάδας, τον οποίο κάποιοι συνδέουν με τα γεγονότα στον αγώνα με τον Ηρακλή.
Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι το 100% των ανθρώπων που συζητήσαμε μας διαβεβαίωσε ότι ο Ηρακλής είχε δώσει τον αγώνα και θα έχανε, όπως ακριβώς και ο ΠΑΟΚ από την Καλαμαριά. Μάλιστα, άπαντες έψαχναν να βρουν το λόγο που η διοίκηση του Αρη και μια μερίδα των οργανωμένων οπαδών του δημιούργησαν το «πολεμικό» κλίμα πριν την έναρξη του αγώνα και μπήκαν στο γήπεδο για να τον διακόψουν τη στιγμή που μείωσε το σκορ η ομάδα τους. Η μοναδική λογική εξήγηση που έδιναν είναι ότι υπάρχουν αρκετά λαμόγια που θέλουν να κάνουν κουμάντο στον Αρη και προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποτρέψουν οποιονδήποτε σοβαρό επιχειρηματία να ασχοληθεί με την ομάδα.
Ας ασχοληθούμε όμως με το κυριότερο, κατά τη γνώμη μας, θέμα της αθλητικής επικαιρότητας. Η δυναμική επανεμφάνιση του Μελισσανίδη, αν και αφορά την Ερασιτεχνική ΑΕΚ, έχει δημιουργήσει μεγάλο πονοκέφαλο στην ΠΑΕ και τον πρόεδρο της κο Νικολαϊδη. Η εμφάνισή του συνδυάστηκε με την παρουσίαση της μακέτας για το νέο γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια και την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για την προεδρία της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ. Παρά το γεγονός ότι ήταν ιδιαίτερα ενωτικός και δήλωσε ότι στηρίζει τον Ντέμη (η απουσία έστω κάποιου εκπροσώπου της ΠΑΕ σχολιάστηκε απ’ όλους αρνητικά) και δικαιολόγησε την απουσία του με ένα μήνυμα ενότητας, όλοι συμφωνούν ότι η τεκμηριωμένη πρότασή του για το γήπεδο, δημιουργεί δυσκολίες στον κο Νικολαϊδη. Αφενός γιατί του τσαλακώνει την εικόνα του καλού τεχνοκράτη που προσπαθεί να βρει τις καλύτερες λύσεις για την ομάδα του και αφενός γιατί έχει και τεράστιες οικονομικές προεκτάσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι μια βδομάδα πριν την παρουσίαση του γηπέδου από τον Μελισσανίδη, η ΠΑΕ είχε ανακοινώσει ότι δεν υπήρξε ούτε μια πρόταση στην πρόσκληση ενδιαφέροντος για την ανέγερση του γηπέδου και επιχειρηματολογούσε με αυτό το δεδομένο ότι δικαιώνεται η άποψή της ότι η μοναδική βιώσιμη λύση είναι η ανέγερση του γηπέδου σε χώρο εκτός της Νέας Φιλαδέλφειας.
Ο Μελισσανίδης κατάφερε να παρουσιάσει (δεν είμαι μηχανικός για να ξέρω αν στέκουν αυτά που έδειξε στη συνέντευξη Τύπου) ένα υπερσύγχρονο γήπεδο, καλύτερο από το Καραϊσκάκη, με χωρητικότητα κοντά στις προδιαγραφές που είχε θέσει η ΠΑΕ (η ΠΑΕ ΑΕΚ θέλει γήπεδο 40.000 θέσεων και η πρόταση του Μελισσανίδη μιλάει για 36.500 θέσεις με δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης 20.000 θέσεων) και με αρκετές εμπορικές χρήσεις, που θα έχουν σαν αποτέλεσμα ετήσιο πλεόνασμα 6.750.000 ευρώ, σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη συνέντευξη Τύπου. Εγγυήθηκε μάλιστα ότι θα βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη και ότι προτίθεται, αν δεν βρεθεί άλλη λύση, να χρηματοδοτήσει ο ίδιος την ανέγερση σε ποσοστό 27%, βάζοντας 20.000.000 ευρώ, από τα 75.000.000 που θα στοιχίσει συνολικά το έργο.
Την επαύριο της συνέντευξης η κατάσταση στην ΑΕΚ είναι τελείως διαφορετική. Ο «Τίγρης» είναι πλέον το φαβορί για την προεδρία της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ και γύρω του έχουν συνασπιστεί αρκετές προσωπικότητες, που του επιτρέπουν να χαρακτηρίζει το ψηφοδέλτιό του ψηφοδέλτιο ενότητας στο οποίο χωράνε όλοι όσοι έχουν σαν στόχο να δουν ξανά την ΑΕΚ να μεγαλουργεί. Αφησε εκτός τον παλιό παράγοντα της ομάδας Νίκο Στράτο, με τον οποίο έχει μεγάλη κόντρα η Original, και κάλεσε τον Γρανίτσα (αρκετούς από τους συνεργάτες του οποίου έχει συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιό του) και τους εκπρόσωπους της «Ενωσης 1924» να συστρατευτούν μαζί του. Με την κίνησή του αυτή αυτοανακηρύσσεται σε εγγυητή της ενότητας της ΑΕΚτζήδικης οικογένειας, με στόχο να κολλήσει τη ρετσινιά του διασπαστή σε όποιον σχηματίσει ξεχωριστό ψηφοδέλτιο. Μάλιστα, την προσπάθειά του αυτή την αγαντάρουν με απροκάλυπτο τρόπο οι «αναλύσεις» των συναδέλφων μου στις αθλητικές εφημερίδες. Ο «Τίγρης», από την εποχή που ήταν πρόεδρος της ΑΕΚ, είχε άριστες σχέσεις με τον Τύπο, τις οποίες αξιοποιεί τώρα για να κερδίσει τις εκλογές της Ερασιτεχνικής.
Θα αναρωτηθεί κάποιος που δεν γνωρίζει καλά τα θέματα, γιατί είναι άσχημη εξέλιξη για τον κο Νικολαϊδη η ενασχόληση του Μελισσανίδη με τα διοικητικά της Ερασιτεχνικής και η προσπάθειά του να φτιάξει σύγχρονο γήπεδο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ΠΑΕ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Οποιος δεν γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα είμαι σίγουρος ότι θα θεωρούσε την εξέλιξη πολύ θετική, ιδιαίτερα μετά τη ρητή διαβεβαίωση του Μελισσανίδη ότι δεν τον ενδιαφέρει η ΠΑΕ. Τα δεδομένα όμως είναι εντελώς διαφορετικά. Η ανέγερση του γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια μπορεί να τινάξει στον αέρα τα σχέδια του κου Νικολαϊδη. Ο λόγος που η ΠΑΕ θέλει να χτιστεί γήπεδο σε άλλη περιοχή είναι ένας και μοναδικός. Ποιος θα διαχειρίζεται τα κέρδη από την χρήση του γηπέδου. Αν το γήπεδο γίνει στην Νέα Φιλαδέλφεια, διαχειριστής των εσόδων θα είναι η Ερασιτεχνική ΑΕΚ, ενώ αν γίνει αλλού διαχειριστής θα είναι η ΠΑΕ. Μάλιστα, στο bussines plan για την εξυγίανση και την οικονομική ανάπτυξη της ΠΑΕ, που έχει σχεδιάσει ο Νικολαΐδης, η διαχείριση των εσόδων του γηπέδου αποτελεί ένα από τα «δυνατά χαρτιά». Εκτός αυτού, η οικονομική ευρωστία που αποκτά η Ερασιτεχνική από τα έσοδα του γηπέδου της επιτρέπει να παίξει περισσότερο ενεργητικό ρόλο στα τεκταινόμενα στην οικογένεια της ΑΕΚ και να γίνεται ισότιμος συνομιλητής της ΠΑΕ από την οποία δεν θα εξαρτάται οικονομικά.
Οι εξελίξεις θα είναι σύντομες, αφού στις 30 Μάη θα ξέρουμε το νέο πρόεδρο της Ερασιτεχνικής και αν επικρατήσει ο Μελισσανίδης ευελπιστούμε ότι θα έχουμε όλο το καλοκαίρι θέματα για να γεμίζουμε τη στήλη.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Η πρόταση του Μελισσανίδη για το ιστορικό όνομα (θα υπάρξει και το εμπορικό από το όνομα του χορηγού) του νέου γηπέδου είναι να ονομαστεί «Αγια – Σοφιά», ώστε να θυμίζει την καταγωγή και την ιστορία της ομάδας και επιθυμία του είναι τα εγκαίνια να γίνουν από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ο οποίος τυγχάνει και φανατικός οπαδός της ομάδας. Δηλαδή, αν πραγματοποιηθούν τα σχέδιά του και γίνει το νέο γήπεδο, το σύνθημα για την καθυστέρηση στο τέλος του αγώνα θα είναι «ρίξτε την μπάλα, στο καμπαναριό».
