Δεν έχουμε πρωτάθλημα αυτό το Σαββατοκύριακο, εξαιτίας των αγωνιστικών υποχρεώσεων της εθνικής ποδοσφαίρου με Μολδαβία και Ελβετία. Η γνώμη μας για τον Ρεχάγκελ και την αγωνιστική εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα του είναι γνωστή και με την περίπτωσή του θα ασχοληθούμε μόνο στην περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος (είμαστε εμπαθείς απέναντί του και δεν μπορού-με να κάνουμε τίποτα για να το διορθώσουμε).
Ελλείψει αγωνιστικής δράσης, λοιπόν, θα ασχοληθούμε με τον Παναθηναϊκό (οι καψούρες δεν κρύβονται). Στο προηγούμενο φύλλο είχαμε κάνει μια μικρή αναφορά στην άθλια αγωνιστική εικόνα της ομάδας και σήμερα θα επιχειρήσουμε μια πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση. Είμαι σίγουρος ότι όλοι θυμόσαστε τον Χοσέ Σεγούρα. Ποιος είναι αυτός; Δεν αρχίζουμε καλά, αλλά το αντιπαρέρχομαι. Αναφερόμαστε στο διάδοχο του Τάκη Λεμονή στον πάγκο των ερυθρόλευκων. Ο ισπανός τεχνικός απέρριψε την πρόταση του president Σωκράτη να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού, λέγοντας ότι έχει επιλέξει να δουλεύει ως βοηθός προπονητή και όχι σαν πρώτος προπονητής. Τότε είχαμε σχολιάσει θετικά τη στάση του Σεγούρα, τονίζοντας ότι στις προηγμένες ποδοσφαιρικές χώρες η θέση του βοηθού προπονητή είναι πολύ σημαντική για την αποτελεσματική λειτουργία μιας ομάδας, σε αντίθεση με τη χώρα μας, που ο ρόλος του είναι να κουβαλάει τις μπάλες ή να κάνει το ρουφιάνο της διοίκησης.
Είμαι σίγουρος ότι αναρωτιέστε τι σχέση μπορεί να έχει ο Σεγούρα με τον Παναθηναϊκό. Η στήλη είχε σχολιάσει θετικά την απόφαση των διοικήσεων Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού να φέρουν στην Ελλάδα προπονητές με εμπειρία σε δυνατά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ελπίζοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα φέρουν μια διαφορετική αύρα στο ελληνικό πρωτάθλημα και οι ομάδες του θα ξεπεράσουν τη μιζέρια και την αθλιότητα που αποπνέει. Ταυτόχρονα, οι δυο ομάδες έκαναν αρκετές μεταγραφές και ενίσχυσαν σημαντικά το ρόστερ τους, δίνοντας την ελπίδα ότι θα δού-με και καλύτερο θέαμα. Από τη μέχρι τώρα εικόνα των δυο ομάδων μπο-ρούμε να πούμε ότι το πείραμα στον Ολυμπιακό δείχνει να έχει θετική έκβαση, σε αντίθεση με τους πράσινους που ακόμη βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ας δούμε λοιπόν που οφείλεται η διαφορετική εικόνα που παρουσιάζουν οι αιώνιοι αντίπαλοι. Θα ξεκινήσουμε από τους προπονητές των ομάδων.
Ο Βαλβέρδε, έχοντας την εμπειρία του πρώτου προπονητή, κατάφερε να ξεπεράσει το σοκ του αποκλεισμού από το Champions League και να στρώσει την ομάδα. Στο πρωτάθλημα οι ερυθρόλευκοι δείχνουν ότι δύσκολα θα χάσουν τον τίτλο, αφού καταφέρνουν να παίρνουν θετικά αποτελέσματα πιο εύκολα από τις προηγού-μενες χρονιές. Μετά τους πρώτους κλυδωνισμούς, ο Βαλβέρδε κατάφερε να γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος στα αποδυτήρια και αυτό στο μέλλον θα κάνει πιο εύκολο το έργο του. Στην αντίπερα όχθη, ο Τεν Κάτε δεν έχει καταφέρει να πείσει ότι μπορεί να διαχειριστεί την ομάδα ως πρώτος προπονητής. Αναφερθήκαμε αρχικά στο Σεγού-ρα για να δείξουμε ότι είναι διαφορετική η πίεση του βοηθού και άλλη του προπονητή. Κάνοντας την αυτοκριτική μας, αυτή τη σημαντική –όπως αποδεικνύεται– παράμετρο δεν την είχαμε αξιολογήσει, όταν σχολιάζαμε θετικά την επιλογή του Τεν Κάτε από τη διοίκηση των πράσινων. Στην πράξη αποδεικνύεται ότι ο προπονητής του Παναθηναϊκού πρέπει να κάνει μεγάλη προσπάθεια για να αναβαθμιστεί από βοηθός σε προπονητή και το μέλλον θα δείξει αν θα τα καταφέρει. Σε μεγάλο βαθμό η παραμονή του θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα της ομάδας και από την «αντοχή» της διοί-κησης του Παναθηναϊκού, να εξηγήσει στους οπαδούς τους λόγους μιας ακόμη αποτυχημένης χρονιάς.
Το δεύτερο σημείο που πρέπει να αξιολογήσουμε είναι το έμψυχο δυναμικό των ομάδων. Στο γήπεδο αποδεικνύεται ότι οι μεταγραφές του Ολυμπιακού έχουν αρχίσει να «δένουν» με την υπόλοιπη ομάδα και ήδη ο Βαλβέρδε έχει καταλήξει σε ένα βασικό κορμό. Στα ατού των ερυθρόλευκων είναι ότι διαθέτουν παίχτες με ποδοσφαιρική προσωπικότητα, που μπορούν να τραβήξουν την ομάδα στα δύσκολα και να τη βγάλουν από το αδιέξοδο. Στην αρχή του πρωταθλήματος, είχαμε κάνει την πρόβλεψη ότι οι ερυθρόλευκοι θα κατακτήσουν τον τίτλο, γιατί έχουν παίχτες που μπορούν να παίξουν ένας εναντίον ενός και να βρουν λύσεις στην περίπτωση που δεν λειτουργήσει το αγωνιστικό σύστημα που έχει επιλέξει ο προπονητής τους.
Στους πράσινους τα πράγματα δεν είναι ευνοϊκά. Οι μεταγραφές και ιδιαίτερα ο Ζιλμπέρτο δεν έχουν πείσει για την αξία και δεν έχουν «δεθεί» με την ομάδα, με αποτέλεσμα ο Τεν Κάτε να ψάχνει ακόμη το βασικό κορμό. Επιπλέον, δεν υπάρχει ο παίχτης που να μπορεί να πάρει την ομάδα επάνω του και να τη σπρώξει στη νίκη. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του αγώνα με την Ανόρθωση, στον οποίο οι πράσινοι είχαν την κατοχή της μπάλας, έφταναν εύκολα έξω από την αντίπαλη περιοχή και εκεί δεν ήξεραν τι να την κάνουν. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν πείθουν αγωνιστικά και ήδη έχουν ξεκινήσει οι πρώτες μουρμούρες από τους απαιτητικούς οπαδούς τους.
Το τρίτο στοιχείο είναι η διαφορετική νοοτροπία που έχουν οι δυο ομάδες. Οι ερυθρόλευκοι δεν αρκούνται να κερδίσουν απλά τον αντίπαλό τους, θέλουν να τον τσακίσουν. Φύσει επιθετική ομάδα, προσπαθούν συνεχώς να πετύχουν γκολ. Στο πρόσφατο ντέρμπι κόντρα στην ΑΕΚ παρά το γεγονός ότι κέρδιζαν 2-0, έδειχναν ότι ψάχνουν τρόπο να διευρύνουν τη διαφορά, ενώ στους αγώνες με τις μικρότερες ομάδες προσπαθούν να φτάσουν το σκορ σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ύψος. Στον αντίποδα, οι πράσινοι αποπνέουν μια μιζέρια στο παιχνίδι τους. Ακόμη και όταν κερδίζουν δεν παίζουν ελκυστικό ποδόσφαιρο και συμπεριφέρονται σαν να θέλουν να κάνουν οικονομία δυνάμεων. Με την ελπίδα ότι σύντομα θα καταφέρει και ο Παναθηναϊκός να βρει τα «πατήματά» του στο γήπεδο και να προσφέρει θέαμα, κλείνουμε για σήμερα και ες αύριον τα σπουδαία.
ΥΓ1: Αν είμασταν χριστιανοί θα κάναμε αγιασμό για να ξορκίσουμε τα κακά πνεύματα. Γράψαμε στο προηγούμενο φύλο ότι Ιωαννίδης και Δουβής «παράγουν έργο» και προωθούν τις επιδιώξεις της ΝΔ στον αθλητικό χώρο. Οι εξελίξεις είναι όμως διαφορετικές. Ο Σεβαστής κάνει περίπατο και επανεκλέγεται στην προεδρία του ΣΕΓΑΣ με ποσοστό πάνω από 80%, ο Γκαγκάτσης επανεκλέγεται νε συνοπτικές διαδικασίες στην ΕΠΟ, αφού η παράταξη Γεωργακόπουλου απέσυρε δυο μέρες πριν τις εκλογές την υποψηφιότητά της, στο χώρο του μπάσκετ η κατάσταση ομαλοποιήθηκε με νικητές επί της ουσίας την ΕΟΚ και τα σωματεία και η διαμάχη Κούβελου – Κυριακού αρχίζει να παίρνει διαστάσεις με δημοσιεύματα στον αθλητικό Τύπο. Σαν να μην μας έφταναν όλ’ αυτά, έχουμε και την Κοκκινοσκουφίτσα να μας τη λέει γιατί δεν κέρδισε η Παναχαϊκή στο Χαϊδάρι. Ευτυχώς που κέρδισαν ο Καπετάν Μιχάλης και ο Δον Ιγνάτιος και στρίψαμε. Με όλα αυτά, τείνω να πιστέψω και εγώ ότι ο ιππόδρομος είναι το μοναδικό άθλημα στο οποίο πετυχαίνουν οι προβλέψεις μου…
ΥΓ2: Η στήλη ζητάει βοήθεια από τους συντρόφους που έχουν το πολιτικό ρεπορτάζ. Ο βουλευτής Δράμας Δαϊλάκης (η δήλωσή του για τον πρωθυπουργό αποτελεί και τον τίτλο της στήλης) επέστρεψε στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, γιατί ο Δάμαλος έκανε δεχτή τη συγνώμη του ή γιατί ικανοποίησε το αίτημα της λαοφιλούς τραγουδίστριας Στέλλας Μπεζαντάκου; Μη γελάτε, σύντροφοι. Η απάντηση με ενδιαφέρει αφάνταστα. Γιατί αν ο πρωθυπουργός έχει ικανοποιήσει το αίτημα της Στέλλας, ανοίγει ο δρόμος και για την επιστροφή του Κίμωνα Κουλούρη στο ΠΑΣΟΚ. Οι οπαδοί του ανιδιοτελή αγωνιστή του Κινήματος πρέπει να βρούμε μια καταξιωμένη στη συνείδηση του λαού τραγουδίστρια (υ-πάρχει πρόταση για τη Τζούλια Αλεξανδράτου) και να την πείσουμε να στείλει ανάλογη επιστολή στο Γιωργάκη.
ΥΓ.3 Εχει δρομολογήσει για όλα τα προβλήματα του ελληνικού ποδοσφαίρου τις απαραίτητες λύσεις, ο επανεκλεγείς πρόεδρος της ΕΠΟ Βασίλης Γκαγκάτσης και πλέον μπορεί ν ασχοληθεί απερίσπαστος με τη διαιτησία. Οι φωσφοριζέ απειλούν με τις αποφάσεις τους να τινάξουν στον αέρα το ελληνικό πρωτάθλημα και γι’ αυτό ο πρόεδρος προτείνει στη Σούπερ Λίγκα να οριστεί αρχιδιαιτητής και πρόεδρος της ΚΕΔ (Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας), ο Σουηδός Αντρες Φρισκ. Δεν έχουμε τον απαραίτητο χώρο για να αναλύσουμε σε βάθος την πρόταση του γίγαντα Γκαγκάτση, στο μυαλό μας ήρθε όμως η λαϊκή ρήση: «έμαθαν πως γαμιόμαστε και ήρθαν για να πάρουν μάτι».
