Το θέμα συζήτησης στην αθλητική επικαιρότητα είναι η αγωνιστική κρίση στον Παναθηναϊκό. Οι πράσινοι, μετά τις δυο εκτός έδρας νίκες στα ντέρμπι με ΑΕΚ και Ολυμπιακό, κατάφεραν να χάσουν στο ΟΑΚΑ από τον Εργοτέλη και τον Ατρόμητο και από την πανηγυρική ατμόσφαιρα και τους ομίλους του Champions League επέστρεψαν στη μιζέρια, την εσωστρέφεια, την απαξίωση και τα αλώνια του ΟΥΕΦΑ.
Σήμερα, θα καταγράψουμε απλά τους λόγους στους οποίους οφείλεται η αγωνιστική καθίζηση των πράσινων, γιατί τους έχουμε αναλύσει αρκετά σε προηγούμενα φύλλα. Οπως έχουμε πει παλιότερα, ο Παναθηναϊκός δε μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο αξιώσεων, αφενός γιατί δεν διαθέτει παίχτες αξίας σε θέσεις-κλειδιά (λείπουν από την ομάδα οι πλάγιοι μπακ, το αμυντικό χαφ και ο επιτελικός μέσος και σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε και ένα λίμπερο για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια) και αφετέρου γιατί υπάρχει στην ομάδα μια υπαλληλική νοοτροπία, απόρροια της λανθασμένης πολιτικής που ακολουθεί η διοίκησή της. Ο λόγος που ασχολούμαστε με την κατάντια των πρασίνων είναι για να τονίσουμε μια ακόμη διαφαινόμενη λανθασμένη επιλογή του Τζίγγερ.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα στο σύνολο του αθλητικού Τύπου, ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού δεν σκοπεύει να ανανεώσει την συνεργασία του με τον Μουνιόθ, θεωρώντας ότι o Ισπανός έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης στην αποτυχία κατάκτησης της 2ης θέσης του πρωταθλήματος. Πριν εξηγήσουμε γιατί θεωρούμε λάθος την απομάκρυνσή του από την τεχνική ηγεσία των πρασινων, πρέπει να πούμε ότι η εξέλιξη αυτή ήταν αναμενόμενη, αν σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια ο Τζίγγερ. Ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού, πιστός στην πολιτική του, θεωρεί ότι για τις αποτυχίες φταίνε πάντα οι άλλοι και ποτέ ο ίδιος. Συνηθίζει επιπλέον, σε περιόδους κρίσης, να «προστατεύει» τους παίχτες του και προσπαθεί να φορτώσει τις ευθύνες στον εκάστοτε προπονητή. Η μόνη περίπτωση που έβγαλε στη σέντρα τους παίχτες ήταν στην ομάδα που έχασε τον τίτλο από τον Ολυμπιακό στη Ριζούπολη, στην οποία «κόλλησε» τη ρετσινιά του λούζερ και στη συνέχεια φρόντισε να πουλήσει οποιονδήποτε παίχτη μπόρεσε από αυτή την ομάδα και να βάλει ζεστό χρήμα στην τσέπη του.
Εύκολα καταλαβαίνουμε τους λόγους για τους οποίους «στηρίζει» τους παίχτες. Στο τέλος κάθε αποτυχημένης χρονιάς είθισται οι οπαδοί να ζητούν εξηγήσεις για την αποτυχία (αν και μετά από τόσα χρόνια πίκρας οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν έχουν το κουράγιο ούτε να γιουχάρουν την ομάδα για την τραγική εικόνα που παρουσιάζει). Αν ο προπονητής δεν έχει ευθύνη ή για να το πούμε καλύτερα δεν έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την αποτυχία, αυτός που θα τη χρεωθεί θα είναι η διοίκηση ή οι παίχτες. Και επειδή η διοίκηση στον Παναθηναϊκό δεν κάνει ποτέ λάθος, δεν απομένει παρά να τη χρεωθούν οι ποδοσφαιριστές. Αυτό όμως είναι οικονομικά ασύμφορο για τον Τζίγγερ και συνεπώς δε μπορεί να υιοθετηθεί. Ας υποθέσουμε ότι στο τέλος της χρονιάς γίνεται ο απολογισμός και το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας. Αυτό προϋποθέτει να πέσουν φράγκα για μεταγραφές, με δεδομένο όμως ότι ο Τζίγγερ το χέρι στην τσέπη το βάζει μόνο το χειμώνα για να μην κρυώνει, είναι ευκολονόητο ότι για όλα φταίει ο Μουνιόθ.
Θα προβλέψουμε το μέλλον και θα γράψουμε από σήμερα τις «αναλύσεις» που θα κάνουν οι συνάδελφοι που παίρνουν γραμμή από τον Τζίγγερ. Αμφιβάλλει κανείς ότι θα διαβάσουμε στον φίλα προσκείμενο στη διοίκηση της ΠΑΕ Τύπο αναλύσεις που θα καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Μουνιόθ δεν κατάφερε να διαχειριστεί σωστά το έμψυχο δυναμικό της ομάδας και να του μεταδώσει το πνεύμα του νικητή, δεν κατάφερε να προετοιμάσει σωστά τους παίχτες και να επιλέξει το κατάλληλο αγωνιστικό σύστημα, δε μπόρεσε να αξιοποιήσει την έδρα (ο Παναθηναϊκός φέτος έχει χάσει στο ΟΑΚΑ από Ιωνικό, Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Ατρόμητο, Εργοτέλη και έχει παραχωρήσει ισοπαλία στον ΟΦΗ) και άλλα παρόμοια; Οπως όλα δείχνουν, ο Τζίγγερ δεν είναι διατεθειμένος να ανεχτεί για άλλη χρονιά τον Μουνιόθ, ο οποίος εκτός των άλλων δεν μασάει τα λόγια του και δεν υμνεί τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ. Δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό τα δρώμενα του τελευταίου δεκαήμερου δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας, αφού η διοίκηση μάλλον θα επαναλάβει τα ίδια λάθη. Δε μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι το περασμένο καλοκαίρι ο Τζίγγερ έριξε κάποια φράγκα στην πιάτσα και πήρε κάμποσους παίχτες. Ομως, οι μεταγραφές αυτές δεν έγιναν κατόπιν εισήγησης του προπονητή, που άλλωστε δεν υπήρχε, αφού ο Μπάκε δεν έκανε ούτε για ταβερνιάρης, και συνεπώς οι πιθανότητες να είναι πετυχημένες περιορίστηκαν σημαντικά. Αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί και φέτος, καταλαβαίνουμε ότι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δε μπορούν να είναι αισιόδοξοι. Εχουμε γράψει πολλές φορές, ότι ο Μουνιόθ είναι πολύ καλός προπονητής για τα δεδομένα του ελληνικού ποδοσφαίρου και ότι η παραμονή του στον πάγκο των πρασίνων μπορεί να είναι η αρχή για αλλαγή του σκηνικού που θέλει τους πράσινους κομπάρσους και όχι πρωταγωνιστές. Ο Ισπανός, χωρίς να είναι ο μεγάλος προπονητής, έχει τις γνώσεις και τις διασυνδέσεις από τη θητεία του στο ισπανικό πρωτάθλημα, που εγγυούνται ότι οι μεταγραφές που πρέπει να γίνουν θα είναι πετυχημένες και χρήσιμες. Αν σε αυτό προσθέσουμε την εργατικότητά του και το γεγονός ότι του αρέσει να δουλεύει με νεαρούς και ταλαντούχους ποδοσφαιριστές, τους οποίους μάλιστα προωθεί και στην πρώτη ομάδα, καταλαβαίνουμε την αναγκαιότητα της παραμονής του.
Ας εξετάσουμε όμως και την αντίθετη άποψη που τάσσεται υπέρ της απομάκρυνσης του Μουνιόθ. Οι υποστηρικτές της θεωρούν ότι ο Τζίγγερ έχει καταλάβει την αναγκαιότητα να έχει η ομάδα έναν πολύ καλό προπονητή και γι’ αυτό πρέπει να απομακρυνθεί ο Μουνιόθ και να έρθει ένας καλύτερος. Δεν νομίζω ότι κανένας διαφωνεί με αυτή την άποψη, όμως επειδή η θεωρία ορισμένες φορές απέχει παρασάγγας από την πράξη, θα πρέπει να δούμε και σε πρακτικό επίπεδο τι θα γίνει μετά την απομάκρυνσή του. Από τα ονόματα που δημοσιεύονται σαν υποψήφιοι για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας των πρασίνων, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κανένας δεν είναι καλύτερος από τον Μουνιόθ, με εξαίρεση τον Κούπερ, ο οποίος όμως πολύ δύσκολα θα έρθει στο ελληνικό πρωτάθλημα. «Φαντάσματα» του παρελθόντος (βλέπε Ντούσαν Μπάγιεβιτς) κάνουν και πάλι την εμφάνισή τους. Ολη η πιάτσα πιστεύει ο επόμενος προπονητής του Παναθηναϊκού θα είναι ο Μπάγιεβιτς, αφού ο Τζίγγερ θα επιχειρήσει ξανά να τον φέρει στην Παιανία, τώρα που δε δουλεύει πουθενά και δεν έχει δεσμεύσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν καταλήξει στον Μουνιόθ ο Τζίγγερ του είχε κάνει κρούση, όμως η απάντηση από τον Μπάγιεβιτς ήταν αρνητική (δούλευε στον Ερυθρό Αστέρα) και έτσι το φλερτ δεν είχε αίσιο τέλος.
Η γνώμη της στήλης είναι ότι ο Μπάγιεβιτς δεν πρέπει να έρθει στον Παναθηναϊκό, αφενός γιατί δεν είναι μεγάλος προπονητής και αφετέρου γιατί θα διχαστούν οι οπαδοί, σε αυτούς που θέλουν τον Μπάγιεβιτς και σε αυτούς που δεν τον θέλουν. Πάντως, στην περίπτωση που νέος προπονητής του Παναθηναϊκού είναι ο Μπάγιεβιτς, η στήλη δηλώνει ότι την επαύριον της επιλογής του θα ξεκινήσει τον ανένδοτο αγώνα, προκειμένου να σηκωθεί και να φύγει. Προς το παρόν, στα σενάρια που θέλουν την ΠΑΕ Παναθηναϊκός να συζητάει μαζί του αντιπαραθέτουμε το γνωστό σύνθημα που έχει αρκετές φορές δονήσει την πράσινη εξέδρα.
Κος Πάπιας
ΥΓ1: Συνάντηση ανάμεσα στο Δήμαρχο Αθηναίων και τον πρόεδρο του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού έγινε την περασμένη Πέμπτη, προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή και να προχωρήσουν οι διαδικασίες για την κατασκευή του γηπέδου. Ως γνωστόν, ο Ερασιτέχνης δεν συμφωνεί με τους όρους που του έχουν θέσει ο δήμος και η ΠΑΕ και έχει μπλοκάρει τις εξελίξεις. Ηταν αναγκαίο λοιπόν να γίνει αυτή η σύσκεψη και παρά το γεγονός ότι το κλίμα ήταν εγκάρδιο οι δυο πλευρές δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν. Επειδή όμως δεν μπορούσαν και να τα σπάσουν, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί μια ομάδα εργασίας που θα εντοπίσει και θα καταγράψει τις διαφορές, ανάμεσα στις δυο πλευρές και στη συνέχεια αυτές θα συζητηθούν διεξοδικά, προκειμένου να βρεθεί λύση. Οι Γιαννακόπουλοι δεν δείχνουν διατεθειμένοι να υποκύψουν και όλα δείχνουν ότι το σίριαλ θα έχει νέα επεισόδια.
ΥΓ2: Με απόφασή του πορτογαλικό δικαστήριο αλλάζει τα δεδομένα στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με αυτή, ένας ποδοσφαιριστής είναι ελεύθερος να μεταγραφεί στην ομάδα που επιθυμεί, αρκεί να καταβάλει στην ομάδα του το αντίτιμο του συμβολαίου του. Αν η απόφαση υιοθετηθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θα έχουμε μια νέα υπόθεση Μπόσμαν. Περισσότερα για το θέμα σε επόμενο φύλλο, όταν γίνουν γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες.
