Το ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη ήταν το κορυφαίο ποδοσφαιρικό γεγονός το περασμένο Σαββατοκύριακο. Οι ερυθρόλευκοι, παρά τη μέτρια (προς το κακό) εμφάνισή τους, κατάφεραν να πάρουν τη νίκη και να φτάσουν τους κιτρινόμαυρους στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Το ντέρμπι κρίθηκε στις λεπτομέρειες και αναμφίβολα το πρόσωπο του αγώνα ήταν ο σέρβος επιθετικός του Ολυμπιακό Ντάρκο Κοβάσεβιτς, ο οποίος αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο το λάθος του Παπασταθόπουλου (ο νεαρός σέντερ μπακ της ΑΕΚ ήταν ο κορυφαίος παίχτης του γηπέδου, όμως το μοναδικό λάθος που έκανε ήταν μοιραίο για την ομάδα του) και έστειλε τους οπαδούς του γαύρου στον έβδομο ουρανό. Ποιοτικά ο αγώνας δεν διεκδικεί δάφνες, αφού οι δυο ομάδες δεν ξέφυγαν από τη μετριότητα. Η ΑΕΚ, μετά τον τραυματισμό του Λεντέσμα, κατάφερε να ελέγχει τον ρυθμό του αγώνα και έδειχνε να πατάει καλύτερα στο γήπεδο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πετύχει γκολ. Παρά τις διακηρύξεις του Φερέρ ότι η ομάδα του θα έπαιζε για τη νίκη, μέσα στον αγωνιστικό χώρο οι παίχτες της ΑΕΚ έδειξαν ότι δεν μπορούν να νικήσουν ένα κακό και κουρασμένο Ολυμπιακό και αυτό θα το σχολιάσουμε στην συνέχεια.
Το δεύτερο σημείο που αξίζει να σχολιάσουμε είναι το επεισόδιο ανάμεσα στον Τζόρτζεβιτς και τον Φερέρ στις καθυστερήσεις του αγώνα. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού είχε έντονη λογομαχία με τον προπονητή της ΑΕΚ σε μια φάση που δεν μύριζε μπαρούτι. Για μια ακόμη φορά ο Φερέρ έγινε ο αρνητικός πρωταγωνιστής (είχαν προηγηθεί η φραστική αντιπαράθεση με τον Ιβάνοβιτς και οι ροκ σκηνές στη Λεωφόρο με τον Καραγκούνη και τον Βέλιτς), δείχνοντας ότι δυσκολεύεται να χωνέψει την ήττα.
Το τρίτο σημείο που θα σχολιάσουμε είναι η παρουσία του Ριβάλντο, κατά τη διάρκεια του ντέρμπι, αλλά και μετά τη λήξη του. O Βραζιλιανός για μια ακόμη έδειξε με την συμπεριφορά του σε όλους μας τι σημαίνει να είσαι μεγάλος παίχτης. Το τελευταίο που θα σχολιάσουμε είναι η «υποδοχή» των οπαδών του Ολυμπιακού απέναντι στον Ριβάλντο.
Πριν μερικές βδομάδες, σχολιάζοντας τη συμπεριφορά των συναδέλφων μου απέναντι στον προπονητή του Ολυμπιακού Τάκη Λεμονή, είχαμε γράψει ότι ο Ολυμπιακός έχει τις περισσότερες πιθανότητες να κατακτήσει τον τίτλο, γιατί ομάδα που έχει μέτριο προπονητή αλλά διαθέτει παίχτες με προσωπικότητα που μπορούν να κάνουν την διαφορά έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει τους στόχους της, συγκρινόμενη με τις αντίπαλες ομάδες που έχουν καλούς προπονητές αλλά μέτριους παίχτες (εξαίρεση αποτελεί ο Ριβάλντο, αλλά δε νομίζω ότι μπορεί να κάνει μόνος του την υπέρβαση). Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα στο πρωτάθλημα επιβεβαιώνουν την άποψη μας.
Η ΑΕΚ, έχοντας σε πολλά παιχνίδια την τύχη με το μέρος της και μια «βοήθεια» από τους διαιτητές, κατάφερε να είναι στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, όμως δεν δείχνει ικανή να κερδίσει στα ντέρμπι κόντρα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Στο Καραϊσκάκη την περασμένη Κυριακή, αλλά και στην Λεωφόρο πριν τρεις βδομάδες, έδειξε ότι στα δύσκολα «κολλάει». Στο Καραϊσκάκη, σύμφωνα με τα όσα υποστήριξε ο προπονητή της, κατέβηκε για να κερδίσει, όμως έκανε μόνο ένα σουτ και τρεις κεφαλιές προς την εστία του Νικοπολίδη, απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που ήταν επιεικώς μέτριος. Πώς λοιπόν να ελπίζει ο οπαδός της ΑΕΚ στην υπέρβαση και την κατάκτηση του τίτλου, όταν βλέπει ότι, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των παιχτών, η ομάδα δε μπορεί;
Σήμερα η ΑΕΚ βρίσκεται στην κορυφή εκμεταλλευόμενη τις γκέλες του Ολυμπιακού, όμως δε μπορεί να ελπίζει ότι αυτό θα συνεχιστεί και στο μέλλον. Μάλιστα, από το ρεπορτάζ των εφημερίδων, θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός θα κάνει μεταγραφές και θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο το έμψυχο δυναμικό του, σε αντίθεση με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, που θα αρκεστούν, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, στους παίχτες που διαθέτουν σήμερα. Το συμπέρασμα που βγαίνει από την εικόνα της ΑΕΚ στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό είναι πολύ απλό: ή ο Φερέρ διάλεξε λάθος τρόπο για να φτάσει στη νίκη ή οι παίχτες του δεν έχουν τις απαραίτητες δεξιότητες για να εφαρμόσουν και να υλοποιήσουν το σχεδιασμό του προπονητή τους. Η άποψη της στήλης είναι ότι ισχύει το δεύτερο, χωρίς να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι στα δυο ντέρμπι ο Φερέρ, με την απόφαση του να τοποθετήσει τον Ριβάλντο στο άκρο και όχι σε ελεύθερο ρόλο πίσω από τους επιθετικούς, ουσιαστικά έβγαλε εκτός παιχνιδιού το πιο δυνατό όπλο που έχει στην διάθεσή του.
Οσο για τον Παναθηναϊκό, δε νομίζω να χρειάζεται να κάνουμε κάποιο σχόλιο. Οι πράσινοι δείχνουν να μη μπορούν να βρουν το βηματισμό τους και παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε απόσταση βολής από την κορυφή, ελάχιστοι είναι αυτοί που θα στοιχημάτιζαν υπέρ τους. Η δεύτερη θέση αποτελεί και τη φετινή χρονιά τον στόχο τους, όμως όσο η ΑΕΚ δεν κάνει γκέλες στα θεωρητικά εύκολα παιχνίδια θα δυσκολευτούν να τον πετύχουν.
Το δεύτερο σημείο που θα σχολιάσουμε είναι τα νεύρα και η απαράδεκτη συμπεριφορά του Φερέρ, όταν στραβώνει το παιχνίδι για την ομάδα του. Τρεις αγώνες έχει χάσει μέχρι σήμερα η ΑΕΚ στο πρωτάθλημα και στους τρεις έχει δημιουργήσει με τη συμπεριφορά του ένταση. Αυτό, κατά την ταπεινή μου άποψη, δείχνει ότι δεν έχει καθαρό μυαλό και δε μπορεί να διαχειριστεί σωστά την ήττα. Ακούγοντας τις δηλώσεις που κάνει μετά από τις ήττες της ομάδας του, μας δημιουργείται η εντύπωση ότι ο Ισπανός ψάχνει μονίμως δικαιολογίες έξω από τον εαυτό του και την ομάδα του για να εξηγήσει την ήττα. Η λογική που βγάζει προς τους παίχτες είναι ότι «φταίνε τα πάντα εκτός από εμάς», όμως όσο στην ΑΕΚ σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να ξεχάσουν το πρωτάθλημα, αφού αυτή η νοοτροπία οδηγεί σε αδιέξοδο.
Γιατί όμως αυτή η αντίδραση από τον Φερέρ; Ο Ισπανός γνωρίζει πολύ καλά ότι η φετινή χρονιά είναι κομβική για την ομάδα του. Το καλοκαίρι ο Νικολαΐδης αποφάσισε να κάνει οικονομική υπέρβαση και να χρησιμοποιήσει τα φράγκα που μπήκαν στο ταμείο της ομάδας του από τους αγώνες του Champions League, ελπίζοντας σε μια καλή κλήρωση (προκειμένου να έχει ανάλογες εισπράξεις και τη φετινή χρονιά), αλλά κυρίως ότι θα μπορούσε να κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή μετά από 13 χρόνια. Η διοίκηση της ΑΕΚ έπαιξε τα ρέστα της και όπως δείχνουν τα πράγματα το ταμείο στο τέλος θα είναι μείον. Ο Φερέρ ξέρει πολύ καλά ότι πολύ δύσκολα θα μπορέσει να έχει στη διάθεσή του την επόμενη αγωνιστική περίοδο έμψυχο υλικό αντίστοιχο με το φετινό, και με δεδομένο ότι περίοδος χάριτος έληξε και οι οπαδοί της ΑΕΚ έχουν αρχίσει να έχουν απαιτήσεις από την ομάδα τους, τα ψέματα τελείωσαν. Η ΑΕΚ θα πρέπει πλέον να κατακτήσει τίτλους, όμως με το υλικό που έχει αυτό είναι δύσκολο. Για το λόγο αυτό, διοίκηση και προπονητής προσπαθούν να πείσουν τους οπαδούς ότι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, όμως εξωαγωνιστικοί παράγοντες και το κατεστημένο δεν επιτρέπουν στην ομάδα να πάρει τους τίτλους που δικαιούται. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, από τη διοίκηση της ΑΕΚ δεν έχει γίνει καμία ενέργεια προκειμένου να «μαζευτεί» ο Φερέρ.
Τα πράγματα δείχνουν, όμως, να στενεύουν, αφού για πρώτη φορά μετά την ανάληψη της διοίκησης της ΑΕΚ από τον Νικολαίδη, οι έγκριτοι συνάδελφοι τού κάνουν κριτική για τον τρόπο που λειτουργεί. Ο Κόκκαλης συνεχίζει να παραμένει το αφεντικό στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αυτό το γνωρίζουν οι «αδέσμευτοι» συνάδελφοι και πλέον ξαναγυρίζουν στην αγκαλιά του.
Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα από τον προπονητή του και ορισμένους συμπαίκτες του (π.χ. τον Ζήκο) δείχνει να κινείται ο Ριβάλντο, ο οποίος δεν ψάχνει δικαιολογίες για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας του στα ντέρμπι. Μετά το παιχνίδι στη Λεωφόρο έκανε κριτική στον προπονητή του για το σύστημα το οποίο επέλεξε και αναγνώρισε την ανωτερότητα του Παναθηναϊκού. Το ίδιο έκανε και μετά τον αγώνα στο Καραϊσκάκη. Θα μπορούσε να πει κάποιος, ότι ο Βραζιλιάνος προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να βγάλει από πάνω του την ευθύνη για τις ήττες και να τις χρεώσει στο Φερέρ. Υπάρχουν όμως κάποια δεδομένα που συνηγορούν υπέρ της άποψης που διατυπώνει ο Ριβάλντο. Οσες φορές ο προπονητής του επέλεξε να του δώσει ελεύθερο ρόλο στον άξονα ήταν ο κορυφαίος της ομάδας του και τη βοήθησε να φτάσει στην νίκη. Στα δυο ντέρμπι έπαιξε στα άκρα, σε μια θέση που δεν του ταιριάζει (αφού στην ηλικία του δε μπορεί να κυνηγήσει τον αντίπαλο μπακ ) και ήταν αρνητικός για την ομάδα του. Επειδή όμως μετά από τόσα χρόνια στα γήπεδα έχει δώσει τις «εξετάσεις» του, μπορεί να λέει τη γνώμη του ακόμη και αν είναι διαφορετική από την επίσημη γραμμή της ομάδας.
Τελειώνουμε με τη συμπεριφορά των οπαδών του Ολυμπιακού απέναντι στο Ριβάλντο. Από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στο γήπεδο τον έκραζαν. Η συμπεριφορά τους είναι επιεικώς απαράδεκτη και δε μπορεί να δικαιολογηθεί από την κρισιμότητα του αγώνα. Ο Βραζιλιάνος κατά την παραμονή του στο λιμάνι πρόσφερε πολλά στους ερυθρόλευκους και είναι γνωστό ότι επιθυμούσε να συνεχίσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό. Ο Κόκκαλης πήρε την απόφαση να τον διώξει από την ομάδα και μετά το διαζύγιο με τον Ολυμπιακό συμφώνησε με την ΑΕΚ για να συνεχίσει εκεί την καριέρα του. Με την στάση τους αυτή οι οπαδοί του Ολυμπιακού επιβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά ότι είναι κάφροι, αλλά το κυριότερο επιβεβαίωσαν το πόσο μεγάλος παίχτης είναι ο Ριβάλντο, αφού στο πρόσωπο του έβλεπαν τον παίχτη που θα μπορούσε να τους κάνει τη ζημιά.
Κος Πάπιας
1: Την αλλαγή του Μπλάνκο στη θέση του Μαντούκα την καταλαβαίνουμε, αν και μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι ο πρώτος σκόρερ την ομάδας δεν έχει κερδίσει ακόμη τη θέση του βασικού σέντερ φορ. Οι αλλαγές όμως του Παππά (είχε παίξει μέχρι το ντέρμπι για μερικά λεπτά την 6η και την 9η αγωνιστική) και του Σέζαρ λίγο πριν την λήξη του παιχνιδιού (για 7ο αγώνα μπαίνει σαν αλλαγή στα τελευταία λεπτά), τι σκοπό εξυπηρετούσαν; Δείχνουν τρικυμία εν κρανίω για τον προπονητή της ΑΕΚ, έλλειψη εναλλακτικών λύσεων στον κιτρινόμαυρο πάγκο ή και τα δύο ταυτόχρονα; Κερδίζουν όσοι επέλεξαν την τρίτη απάντηση.
