Εκτός από τη διοικητική αβεβαιότητα στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός, οι πράσινοι οπαδοί έχουν να «διαχειριστούν» και το θέμα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Λεωφόρου. Την Πέμπτη 26/4, στη συνεδρίαση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, αποφασίστηκε να υπάρξει θετική γνωμοδότηση του Οργανισμού, προκειμένου να εκπονηθεί σχέδιο προεδρικού διατάγματος στο οποίο θα προβλέπεται η άμεση κατεδάφιση της Λεωφόρου. Στη συνεδρίαση έδωσαν το παρών και εκπρόσωποι του Δήμου Αθηναίων και της κατασκευαστικής εταιρίας του Μπάμπη Βωβού, οι οποίοι συμφώνησαν με τη συγκεκριμένη πρόταση, αφού αν υιοθετηθεί και από την κυβέρνηση ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή του εμπορικού κέντρου στο Βοτανικό, ανεξάρτητα από την ανέγερση ή όχι του γηπέδου του Παναθηναϊκού. Από την πλευρά του ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός καλεί στα όπλα τους οπαδούς της ομάδας και στέλνει προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα, ότι όποιος προσπαθήσει να παίξει με το γήπεδο της Λεωφόρου και να βλάψει τα συμφέροντα του συλλόγου θα έχει τεράστιο κόστος.
Από την αρχή της «σύλληψης» της ιδέας για την ανέγερση του νέου γηπέδου, ήταν φανερό ότι η όλη υπόθεση ήταν μια εμπορική συμφωνία ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Βωβό, με την ευγενική διευκόλυνση του Δήμου Αθηναίων. Αρχικά όλες οι πλευρές ήταν ενωμένες για την επίτευξη του στόχου, όταν όμως, μετά από την προσφυγή κατοίκων της περιοχής, στράβωσαν τα πράγματα για την ανέγερση του εμπορικού κέντρου, η κάθε πλευρά τράβηξε τον δικό της δρόμο, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τα συμφέροντά της. Ο Δήμος Αθηναίων είχε από την αρχή ταχθεί με το μέρος του Βωβού και οι αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται τις προσπάθειες του δημάρχου Νικήτα Κακλαμάνη να μη βγει αντισυνταγματική η ανέγερση του εμπορικού κέντρου, γεγονός που θα έθετε σε κίνδυνο τη «Διπλή Ανάπλαση» και θα άφηνε εκτεθειμένο το Δήμο Αθηναίων.
Την περίοδο εκείνη ο Παναθηναϊκός ζούσε τη «χρυσή» εποχή της πολυμετοχικότητας και διέθετε ισχυρή διοίκηση, με αποτέλεσμα οι ενέργειες του Κακλαμάνη να μην έρχονται σε ανοιχτή σύγκρουση με το πράσινο στρατόπεδο. Είχε διαμορφωθεί ένα άτυπο μορατόριουμ, με τους πράσινους να ανέχονται ορισμένες προσπάθειες του δημάρχου στην κατεύθυνση ξεμπλοκαρίσματος του έργου. Αυτές οι ενέργειες δεν καρποφόρησαν και, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και τα διοικητικά προβλήματα της πράσινης ΠΑΕ, το έργο έμεινε στο περιθώριο, περιμένοντας να έρθουν καλύτερες μέρες. Και ενώ όλοι έδειχναν να έχουν ξεχάσει το γήπεδο, το εμπορικό κέντρο και τη «Διπλή Ανάπλαση», με τις ενέργειες του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας το θέμα ξαναέρχεται στο προσκήνιο και μάλιστα με αρκετά «δυναμικό» τρόπο, αφού αν υπογραφεί το προεδρικό διάταγμα που ετοιμάζεται η κατάσταση αλλάζει άρδην σε βάρος του Παναθηναϊκού.
Από την πλευρά του ΥΠΕΚΑ, του Δήμου Αθηναίων και του Βωβού, η διαμάχη ανάμεσα σε Τζίγγερ και Βγενόπουλο για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της πράσινης ΠΑΕ ήταν η καλύτερη αφορμή για να ξανανοίξουν το θέμα. Ο Βγενόπουλος το τελευταίο διάστημα έχει κάνει σημαία του τις «εκκρεμότητες» που κατά τη γνώμη του υπάρχουν στη σύμβαση της ΓΗΠΕΛ και καλεί τον Τζίγγερ να δεσμευτεί ότι θα τις αναλάβει, ως προϋπόθεση για να πάρει τις μετοχές της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Αυτό ακριβώς το γεγονός εκμεταλλεύτηκαν ο Καμίνης και η παρέα του για να «σύρουν» στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τους πράσινους. Το σκεπτικό τους είναι πολύ απλό. Αφού ένα από τα ηγετικά στελέχη του Παναθηναϊκού και πιθανός ιδιοκτήτης της ΠΑΕ παραδέχεται ότι υπάρχουν όροι στη συμφωνία, που αφήνουν έκθετη την ομάδα και είναι πιθανόν να την οδηγήσουν να πληρώσει μεγάλα ποσά σε ρήτρες, προβάλλουν το επιχείρημα ότι υπαίτιος για την αποτυχία της «Διπλής Ανάπλασης» είναι ο Παναθηναϊκός. Επί της ουσίας, αυτό που προσπαθεί να πετύχει ο Καμίνης είναι μια νέα συμφωνία με τους πράσινους, αφού με βάση την αρχική συμφωνία ο Δήμος Αθηναίων βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση και κινδυνεύει να πληρώσει αρκετά υψηλή ρήτρα, αν τελικά δεν προχωρήσει το project της «Διπλής Ανάπλασης». Προσπαθεί ο δήμαρχος να δημιουργήσει νέα δεδομένα που να τον βγάζουν από τη δύσκολη θέση, όμως πολύ δύσκολα θα τα καταφέρει, αφενός γιατί οι συνεργάτες του, Βωβός και Παπακωνσταντίνου, δεν έχουν τη δύναμη του παρελθόντος και αφετέρου γιατί, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, οι αντιμαχόμενες πλευρές στον Παναθηναϊκό, όπως δείχνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις η ιστορία, θα συμμαχήσουν ενάντια στον κοινό εχθρό. Αλλωστε, με τις επιλογές του ο Καμίνης έχασε πολύ γρήγορα την «αίγλη» που είχε και αυξάνονται συνεχώς αυτοί που θεωρούν ότι είναι πολύ χειρότερος ως δήμαρχος από τον προκάτοχό του Κακλαμάνη, γεγονός που δεν του αφήνει και μεγάλα περιθώρια ελιγμών.
Κος Πάπιας
papias@yahoo.gr
ΥΓ1: Το ενδιαφέρον του κόσμου για την αυριανή εκλογική «μάχη» είναι από μηδενικό έως ανύπαρκτο, παρά το γεγονός ότι, όπως όλα δείχνουν, το ποσοστό της αποχής θα είναι μικρότερο σε σχέση με προηγούμενες αναμετρήσεις. Αν κάποιος πάρει τοις μετρητοίς όσα λέγονται στις συζητήσεις στα καφενεία σχετικά με την πρόθεση ψήφου, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ θα συντριβούν. Επειδή όμως η πράξη απέχει πολύ από τα λόγια, ένα σημαντικό ποσοστό απ’ αυτούς που κατηγορούν δημόσια το δικομματισμό, όταν μπουν στο παραβάν θα ψηφίσουν ένα από τα δυο κόμματα, προκειμένου την επόμενη μέρα «η χώρα να έχει κυβέρνηση και να μην υπάρξει χάος». Για να τηρήσουμε την παράδοση που θέλει τη στήλη να κάνει τις δικές της προβλέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα, θα δώσουμε δυο-τρία σίγουρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει μεγαλύτερο ποσοστό από τον Περισσό και εντός Βουλής θα είναι η Λού-κα και η Ντόρα, ενώ πολύ χλωμός έως κατακίτρινος δείχνει το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος Φώτης. Και για να μην ξεχνιόμαστε, επαναλαμβάνουμε την μοναδική σωστή στάση για τις συγκεκριμένες εκλογές: ΑΠΟΧΗ από τις κάλπες.
ΥΓ2: Η απόφαση του Πεπ Γκουαρδιόλα ν’ αφήσει τον πάγκο της Μπαρτσελόνα δεν ξάφνιασε, αφού ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη. Ελάχιστοι, όμως, θα μπορούσαν να μαντέψουν ότι ο νέος προπονητής της ομάδας θα είναι ο βοηθός του Τίτο Βιλανόβα. Η διοίκηση των μπλαουγκράνα αποφάσισε να μείνει πιστή στις αρχές και τη φιλοσοφία του συλλόγου και επέλεξε τον πιο άμεσο συνεργάτη του Γκουαρδιόλα για να συνεχίσει το έργο του. Ο πρώην και ο νυν προπονητής είναι φίλοι από το 1984, όταν πρωτογνωρίστηκαν στη Μασία (ποδοσφαιρική ακαδημία της Μπαρτσελόνα) και τα τελευταία πέντε χρόνια δημιούργησαν ίσως την καλύτερη ομάδα στην ιστορία του συγχρόνου ποδοσφαίρου. Σε μια εποχή που ο επαγγελματικός αθλητισμός έχει σαρώσει τα πάντα, η συγκεκριμένη απόφαση θυμίζει κάτι από τις παλιές καλές εποχές, όταν η φανέλα, τα ιδανικά και η ιστορία της ομάδας έμπαιναν πάνω από τους τίτλους και τις ρεαλιστικές επιχειρηματικές λύσεις, και αποτελεί ύμνο στη φιλοσοφία ενός ξεχωριστού συλλόγου. Αν και είναι πολύ δύσκολο για οποιονδήποτε προπονητή να ξεπεράσει τα επιτεύγματα του Γκουαρδιόλα, αν ο νέος προπονητής καταφέρει και διατηρήσει ανταγωνιστική την ομάδα, στηριζόμενος μάλιστα σε σημαντικό βαθμό σε παίχτες που προέρχονται από τα σπλάχνα της, τότε θα έχουμε την απόλυτη νίκη της φιλοσοφίας του καταλανικού συλλόγου. Και για πολλούς (ανάμεσα σε αυτούς και η στήλη) αυτή η νίκη έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια επιτυχημένη ποδοσφαιρική επένδυση, από ένα μεγάλο τίτλο και από την οποιαδήποτε ρηξικέλευθη αγωνιστική τακτική, αφού θα σημαίνει την επικράτηση του ποδοσφαίρου κόντρα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
