Τη στιγμή που έκλεισε η ύλη της εφημερίδας δεν είχαν ανακοινωθεί οι αποφάσεις που θα έπαιρνε το 29ο συνέδριο της ΟΥΕΦΑ, το οποίο ολοκληρώθηκε την περασμένη Πέμπτη στο Ταλίν της Εσθονίας. Το σημαντικότερο θέμα που απασχόλησε τους εκπρόσωπους των ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών της Ευρώπης ήταν η ενίσχυση των εγχώριων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων και των Εθνικών ομάδων. Το σχέδιο για την υποχρεωτική συμμετοχή των homegrown players (γηγενείς ποδοσφαιρικά παίχτες) στο ρόστερ των ομάδων αναμενόταν να υιοθετηθεί, παρά τις έντονες διαφωνίες των ισχυρών ομοσπονδιών.
Με τον όρο «γηγενής ποδοσφαιρικά» η ΟΥΕΦΑ αναφέρεται σε ποδοσφαιριστές που είναι κάτω των 21 ετών και ανήκουν στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας τους για τουλάχιστον 3 χρόνια, ανεξάρτητα της εθνικότητάς τους (για παράδειγμα, ο Καστίγιο του Ολυμπιακού θεωρείται γηγενής ποδοσφαιρικά παίχτης). Σύμφωνα με την αρχική πρόταση που έχει τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, το έμψυχο υλικό των ομάδων, το οποίο θα δηλώνετε στην ΟΥΕΦΑ στην αρχή της αγωνιστικής περιόδου, δεν θα μπορεί να υπερβαίνει τους 25 ποδοσφαιριστές και από αυτούς τουλάχιστον 4 παίχτες θα πρέπει να είναι γηγενείς ποδοσφαιρικά, με προοπτική να αυξηθούν σε 6 ή και σε 8 μέχρι το 2008. Από τους 4 παίχτες οι 2 πρέπει να ανήκουν υποχρεωτικά στο έμψυχο υλικό της ομάδας και οι άλλοι δυο μπορεί και να προέρχονται από άλλη ομάδα που ανήκει στην ίδια εθνική ομοσπονδία (μπορεί συνεπώς ο Παναθηναϊκός να έχει 2 παίχτες από τις δικές του ακαδημίες και να πάρει τους άλλους 2 από μια άλλη ελληνική ομάδα).
Η πρόταση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΥΕΦΑ έχει δυο βασικούς στόχους. Πρώτος είναι να τονωθεί η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική «παραγωγική διαδικασία», η οποία σύμφωνα με τις σχετικές μελέτες βρίσκεται σε σημαντική πτώση. Οι οικονομικά ισχυροί ευρωπαϊκοί σύλλογοι προτιμούν να «αγοράζουν» τα ποδοσφαιρικά ταλέντα από τα να τα «παράγουν» και αυτό, σε συνδυασμό με τη «μαζική εισαγωγή» παιχτών από τη Λατινική Αμερική και την Αφρική, έχει δώσει ένα συντριπτικό χτύπημα στην ευρωπαϊκή παραγωγή ποδοσφαιρικών ταλέντων.
Είχαμε γράψει σε παλιότερο σημείωμα, ότι στην Ευρώπη ή για να είμαστε περισσότερο ακριβείς στα πρωταθλήματα χωρών όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Γερμανία, παίζεται το καλύτερο ποδόσφαιρο παγκόσμια. Το ποδοσφαιρικό θέαμα που προσφέρουν οι ομάδες που αγωνίζονται στα πρωταθλήματα αυτά είναι υψηλού επιπέδου και καθηλώνει όσους το παρακολουθούν. Αν δούμε όμως τα ρόστερ των ομάδων, θα διαπιστώσουμε ότι η «ποιοτική υπεροχή» τους δεν οφείλεται στους ευρωπαίους ποδοσφαιριστές αλλά κατά κύριο λόγο στους Λατινοαμερικάνους και δευτερευόντως σε παίχτες από την Αφρική. Αυτό βέβαια είναι απολύτως φυσιολογικό, αφού πλέον το ποδόσφαιρο είναι επαγγελματικό και επενδύονται σε αυτό τεράστια κεφάλαια. Οπως συμβαίνει και με τις άλλες οικονομικές δραστηριότητες, στις οποίες οι ευρωπαίοι καπιταλιστές από τη μια καταληστεύουν τις πρώτες ύλες και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των τρίτων χωρών και από την άλλη αδιαφορούν για την εξαθλίωση της δικής τους εργατικής τάξης, έτσι και στο ποδόσφαιρο, οι οικονομικά ισχυροί ευρωπαϊκοί σύλλογοι χρησιμοποιούν τα ποδοσφαιρικά ταλέντα από τις τρίτες χώρες προκειμένου να βελτιώσουν ποιοτικά το θέαμα που προσφέρουν στους πελάτες τους, αδιαφορώντας ταυτόχρονα για την συνεχή υποβάθμιση της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής παραγωγικής διαδικασίας.
Δεύτερος στόχος είναι η αντιμετώπιση της νέας κατάστασης που διαμορφώνεται από την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι ποδοσφαιριστές που προέρχονται από ευρωπαϊκές χώρες που έχουν συνάψει συμφωνία με την Ε.Ε., σχετικά με την διακίνηση των εργαζομένων (π.χ. Ρωσία), έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους κοινοτικούς παίχτες, όσον αφορά τους όρους, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είναι πρακτικά ανενεργός ο περιορισμός που έχει θεσπίσει η ΟΥΕΦΑ για τον αριθμό των μη κοινοτικών παιχτών στο ρόστερ μιας ομάδας.
Οπως εύκολα γίνεται κατανοητό, η ΟΥΕΦΑ δίνει μια μάχη οπισθοφυλακών προκειμένου να περιορίσει τη ζημιά που έχει γίνει στη διαδικασία παραγωγής ευρωπαίων ποδοσφαιριστών και όχι να ανατρέψει την κατάσταση (άλλωστε, κάτι τέτοιο είναι κόντρα στην φύση του επαγγελματικού αθλητισμού και η ΟΥΕΦΑ σε καμία περίπτωση δεν θέτει σε αμφισβήτηση τον επαγγελματικό χαρακτήρα του ποδοσφαίρου). Μάλιστα, δεν είναι απόλυτα σίγουρο ότι οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι θα αλλάξουν την πολιτική τους, ακόμη και αν υιοθετηθεί η πρόταση της Εκτελεστικής Επιτροπής. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι οι μικρές θεωρητικά ομάδες, αν και στηρίζουν την πρόταση της ΟΥΕΦΑ, απαιτούν να θεσπιστεί ταυτόχρονα και ένα ισχυρό νομικό πλαίσιο που να τους εξασφαλίζει ότι δεν θα μπορούν οι μεγάλες ομάδες να τους παίρνουν τα ταλέντα που δημιουργούν από μικρή ηλικία.
Οπως αναφέραμε και παραπάνω, η πρόταση της ΟΥΕΦΑ δίνει το δικαίωμα στις ομάδες να μπορούν να κάνουν «μεταγραφή» γηγενείς ποδοσφαιρικά παίχτες από άλλες ομάδες και επιπλέον τους γηγενείς ποδοσφαιριστές τους θέλει στο ρόστερ και όχι στην ενδεκάδα ή στη δεκαοχτάδα. Εχουν την πολυτέλεια, συνεπώς, οι οικονομικά ισχυρές ομάδες αφενός να «καίνε» δυο θέσεις στο ρόστερ τους, αν δεν τους συμφέρει οικονομικά να «επενδύσουν» στην παραγωγή δικών τους ποδοσφαιριστών, και αφετέρου να αγοράζουν τα ταλέντα που βγαίνουν στη χώρα, όπως γίνεται άλλωστε και σήμερα.
Δεν πρέπει να περιμένουμε συνεπώς ριζικές αλλαγές στο status quo του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αφού οι όποιες πραγματικές αλλαγές προϋποθέτουν να πάψει να είναι επαγγελματικό, κάτι που δεν το θέλει ούτε η ΟΥΕΦΑ ούτε οι λοιποί εμπλεκόμενοι με το ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι.
Κος Πάπιας
ΥΓ1: Σε απολογία από τον αθλητικό δικαστή κλήθηκε ο Καστίγιο για την ενέργειά του να πατήσει με πρόθεση τον πεσμένο αντίπαλό του, στον αγώνα με την Καλαμαριά. Αν και ο διαιτητής δεν τον απέβαλε, προφανώς γιατί δεν κατάλαβε την ενέργειά του, ο αθλητικός δικαστής αξιολογώντας το βίντεο του αγώνα έδειξε «ευαισθησία» και τον κάλεσε σε απολογία. Δεν θα σταθούμε στον απαράδεκτο χαρακτήρα του ποδοσφαιριστή, ούτε στην προστασία που έχει από τη διοίκηση της ομάδας του, αφού γι’ αυτό έχουμε γράψει και παλιότερα. Αναφέρουμε το γεγονός για να τονίσουμε την υποκρισία, την «αμεροληψία» και σε τελική ανάλυση και το ήθος της αθλητικής δικαιοσύνης, η οποία την ίδια στιγμή που κάλεσε τον Καστίγιο σε απολογία (και πολύ καλά έπραξε), έκανε δεκτή την έφεση της ΑΕΚ για την ποινή που επιβλήθηκε στον Λυμπερόπουλο και τη μείωσε από τις τρεις στην μια αγωνιστική, βάζοντας υποψηφιότητα για το βραβείο Γκίνες, αφού αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία να τιμωρείται με μια αγωνιστική απευθείας κόκκινη κάρτα.
ΥΓ2: «Δώσε θάρρος στον χωριάτη, να σου ανέβει στο κρεβάτι». Αφιερωμένη στον πρόεδρο της ΑΕΚ κο Νικολαΐδη η λαϊκή ρήση, με αφορμή τις διαμαρτυρίες του για την διαιτησία του Τσίκινη στον αγώνα με την Ξάνθη. Ο διαιτητής μέτρησε το γκολ του Σοάρες, παρά το γεγονός ότι ο παίχτης της ΑΕΚ έκανε κοντρόλ με το χέρι, όμως στο τέλος βρέθηκε στο στόχαστρο του προέδρου της ΑΕΚ, ο οποίος μπουκάρισε στα αποδυτήρια και τον στόλισε με αρκετά «γαλλικά». Από την αρχή της αγωνιστικής περιόδου ο κος Νικολαΐδης είχε καταφέρει να εκμεταλλευτεί το κύρος που είχε σαν ποδοσφαιριστής, με αποτέλεσμα η αντιμετώπιση της ομάδας του από τους διαιτητές να είναι αρκετά ευνοϊκή στις περισσότερες των περιπτώσεων. Καλόμαθε λοιπόν και όταν βρέθηκε διαιτητής που τον ευνόησε λιγότερο από κάποιους προηγούμενους, θεώρησε καλό να του την πέσει. Ο στόχος του είναι βέβαια οι μετέπειτα διαιτησίες. Το πρωτάθλημα βρίσκεται στην τελική ευθεία, η ΑΕΚ κόντρα στα προγνωστικά διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο, είναι συνεπώς λογικό ο πρόεδρός της να θέλει να διασφαλίσει με κάθε τρόπο τα συμφέροντά της. Απόλυτα θεμιτά όλα αυτά σε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα, αλλά προσβάλλει την νοημοσύνη μας ο εν λόγω κύριος όταν μιλάει για την υγιή νοοτροπία και τα νέα ήθη που θέλει να εισάγει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
