Πριν μερικές βδομάδες, με αφορμή την αλλαγή ηγεσίας στην ΕΠΟ, ο Μελισσανίδης και τα «παπαγαλάκια» του προσπάθησαν με μπαράζ δημοσιευμάτων να δημιουργήσουν την εικόνα ότι τελειώνει η ερυθρόλευκη κυριαρχία στο ελληνικό ποδόσφαιρο και ξεκινάει μια νέα εποχή. Τα περισσότερα δημοσιεύματα άφηναν να εννοηθεί ότι ο Γατούλης ήταν ο μπροστάρης στο γκρέμισμα της ερυθρόλευκης παράγκας και ότι θα είναι αυτός που θα έχει τον πρώτο λόγο στις εξελίξεις. Σε απλά ελληνικά αναγόρευσαν τον Γατούλη σε γενικό κουμανταδόρο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Δυστυχώς γι’ αυτούς, η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική και οι εξελίξεις εντός του αγωνιστικού χώρου διέλυσαν πολύ γρήγορα την προπαγάνδα τους. Ο Μαρινάκης και η ερυθρόλευκη διοίκηση αξιολόγησαν σωστά τις εξελίξεις στην ΕΠΟ και αποφάσισαν να βάλουν το χέρι στην τσέπη προκειμένου να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους και να διατηρήσουν τον τίτλο του πρωταθλητή. Με στοχευμένες κινήσεις ενίσχυσαν το ρόστερ της ομάδας, έδειξαν ότι σε αγωνιστικό επίπεδο είναι μια κλάση πάνω από τους αντιπάλους τους και πλέον για τη συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ανάγκασε τον Γατούλη και τον δημοσιογραφικό εσμό που σιτίζει να αναθεωρήσουν την τακτική τους και να ψάχνουν για ένα νέο αφήγημα, αφού το παλιό όχι μόνο δεν κατάφερε να εξυπηρετήσει τους στόχους τους, αλλά είχε διαφορετικό αποτέλεσμα: έκανε μάγκα τον Μαρινάκη. Οι ερυθρόλευκοι έχουν αρχίσει ήδη να υπερηφανεύονται ότι θα κατακτήσουν και το φετινό πρωτάθλημα, έχοντας απέναντί τους την ΕΠΟ και το ποδοσφαιρικό παρασκήνιο. Ταυτόχρονα, επιχειρούν με το δικό τους δημοσιογραφικό επιτελείο να «νομιμοποιήσουν» στη συνείδηση των φιλάθλων τους τίτλους που κατέκτησαν τα προηγούμενα χρόνια, τονίζοντας ότι οι επιτυχίες τους οφείλονταν στην αγωνιστική τους υπεροχή (έχει μια σημαντική δόση αλήθειας ότι τις περισσότερες σεζόν διέθεταν καλύτερο έμψυχο δυναμικό από τους άλλους μεγάλους) και όχι στη στήριξη που είχαν από εξωαγωνιστικούς παράγοντες.
Μπροστά στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, το επιτελείο του Γατούλη αποφάσισε να αλλάξει γραμμή, προκειμένου να μειωθούν οι αρνητικές εντυπώσεις για το αφεντικό του. Δειλά-δειλά υπάρχουν δημοσιεύματα που προσπαθούν να πείσουν ότι η αλλαγή στην ηγεσία της ΕΠΟ είναι ένα πρώτο βήμα, αλλά δεν μπορεί από μόνη της να αλλάξει τα δεδομένα, γιατί η κυβέρνηση έχει δώσει γην και ύδωρ στην ΟΥΕΦΑ και τη ΦΙΦΑ και συνεχίζει να έχει υπό διεθνή κηδεμονία το ελληνικό ποδόσφαιρο. Το επιχείρημά τους είναι ότι ο Γραμμένος και η παρέα του επί της ουσίας έχουν μόνο διαχειριστικό και όχι αποφασιστικό ρόλο, αφού οι οποίες εξελίξεις και αλλαγές θα πρέπει να έχουν τη σύμφωνη γνώμη από τις διεθνείς ομοσπονδίες. Και όπως ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του, έτσι και τα «παπαγαλάκια» του Γατούλη προσπαθούν να πείσουν ότι ο Μαρινάκης, εκμεταλλευόμενος τις στενές σχέσεις που έχουν οι ερυθρόλευκοι με την ΟΥΕΦΑ, λόγω της οικογένειας Θεοδωρίδη, θα μπλοκάρει τη διαδικασία «εξυγίανσης» του ποδοσφαίρου και θα προσπαθήσει να ακυρώσει τις αλλαγές που έχει σκοπό να κάνει η διοίκηση Γραμμένου. Με αλλά λόγια, αποφάσισαν να παρουσιάζουν τον Γραμμένο και τη διοίκηση της ΕΠΟ σαν «γλάστρες» που απλώς διοικούν, προκειμένου να εξηγήσουν γιατί ο Γατούλης θα συνεχίσει να είναι υπό τον Μαρινάκη, παρά το γεγονός ότι έχει υπό τον έλεγχό του την ΕΠΟ.
Πρέπει να τονίσουμε ότι γνωρίζουν πως με τη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία πάρα πολύ δύσκολα θα πείσουν τους στοιχειωδώς σκεπτόμενους φιλάθλους. Η προσπάθειά τους έχει σαν στόχο να διατηρήσουν το γόητρο του Γατούλη στις τάξεις των οργανωμένων οπαδών της ΑΕΚ, συνδυάζοντας την προσπάθεια εξυγίανσης του ελληνικού ποδοσφαίρου με τις εξελίξεις στο γηπεδικό και την ανέγερση της «Αγιασοφιάς», όπου επικοινωνιακά μπορούν ακόμα να παραμυθιάζουν τον κόσμο της ΑΕΚ.
Για να είμαστε ειλικρινείς, η συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, αν και δεν πείθει, δεν στερείται μιας δόσης αλήθειας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από την εποχή του Κοντονή έχει παραδώσει τα «κλειδιά» του ελληνικού ποδοσφαίρου σε ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ, οι οποίες και καθορίζουν μέσω της επιτροπής εποπτείας που έχουν ορίσει τις εξελίξεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με συνέπεια η διοίκηση της ΕΠΟ να μην έχει την ισχύ που είχε παλιότερα και να μην μπορεί από μόνη της να διαμορφώνει συσχετισμούς. Για να δώσουμε ένα παράδειγμα, παλιότερα ορίζοντας της Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας και τους διαιτητές, μπορούσε να «επέμβει» ουσιαστικά στα αγωνιστικά δρώμενα του πρωταθλήματος. Σήμερα, στον ορισμό της ΚΕΔ και των διαιτητών τον πιο ουσιαστικό λόγο τον έχει η επιτροπή εποπτείας και υπό αυτή την έννοια δεν είναι εύκολο στη διοίκηση της ΕΠΟ να κάνει ό,τι θέλει. Αυτό σημαίνει ότι ο Γατούλης, ακόμα και αν ελέγχει την ΕΠΟ, δεν μπορεί να κάνει ό,τι έκαναν στο παρελθόν οι ερυθρόλευκοι, οι οποίοι έχοντας άμεση «επικοινωνία» με την ΟΥΕΦΑ είναι σίγουρο ότι θα διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους και δε θα επιτρέψουν παιχνίδια σε βάρος τους.
Το δυστύχημα για τα «παπαγαλάκια» είναι ότι έχοντας χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας δεν μπορούν να πείσουν κανέναν άλλο εκτός από τους ούγκανους. Από τη στήλη έχουμε αρκετές φορές τονίσει ότι σε όλες τις καπιταλιστικές μπίζνες –δεν πρέπει ούτε μια στιγμή να ξεχνάμε ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι καπιταλιστική μπίζνα- αυτό που μετράει πάνω απ’ όλα είναι τα φράγκα που θα πέσουν στην πιάτσα για να γίνει η δουλειά και να βγει το κέρδος. Αν λοιπόν ο Γατούλης θέλει να έχει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις, θα πρέπει να αποφασίσει να βάλει το χέρι στην τσέπη, αλλιώς θα συνεχίσει να βλέπει τις ερυθρόλευκες πλάτες.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
♦ Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, κατάφερε η εθνική μπάσκετ να σώσει την παρτίδα και να περάσει στην επόμενη φάση του Ευρωμπάσκετ. Η άθλια αγωνιστική παρουσία της ομάδας έδωσε τη δυνατότητα στους αντίπαλους του Βασιλακόπουλου να του ασκήσουν έντονη κριτική και να προσπαθήσουν να του χρεώσουν την αποτυχία.
Η στήλη είναι γνωστή για τις μάχες που έχει δώσει εναντίον του «Σωλήνα» και του μακαρίτη του Φίλιππα Συρίγου, την εποχή που ήταν παντοδύναμοι και άπαντες στο άθλημα (εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων) τους έκαναν τεμενάδες, προσπαθώντας να κερδίσουν την εύνοιά τους. Μπορούμε συνεπώς να υπερασπίσουμε τον Βασιλακόπουλο για την κριτική που του ασκείται, χωρίς να κινδυνεύουμε να χαρακτηριστούμε οπαδοί του ή συνοδοιπόροι του.
Η κριτική που ασκούν οι αντίπαλοί του στον «Σωλήνα» σε μεγάλο βαθμό σχετίζεται με την επιλογή του να δώσει τη θέση του ομοσπονδιακού προπονητή στον Κώστα Μίσσα και όχι στον Παναγιώτη Γιαννάκη, όπως θα ήθελαν (και μαζί τους και η μεγάλη πλειοψηφία των φιλάθλων). Δεν προσπαθούν να βρουν αυτό που πραγματικά φταίει για την άσχημη εικόνα της Εθνικής, αλλά έχουν επιδοθεί σε μια συστηματική αποδόμηση του Μίσσα, στον οποίο φορτώνουν την ευθύνη της πορείας της Εθνικής, στοχεύοντας όχι τον προπονητή της ομάδας αλλά τον Βασιλακόπουλο που τον επέλεξε. Με το αστείο επιχείρημα ότι ο Μίσσας ξέρει πολύ μπάσκετ, αλλά δεν κάνει για τη θέση του προπονητή, γιατί δεν έχει το σθένος να επιβληθεί στους παίχτες, ζητούν την απομάκρυνσή του και πολλοί προσδοκούσαν να μείνει εκτός των νοκ-άουτ αγώνων η Εθνική για να ζητήσουν ακόμα και την παραίτηση του Βασιλακόπουλου.
Αν πραγματικά θέλει να ψάξει κάποιος τους λόγους για τη άσχημη εικόνα της ομάδας, θα πρέπει να σταθεί σε δυο σημεία που αποκομίζει όποιος είδε τους αγώνες της πρώτης φάσης. Το πρώτο είναι η έλλειψη ομοψυχίας στην ομάδα, αφού οι περισσότεροι παίχτες δείχνουν ότι αγωνίζονται για την πάρτη τους και όχι για την ομάδα. Το δεύτερο σημείο προσοχής είναι ότι από τη σημερινή ομάδα λείπει ο παίχτης-ηγέτης που θα πάρει την ομάδα στις πλάτες του στα δύσκολα και αυτή είναι η πολύ μεγάλη διαφορά με τις ομάδες των προηγούμενων χρόνων. Η έλλειψη του Διαμαντίδη και του Σπανούλη στον τομέα αυτό είναι εμφανής και το αποτέλεσμα είναι, όταν «κολλάει» η ομάδα, να μην υπάρχει κάποιος να την πάρει στις πλάτες του. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της αγωνιστικής υποβάθμισης του ελληνικού πρωταθλήματος, στο οποίο μετά από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό υπάρχει το χάος. Οσο θα διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση, η εθνική μπάσκετ θα παίζει «τελικούς» με Ισλανδίες και Πολωνίες.
Δεν είναι στραβός ο γιαλός, οι μπασκετικοί στραβά αρμενίζουνε…
