♦ Δεν υπάρχει γκανιάν θέμα στην αθλητική επικαιρότητα και συνεπώς στο σημερινό σημείωμα θα αυτοσχεδιάσουμε ελαφρώς και θα σχολιάσουμε μια σειρά θεμάτων που απασχόλησαν τους έλληνες φιλάθλους τη βδομάδα που πέρασε.
Θα ξεκινήσουμε με τον αγαπημένο της στήλης, τον πρόεδρο της ΠΑΕ ΑΕΚ κ. Θεμιστοκλή Νικολαΐδη και τη συμμετοχή του στην πρόσφατη συνεδρίαση του ΔΣ της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ. Οπως γνωρίζετε οι σταθεροί αναγνώστες της στήλης, πριν λίγο καιρό η παράταξη που υποστήριξε ο πρόεδρος της ΠΑΕ πέτυχε, κόντρα στα προγνωστικά, μια πολύ μεγάλη νίκη και με τον αέρα του νικητή πήγε και στη συγκεκριμένη συνεδρίαση, όπου τον περίμενε μια αρνητική εξέλιξη. Οι σύμβουλοι της παράταξης του Μελισσανίδη κατάφεραν να επικεντρώσουν τη συζήτηση αποκλειστικά και μόνο στο θέμα του γηπέδου και απαίτησαν από τον Νικολαΐδη, συγκεκριμένες δεσμεύσεις, τις οποίες όμως δεν μπορούσε να τους δώσει. Στην τρίωρη και πλέον παρουσία του στο ΔΣ βρέθηκε αρκετές φορές σε δύσκολη θέση, και το χειρότερο γι’ αυτόν, για πρώτη φορά υπήρξε ενιαίο μέτωπο της αντιπολίτευσης. Ο πρόεδρος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ και συνεργάτης του Νικολαΐδη Αχ. Κουρέπης αναγκάστηκε κάτω από την πίεση της αντιπολίτευσης να δεσμευτεί, ότι οποιαδήποτε απόφαση για το θέμα του γηπέδου θα αποφασιστεί σε ΓΣ που θα πραγματοποιηθεί μέχρι το τέλος του χρόνου.
Από τα όσα διαδραματίστηκαν στη συγκεκριμένη συνεδρίαση αυτό που αξίζει να τονίσουμε είναι ότι για το θέμα της ανέγερσης του νέου γηπέδου της ΑΕΚ δεν υπάρχει καμιά νεότερη εξέλιξη, αφού ακόμη η ΠΑΕ ΑΕΚ και το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έχουν καταλήξει σε συγκεκριμένο χώρο (η μοναδική εξέλιξη είναι ότι αποκλείστηκε η λύση της Κάντζας), παρά το γεγονός ότι ο Νικολαΐδης είχε δεσμευτεί, ότι θα ήταν μια από τις πρώτες προτεραιότητες του. Ενα επιπλέον σημείο που αξίζει σχολιασμού είναι η ανοιχτή πλέον πρόκληση από τους συμβούλους του Μελισσανίδη, ότι ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ απορρίπτει το σχέδιο Μελισσανίδη για ανέγερση γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια όχι γιατί η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι πραγματοποιήσιμη, όπως ισχυρίζεται, αλλά γιατί αυτοί που βρίσκονται πίσω του θέλουν να γίνει το γήπεδο σε άλλο μέρος. Είναι η πρώτη φορά από τη στιγμή που ο Νικολαΐδης ανέλαβε τις τύχες της ΑΕΚ που τον κατηγορεί κάποιος έστω και έμμεσα σαν άνθρωπο-βιτρίνα που προωθεί συμφέροντα άλλων.
Σε καμιά περίπτωση βέβαια δεν νομιμοποιούνται οι επικριτές του Νικολαΐδη να γίνονται τιμητές της ιδέας της ΑΕΚ. Είναι σε όλους γνωστό ότι ο Μελισσανίδης αποφάσισε να ασχοληθεί ξανά με την ΑΕΚ μόνο όταν είδε ότι υπάρχει «ψητό» και ότι αυτός που θα αναλάβει την ανέγερση του γηπέδου θα βάλει αρκετά φράγκα στην τσέπη. Επαιξε, λοιπόν, την πρώτη ζαριά στις εκλογές και έχασε και τώρα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Νικολαΐδης για να πάρει τη ρεβάνς. Επειδή όμως τόσο ο Νικολαΐδης όσο και αυτοί που τον στηρίζουν δεν δείχνουν για ηλίθιοι, το πλέον πιθανό είναι να χάσει και αυτή τη φορά. Ας μην ξεχνάμε ότι ο νυν πρόεδρος της ΠΑΕ εκβίασε στις εκλογές τα μέλη της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, συνδυάζοντας τις εξελίξεις στο ποδοσφαιρικό τμήμα με την εκλογική νίκη της παράταξης που υποστήριζε και κατάφερε να πάρει τη νίκη. Συνεπώς, όσο οι εξελίξεις στο ποδοσφαιρικό τμήμα είναι τέτοιες που του επιτρέπουν να έχει τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης, θα έχει και το κουμάντο στην Ερασιτεχνική. Το μοναδικό που μπορούν να περιμένουν οι αντίπαλοί του είναι να φθείρουν την εικόνα του και να κερδίσουν κάποιους επικοινωνιακούς πόντους, ελπίζοντας ότι η ομάδα δεν θα πάει καλά στο πρωτάθλημα.
♦ Συνεχίζουμε με τον Ολυμπιακό και τον προπονητή του. Τον ύπνο του δικαίου κοιμόταν ο Νορβηγός στον αγώνα με την ΑΕΚ, όμως η νίκη της ομάδας του έδωσε το δικαίωμα στους συνάδελφους μου να του πλέξουν για μια ακόμη φορά το εγκώμιο και να τον παρουσιάσουν σαν τον μεγάλο προπονητή που θα αλλάξει την ροή της ιστορίας του Ολυμπιακού. Οσοι παρακολούθησαν τον αγώνα είδαν ότι η κακή ΑΕΚ κέρδισε τις εντυπώσεις και ότι θα μπορούσε, αν ο Σοάρες ήταν πιο προσεχτικός, να έχει φτάσει στη νίκη. Μάλιστα, ο προπονητής της ΑΕΚ (τον οποίο μετά την λήξη του αγώνα ορισμένοι οπαδοί της ομάδας τον κατηγόρησαν ότι κοιμάται στον πάγκο) έκανε κάποιες προσπάθειες για να βοηθήσει την ομάδα του, όπως η χρησιμοποίηση του Λάκη στην πλευρά που αγωνιζόταν ο κακός εκείνη την ημέρα Γεωργάτος, οι οποίες όμως δεν του βγήκαν και κέρδισε την μάχη της ταχτικής από τον Σόλιντ. Ομως, επειδή στην Ελλάδα έχουμε μάθει τα πάντα να κρίνονται από το αποτέλεσμα και επειδή ο Σόλιντ είναι προσωπική επιλογή του Κόκκαλη, οι έγκριτοι συνάδελφοί μου τον έχουν αναδείξει σε κορυφαίο προπονητή.
Η γνώμη της στήλης ήταν και παραμένει, ότι ο συγκεκριμένος προπονητής είναι χειρότερος από τον Μπάγιεβιτς και ότι σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να εκπληρώσει τους ευρωπαϊκούς στόχους του Ολυμπιακού. Εχουμε τονίσει αρκετές φορές, ότι στην Ελλάδα ο Ολυμπιακός, αφενός γιατί έχει το καλύτερο έμψυχο δυναμικό και αφετέρου γιατί έχει και τις απαραίτητες εξωαγωνιστικές αβάντες, είναι ο πρωταγωνιστής και ο κυρίαρχος και ότι για να κατακτήσει τον εγχώριο τίτλο δεν χρειάζεται καν προπονητή (ας θυμηθούμε απλώς το επίπεδο και την ποιότητα των προπονητών της ομάδας τα τελευταία χρόνια που μονοπωλεί τους τίτλους). Οσοι λοιπόν προσπαθούν να πείσουν τους οπαδούς της ομάδας, ότι ο Σόλιντ είναι κορυφαίος προπονητής, επειδή ο Ολυμπιακός κατάφερε να κερδίσει δυο ντέρμπι κόντρα στον χειρότερο Παναθηναϊκό των τελευταίων χρόνων και σε μια ΑΕΚ χωρίς αγωνιστική ταυτότητα, κοροϊδεύουν συνειδητά τους φιλάθλους. Ας μας εξηγήσουν λοιπόν οι αγαπητοί συνάδελφοι, πώς είναι δυνατόν ο κορυφαίος και με ευρωπαϊκή στόφα Σόλιντ να ξεφτιλίζει, με τις επιλογές τους και τον τρόπο που κοουτσάρει, τον Ολυμπιακό στους ευρωπαϊκούς αγώνες; Και πώς συμβιβάζεται ο μεγάλος προπονητής όχι μόνο να μη μπορεί να πείσει τον πρόεδρο για τους παίχτες που θέλει να αποκτήσει, αλλά και να κάνει βασικούς παίχτες-επιλογές του προέδρου, όπως ο Μπαμπαγκίντα, όταν στο γήπεδο δείχνουν πολύ λίγοι;
♦ Θα έχετε διαβάσει τη στήλη (είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι αναγνώστες της «Κ» ξεκινούν την ανάγνωσή της από την αθλητική στήλη), την ώρα που η Εθνική ποδοσφαίρου θα δίνει τον πιο κρίσιμο αγώνα για την πρόκρισή της στην τελική φάση του Μουντιάλ της Γερμανίας. Το αποτέλεσμα του εκτός έδρας αγώνα κόντρα στους Δανούς θα κρίνει ίσως και οριστικά την υπόθεση πρόκριση, όμως η μέχρι τώρα αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας, αλλά κυρίως η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η πλειοψηφία των παιχτών της (οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν βρει ομάδα), δεν αφήνουν πολλές ελπίδες για θετικό αποτέλεσμα. Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα από την στιγμή που οι Δανοί παίζουν και αυτοί το τελευταίο τους χαρτί, ελπίζοντας ότι με δική τους νίκη και στραβοπάτημα της Τουρκίας θα πάρουν αυτοί την δεύτερη θέση που οδηγεί στα μπαράζ. Οι λιγοστές ελπίδες θα βασιστούν για μια ακόμη φορά στο αμυντικό ποδόσφαιρο (ας μην ξεχνάμε ότι υπό προϋποθέσεις αρκεί και το ισόπαλο αποτέλεσμα), στο πρέσινγκ και στην καταστροφή του ποδοσφαίρου του αντίπαλου και οι παίχτες της Εθνικής μας θα προσπαθήσουν να χτυπήσουν στην κόντρα. Το μεγαλύτερο ατού της Εθνικής μας είναι βέβαια εξωαγωνιστικό και αναφερόμαστε στην ρέντα του Ρεχάγκελ, που συνεχίζει να τον συνοδεύει από το καλοκαίρι του 2004 στην Πορτογαλία.
♦ Βατερλό για τις ελληνικές ομάδες οι επαναληπτικοί αγώνες για το ΟΥΕΦΑ. Με εξαίρεση τον ΠΑΟΚ, που ανέτρεψε τα δεδομένα και κατάφερε να πάρει την πρόκριση στους ομίλους, ΑΕΚ, Ξάνθη και Αρης δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τους αντιπάλους τους και αποκλείστηκαν από τη συνέχεια. Εκτός βέβαια από την αγωνιστική κατρακύλα των ομάδων τη φετινή χρονιά, τα άσχημα αποτελέσματα των ομάδων μας στην Ευρώπη έχουν δημιουργήσει μια πολύ άσχημη κατάσταση στη συνολική βαθμολογία της χώρας μας και είναι πολύ πιθανό την αγωνιστική σεζόν 2008-09 η χώρα μας να έχει μόνο μια ομάδα στο Champions League και δυο ομάδες στο ΟΥΕΦΑ. Η προοπτική αυτή, όσο και αν είναι οδυνηρή, αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα και τις προοπτικές του ελληνικού ποδοσφαίρου. Οσο οι «ανιδιοτελείς εργάτες» που επενδύουν στο ποδόσφαιρο έχουν τη λογική της αρπαχτής και προσπαθούν με τα υπόλοιπα και τα ρετάλια της ευρωπαϊκής αγοράς να κάνουν ομάδα, η ποιότητα του ελληνικού πρωταθλήματος θα πέφτει και οι επιτυχίες των ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη θα μειώνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Κος Πάπιας
