► Στα προηγούμενα φύλλα ασχοληθήκαμε με τον τρόπο που αντιμετώπισαν οι οργανωμένοι οπαδοί δυο σημαντικά γεγονότα. Τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα νεοναζιστικά αποβράσματα και τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής για να μην καταστραφεί η περιοχή τους από την «επένδυση» της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός. Και στις δυο περιπτώσεις, με τις ανακοινώσεις τους και τα πανό τους, οι οργανωμένοι οπαδοί των ομάδων, με εξαίρεση τους οπα- δούς του Ολυμπιακού που έχουν υιοθετήσει την άποψη No Politica, τάχθηκαν ξεκάθαρα ενάντια στις επιδιώξεις της αστικής τάξης και έστειλαν ένα σημαντικό μήνυμα προς όσους έχουν σκύψει το κεφάλι και έχουν αποδεχτεί τη σημερινή βάρβαρη κατάσταση.
Οι νεολαίοι της εξέδρας είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία παιδιά της εργατικής τάξης, βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Οπως όλα δείχνουν, κατάφεραν στη σημερινή συγκυρία να ξεπεράσουν την οπαδική τους ιδιότητα, να απομονώσουν την άποψη «η ομάδα πάνω απ’ όλα» και να δράσουν όπως επιβάλλεται από την ταξική τους θέση. Είναι φανερό, ότι οι έννοιες της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και του αγώνα κυριάρχησαν έναντι του στενού οικονομικού συμφέροντος της ομάδας και η αντιπαράθεση με τους νεοναζί ήταν ξεκάθαρη, γεγονός που έχει αρχίσει να δημιουργεί πρόβλημα στις διοικήσεις των ομάδων και στους καπιταλιστές που «επενδύουν» σ’ αυτές.
Η στάση των οπαδών είναι ελπιδοφόρα γιατί πλέον οι εξέδρες των γηπέδων δε θεωρούνται «εχθρικό έδαφος» για τον αντιφασιστικό και τον αντικαπιταλιστικό αγώνα. Είναι αναγκαίο να «σπρώξουμε» ακόμη περισσότερο τις διεργασίες στους χώρους των οργανωμένων οπαδών και να προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε την προσπάθεια των πιο πρωτοπόρων από αυτούς, ώστε να ξεπεραστεί μόνιμα η οπαδική ιδιότητα και νω δώσει τη θέση της στην ταξική ιδιότητα. Η επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη και οι λαϊκές κατακτήσεις, η οποία όπως όλα δείχνουν θα ενταθεί το επόμενο διάστημα, είναι βέβαιο ότι θα δώσει νέα εναύ-σματα προς τους οπαδούς για να δείξουν για μια ακόμη φορά τα αντικαπιταλιστικά τους αισθήματα. Καθήκον μας, λοιπόν, είναι να βοηθήσουμε ώστε να βαθύνει ο βαθμός συνειδητοποίησής τους και να γίνουν οι εξέδρες από χώροι απολιτικής οπαδικής έκφρασης, όπου κυριαρχεί το δόγμα No Politica, εστίες αντίστασης που θα έχουν την αλληλεγγύη και τον αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα πάνω από το συμφέρον της ομάδας. Για να πάψουν να παλεύουν οι οπαδοί κάτω από λάθος λάβαρα και για τα συμφέροντα των καπιταλιστών.
► Συνεχίζονται οι θάνατοι μεταναστών εργατών από το Νεπάλ, που δουλεύουν στο Κατάρ, στα έργα κατασκευής των γηπέδων για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, παρά το γεγονός ότι πριν λίγο χρονικό διάστημα είχε γίνει είδηση σε παγκόσμιο επίπεδο και άπαντες δήλωναν ότι θα προσπαθήσουν να αλλάξουν την κατάσταση. Οι θάνατοι προέρχονται από καρδιοαγγειακές νόσους, οι οποίες συνδέονται με τις άθλιες συνθήκες εργασίες και διαβίωσης. Από τις εικόνες, που έπαιξαν ακόμη και στα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, είδαμε ότι οι εργάτες δούλευαν με εξοντωτικά ωράρια σε υψηλές θερμοκρασίες, ζούσαν στοιβαγμένοι σε τρώγλες με σοβαρές ελλείψεις σε θέματα υγιεινής και με πολύ χαμηλά μεροκάματα που δεν τους επέτρεπαν να έχουν καλή διατροφή. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τις διαφορετικές κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στο Κατάρ σε σχέση με αυτές στο Νεπάλ, επιδρούν αρνητικά στον οργανισμό και οδηγούν στο θάνατο.
Οπως ανέφερε και εκπρόσωπος της πρεσβείας του Νεπάλ, οι εταιρίες αναγκάζουν τους εργάτες να δουλεύουν και μεταξύ 11:00 και 15:00, ώρες που δεν επιτρέπεται η εργασία λόγων των μεγάλων θερμοκρασιών, ενώ οι γιατροί που πιστοποιούν το θάνατο των εργατών είναι σε συνεννόηση με τις εταιρίες και αναφέρουν σαν αιτία θανάτου την καρδιακή ανακοπή, προκειμένου να μη θεωρούνται οι συγκεκριμένοι θάνατοι εργατικά ατυχήματα και να μην πληρώνουν αποζημιώσεις.
Το θέμα ήταν αρκετά σοβαρό για να αποσιωπηθεί, ταυτόχρονα όμως δεν έπρεπε να μείνει για πολύ καιρό στην επικαιρότητα, γιατί θα δημιουργούσε προβλήματα στη ΦΙΦΑ και στην επικοινωνιακή της εικόνα. Για το λόγο αυτό, επέλεξαν να παίξει το θέμα σε όλα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης σε παγκόσμιο επίπεδο, όμως για μία και μόνο μέρα. Μετά «θάφτηκε».
Μετά τις διαδηλώσεις στη Βραζιλία, τις συγκρούσεις έξω από τα γήπεδα και τα συνθήματα που συνέδεαν άμεσα τη φτώχεια με τα έργα για το Μουντιάλ, ήρθε το θέμα με τους θανάτους των εργαζομένων στα γήπεδα στο Κατάρ. Από την πλευρά της η ΦΙΦΑ, ενώ λέει ότι κατανοεί το πρόβλημα και ότι ψάχνει λύσεις, δηλώνει ταυτόχρονα ότι δεν μπορεί να δώσει λύσεις γιατί την ευθύνη για την κατασκευή των σταδίων ή για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στα έργα την έχουν οι εταιρίες κατασκευής. Αντίστοιχες παραβιάσεις στα εργασιακά δικαιώματα έχουν καταγγελθεί στο παρελθόν και κατά την κατασκευή των γηπέδων στη Ρωσία, που θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014.
Είναι ξεκάθαρο ότι η γκλαμουριά και τα υπερσύγχρονα γήπεδα, που διαφημίζονται από τη ΦΙΦΑ με όλους τους τόνους, είναι χτισμένα πάνω στα πτώματα των εργατών και ποτισμένα με το αίμα τους. Ο επαγγελματικός αθλητισμός και ειδικότερα το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι πάνω απ’ όλα διαδικασία παραγωγής κερδών για τους καπιταλιστές που «επενδύουν» σε αυτό. Και όπως όλοι γνωρίζουμε, το κέρδος στον καπιταλισμό βγαίνει από την υπεραξία, από την απλήρωτη δουλειά των εργατών. Οσο πιο μεγάλη είναι η εκμετάλλευσή τους, σε συνθήκες τύπου Κατάρ, τόσο πιο πολλά είναι τα κέρδη των καπιταλιστών. Οσο για τη ΦΙΦΑ, που παίζει το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, είναι φανερό ότι δεν έχει άλλοθι και με την τακτική της να αναθέτει τις διοργανώσεις σε χώρες τύπου Κατάρ, με μοναδικό τους πλεονέκτημα το ότι εγγυάται στη ΦΙΦΑ μεγάλα κέρδη, επί της ουσίας είναι συνυπεύθυνη για τους θανάτους των εργατών. Οσο για τα μέτρα και τις πρωτοβουλίες για να αλλάξει η κατάσταση, ήταν απλά δηλώσεις για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, αφού κάτι τέτοιο θα σήμαινε λιγότερη εκμετάλλευση άρα και λιγότερα κέρδη.
Οταν το καλοκαίρι η διοίκηση του Παναθηναϊκού αποφάσισε να φτιάξει μια ομάδα με χαμηλό μπάτζετ και νεαρούς ποδοσφαιριστές, θεωρούσε ότι το γήπεδο της Λεωφόρου θα αποτελούσε ένα μεγάλο όπλο, αφού η πίεση που θα ασκούσαν οι πράσινοι οπαδοί θα βοηθούσε την ομάδα να φτάνει στη νίκη. Η πραγματικότητα είναι όμως διαφορετική και για μια ακόμη φορά ο Αλαφούζος έπεσε έξω στις προβλέψεις του, επιβεβαιώνοντας όλους όσους λένε ότι δεν έχει ιδέα από ποδόσφαιρο.
Η μέχρι σήμερα αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού δείχνει ότι οι πράσινοι δείχνουν καλύτερο πρόσωπο στα εκτός έδρας παιχνίδια σε σχέση με αυτά στη Λεωφόρο. Με μια πρώτη εκτίμηση αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ανεξήγητο, όμως για όσους έχουν ασχοληθεί πιο συστηματικά με το ποδόσφαιρο θεωρείται ότι είναι πολύ φυσιολογικό. Οι περισσότεροι από τους σημερινούς βασικούς παίχτες πριν μερικά χρόνια δε θα μπορούσαν να συμμετέχουν ούτε σε οικογενειακό διπλό. Η απειρία τους, σε συνδυασμό με την πίεση που δέχονται από την εξέδρα, άλλοτε γίνεται προωθητική δύναμη, όταν το παιχνίδι πάει καλά, και άλλοτε ανασταλτικός παράγοντας, όταν κάτι στραβώσει και η ομάδα είναι υποχρεωμένη να ανατρέψει το σκορ. Και το κυριότερο, αυτοί οι παίχτες δεν «φοβίζουν» τους αντιπάλους τους και αν η αντίπαλη ομάδα ξεπεράσει το «σοκ» της Λεωφόρου, τότε γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους πράσινους. Επιπλέον, η Λεωφόρος είναι ένα γήπεδο στο οποίο ο αντίπαλος μπορεί να προσαρμοστεί πιο εύκολα σε σχέση με το ΟΑΚΑ, ειδικά αν έχει σκοπό να παίξει αμυντικά.
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την απειρία του προπονητικού team και με τις μάλλον αποτυχημένες μεταγραφικές κινήσεις του καλοκαιριού, κάνουν απόλυτα φυσιολογικές τις «γκέλες» και πολύ πιο εύκολο το έργο της αντίπαλης ομάδας. Αν πραγματικά ο Αλαφούζος θέλει να βοηθήσει την ομάδα, θα πρέπει να βάλει το χέρι στην τσέπη και να την ενισχύσει με το απαραίτητο έμψυχο δυναμικό. Στην περίπτωση αυτή μπορεί η Λεωφόρος να αποτελέσει το πράσινο «κάστρο» και οι πράσινοι οπαδοί να βοηθήσουν ουσιαστικά την ομάδα τους. Σε διαφορετική περίπτωση, ο Παναθηναϊκός θα κάνει και άλλες γκέλες στη Λεωφόρο και θα αποτελεί τη χαρά όσων ποντάρουν στις εκπλήξεις στο «Πάμε Στοίχημα».
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
