Το τεκταινόμενα στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι το θέμα της στήλης για σήμερα. Θα σχολιάσουμε τα αποτελέσματα Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στην Ευρώπη και τα αποτελέσματα της 7ης αγωνιστικής του ελληνικού πρωταθλήματος. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι στην Ελλάδα παίζεται ένα άθλημα στο οποίο κλωτσάνε τη μπάλα με τα πόδια και μοιάζει με το ποδόσφαιρο.
Εχουν αρχίσει τα όργανα στον Πειραιά, μετά τις δυο συνεχόμενες ήττες των ερυθρόλευκων κόντρα στη Ρόμα (εντός) και το Περιστέρι (εκτός). Η κατάσταση στο λιμάνι είναι εκρηκτική και τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή. Την περίοδο των μεταγραφών στον Ολυμπιακό δεν έγιναν οι κατάλληλες κινήσεις για την ενίσχυση της ομάδας και η λογική που επικράτησε ήταν ότι και για τη φετινή χρόνια οι «γεροντάρες» θα άντεχαν και θα έκαναν τη διαφορά. Ετσι, αποκτήθηκαν «βοηθητικοί», ελεύθεροι και φθηνοί ποδοσφαιριστές, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους δεν μπορούν να κερδίσουν θέση στην ενδεκάδα, πόσο μάλλον να αναδειχθούν σε ηγέτες. Μοιραία, το βάρος έπεσε και πάλι στους Τζόρτζεβιτς, Ριβάλντο και Στολτίδη, όμως στην πράξη αποδεικνύεται ότι ο σχεδιασμός που έγινε δεν «περπατάει», αφού οι συγκεκριμένοι παίχτες είναι εκτός φόρμας και συνεπώς συμπαρασύρουν μαζί τους όλη την ομάδα.
Μέχρι τους δυο παραπάνω αγώνες, οι ερυθρόλευκοι είχαν καταφέρει να εκμεταλλευτούν την ανυπαρξία άλλης ομάδας στο ελληνικό πρωτάθλημα και να κάνουν το 6 στα 6, προβάλλοντας σαν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου στην Ελλάδα. Στην Ευρώπη, η ανωτερότητα της Βαλένθια βοήθησε να ξεπεραστεί η εντός έδρας ήττα στην 1η αγωνιστική των ομίλων του Champions League και στη συνέχεια η καλή εμφάνιση και η διακύμανση του σκορ βοήθησε ώστε οι οπαδοί να δώσουν επιπλέον πίστωση χρόνου στην ομάδα, παρά το γεγονός ότι η ισοπαλία ελαχιστοποιούσε τις πιθανότητες πρόκρισης. Η συνέχεια, όμως, ήταν καταστροφική για τον Σόλιντ και την ομάδα του. Η αποδεκατισμένη Ρόμα κατάφερε να πάρει τη νίκη μέσα στο Καραϊσκάκη, βάζοντας τέρμα στο ευρωπαϊκό όνειρο. Η αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας ήταν κάτι περισσότερο από άθλια και μετά τη λήξη του αγώνα άρχισαν τα όργανα. Ο Ριβάλντο έκανε κριτική για την αγωνιστική τακτική της ομάδας και τον τρόπο που τη «στήνει» ο Σόλιντ, προκειμένου να καλύψει τη δική του ανυπαρξία, και πήρε πληρωμένη απάντηση από τον Νορβηγό που βλέποντας ότι τα πράγματα έχουν ζορίσει αφάνταστα προσπάθησε να αναγκάσει τον Κόκκαλη να κάνει δήλωση στήριξής του.
Τέσσερις μέρες αργότερα ήρθε η ήττα από τον Ατρόμητο στο Περιστέρι και έδεσε το βύσσινο. Οι ερυθρόλευκοι δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που έκαναν και ο ψυχωμένος Ατρόμητος πήρε τη νίκη, αμφισβητώντας για πρώτη φορά φέτος την κυριαρχία των κόκκινων. Οι οπαδοί της ομάδας αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα συγκεντρώθηκαν στο Ρέντη και έστειλαν το δικό τους μήνυμα σε παίχτες, τεχνική ηγεσία και διοίκηση, ότι δεν θα ανεχτούν παρόμοιες καταστάσεις και ότι στο μέλλον εκτός από λόγια το πρόγραμμα θα έχει και έργα.
Στο στρατόπεδο των πράσινων η κατάσταση είναι χειρότερη. Κουτσά–στραβά κατάφεραν να ξεπεράσουν το εμπόδιο της Μακάμπι και του Σουμ και να ξεκινήσουν με το δεξί τις υποχρεώσεις τους στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όμως η ήττα του Ολυμπιακού και στη συνέχεια η δική τους από την ΑΕΚ έφεραν και πάλι την καταχνιά στην Παιανία. Ο Παναθηναϊκός δείχνει και είναι βαριά άρρωστος και η κατάσταση μοιάζει μη αναστρέψιμη για τη φετινή χρονιά. Η ομάδα δεν έχει ψυχολογία, οι παίχτες δείχνουν αγύμναστοι και χωρίς όρεξη να παίξουν μπάλα, η διοίκηση πελαγοδρομεί (όπως κάνει άλλωστε τα τελευταία χρόνια), ο προπονητής προσπαθεί να συνειδητοποιήσει τι γίνεται, οι οπαδοί της ομάδας είναι σε ημιάγρια κατάσταση (στο ντέρμπι με την ΑΕΚ η κατάσταση ξέφυγε από κάθε όριο και έγινε άγρια) και φως στο τούνελ δε φαίνεται να υπάρχει.
Αν και είναι βέβαιο ότι το αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας θα βελτιωθεί, αφού και ο προπονητής αλλά και το έμψυχο δυναμικό έχουν τις δυνατότητες για κάτι καλύτερο (δε λέμε ότι θα βγάλει μάτια ο Παναθηναϊκός, αλλά σίγουρα θα παίξει μια υποφερτή μπάλα, που θα μπορείς να την παρακολουθήσεις), μέχρι να γίνει αυτό θα έχει χάσει πολύτιμο έδαφος και πιθανά θα είναι εκτός στόχων. Μοναδική ελπίδα των πράσινων τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ολυμπιακός και οι περιορισμένες αγωνιστικές δυνατότητες της ΑΕΚ, που αν συνδυαστούν με βαθμολογικές απώλειες θα κρατήσουν τους πράσινους στη ζωή. Στο ελληνικό πρωτάθλημα δυστυχώς υπάρχουν μόνο τρεις ομάδες (αν αυτές μπορούν να χαρακτηριστούν ομάδες), Ολυμπιακός, ΑΕΚ και Παναθηναϊκός, οι οποίες ακόμη και στην περίπτωση που σέρνονται αγωνιστικά δεν απειλούνται από καμία άλλη. Τρεις ομάδες λοιπόν για τις δυο θέσεις που οδηγούν στο Champions League και από εκεί και πέρα το χάος. Οσο υπάρχει αυτή η κατάσταση δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο και θα αναλωνόμαστε σε συζητήσεις καφενείων για τη διαχείριση της μιζέριας.
Κος Πάπιας
ΥΓ1: Σε προηγούμενο φύλλο είχαμε αναφερθεί σε συμπλοκές ανάμεσα σε οπαδούς του Αρη και του ΠΑΟΚ, πριν από αγώνα μπάσκετ, τις οποίες οι μπάτσοι όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για να τις αποτρέψουν αλλά αντίθετα παρέμειναν θεατές και επέτρεψαν στους οπαδούς του Αρη να προσεγγίσουν αυτούς τους ΠΑΟΚ, με αποτέλεσμα οι μάχες να γίνουν σώμα με σώμα και να υπάρχουν αρκετοί τραυματίες. Είχαμε γράψει τότε, ότι οι περισσότεροι τραυματίες ήταν από την μεριά των οπαδών του ΠΑΟΚ, οι οποίοι ήταν και αριθμητικά λιγότεροι, και αποδώσαμε το γεγονός στη συμπεριφορά των μπάτσων, που βρίσκονται σε κόντρα με τους ΠΑΟΚτζήδες. Την πληροφόρηση για τους τραυματίες την είχαμε από φίλο ΠΑΟΚτζή, όμως αναγνώστης της στήλης μας πληροφόρησε ότι οι τραυματίες στην πλειοψηφία τους ήταν οπαδοί του Αρη. Καταγράφουμε και τη δική του μαρτυρία και κάνουμε το εξής σχόλιο.
Πριν μερικά χρόνια, όταν πλακωνόμαστε στα γήπεδα, κάθε φορά που εμφανίζονταν οι μπάτσοι αφήναμε στην άκρη τις οπαδικές μας διαφορές και τους την πέφταμε από κοινού. Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι μπάτσοι αφήνουν συνήθως τους οπαδούς να σπάσουν τα κεφάλια τους και κατόπιν επεμβαίνουν για να «επιβάλουν την τάξη». Αλλάζουν τα πράγματα, δυστυχώς προς το χειρότερο…
ΥΓ2: Η στήλη είναι γνωστό ότι πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα και διατυπώνει απόψεις που ξενίζουν την πλειοψηφία των φιλάθλων. Με αφορμή τη νίκη της ΑΕΚ στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό θα σχολιάσουμε δυο πράγματα. Τις δυνατότητες που έχει η ΑΕΚ σαν ομάδα και την αξία του προπονητή της. Για να μην παρεξηγηθώ, λέω από την αρχή ότι η ΑΕΚ ήταν καλύτερη και κέρδισε δίκαια και εύκολα στο ντέρμπι. Ομως, αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι είναι μια ομάδα με μεγάλες αγωνιστικές δυνατότητες. Το αντίθετο. Η φετινή ΑΕΚ είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μικρότερης αγωνιστικής δυναμικότητας από την περσινή και αυτό αποδεικνύεται από τα μέχρι τώρα αποτελέσματά της. Εχει όμως μια φρεσκάδα και μια αγωνιστικότητα σαν ομάδα, που καλύπτει τις αγωνιστικές αδυναμίες της, ενώ ταυτόχρονα η άσχημη αγωνιστική κατάσταση του Παναθηναϊκού της δίνει βάσιμες ελπίδες για την κατάκτηση της 2ης θέσης, αλλά και του Ολυμπιακού το δικαίωμα να κάνει όνειρα για τίτλο.
Το δεύτερο που θα πρέπει να δούμε είναι ο προπονητής της ΑΕΚ. Ο Φερέρ είναι αναμφίβολα καλύτερος από τους έλληνες προπονητές, αλλά και από πολλούς ξένους που έχουν περάσει από τη χώρας μας, διεκδικώντας τον τίτλο του Μεσσία που θα αναγεννούσε κάποια ελληνική ομάδα. Προέρχεται από μια χώρα που έχει ανεπτυγμένο ποδόσφαιρο, έχει δουλέψει σε ισπανικές ομάδες της πρώτης κατηγορίας, έχει μια φιλοσοφία για το ποδόσφαιρο που προσπαθεί να την περάσει στην ΑΕΚ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ο μέγας προπονητής που παρουσίαζαν οι εφημερίδες την επαύριο του ντέρμπι. Ας θυμηθούμε τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό, όταν κρίνοντας από το αποτέλεσμα του άσκησαν κριτική για τον τρόπο που έπαιξε η ομάδα του. Ο Φερέρ είναι προπονητής που έχει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και αυτή προσπαθεί να περάσει και στην ομάδα, όμως ταυτόχρονα έχει και ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα. Θεωρεί ότι το έμψυχο υλικό που έχει στην διάθεσή του του επιτρέπει να κάνει «αλχημείες» και να πειραματίζεται με την ενδεκάδα της ΑΕΚ. Οσο δεν καταλήγει σε ένα βασικό κορμό παιχτών και συμπεριφέρεται σαν να έχει στη διάθεσή του τους παίχτες της Μπαρτσελόνα, η έκβαση των αγώνων της ΑΕΚ θα θυμίζει τη διαφήμιση του Τζοκερ: «Και αν σου κάτσει;». Στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, η αρχική σύνθεση της ΑΕΚ ήταν ακατανόητη και λίγο έλειψε να αποδειχτεί καταστροφική. Ο Παναθηναϊκός κυριάρχησε στα πρώτα 25 λεπτά, όταν οι παίχτες της ΑΕΚ προσπαθούσαν να βρεθούν στο γήπεδο, και η ομάδα του Φερέρ γλίτωσε εξαιτίας της αγωνιστικής ανικανότητας των παιχτών του Παναθηναϊκού να καθαρίσουν το παιχνίδι. Η εκτίμησή μου είναι ότι ρισκάρει τις περισσότερες φορές περισσότερο από αυτό που πρέπει και αυτό δεν θα του βγαίνει πάντα σε καλό. Σε απλά ελληνικά, για να δώσουμε και τον τίτλο της στήλης σήμερα, ο Φερέρ «περισσότερο τζογάρει και λιγότερο κοουτσάρει».
